Tibetan
གཟུང་བ་མེད་པར་བཟོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་ཕྱོགས་གཅིག་གི་རྗེས་སུ་སོང་བ་ཡིན་ཞེ་ན། འཛིན་པ་མེད་པར་རྟོག་པའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གང༌། སོ་སོ་རང་གི་བདེན་པར་རྣམས་ལ་དེ་མ་ཐག་པའི་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། ཤེས་རབ་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་བཅས་པའོ། །གང་གི་འོག་ཏུ་ཐོག་མར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་མོ། །མཐོང་བའི་ལམ་གང༌། མདོར་བསྡུ་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་འཇུག་ཐོགས་སུ་མི་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། ཤེས་རབ་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་བཅས་པ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞི་གནས་དང༌། ལྷག་མཐོང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །དམིགས་པར་བྱ་བ་དང༌། དམིགས་པར་བྱེད་པ་མཉམ་པས་མཉམ་ པར་ཤེས་པའང་དེ་ཡིན་ཏེ། དེས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སོ་སོ་རང་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་བརྡ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་བརྡ་གསལ་བའང་ཐམས་ཅད་དུ་གཉི་གའི་བརྡ་གསལ་བ་ལ་དམིགས་པའི་ཆོས་ཤེས་པའང་དེ་བཞིན་ནོ། །སོ་སོ་རང་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་བརྡ་གསལ་བ་ལ་དམིགས་པའི་ཆོས་ཤེས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེས་རང་གི་རྒྱུད་ཉིད་ལ་བདག་གི་མཚན་མར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སོ་སོ་རང་ལ་ཆོས་ཀྱི་བརྡ་གསལ་བ་ལ་དམིགས་ནས་ཆོས་ཤེས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་དེས་རང་གི་རྒྱུད་ཉིད་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅད་དུ་གཉི་གའི་བརྡའི་གསལ་བ་ལ་དམིགས་པའི་ཆོས་ཤེས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཐམས་ཅད་དུ་བྱེ་བྲག་མེད་པར་བདག་དང་ཆོས་ཤེས་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་མ་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་མཐོང་བའི་ལམ་རབ་ཏུ་དབྱེ་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་མཇུག་ཐོགས་སུ། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་པ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་ལ་རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་ལ་རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་པ་དང༌། འགོག་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། འགོག་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་དང༌། འགོག་པ་ལ་ཆེས་སུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། འགོག་པ་ལ་རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་པ་དང༌། ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་དང༌། ལམ་ལ་རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་
Chinese
因为对于无所执著而安忍的缘故。如果问：如何成为随顺一方的呢？因为安住于与无执著的思择相符的缘故。世间法的顶峰是什么？对于各自的真谛，紧随其后的心的等持，以及智慧平等具备。在什么之下，最初是出世间道呢？什么是见道？简而言之，世间法顶峰的紧随之处，是不缘的等持，以及智慧平等具备，应当了知是止观的体性。所缘和能缘平等，因此也了知平等，因为由此证悟了无所取、无能取之如是性。各自对于有情之语和法之语明晰，同样，对于一切二者之语明晰所缘的法之知也是如此。各自对于有情之语明晰所缘的法之知是怎样的呢？因为由此对于自己的相续本身，不作我的相状之分别。各自对于法之语明晰所缘而知法是怎样的呢？因为由此对于自己的相续本身，不作色等之相状之分别。对于一切二者之语的明晰所缘的法之知是怎样的呢？因为由此对于一切无有差别的我与法之所知法的相状，不作分别。再者，如果详细区分见道，在世间法顶峰的末尾，对于苦，有法智忍，以及对于苦，有法智，以及对于苦，有随顺智之智忍，以及对于苦，有随顺智，以及对于集，有法智忍，以及对于集，有法智，以及对于集，有随顺智之智忍，以及对于集，有随顺智，以及对于灭，有法智忍，以及对于灭，有法智，以及对于灭，有随顺智之智忍，以及对于灭，有随顺智，以及对于道，有法智忍，以及对于道，有法智，以及对于道，有随顺
English
It is because of enduring without grasping. If asked, how does it become following one side? Because it abides in accordance with the thought of non-grasping. What is the peak of worldly dharma? For each of the truths, the immediately following samadhi of mind, along with equal wisdom. Under what is the first supramundane path? What is the path of seeing? In short, at the end of the peak of worldly dharma, it is the non-objective samadhi, along with equal wisdom, and it should be understood as the nature of calm abiding and insight. The object and the subject are equal, therefore it is also known as equal, because it realizes the suchness of no grasping and no grasper. Each individually, the clarity of the language of sentient beings and the language of dharma, similarly, the knowledge of dharma that focuses on the clarity of the language of both is also the same. How is the knowledge of dharma that focuses on the clarity of the language of sentient beings for each individual? Because it does not discriminate the characteristics of self on one's own continuum. How is the knowledge of dharma that focuses on the clarity of the language of dharma for each individual? Because it does not discriminate the characteristics of form and so on on one's own continuum. How is the knowledge of dharma that focuses on the clarity of the language of both for all? Because it does not discriminate the characteristics of the dharma known as self and dharma without any distinction. Furthermore, if the path of seeing is divided in detail, at the end of the peak of worldly dharma, for suffering, there is the forbearance of dharma knowledge, and for suffering, there is dharma knowledge, and for suffering, there is the forbearance of knowledge of subsequent knowledge, and for suffering, there is subsequent knowledge, and for origin, there is the forbearance of dharma knowledge, and for origin, there is dharma knowledge, and for origin, there is the forbearance of knowledge of subsequent knowledge, and for origin, there is subsequent knowledge, and for cessation, there is the forbearance of dharma knowledge, and for cessation, there is dharma knowledge, and for cessation, there is the forbearance of knowledge of subsequent knowledge, and for cessation, there is subsequent knowledge, and for the path, there is the forbearance of dharma knowledge, and for the path, there is dharma knowledge, and for the path, there is subsequent
Tibetan
ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། ལམ་ལ་རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་པའོ། །མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་འདི་རྣམས་ནི། བདེན་པ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་སྟེ། ཆོས་དང་རྗེས་སུ་རྟོགས་པ་ལ་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པ་རྣམས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་གང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་གང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཆོས་བསྟན་པ་རྣམས་སོ། །ཆོས་ཤེས་པ་གང༌། སྦྱོར་བའི་ལམ་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་ལ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་ཤེས་པའོ། །བཟོད་པ་གང༌། སྔར་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། སོ་ སོ་རང་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་བའི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ། གང་གིས་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའོ་ཉོན་མོངས་པ་སྤང་བ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྦྱོར་བའི་ལམ་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་མདོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ལ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་ཤེས་པ་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་བསྡུས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་རང་གི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་བའི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཤེས་རབ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའི་རང་བཞིན་འབྱུང་སྟེ། དེས་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཁམས་གསུམ་པའི་བག་ལ་ཉལ་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་རབ་ཏུ་སྤོང་ངོ༌། །དེ་བས་ན་དེ་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཞེས་དེ་ལྟར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་གང༌། ཤེས་པ་གང་གིས་བཟོད་པའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའོ། །བཟོད་པ་དེས་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར། །གནས་གྱུར་ནས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཤེས་པ་གང་གིས་གནས་གྱུར་པ་དེ་མྱོང་བ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་གང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་འདི་གཉིས་འཕགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུའོ་ཞེས་སོ་སོ་རང་ལ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པའི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་པོ། །དང་པོ་བཟོད་པ་དང་རྗེས་སུ་རྟོགས་པར་ཤེས་པ་འདི་གཉིས་ནི་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པའི་འཕགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་དེ་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་འཕགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུའོ་ཞེས་དེ་ལ་དམིགས་ནས་སོ་
Chinese
知忍和，道上随证之智。 见道之种种差别是： 十六谛，于法与随证之忍与智等。 何为苦？ 乃苦之谛。 何为于苦之法？ 乃以苦之谛为主所开示之法等。 何为法智？ 乃于加行道上以苦为主所生之法，能作分别之智慧。 何为忍？ 以前作分别为主，各各于自身苦之谛现证之无漏智慧，即以何者见苦而应断除之烦恼断除，名为于苦之法智忍。 乃于加行道上，以苦之谛为主之经等法，能作分别之智慧，以如理作意所摄为主，于自相续中所有之苦之谛，如是之性现证之出世间法智慧，乃真实见之自性生起，由此见苦而应断除之三界随眠二十八种皆能断除。 是故彼等名为于苦之法智忍，如是宣说。 何为于苦之法智？ 乃以何智于忍之后能现证解脱。 以忍断除见苦所应断除之烦恼之故。 转变之后，随即以何智体验此转变，即名为于苦之法智。 何为于苦之随证智忍？ 乃于苦之法智之后，苦之法智忍和，苦之法智此二者是圣者诸法之因，如是各各于自身现证之无漏智慧。 最初之忍和随证之智此二者是学道和无学道之圣者一切法之因，于彼等之中，彼等亦能真实生起之故。 是故此乃圣者诸法之因，如是缘彼等而说。
English
The forbearance of knowledge and the knowledge of subsequent realization on the path. These are the various distinctions of the path of seeing: The sixteen truths, namely, the forbearance and knowledge of the Dharma and subsequent realization. What is suffering? It is the truth of suffering. What is the Dharma of suffering? It is the teachings that are mainly about the truth of suffering. What is Dharma-knowledge? It is the wisdom that arises from the Dharma, which mainly concerns suffering on the path of application, and which can make distinctions. What is forbearance? Having previously made distinctions, it is the stainless wisdom that directly realizes the truth of suffering in each individual, that is, the afflictions that should be abandoned by seeing suffering are abandoned. It is called the forbearance of Dharma-knowledge of suffering. It is the wisdom that can distinguish the Dharma, such as sutras, which mainly concerns the truth of suffering on the path of application. Mainly through proper attention, the transcendental Dharma-wisdom that directly realizes suchness in the truth of suffering that exists in one's own continuum arises as the nature of true seeing. By this, the twenty-eight latent tendencies of the three realms that should be abandoned by seeing suffering are completely abandoned. Therefore, these are called the forbearance of Dharma-knowledge of suffering, as explained. What is the Dharma-knowledge of suffering? It is the knowledge by which liberation is directly realized after forbearance. Because forbearance abandons the afflictions that should be abandoned by seeing suffering. After the transformation, the knowledge that immediately experiences that transformation is called the Dharma-knowledge of suffering. What is the forbearance of the knowledge of subsequent realization of suffering? After the Dharma-knowledge of suffering, the forbearance of Dharma-knowledge of suffering and the Dharma-knowledge of suffering are the causes of the Dharma of the noble ones, such as the stainless wisdom that directly realizes each individual. The first forbearance and the knowledge of subsequent realization are the causes of all the Dharma of the noble ones of the path of learning and the path of no more learning, because they truly arise in them. Therefore, this is the cause of the Dharma of the noble ones, as it is said in relation to them.