Tibetan
ཆེས་པར་བྱ་བའི་མཚན་མར་བསམས་ནས་སྦྱིན་པ་ནས་རབ་ཏུ་འབྱུང་བའི་བར་དུའོ། །སྦྱོར་བས་གནག་ལ་བསམ་པས་དཀར་པོ་ནི། དཔེར་ན་འགའ་ཞིག་བུའམ་སློབ་མ་མི་ཕན་པ་བཟློག་པར་འདོད་ཅིང་ཕན་པ་ལ་སྦྱོར་བར་འདོད་ནས་སྙིང་བརྩེ་བའི་སེམས་ཀྱིས་ལུས་དང༌། ངག་དྲག་ཏུ་བྱེད་ པའི་ཚེ་དེ་ལས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་རོ། །མི་གནག་ཅིང་དཀར་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་ལས་ཟད་པར་འགྱུར་བའི་ལས་གང༌། སྦྱོར་བ་དང༌། བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་རྣམས་ལ་ཟག་པ་མེད་པའི་ལས་སོ། །སྦྱོར་བ་དང་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་རྣམས་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་མི་གནས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་དྲི་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཀར་བ་ནི་མཐའ་གཅིག་ཏུ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པར་མི་འགྱུར་བ་ནི་འཁོར་བ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལས་ཟད་པར་འགྱུར་བ་ནི་ཡང་དག་པར་བསྒྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་མི་གནག་ཅིང་དཀར་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་ལས་སོ། །དེ་བས་ན་ཟག་པ་མེད་པ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཀུན་དུ་བཅོམ་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་བྱེ་བྲག་མེད་པར་ཟག་པ་མེད་པའི་ལས་འདི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བར་དུ་གཅོད་པ་དང༌། རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཡོན་པོ་དང༌། ཉེས་པ་དང༌། རྙོག་མ་དང༌། གཙང་བ་དང༌། ཐུབ་པ་བ་རྣམས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པར་རིག་པར་བྱའོ། དེ་ལ་ཡོན་པོ་ནི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་དྲང་པོའི་ལམ་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་འབྱུང་བའི་སྒྲིབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཉེས་པ་ནི་ལུས་ལ་སོགས་པའི་ལས་གང་གིས་རྣམ་པར་སུན་འབྱིན་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་དེ་དང༌། དེ་འདྲ་བའི་སྒྲིབ་པར་འགྱུར་བའི་ལས་འབྱུང་བའོ། །རྙོག་མ་ནི་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་ལ་བརྟེན་པའི་ལུས་ལ་སོགས་པའི་ལས་གང་ཡིན་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་དད་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མ་དད་པའི་རྙོག་མས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་གྲངས་གཞན་དུ་ན་རྟག་པ་དང༌། ཆད་པའི་མཐར་ལྷུང་སྟེ། དབུ་མའི་ལམ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ཡོན་པོའོ། །སྐུར་བའི་ལྟ་བས་ཡོངས་སུ་བཟུང་སྟེ། རྣམ་པར་བྱང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ་རབ་ཏུ་སྡང་བའི་ཕྱིར་ཉེས་པའོ། །འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བས་ཡོངས་སུ་བཟུང་སྟེ། བདག་མེད་པ་ཁོ་ན་ལ་ལྟ་བའི་བར་དུ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་རྙོག་མ་ཞེས་བྱའོ། །གཙང་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པ་དང༌། ལྟ་བ་དྲག་པོས་ཡོངས་སུ་ཟི
Chinese
思及最应作之相，从布施至出家之间。以作用为黑业，以意乐为白业者：譬如某人欲令子或弟子不益之事回转，欲令作有益之事，以慈爱之心身语厉行之时，彼即全成烦恼。何为非黑非白，不异熟，业尽之业？作用与无间道等为无漏业。以其为作用与无间道等之对治之故。彼不住者，以无烦恼垢染之故。白者，以毕竟清净之故。不异熟者，以违背轮回之故。业尽者，以如实转变之故。此处非黑非白等三种为无漏业。是故无漏者，以无取异熟之故，为普断。是故无差别，此一切无漏业之间断与随顺与自性之自在，应知如次第安立庸劣与罪过与浊垢与清净与能仁。彼中庸劣者，身语意之业，正直之道圣道八支道生起之障碍也。罪过者，以身等之业，何者令心相续极度厌恶，生起彼及彼类之障碍之业也。浊垢者，依于外道见之身等之业为何，于佛教生信之不顺品，以不信之浊垢所遍执持之故也。异名者，堕于常断边，以不顺中观道之故，为庸劣也。以执持诽谤见，以极度憎恨清净安立之故，为罪过也。以执持坏聚见，以断绝唯观无我之故，名曰浊垢也。清净者，以极度清净之戒律所遍执持，与殊胜见所遍
English
