Tibetan
མ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་ནོ། །ང་རྒྱལ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཉིད་དེ། ཡོངས་སུ་འཇལ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ཆགས་དང་ཁོང་ཁྲོ་དང་ང་རྒྱལ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ན་དངོས་པོའི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་འཇུག་གོ །འདོད་པའི་ཁམས་ཇི་ལྟ་བར་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ནའང་དེ་བཞིན་ནོ། །ང་རྒྱལ་ནི་ཕྱོགས་གཅིག་ལའང་འཇུག་པ་ཉིད་དེ། །གང་ཡང་རུང་བའི་ཡན་ལག་གིས་ཁེངས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷག་མ་རྣམས་དི་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་དངོས་པོ་མཐའ་དག་ལ་འཇུག་གོ །རིས་ཀྱི་ཇི་ལྟ་བུ། ཉོན་མོངས་པའི་རིས་གཉིས་ཏེ། མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་དང༌། བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའོ། །འདོད་པའི་ཁམས་ན་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་དག་ནི་བཅུའོ། །སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཇི་ལྟ་བར་ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་འདོད་པའི་ཁམས་ན་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་དག་ནི་བཅུ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ན་གང་དག་དེའི་རྒྱུ་དང་གཞིའི་གནས་ཀྱིས་ལོག་པར་རྟོག་པ་དག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་འབྱུང་བ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་ལོག་པར་རྟོག་པ་དག་སྟེ། དེ་ནི་མཐོང་བའི་སྤང་བྱ་ཞེས་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་གང་དག་གང་གི་ཚེ་དམིགས་པ་དེ་དག་དེ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པར་རིག་པར་བྱ་ཞེ་ན། ཟག་པ་མེད་པའི་དམིགས་པ་དག་ནི་གདོན་མི་ཟ་བ་མ་ཡིན་གྱི། ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་དངོས་པོ་ནི་ཕྲ་རྒྱས་སུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ན་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་དག་ནི་དགུའོ། །དེ་ན་གང་དག་དེའི་རྒྱུ་དང་གཞིའི་གནས་ཀྱིས་ཀྱང་ལོག་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ནི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱའོ། །སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཇི་ལྟ་བར་ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ལམ་མཐོང་བས་ སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་ན་ཁོང་ཁྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ན་ཇི་ལྟ་བར་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ནའང་དེ་བཞིན་ཏེ། དེ་དག་མདོར་བསྡུས་ནས་ཉོན་མོངས་པ་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་གཉིས་ནི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་རིས་སོ། །འདོད་པའི་ཁམས་ན་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་དྲུག་སྟེ། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང༌། མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་དང༌། ང་རྒྱལ་དང་མ་རིག་པའོ། །དེ་ལ་འཇིག་ཚོགས་སུ་བླ་བ་ལྷན་ཅི
Chinese
与非为识之蕴相同而存在。我慢等等与意之识蕴相同而存在，因为是从完全衡量等等之门而生起。贪欲和嗔恚和我慢是在欲界中缘于事物的一部分。如同欲界一样，在色界和无色界中也是如此。我慢也只是缘于一部分，因为会被任何支分所充满。其余的那些在一切处也缘于所有事物。种类的状况如何？烦恼的种类有两种：见所断和修所断。在欲界中，苦见所断的有十种。如同苦见所断一样，集、灭、道见所断的也同样。其中，在欲界中，苦见所断的有十种，是指在那里，哪些是对其因和根本处颠倒执着的。同样，集等等也是如何如理地颠倒执着，那就是见所断。为何要知道哪些在何时缘于彼者，就对彼者颠倒执着呢？因为无漏的所缘不是能被夺取的，而有漏的事物是能增长的。在色界中，苦见所断的有九种。在那里，哪些是对其因和根本处也颠倒执着的，就是苦见所断。如同苦见所断一样，集、灭、道见所断的也同样。在那里，因为没有嗔恚。如同在色界中一样，在无色界中也是如此。那些总而言之，八十二种烦恼是见所断的烦恼种类。在欲界中，修所断的有六种：有身见，俱生边执见，贪欲，嗔恚，我慢和无明。其中，于坏聚中
English
