Tibetan
བྱེད་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་ལ་དགོངས་ནས། གང་ཅི་ཚོར་ཡང་ རུང་བ་འདིར་སྡུག་བསྔལ་དུ་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དང༌། བདེ་བ་མྱོང་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་ཏུ་དགོངས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་ནི། སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དུ་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་དགོངས་པ་བརྗོད་པ་མི་དགོས་སོ། །ཡང་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཉིད་དང༌། རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་བརྒྱད་མངོན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱའོ། །འདུ་བྱེད་མི་རྟག་པ་གང་དག་ལ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྣང་བ་དེ་དག་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། སྡུག་བསྔལ་དུ་དགོངས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །གཞན་དུ་ན་ནི་ལམ་ཡང་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་དུ་འགྱུར་རོ། །སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་གང་གང་ལ་གང་མེད་པ་དེ་ནི་དེས་སྟོང་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་བ་སྟེ། ཡང་འདི་ལྟར་ལྷག་མ་གང་དེ་ནི་འདི་ཡོད་པ་ཞེས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །འདི་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་སྟེ། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཞེས་བཤད་དོ། །གང་ན་ཅི་ཞིག་མེད། ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལ་རྟག་པ་དང༌། བརྟེན་པ་དང༌། ཐེར་ཟུག་དང༌། མི་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཅན་དང༌། བདག་དང་བདག་གི་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་དག་ནི་དེས་སྟོང་ངོ༌། །ལྷག་མ་གང་བདག་མེད་པ་ཉིད་དེ། དེ་ལྟར་བདག་ནི་མེད་ཀྱི། བདག་མེད་པ་ནི་ཡོད་པར་སྟོང་པ་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི། རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བདག་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལས་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། དེ་དག་ལ་མེད་དོ། །འདུ་བྱེད་དེ་དག་ནི་རྟག་ཏུ་དེ་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་བདག་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འདི་གཉིས་ཀ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །འདི་ལ་དགོངས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡོད་པ་ཡང་ཡོད་པ་དང༌། མེད་པ་ཡང་མེད་པར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་བ་ཉིད་དོ། །དང་པོ་ནི་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཉེ་བར་བཟུང་བར་བལྟ་བར་བྱའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཉེ་བར་བཟུང་བ་སྟེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ ཁོ་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ
Chinese
考虑到造作是痛苦的。无论感受到什么，都说这是痛苦。这指的是：既不是痛苦也不是快乐，体验快乐也被认为是痛苦的说法。体验痛苦，因为世间都称之为痛苦。因此，不需要表达这种想法。此外，对于生灭的法性，以及与之相关的行，显现出生等八苦。因此，称之为痛苦。对于哪些无常的行显现出生等，那些因为是无常的缘故，应理解为是痛苦。否则，道也会因为无常而变成痛苦。在空的体性中，什么不存在，就正确地见到它空无。此外，就像这样，剩余的是什么，就如实地了知这是存在的。这是如实地进入空性，被称为不颠倒。哪里没有什么？在蕴、界和处中，没有常、依赖、坚固、不变的法性，以及我和我所。因此，它们是空性的。剩余的是什么？就是无我。因此，我虽然不存在，但应领会无我是存在的空性。空性的体性是，从常等体性的我（或自性）行中，变成了其他的法，即在它们之中不存在。那些行是常时与它分离的自性之自性的无我之本体，这两者都称为空性。考虑到这一点，世尊说：如实地了知存在也是存在，不存在也是不存在。此外，空性有三种：自性空性、同样地非有空性、以及自性空性。首先，应观察执著于遍计所执的自性。自性是执著于遍计所执的自性，因为唯独以自己的相而没有的缘故。第二是依他的自性。
English
Considering that fabrication is suffering. Whatever is felt, it is said to be suffering. This refers to: neither being suffering nor pleasure, experiencing pleasure is also considered a statement of suffering. Experiencing suffering, because it is known as suffering in the world. Therefore, there is no need to express this thought. Furthermore, for the nature of arising and ceasing, and the related formations, the eight sufferings such as birth manifest. Therefore, it is called suffering. For which impermanent formations do appearances such as birth manifest, those, because they are impermanent, should be understood as suffering. Otherwise, the path would also become suffering because of impermanence. In the nature of emptiness, what does not exist, one correctly sees that it is empty. Furthermore, just like this, whatever remains, one truly knows that this exists. This is truly entering emptiness, and is called non-inverted. Where is there nothing? In the aggregates, elements, and sources, there is no permanence, reliance, solidity, unchanging nature, and self and what belongs to self. Therefore, they are empty of that. What remains? It is selflessness itself. Therefore, although self does not exist, one should comprehend emptiness as the existence of selflessness. The nature of emptiness is that, from the self (or nature) formations of the nature of permanence etc., it has become another thing, that is, it does not exist in them. Those formations are the essence of selflessness of the nature of self that is always separate from it, both of which are called emptiness. Considering this, the Blessed One said: one truly knows that existence is existence, and non-existence is non-existence. Furthermore, there are three types of emptiness: emptiness of self-nature, similarly emptiness of non-existence, and emptiness by nature. First, one should observe clinging to the imputed nature. Self-nature is clinging to the imputed nature, because it does not exist solely by its own characteristic. The second is the dependent nature.