Thinking of the most appropriate aspect, from giving to renunciation. What is black karma by action and white karma by intention? For example, when someone wants to turn away from what is unhelpful to a child or disciple and wants to engage in what is helpful, and when they act forcefully in body and speech with a loving heart, that becomes entirely afflicted. What is karma that is neither black nor white, does not ripen, and exhausts karma? Actions and uninterrupted paths are unpolluted karma. Because it is the antidote to actions and uninterrupted paths. That which does not abide is because it is without the stain of affliction. White is because it is utterly pure. Not ripening is because it is contrary to samsara. Exhausting karma is because it is truly transformed. Here, the three types of karma that are neither black nor white are unpolluted karma. Therefore, the unpolluted is completely severed because it does not take ripening. Therefore, without distinction, among all these unpolluted karmas, the interruption, the conformity, and the freedom of nature, one should know that the mediocre, the faults, the turbidity, the purity, and the capable are established in order. Among them, the mediocre is the karma of body, speech, and mind that obstructs the arising of the straight path, the noble eightfold path. The fault is the karma of body, etc., that causes extreme aversion in the mind stream and arises as an obstacle of that kind. The turbidity is the karma of body, etc., that relies on the views of non-Buddhists, because it is completely grasped by the turbidity of disbelief, which is the opposite of faith in the Buddha's teachings. Another name is falling into the extremes of permanence and annihilation, and it is mediocre because it does not conform to the Middle Way. Because it holds onto the view of defamation and hates the establishment of purity, it is a fault. Because it holds onto the view of the aggregates of destruction and cuts off the view of selflessness alone, it is called turbidity. Purity is completely grasped by extremely pure discipline and completely
Tibetan
ན་པའི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་གང་ཡིན་པ་སྟེ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྟ་བ་ལོག་པར་ ཞུགས་པའི་དྲི་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐུབ་པ་ལ་ནི་གང་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པ་རྣམས་ཀྱི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཟག་པ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ཐུབ་པ་རྣམས་ཀྱི་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱིན་པའི་ལས་གང༌། དེའི་གཞི་དང༌། ཀུན་ནས་སློང་བ་དང༌། དངོས་པོ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རིག་པར་བྱ་སྟེ། གཞི་ནི་མ་ཆགས་པ་དང༌། ཞེ་སྡང་མེད་པ་དང༌། གཏི་མུག་མེད་པའོ། །ཀུན་ནས་སློང་བ་ནི་དེ་དག་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཚོར་བའོ། །དངོས་པོ་ནི་སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་སྟོང་པ་ན་ལུས་ཀྱི་ལས་དང༌། ངག་གི་ལས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན་སྦྱིན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན། ཕྱིར་ཞིང་སྦྱིན་པ་དང༌། ཕྱོགས་མི་འབྱེད་པར་སྦྱིན་པ་དང༌། འདོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་སྦྱིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ནི་སྦྱིན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ་དེ་ལ་སྦྱིན་པ་པོར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ཕྱིར་ཞིང་སྦྱིན་པ་སྟོན་ཏེ། དེའི་ངང་ཚུལ་ཅན་དུ་གྱུར་བས་ཡང་དང་ཡང་སྦྱིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་སྦྱོང་རྣམས་དང་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ལ་གཅེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཕྱོགས་མི་འབྱེད་པར་སྦྱིན་པ་སྟོན་ཏེ། འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་བྱེ་བྲག་མེད་པར་སྦྱིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཟའ་བ་སྦྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་འདོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་སྦྱིན་པ་སྟོན་ཏེ། བསམ་པ་ཇི་ལྟར་བ་བཞིན་དུ་ཡོ་བྱད་ཀྱི་དངོས་པོ་མ་རུལ་ཞིང་དྲི་མ་མེད་པའི་གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཏོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་མི་གནས་པར་སྦྱིན་པ་དང༌། རྒྱ་ཆེར་སྦྱིན་པ་དང༌། དགའ་བས་སྦྱིན་པ་དང༌། ཕྱིར་ཞིང་སྦྱིན་པ་དང༌། སྣོད་ལ་སྦྱིན་པ་དང༌། འཁོར་དང༌། གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་ལ་ལེགས་པར་བགོས་ཏེ་སྦྱིན་པས་སྦྱིན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ལྷུག་པར་གཏོང་བ་དང༌། ལག་པ་བརྐྱང་བ་དང༌། གཏོང་བ་ལ་དགའ་བ་དང༌། མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་པའི་ཚུལ་ཅན་དང༌། སྦྱོར་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང༌། སྦྱིན་ལ་ལེགས་པར་འགྱེད་པ་ལ་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་དག་ནི་མི་གནས་པར་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་དང་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །མི་གནས་པར་སྦྱིན་པ་ནི། སྲིད་པ་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་མི་བསྔོ་བ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་ན་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །སྦྱིན་པ་བྱ་བའི་དངོས་པོ་གནོད་པས་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། སྦྱིན་པ་ལ་བྱ
Chinese
那么，身体、语言和意念的行为是什么呢？是为了去除戒律和邪见所带来的污垢。对于能忍的人来说，无论是学习者还是非学习者，他们的身语意行为都是无漏的，因为那是能忍者的行为。布施的行为是什么？它的基础、动机、事物和自性应该被理解。基础是不执着、无嗔恨、无愚痴。动机是与这些相伴随的感受。事物是将被布施的物品。自性是当空性时，身体的行为和语言的行为。如何才能使布施圆满呢？因为向殊胜的福田布施，不分对象地布施，以及圆满地布施。这些应该被理解为是关于圆满布施的，因为“他将成为布施者”这句话表明了向殊胜福田的布施，因为他变成了那种状态，所以反复布施。对于沙门和婆罗门等珍爱之人的布施，表明了不分对象的布施，因为对所有欲望都无差别地布施。所谓布施食物等，表明了圆满的布施，因为如其所愿地完全施舍所有未腐烂且无垢的用具。此外，不执着地布施，广泛地布施，欢喜地布施，向殊胜福田布施，向法器布施，以及对眷属和意外来客妥善分配后布施，应该被理解为是圆满的布施。慷慨地施舍，伸出手臂，乐于施舍，具有供养布施的习惯，圆满的结合，以及乐于妥善分配布施，这些应该按照不执着布施等词语的顺序来理解。所谓不执着布施，应该理解为完全不为了轮回和享受而回向。如何才能理解所布施之物是圆满的呢？所布施之物不是由损害构成的，并且对于布施
English
What are the actions of body, speech, and mind then? It is for the sake of abandoning the defilements of ethics and wrong views. For the capable, the actions of body, speech, and mind of both learners and non-learners are without outflows, because that is the action of the capable ones. What is the action of giving? Its basis, motivation, object, and essence should be understood. The basis is non-attachment, non-hatred, and non-ignorance. The motivation is feeling, because it is accompanied by these. The object is the object to be given. The essence is the action of the body and the action of speech when it is emptiness. How is giving perfect? Because of giving to a superior field, giving without discrimination, and giving completely fulfilling desires. These should be understood as being under the power of perfect giving, because the statement "he will become a giver" indicates giving to a superior field, because he has become of that nature, so he gives again and again. Giving to cherished ones such as ascetics and brahmins indicates giving without discrimination, because giving is without distinction to all desires. Giving food and so forth indicates perfect giving, because all the bases of utensils that are not rotten and without defilement are completely given away as desired. Furthermore, giving without attachment, giving extensively, giving with joy, giving to a superior field, giving to a vessel, and giving by properly dividing to attendants and unexpected guests should be understood as perfect giving. Giving generously, extending the hand, delighting in giving, having the habit of making offerings and giving, perfect combination, and delighting in properly distributing giving, these should be understood in accordance with the order of the words such as giving without attachment. Giving without attachment should be understood as not dedicating it entirely for the sake of existence and enjoyment. How should it be understood that the object to be given is perfect? The object to be given is not made up of harm, and for giving