Tibetan
ཟིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །གཟུགས་གང་ལ་བརྟེན་ནས་ཚོར་བ་འབྱུང་བ་དེ་ནི་ཟིན་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ཕྱོགས་གཅིག་དང༌། གནས་དང་བཅས་པའི་དབང་པོས་བསྡུས་པའོ། །ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་གཟུགས་ཅན་ལྔ་དང༌། མིག་ལ་སོགས་པའོ། །བཞིའི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ །གཟུགས་དང༌། སྒྲ་དང༌། དྲི་དང༌། རོ་དང༌། རེག་བྱ་དབང་པོ་ལས་གཞན་དུ་མ་གྱུར་བའོ། །བདག་ལུས་ལ་དབང་བསྒྱུར་བ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་དབང་པོ་དང༌། དབང་པོ་རྣམས་ནི་དུ། ཅིའི་ཕྱིར་དབང་པོར་བརྟག །ཡུལ་འཛིན་པར་དབང་བྱེད་པ་དང༌། རིགས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་དབང་བྱེད་པ་དང༌། རིས་མཐུན་པར་གནས་པར་དབང་བྱེད་པ་དང༌། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པར་དབང་བྱེད་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་གྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ལ་དབང་བྱེད་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ལ་དབང་བྱེད་པས་ཀྱང་དབང་པོར་བལྟ་བར་བྱའོ། ། དེ་ལ་ཡུལ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་དྲུག་སྟེ། དེའི་དབང་གིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པ་ལ་སེམས་དང་སེམས་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་དབང་བྱེད་པ་ནི། ཕོ་དང་མོའི་དང་པོ་སྟེ། དེ་ལས་བུ་དང་ཚ་བོ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷག་མ་ནི་བདག་པོའི་རྐྱེན་དུ་བསྟན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །ཚོར་བའི་ཕུང་པོ་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་དང༌། གཟུགས་དང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ཕྱོགས་གཅིག་དང༌། མིག་དང༌། རྣ་བ་དང༌། སྣ་དང༌། ལྕེ་དང༌། ལུས་དང༌། ཕོ་དང༌། མོའི་དབང་པོའི་མཚན་ཉིད་དང༌། སྲོག་གི་དབང་པོ་དང༌། དད་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། དྲན་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོའི་མཚན་ཉིད་དང་གོ་རིམས་སོ། །ཁམས་བཅུ་གཉིས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དང༌། དབང་པོ་དང༌། རྣམས་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་རྣམས་དང༌། ནང་གི་རྣམས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ །སྲོག་གི་དབང་པོ་དང༌། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། དད་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔའོ། །བདག་དབང་བྱེད་པར་མངོན་པ་ཞེན་པ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད། སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་ནི་དུ། ཅིའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དུ་བརྟག །སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང༌། སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་
Chinese
应当观察所摄持的。依靠何种色而产生感受，那被称为所摄持。是色蕴的一部分，以及与处所相关的根所摄持。是五种有色界的界和处，以及眼等。是四者的一部分。色、声、香、味、触，未转变成与根不同的。为了舍弃对自身身体的显现执着。如何是根，诸根是什么？为何被认为是根？因为能掌控对境的执取，能掌控种姓的延续，能掌控安住于同类，能掌控享用善与非善业的果报，能掌控远离世间的贪欲，能掌控远离超世间的贪欲，因此也被认为是根。 其中，能执取对境的是眼等六种，因为依靠它们，心和心所才能缘取色等对境。能掌控种姓延续的是男女的最初，因为从那里产生儿子和孙子等的种姓。其余的，应当像所显示的作为主因那样理解。感受蕴、识蕴、色蕴和行蕴的一部分，以及眼、耳、鼻、舌、身、男女根的体性，以及命根、信、精进、念、禅定、智慧根的体性和次第。十二界、六处、根，以及识界等，是内在的。法界和处的一部分。命根，以及快乐等，以及信等五种。为了舍弃对自身掌控的显现执着。如何是苦苦的自性？诸苦苦是什么？为何被认为是苦苦的自性？因为苦受的自性，以及将要感受痛苦的法的自性，也是苦苦的
English
It should be observed what is being grasped. Whatever form is relied upon to produce feeling, that is called what is being grasped. It is one aspect of the form aggregate, and is grasped by the faculties together with their locations. It is the five form realms and sources, such as the eye. It is one aspect of the four. Form, sound, smell, taste, and touch, which have not been transformed into something different from the faculties. This is to abandon the manifest clinging to controlling one's own body. How are they faculties, and what are the faculties? Why are they considered faculties? Because they have power to grasp objects, power over the continuation of lineage, power to abide in accordance with their kind, power to closely experience the fruits of virtuous and non-virtuous actions, power to be free from worldly desire, and power to be free from desire beyond the world, therefore they are also considered faculties. Among them, what grasps objects are the six, such as the eye, because by their power, the mind and mental factors arise in relation to forms and other objects. What has power over the continuation of lineage is the first of male and female, because from that arises the lineage of sons and grandsons and so forth. The remainder should be understood as it is shown to be the cause of the master. One aspect of the feeling aggregate, the consciousness aggregate, the form and compositional factors aggregate, as well as the characteristics of the eye, ear, nose, tongue, body, male and female faculties, and the life faculty, faith, diligence, mindfulness, samadhi, and the characteristics and order of the wisdom faculty. The twelve realms, the six sources, the faculties, and the consciousness realms, are internal. The dharma realm and one aspect of the sources. The life faculty, as well as happiness and so forth, and the five, such as faith. This is to abandon the manifest clinging to controlling oneself. How is it the very nature of the suffering of suffering? What are the sufferings of suffering? Why is it considered the very nature of the suffering of suffering? Because of the very nature of painful feeling, and the very nature of the dharma that will experience suffering, it is also the suffering of suffering.
