Tibetan
གཞན་ལ་གནོད་པ་དང༌། གཉི་ག་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་བ་དང༌། མཐོང་བའི་ཆོས་ཀྱིས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་སྐྱེད་པ་དང༌། ཚེ་ཕྱི་མའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་སྐྱེད་པ་དང༌། དེ་ལས་བྱུང་བའི་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཡིད་མི་བདེ་བ་མྱོང་བར་བྱེད་པའོ། །ཡོངས་སུ་སྤང་བ་གང་བྱུང་བར་གྱུར་པ་དང་དུ་མི་ལེན་པའོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་ན་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་དེའི་གཞི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་ཏེ་བྱུང་བར་གྱུར་པ་དང་དུ་མི་ལེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡོངས་སུ་སྤང་ངོ༌། །གཉེན་པོ་རྙེད་པ་གང་མ་སྐྱེས་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ལམ་རྙེད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །འདི་ལྟར་མ་སྐྱེས་པ་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ལམ་བསྒོམ་པའོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཅི་འདྲས་བས་སྤང༌། །འདྲེས་པ་ལས་དམིགས་པས་སྤང་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཐ་དད་པ་མེད་པ་ལ་དམིགས་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གལ་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་དོ་ཞེས་བདག་མེད་པར་ཤེས་པར་ཉིད་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བར་འགྱུར་ན་ནི། །མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅིའི་ཕྱིར་བསྟན་ཅེ་ན། དེ་དག་ནི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་བདག་མེད་པའི་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཡང་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་བདག་མེད་པའི་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་དོ། །མི་ རྟག་པའི་རྣམ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་འཐོབ་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བདག་མེད་པའི་རྣམ་པ་འཐོབ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་གང་མི་རྟག་པ་དེ་སྡུག་བསྔལ་བའོ། །དེ་བདག་མེད་པའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བས་ན་བདག་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་གོ །བླ་ན་མེད་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་ལས་བརྩམས་ནས་བླ་ན་མེད་པ་ཉིད་གསུམ་སྟེ། ཤེས་པ་བླ་ན་མེད་པ་ཉིད་དང༌། ལམ་བླ་ན་མེད་པ་ཉིད་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་བླ་ན་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་ཤེས་པ་བླ་ན་མེད་པ་ཉིད་ནི་བདག་མེད་པར་ཤས་པ་སྟེ། །དེའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཤེས་པ་གཞན་བཙལ་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་བླ་ན་མེད་པ་ཉིད་ནི་སླ་ལ་མངོན་པར་ཤེས་པ་མྱུར་བ་སྟེ། དེ་ནི་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བ་བླ་ན་མེད་པ་ཉིད་ནི་མི་སློབ་པ་མི་འཁྲུགས་པའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་སྟེ། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཐམས་ཅད་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བླ་ན་མེད་པ་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་དང༌། བསྒོམ་པ་དང་མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །གང་ཞིག་གང་ལ་སྤང༌། འདས་པ་ནི་འགགས་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ནོ། །མ་འོངས་པ་ནི་མ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ནོ། །ད་ལྟར་བྱུང་བ་ནི་ལམ་དང་མཉམ་དུ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པའི་གནས་ངན་ལེན་གང་ཡིན་པ་དེ་ལས་སྤོང་ངོ༌། །གནས་ངན་ལེན་གྱི་རྣམ་པ་གང་གི་གཉེན་པོ་གང་བྱུང་བ་གཉེན་པོའི་རྣམ་པ་དེ་འབྱུང་བ་དང༌། གནས་ངན་ལེན་གྱི་རྣམ་པ་དེ་འགོག་པ་མཉམ་པས་མཉམ་སྟེ་སྣང་བ་དང་མུན་པ་འབྱུང་བ་དང་འགག་པ་བཞིན་ནོ། །གནས་ངན་ལེན་གྱི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བས་མ་འོངས་པ་ན་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་གནས་པ་དེ་ནི་སྤང་བའོ། །ལས་གང་སེམས་པའི་ལས་དང་བསམ་པའི་ལས་ཏེ་ལས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་བསྡུས་པའོ། །ཡང་ལས་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། དམིགས་པའི་ལས་དང་བྱེད་པའི་ལས་དང༌། རྩོལ་བའི་ལས་དང༌། བསྒྱུར་བའི་ལས་དང༌། འཐོར་བའི་ལས་སོ། །དེ་ལ་དམིགས་པའི་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཟུགས་ལ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བྱེད་པའི་ལས་ནི་ས་ལ་སོགས་པ་སྟེ་རྟེན་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་ན་ རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། གཟུགས་ནི་གཟུགས་སུ་ཡོད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །རྩོལ་བའི་ལས་ནི་བསམ་པ་སྔོན་དུ་བཏང་བའི་ལུས་ལ་སོགས་པའི་ལས་སོ། །བསྒྱུར་བའི་ལས་ནི་གསེར་མགར་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཏེ་རྒྱན་ལ་སོགས་པར་བསྒྱུར་བའོ། །འཐོབ་པའི་ལས་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་ལ་སོགས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འཐོབ་པ་ལ་སོགས་པའོ། །སྐབས་འདིར་ནི་ཕལ་ཆེར་རྩོལ་བའི་ལས་སུ་འདོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འཐོབ་པ་དང་བྱེད་པའི་ལས་ཀྱང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་པ་གང་སེམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཏེ། དེ་ཡང་བསོད་ནམས་དང༌། བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་དང༌། མི་གཡོ་བའོ། །བསམ་པའི་ལས་གང༌། ལུས་ཀྱི་ལས་དང༌། ངག་གི་ལས་དང༌། ཡིད་ཀྱི་ལས་སོ། ལུས་ཀྱི་ལས་དང༌། ངག་གི་ལས་དང༌། ཡིད་ཀྱི་ལས་དེ་ལ་ཡང་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའོ། །མི་དགེ་ང་ནི་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། སྲོག་གཅོད་པ་དང༌། མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དང༌། འདོད་པ་ལ་ལོག་པར་གཡེམ་པ་དང༌། བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་དང༌། ཕྲ་མ་དང༌། ངག་རྩུབ་པོ་དང༌། ཚིག་འཁྱལ་བ་དང༌། བརྣབ་སེམས་དང༌། གནོད་སེམས་དང༌། ལོག་པར་ལྟ་བའོ། །དགེ་བ་ནི་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་
Chinese
损害他人，以及对双方都有害，以及在现世中产生过失，以及在来世中产生过失，以及由此产生的由心而生的痛苦，以及体验不愉快。完全断绝就是无论发生什么都不接受。像这样通过三种方式完全了解，就能通过完全了解烦恼的那个基础事物等等，以无论发生什么都不接受的方式完全断绝。获得对治就是为了断除未生起的，获得道路。就像这样，为了未生起的不生起而修道。以什么样的作意来断除？通过从混合中区分来断除，即所有法都是无我的。专注于无差别，即所有法的共同特征之相。如果因为知道所有法都是无我，而以无我的方式了解就能断除烦恼，那么为什么还要宣说无常等等之相呢？那些不是断除烦恼，而是为了完全串习无我的相。因此所说的不常等等之相，也是那些串习无我之相的。依靠无常之相而获得痛苦之相。依靠痛苦之相而获得无我之相，如所说，凡是无常的，就是痛苦的。那就是无我的。因此，无我之相本身被安立为无上。从无上之相本身开始，有三种无上，即智慧无上，道无上，解脱无上。其中智慧无上就是了知无我。因为在那之外无法找到其他的智慧。道无上就是容易且快速地现证，因为那是所有道中最殊胜的。解脱无上就是无学的不动摇的解脱，因为从所有解脱中最为超胜的缘
English
Harming others, and becoming harmful to both, and generating faults in the visible Dharma, and generating faults in future lives, and the suffering arising from that, arising from the mind, and experiencing unpleasantness. Complete abandonment is not accepting whatever arises. Thus, by fully understanding in three ways, one completely abandons the afflictions by fully understanding their basis, the object, etc., in the manner of not accepting whatever arises. Obtaining the antidote is obtaining the path in order to abandon what has not arisen. Thus, one cultivates the path in order for what has not arisen not to arise. By what kind of attention is it abandoned? It is abandoned by distinguishing from mixture, that is, by saying that all phenomena are without self. Focusing on non-difference, that is, the aspect of the general characteristic of all phenomena. If, by knowing that all phenomena are without self, one abandons afflictions by understanding in a selfless way, then why are the aspects of impermanence, etc., taught? Those are not for abandoning afflictions, but rather for fully training in the aspect of selflessness. Therefore, it is said that whatever aspects of impermanence, etc., there are, those also cause one to fully train in the aspect of selflessness. By relying on the aspect of impermanence, one obtains the aspect of suffering. By relying on the aspect of suffering, one obtains the aspect of selflessness, as it is said, "Whatever is impermanent is suffering. That is without self." Therefore, the aspect of selflessness itself is established as unsurpassed. Starting from the aspect of unsurpassed itself, there are three unsurpassed: unsurpassed knowledge, unsurpassed path, and unsurpassed liberation. Among these, unsurpassed knowledge is understanding selflessness. Because beyond that, no other knowledge can be found. The unsurpassed path is easy and quick to realize, because it is the best of all paths. Unsurpassed liberation is the unwavering liberation of the non-learner, because it is particularly superior to all liberations.