It exists in the same way as the aggregates that are not consciousness. Pride and so on exist in the same way as the aggregates of mental consciousness, because they arise from the door of complete measurement and so on. Desire, anger, and pride are engaged with one aspect of things in the desire realm. Just as in the desire realm, so too in the form realm and the formless realm. Pride is also only engaged with one aspect, because it will be filled with any limb whatsoever. The remaining ones are engaged with all things in all places. What is the nature of the categories? There are two categories of afflictions: those to be abandoned by seeing and those to be abandoned by meditation. In the desire realm, there are ten things to be abandoned by seeing suffering. Just as what is to be abandoned by seeing suffering, so too are what is to be abandoned by seeing the origin, cessation, and path. Among them, in the desire realm, the ten things to be abandoned by seeing suffering are those who wrongly conceive of its cause and basis. Similarly, the origin and so on are also wrongly conceived of as appropriate, and that is what is to be abandoned by seeing. Why should one know that those who, when they perceive something, wrongly conceive of it? Because the object of the uncontaminated is not something that can be taken away, but the object of the contaminated is something that can be increased. In the form realm, there are nine things to be abandoned by seeing suffering. There, those who wrongly conceive of its cause and basis are to be abandoned by seeing suffering. Just as what is to be abandoned by seeing suffering, so too are what is to be abandoned by seeing the origin, cessation, and path. Because there is no anger there. Just as in the form realm, so too in the formless realm. Those, in short, eighty-two afflictions are the category of afflictions to be abandoned by seeing. In the desire realm, there are six things to be abandoned by meditation: the view of the aggregates as a self, the co-emergent view of clinging to extremes, desire, anger, pride, and ignorance. Among them, in the corruptible collection
Tibetan
ག་སྐྱེས་པ་ནི་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་སྟེ། །མཐོང་བའི་ལམ་སྐྱེས་སུ་ཟིན་ཀྱང་གང་ལ་བརྟེན་ནས་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ལ་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་ཀུན་དུ་འབྱུང་བའོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་བྲན་ཅན་ཁོ་བོས་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ལ་བདག་གམ་བདག་གིར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་མོད་ཀྱི། །འོན་ཀྱང་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་འདི་དག་ལ་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་དང༌། ངའོ་སྙམ་པའི་འདུན་པ་དང༌། ངའོ་སྙམ་པའི་བག་ལ་ཉལ་མ་སྤངས་སོ། །ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་སོ། །མ་བཀག་གོ །མཐའ་མེད་པར་མ་བྱས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དཔེར་ན་མ་མའི་གོས་དྲི་མ་ཅན་དུ་གྱུར་པ་བུ་ལ་ཏོག་ལ་སོགས་པས་ལེགས་པར་བཀྲུས་ཏེ། །དྲི་མ་མེད་པར་གྱུར་ཀྱང་དེ་ཞེན་པར་གོས་པས་དྲིའི་བག་ཡོད་དེ་དེ་སྤོས་དྲི་ཞིམ་པོས་བསྒོས་པས་ཡང་བསལ་བར་བྱ་དགོས་པ་དེ་བཞིན་དུ། མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཀུན་བརྟགས་པའི་དྲི་མ་སྤངས་པའི་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ལ་ཡང་སྔོན་མངོན་པར་ཞེན་ཏེ། གོམས་པར་བྱས་པ་དངོས་པོ་མ་བརྟགས་པའི་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་རྗེས་སུ་འབྲང་སྟེ། དེ་ནི་ལམ་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་ཆད་པར་ལྟ་བས་བསྡུས་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེས་བདག་གི་བདག་གང་ཡིན་ཞེས་ཡོངས་སུ་ཡི་ཆད་པའི་ཕྱིར། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས་ཡིད་ཕྱིར་ལྡོག་པར་བྱེད་དེ། ལྟ་བའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པ་མ་གཏོགས་པར་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ནི་བསྒོམ་པས་སྤང་བ་བྱ་བ་དག་གོ །གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ན་ནི་ཁོང་ཁྲོ་གཏོགས་པ་ལྔའོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ནི་ཇི་ལྟ་བར་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ནའང་དེ་བཞིན་ཏེ། དེ་ དག་མདོར་བསྡུ་ན་བཅུ་དྲུག་ནི་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་རིས་སོ། །སྤོང་བས་ཇི་ལྟ་བུ་ཇི་ལྟར་སྤོང་བ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཅི་འདྲ་བ་དང༌། གང་ཞིག་གང་ལས་སྤང་པའོ། །ཇི་ལྟར་སྤོང་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་དང༌། གཉེན་པོ་རྙེད་པས་སོ། །ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་གང༌། དེའི་གཞིའི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང༌། ཉེས་དམིགས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ། །དེ་ལ་དེའི་གཞིའི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ལ་ཉལ་མ་སྤངས་པ་ཡིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་སེམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ནི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་པའོ། །ཉེས་དམིགས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་བདག་ལ་གནོད་པ་དང༌།
Chinese
俱生者是修所断。虽已获得见道，然依之于圣者声闻生起我慢。如是说：具寿有仆的我，虽不随见此等近取五蕴为我或我所，然于此等近取蕴生起我慢，我慢之欲，我慢之随眠未断，未遍知，未遮止，未作无边际。如是说。譬如，母亲的衣服变得污秽，儿子用捣杵等善加洗涤，虽变得无垢，然以彼执著所染，有气味之习气，彼以香气熏染，亦当除遣，如是，以见道断除俱生萨迦耶见之垢染之圣者声闻，亦先执著，串习，随逐未观察事物之我见，彼是道修所断。俱生边执见当知以断见所摄，以其于我是何我而生起厌离之故。令心从涅槃退还，除与见边相符者外，贪等是修所断。于色界中，嗔恚等有五。如色界般，于无色界中亦如是。彼等总摄为十六，是修所断之烦恼品类。断以何如，如何断，作意如何，何者从何断。如何断？以遍知，以永断，以得对治。以遍知何者？彼之所依事物遍知，自性遍知，过患遍知。其中，彼之所依事物遍知者，如说烦恼之随眠未断等。自性遍知者，谓心遍为烦恼之自性之烦恼生起。过患遍知者，谓损害我等。
English
The co-emergent ones are to be abandoned by cultivation. Although the path of seeing has been attained, pride arises in the noble Hearers based on the thought 'I am' (ahaṃ-māna). As it is said: 'The venerable one, the servant, does not see these five aggregates of clinging as self or belonging to self, but the pride of 'I am' (ahaṃ-māna), the desire of 'I am' (ahaṃ-chanda), and the latent tendencies of 'I am' (ahaṃ-anusaya) have not been abandoned, not fully known, not prevented, not made endless.' It is like this. For example, if a mother's garment becomes stained, the son washes it well with a pestle, etc., and although it becomes spotless, the habit of the stain remains because of attachment to it. It must be removed again by perfuming it with a fragrant scent. Similarly, even for the noble Hearers who have abandoned the stain of the conceptually imputed view of the aggregates with the path of seeing, they still cling to what was previously manifested. Following the view of self that has been accustomed to and not examined, that is what must be abandoned by the path of cultivation. The co-emergent view of holding to extremes should be understood as included in the view of annihilation, because it causes complete aversion to the question of what self is. It causes the mind to turn away from liberation. Other than those that are in accordance with the side of views, attachment and so on are to be abandoned by cultivation. In the form realm, there are five belonging to anger. Just as in the form realm, so too in the formless realm. These, when summarized, are sixteen, which are the categories of afflictions to be abandoned by cultivation. How does one abandon, how does one abandon, what kind of attention, and what is abandoned from what? How does one abandon? By complete knowledge, by complete abandonment, and by obtaining the antidote. What is known by complete knowledge? The basis of that, the nature of that, and the faults of that are completely known. Among these, 'completely knowing the basis of that' means, for example, 'the latent tendencies of the afflictions have not been abandoned.' Completely knowing the nature means that afflictions that are the nature of the mind being completely afflicted arise. Completely knowing the faults means harming oneself, etc.