Tibetan
སོ་རང་ལ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་བའི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཤས་རབ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་རྟོགས་པ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་པ་གང༌། ཤེས་པ་གང་གིས་རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་པ་དེས་ངེས་པར་འཛིན་པའོ། །རྗེས་སུ་རྟོགས་པས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། ཤེས་པ་གང་གིས་མྱོང་བ་དེ་ནི་རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདེན་པ་ལྷག་མ་རྣམས་ལ་བརྗོད་པ་དང༌། ཤེས་པ་རྣམས་ཅི་རིགས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་ འདས་པའི་ལམ་གྱི་ཡུལ་ནི་གཉིས་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ལམ་གྱི་ཡུལ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ལམ་གྱི་ཡུལ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བཟུང་བ་རྟོགས་སོ། །རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་བཟོད་པ་ནི། ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་འཛིན་པ་རྟོགས་སོ། །བཟོད་པ་དང་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་མཚན་མ་མེད་པར་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཅན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གང་མཚན་མ་མེད་པ་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་དྲུག་པ་བཀའ་སྩལ་བ། དེ་ནི་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པ་དེ་དག་ལ་གནས་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། མཚན་མ་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་པོ་འདི་དག་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་མོ། །དེ་དག་བཟོད་པར་ཤེས་པའི་བསྡུས་པའི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་སྟེ། དེ་དག་གིས་སྔོན་མ་མཐོང་བའི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་རེ་རེ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་བཞིར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ནི་ཤེས་བྱ་ལ་ཤེས་པ་འབྱུང་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །འདིར་དངོས་པོ་མ་བྱུང་བ་ལས་བྱུང་བ་ཙམ་ལ་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ཏུ་རིག་པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ཇི་ཙམ་དུ་ཤེས་བྱ་ལ་ཤེས་པ་འབྱུང་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་ལ་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གོ །ཀུན་འབྱུང་བ་ནི་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །གང་མཐོང་བའི་ལམ་ལས་བརྩམས་ཏེ། རྒྱ་ཆེན་རྣམ་པར་སྤྲོས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཙམ་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་གནས་སྐབས་ནི་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་གྱི་བདེན་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་པ་བཞིར་རིག་
Chinese
就自身而言，显现的无漏智慧，被称为于苦的随觉智之忍。何为于苦的随觉智？以何智慧，随觉智必定把握？随觉智之忍，以及以何智慧体验，那被称为随觉智。同样地，对于剩余的真谛也应如此讲述，并且应如理如实地了解各种智慧。超世间道的对境有两种：如是性与真实之智慧。其中，法智方面的道的对境是如是性。随觉智方面的道的对境是真实之智慧。因此，应如是说：其中，法智之忍与智，是了知所取。随觉智之忍，是智了知能取。对于一切忍与智，也应知是安住于无相之瑜伽士。世尊所说的安住于无相之补特伽罗第六者，应知是安住于彼等忍与智，因为一切相皆不可得。这十六个心刹那，是见道。彼等忍所摄的十六个心刹那，是见道，因为彼等能以四种行相见到先前未见的每个圣谛。心刹那应知为对所知境生起智慧的圆满。在此，仅仅从事物未生起而生起，不应知为心刹那，然而，应以对所知境生起智慧圆满的程度来衡量。例如，‘苦应遍知’，这是心刹那。‘集应断除’等等也是如此。凡是从见道开始，广大的分别，都应知为仅仅是安立，因为超世间的状态是各自自己所能证知的。一切道谛都应以四种行相来了解。
English
As for oneself, the stainless wisdom that manifests is called the forbearance of knowing the subsequent realization of suffering. What is the subsequent realization of suffering? With what wisdom does the subsequent realization of wisdom necessarily grasp? The forbearance of knowing the subsequent realization, and with what wisdom is it experienced, that is called the subsequent realization of wisdom. Similarly, the remaining truths should be spoken of, and the wisdoms should be understood as appropriate. The objects of the supramundane path are two: suchness and true wisdom. Among them, the object of the path of the aspect of the knowledge of dharma is suchness. The object of the path of the aspect of the subsequent knowledge is true wisdom. Therefore, it should be said: Among them, the forbearance of the knowledge of dharma and the wisdoms are the understanding of what is grasped. The forbearance of the subsequent knowledge is that the wisdoms understand the grasper. For all forbearance and wisdom, one should also know that they are yogis who abide in the signless. The Blessed One spoke of the sixth person who abides in the signless, and it should be known that they abide in those forbearance and wisdom, because all signs are imperceptible. These sixteen moments of mind are the path of seeing. These sixteen moments of mind, which are the collection of forbearance and knowledge, are the path of seeing, because they see each of the noble truths that were previously unseen in four aspects. The moment of mind should be known as the complete arising of wisdom in the knowable. Here, it is not to be known as the moment of mind merely from the arising of something that has not arisen, but rather it should be done to the extent that the arising of wisdom in the knowable becomes complete. For example, 'Suffering should be completely known' is the moment of mind. 'The origin should be abandoned' and so on are also the same. Whatever is based on the path of seeing, all the great elaborations should be known as mere establishments, because the state of being beyond the world is to be realized by each individual. All the truths of the path should be understood in four aspects.
Tibetan
པར་བྱ་སྟེ། རྣམ་པར་གཞག་པ་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། མྱོང་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་རང་གི་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་མཐར་ཕྱིན་ནས། དེའི་རྗེས་ལ་ཐོབ་པའི་ཤེས་པས་གཞན་དག་ལ་གོ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མིང་དང་ཚིག་དང༌། ཡི་གེའི་ཚོགས་ཀྱིས་ལམ་གྱི་བདེན་པ་རྣམ་པར་འཇོག་པ་སྟེ། བདེན་པ་རྣམས་ལ་བཟོད་པ་དང༌། ཤེས་པ་ནི་འདི་ལྟ་བུའོ་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལས་ཞུགས་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཤེས་པས་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་གཞག་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་ཅིང་དེ་གོམས་པར་བྱེད་པའོ། །མྱོང་བ་ནི་དེ་ལྟར་གོམས་པར་བྱེད་པ་ན། མཐོང་བའི་ལམ་ཞེས་བརྗོད་པའི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་གནས་སྐབས་གང་ཡིན་པ་དང་པོར་སོ་སོ་རང་གིས་མྱོང་བའོ། །ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་དེའི་འོག་ཏུ་གནས་གྱུར་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ཐོབ་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་བར་ཐོབ་པའོ། །ཐོབ་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་དེ་དག་ནི་རྗེས་ལ་ཐོབ་པའི་ཤེས་པས་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་འཇོག་གོ །དེ་ལྟར་ན་རྣམ་པ་འདི་བཞི་ནི་ལམ་གྱི་འཁོར་ལོ་སྟེ། ཡང་དང་ཡང་གཞན་དང་གཞན་ལ་བརྟེན་ནས་འཇུག་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཆོས་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་མིག་རྡུལ་མེད་ཅིང་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་སྐྱེས་སོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་དེ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་པ་སྟེ། ཆོས་ལ་བཟོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རྡུལ་མེད་པའོ། །ཆོས་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའོ། །ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང༌། སྤོང་བས་ཀྱང་ལམ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐོག་མ་ཁོ་ནར་བདེན་པ་རྣམས་ལ་འཕགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱན་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རྡུལ་མེད་དེ། དེ་དག་གིས་ཉོན་མོངས་པའི་རྡུལ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དྲི་མ་དང་བྲལ་ཏེ། དེ་དག་གིས་ནི་དེའི་སྒྲིབ་པའི་དྲི་མ་སྤངས་པའི་གནས་སུ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པའི་གནས་སྐབས་འདི་གཉིས་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང༌། སྤངས་པས་ལམ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། རྡུལ་མེད་པ་དང༌། རྡུལ་དང་བྲལ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །ཆོས་མཐོང་བ། ཆོས་ཐོབ་པ། ཆོས་རིག་པ། །ཆོས་རྟོགས་པ། །སོམ་ཉི་ལས་བརྒལ་བ། ཐེ་ཚོམ་ལས་བརྒལ་བ། གཞན་གྱི་དྲིང་ལ་མི་འཇོག་པ། སྟོན་པའི་བསྟན་པ་ལས་གཞན་གྱིས་མི་བཀྲིའོ། །ཆོས་རྣམས་ལ་མི་འཇིགས་པ་ཐོབ་པ་ཞེས་གང་གསུངས་
Chinese
应当作，即是：安立、分别、体验、圆满。其中，安立是说，声闻等如何将自己领悟的道理彻底掌握后，以随后的智慧使他人明白。以名、句、文字的集合来安立道的真谛，即对于真谛的忍和智是如此这般等等。分别是说，从现观入门的世间智慧，如其所安立的那样进行分别，并且使之熟练。体验是说，在那样熟练的过程中，最初各自亲自体验被称为见道的超世间无戏论的境界。圆满是说，在那之后，通过转依圆满而获得直至彻底证得。那些彻底证得，是以随后的智慧来安立道的。这样，这四种相是道的轮，应当了知它们是辗转互相依赖而进入的。所谓“诸法生起无尘离垢之法眼”所说，是指见道的角度而言的，以法忍来说是无尘，以法智来说是离垢。因为通过遍知和断除也能使道完全清净。仅仅最初对于真谛来说，是圣者智慧之眼的自性。其中，以法忍来说是无尘，因为它们能断除烦恼的尘垢。以法智来说是离垢，因为它们生于断除了其障碍之垢的状态。再者，这忍和智的两种状态，是按照次第以遍知和断除来使道自身完全清净的角度来说的，应当了知是无尘和离尘。见法，得法，知法，证法。超越犹豫，超越怀疑，不依赖他人，不被其他教义所引。所谓于诸法获得无畏
English
Should be done, namely: establishment, discrimination, experience, and completion. Among these, establishment means that how the Shravakas and others thoroughly master the principles they have understood, and then use the subsequent wisdom to make others understand. To establish the truth of the path with the collection of names, sentences, and letters, that is, the forbearance and wisdom towards the truths are like this and that, and so on. Discrimination means that the worldly wisdom that enters from the realization, discriminates as it is established, and makes it familiar. Experience means that in the process of becoming familiar, each person initially experiences the transcendental non-conceptual state called the path of seeing. Completion means that after that, one obtains until the thorough attainment through the completion of the transformation of the basis. Those thorough attainments are to establish the path with subsequent wisdom. Thus, these four aspects are the wheel of the path, and it should be understood that they enter by relying on each other in turn. What is said, "The eye of Dharma, free from dust and defilement, arises in all dharmas," is said from the perspective of the path of seeing. In terms of Dharma-forbearance, it is without dust; in terms of Dharma-wisdom, it is free from defilement. Because the path can also be completely purified through complete knowledge and abandonment. Only initially, for the truths, it is the nature of the eye of the wisdom of the noble ones. Among them, in terms of Dharma-forbearance, it is without dust, because they can abandon the dust of afflictions. In terms of Dharma-wisdom, it is free from defilement, because they are born in a state where the defilement of its obscuration has been removed. Furthermore, these two states of forbearance and wisdom are in the order of completely purifying the path itself through complete knowledge and abandonment, and it should be understood as being without dust and free from dust. Seeing the Dharma, attaining the Dharma, knowing the Dharma, realizing the Dharma. Transcending hesitation, transcending doubt, not relying on others, not being led by other doctrines. What is said about obtaining fearlessness in all dharmas.