Chinese
总之。这三种无上之性，应当理解为依次是见道、修道和究竟道的范畴。什么从什么中舍弃？过去不是因为已灭而舍弃。未来不是因为未生而舍弃。现在生起的不是因为与道不相容而舍弃。然而，从烦恼的恶处所中舍弃。任何恶处所之相的对治生起，对治之相生起，以及恶处所之相止息，以平等故而平等，如光明与黑暗生起和止息一样。由于远离恶处所之相，安住于未来不生的法性，那就是舍弃。业是什么？是思择之业和思念之业，总摄为业的体性。又是五种业，即：对境之业、作用之业、勤作之业、转变之业和获得之业。其中，所谓对境之业，是指眼等，即观看色等。作用之业是指地等，即作为所依等。或者，以自性而作用的，例如，色是色存在等等。勤作之业是指以思念为先导的身等之业。转变之业是指金匠等的业，即转变为饰品等。获得之业是指圣道等的涅槃之获得等。此处，大多认为是勤作之业，因为也有获得和作用之业的缘故。思择是什么？是思惟显现的意之业，也就是福德、非福德和不动。思念之业是什么？是身体之业、语言之业和意念之业。身体之业、语言之业和意念之业，又分为善与非善。非善是指不善的十种业道，即：杀生、不予而取、邪淫、妄语、离间语、恶语、绮语、贪婪、害心和邪见。善是指十善业道
English
In short. These three unsurpassed natures should be understood as belonging to the categories of the path of seeing, the path of meditation, and the ultimate path, respectively. What is abandoned from what? The past is not abandoned because it has ceased. The future is not abandoned because it has not arisen. The present arising is not abandoned because it is incompatible with the path. However, it is abandoned from the evil abodes of afflictions. Whatever antidote arises to whatever aspect of the evil abode, that aspect of the antidote arises, and the aspect of the evil abode ceases, being equal by equality, just like the arising and ceasing of light and darkness. Because of being separated from the aspect of the evil abode, abiding in the nature of not being born in the future, that is abandonment. What is karma? It is the karma of thinking and the karma of contemplating, summarized as the nature of karma. Again, there are five kinds of karma: the karma of object, the karma of action, the karma of effort, the karma of transformation, and the karma of attainment. Among them, the so-called karma of object refers to the eye, etc., that is, looking at form, etc. The karma of action refers to earth, etc., that is, as a basis, etc. Or, that which acts by its own nature, for example, form exists as form, and so on. The karma of effort refers to the karma of body, etc., which is preceded by thought. The karma of transformation refers to the karma of goldsmiths, etc., that is, transforming into ornaments, etc. The karma of attainment refers to the attainment of nirvana, etc., of the noble path, etc. Here, it is mostly considered to be the karma of effort, because there is also the karma of attainment and action. What is thinking? It is the karma of mind that manifests thought, that is, merit, non-merit, and immovability. What is the karma of contemplation? It is the karma of body, the karma of speech, and the karma of mind. The karma of body, the karma of speech, and the karma of mind are also divided into good and non-good. Non-good refers to the ten paths of non-virtuous karma, namely: killing, taking what is not given, sexual misconduct, lying, divisive speech, harsh speech, idle chatter, covetousness, malice, and wrong view. Good refers to the ten paths of virtuous karma.