Tibetan
བསྔལ་ཉིད་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་ནི། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དོ། །དེ་འབྱུང་བའི་རྒྱུར་གྱུར་བ་དབང་པོ་དང༌། དོན་རྣམས་དང་དེ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་རྣམས་ནི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ ། བདག་སྡུག་བསྔལ་བར་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད། འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་ནི་དུ། ཅིའི་ཕྱིར་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དུ་བརྟག །བདེ་བའི་ཚོར་བ་འགྱུར་བའི་མཚན་ཉིད་དང༌། བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ཆོས་འགྱུར་བ་རང་ གི་མཚན་ཉིད་དང༌། དེ་ལ་ཡང་རྗེས་སུ་ཆགས་པས་སེམས་འགྱུར་བས་ཀྱང་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་བདེ་བའི་ཚོར་བ་དང༌། དེ་མོང་བར་བྱེད་པའི་ཆོས་རྣམས་འགྱུར་བས་ཡིད་མི་བདེ་བ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། དེ་འགྱུར་བ་ནི་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་ཡང་རྗེས་སུ་ཆགས་པས་སེམས་འགྱུར་བ་ནི། འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་ཞེ་ན། གནས་འགྱུར་བའི་སེམས་ཀྱིས་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ །བདག་བདེ་བར་མངོན་བར་ཞེན་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད། འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་རྣམས་ནི་དུ། ཅིའི་ཕྱིར་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དུ་བརྟག །སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་བའི་ཚོར་བའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང༌། དེ་གཉི་གའི་གནས་ངན་ལེན་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང༌། གཉི་ག་ལས་མཐར་བ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་བཅིངས་པར་གྲུབ་པ་དང༌། བདེ་བ་མ་ཡིན་པས་ཀྱང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་ནི། ལེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང༌། །དེ་མྱོང་བར་བྱེད་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དང་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་དང་ལྡན་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ཉིད། དེ་གཉིས་ལས་རྣམ་པར་མ་གྲོལ་བས་རེས་འགའ་ནི་བདེ་བའི་གནས་སྐབས་ལ་བརྟེན། རེས་འགའ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གནས་སྐབས་ལ་བརྟེན་ཏེ། དུས་རྟག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བ
Chinese
应当视其为苦。其中，痛苦的感受，是痛苦的自性，仅凭其自身特性即是痛苦之苦。成为其生起之因的诸根与对境，以及与之相应的诸法，因其感受痛苦，故应视其为痛苦之苦。这是总括一切的一个方面。为了舍弃对自我的痛苦的执着。那么，如何是变苦呢？变苦是什么？为何视其为变苦呢？快乐的感受具有变异的特性，以及感受快乐之法，变异的自性，并且对此产生贪执，心随之变异，因此也应视其为变苦。其中，快乐的感受，以及感受它的诸法，因其变异而产生不悦，因此，它的变异即是变苦。并且，对此产生贪执，心随之变异，应认知其为变苦。如是所说，如经中所说：“由心境的变异”。这是总括一切的一个方面。为了舍弃对自我的快乐的执着。那么，如何是行苦呢？行苦是什么？为何视其为行苦呢？非苦非乐的感受的自性，以及感受非苦非乐之法的自性，以及完全执取二者的过患，并且从二者中解脱，以无常的本性所束缚而成立，并且因为不是快乐，也应视其为行苦。其中，非苦非乐的感受，与能取的识相应，以及感受它的诸行，与痛苦和变苦的过患相应，痛苦本身。由于未从二者中解脱，有时依赖于快乐的境地，有时依赖于痛苦的境地，恒时既非痛苦
English
It should be regarded as suffering. Among them, the feeling of suffering is the nature of suffering, and it is the suffering of suffering only by its own characteristics. The senses and objects that become the cause of its arising, and the dharmas that are in accordance with it, should be regarded as the suffering of suffering because they experience suffering. This is one aspect of summarizing everything. In order to abandon attachment to one's own suffering. So, how is change suffering? What is change suffering? Why regard it as change suffering? The feeling of happiness has the characteristic of change, and the dharma that experiences happiness, the nature of change, and because of attachment to it, the mind changes accordingly, so it should also be regarded as change suffering. Among them, the feeling of happiness, and the dharmas that experience it, cause displeasure due to their change, therefore, its change is change suffering. And, because of attachment to it, the mind changes accordingly, it should be recognized as change suffering. As it is said, as it is said in the sutras: "Due to the change of the mind's state." This is one aspect of summarizing everything. In order to abandon attachment to one's own happiness. So, how is pervasive suffering? What is pervasive suffering? Why regard it as pervasive suffering? The nature of the feeling of neither suffering nor happiness, and the nature of the dharma that experiences neither suffering nor happiness, and completely grasping the faults of both, and being liberated from both, being established by being bound by the nature of impermanence, and because it is not happiness, it should also be regarded as pervasive suffering. Among them, the feeling of neither suffering nor happiness, is in accordance with the consciousness that can be taken, and the formations that experience it, are in accordance with the faults of suffering and change suffering, suffering itself. Because it is not liberated from the two, sometimes it relies on the state of happiness, sometimes it relies on the state of suffering, and it is always neither suffering