Tibetan
་བོ་ཉིད་ཉེ་བར་གཟུང་བར་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི། གཞན་གྱི་དབང་གིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཉེ་བར་བཟུང་བ་སྟེ། དེ་ནི་རྣམ་པ་གང་དང་གང་དུ་ཀུན་དུ་བརྟག་པར་བྱ་བ་རྣམ་པ་དེ་དག་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཉེ་བར་བཟུང་བར་བལྟ་བར་བྱའོ། །རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཉེ་བར་བཟུང་པ་སྟེ། དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་གང༌། ཇི་ལྟར་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་བདག་ཏུ་བཏགས་པའི་མཚན་ཉིད་ངེས། ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ནི་བདག་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བདག་མེད་པའོ། །བདག་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་འདུ་བྱེད་དེ་དག་ཉིད་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཀུན་དུ་བརྟགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་དགོངས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པའོ་ཞེས་གསུངས་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ང་ཡི་བ་མེད་པའོ། །འདི་ནི་ང་མ་ཡིན་པའོ། །འདི་ནི་ངའི་བདག་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ནི་འདི་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་འདིའི་དོན་ཅི། ཅིའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་འདི་ནི་བདག་གི་བ་མ་ཡིན་པའོ། །ནང་གི་དངོས་པོ་འདི་ནི་ང་མ་ཡིན་པའོ། །འདི་ནི་ངའི་བདག་མ་ཡིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་ནས་གསུངས་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཕྱིའི་དངོས་པོ་ལ་ནི་བདག་གི་རྣམ་པ་དང༌། ནང་ལ་ནི་བདག་དང་བདག་གི་རྣམ་པ་བཀག་པའོ། །སྐད་ཅིག་གི་མཚན་ཉིད་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཇི་ལྟ་བུ། འདི་ལྟར་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པ། དེ་ལྟར་གཟུགས་ཀྱང་སྐད་ཅིག་མར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། །སེམས་ཀྱིས་ཟིན་པ་དང༌། སེམས་དང༌། གྲུབ་པ་བདེ་བ་གཅིག་པ་དང༌། སེམས་འགྱུར་ན་དེ་འགྱུར་བ་དང༌། སེམས་ཀྱི་གནས་ཡིན་པ་དང༌། སེམས་ཀྱི་དབང་གིས་བྱུང་བ་དང༌། སེམས་ཀྱི་དབང་བསྒྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་མཐར་འགྱུར་བར་དམིགས་པ་དང༌། སྐྱེས་ནས་ཀྱང་རྐྱེན་ལ་མི་ལྟོས་པར་རང་གི་དང་གིས་རྣམ་པར་འཇིག་པའི་ཕྱིར། །གཟུགས་ཀྱང་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །འདུ་བྱེད་ཐམས་ ཅད་འཇིག་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ནི་གྲགས་ལ། སྐད་ཅིག་མའི་མཚན་ཉིད་དུ་ནི་མ་གྲགས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་འགྲུབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ནི་སྐད་ཅིག་
Chinese
应当观察，将真如本身视为亲近。同样，非存在的空性，是亲近于依他起的空性，因为在任何情况下，凡所应遍计的事物，那些形态都不存在。第三，应当观察，将圆成实性本身视为亲近。自性空性是亲近于圆成实性本身，因为那是空性的自性。什么是无我的体性？如何确定那些声称有我的人所假立的我的体性？蕴、界、处等，以我的体性而言是无我的。无我的体性，就是那些声称有我的人所遍计的自性的体性，实际上并非如此。考虑到这一点，世尊说一切法皆无我。世尊说：‘所有这些都不是我的。这不是我。这不是我的所有物。’应当以正确的智慧如实地观察，就像这样。’这番话是什么意思？为什么这个事物不是我的所有物？这个内在的事物不是我？这不是我的所有物？’考虑到这一点而说的，就像这样，外在的事物是我的形态，内在的事物则遮止了我与我的形态。刹那的体性就是无常，这是怎么说的？就像这样，心和心所不是刹那的，同样，色也应当被视为刹那的。因为心所摄持，与心和合，与心成为一体，心若变化则它也变化，是心的住所，由心所生，受心所支配。又因为以最终的变异为目标，并且出生后也不依赖于因缘，而是以自身的力和方式而坏灭。所以，色也应当被视为刹那的。一切行以坏灭等体性而为人所知是无常，但并不以刹那的体性而为人所知，因此应当成立这一点。其中，心和心所是刹那
English
One should observe, regarding the very nature of Suchness as intimate. Similarly, the emptiness of non-existence is the emptiness of other-powered nature taken as intimate, because in whatever way things should be thoroughly examined, those forms do not exist. Thirdly, one should observe, regarding the very nature of the perfectly established as intimate. The emptiness of self-nature is the perfectly established nature taken as intimate, because that is the nature of emptiness. What is the characteristic of selflessness? How is the characteristic of self imputed by those who speak of self determined? The aggregates, elements, and sense bases are selfless in terms of the characteristic of self. The characteristic of selflessness is precisely the non-existence of the characteristic of self that is thoroughly conceived by those who speak of those conditioned things as self. With this in mind, the Blessed One said that all phenomena are selfless. The Blessed One said, 'All these are not mine. This is not me. This is not my possession; it is like this.' One should look with correct wisdom as it is. What is the meaning of this? Why is this object not my possession? This inner object is not me? This is not my possession?' It is said with this in mind, like this, the external object is the form of mine, and the internal is the negation of self and the form of self. How is it said that the characteristic of an instant is impermanence? Like this, mind and mental events are not instantaneous, so form should also be regarded as instantaneous. Because it is seized by the mind, is one with the mind, is one with the mind, if the mind changes, it changes, is the abode of the mind, arises by the power of the mind, and is controlled by the mind. Also, because it aims at ultimate change, and even after being born, it does not depend on conditions, but is destroyed by its own power and manner. Therefore, form should also be regarded as instantaneous. All conditioned things are known as impermanent with the characteristic of destruction, etc., but not known as the characteristic of an instant, therefore it should be established. Among them, mind and mental events are instantaneous.