Tibetan
འི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་མ་གཏོགས་པར་འདོད་པ་དང༌། རབ་ཏུ་ལྡན་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་དུ་བལྟས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐོས་པ་དང༌། བསམས་པ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། དེའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་སྒྲུབ་པས་ཡོངས་སུ་བསྡུས་པ་ནི། ཕྱི་རོལ་དུ་བལྟས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ། རྒྱུ་མཐུན་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་དབང་གིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །རྒྱུ་མཐུན་པའི་ཆོས་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པས་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་བསྟན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཁམས་བཞི་དང༌། སྣའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་དང༌། དྲིའི་ཁམས་དང༌། རོའི་ཁམས་སོ། སྐྱེ་མཆེད་གཉིས་དང༌། དྲི་དང་རོའི་སྐྱེ་མཆེད་དོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ །འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱིས་བསྡུས་པའོ། །བདག་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན་པར་མངོན་བར་ཞེན་པ་སྤང་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་ནང་དུ་བལྟས་པ། ནང་དུ་བལྟས་པ་རྣམས་ནི་དུ། ཅིའི་ཕྱིར་ནང་དུ་བལྟས་བར་བརྟག །ཕྱི་རོལ་དུ་བལྟས་པ་ལས་བཟློག་པ་ནི་ནང་དུ་བལྟས་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཁམས་བཞི་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་གཉིས་མ་ གཏོགས་པར་དེ་ལས་གཞན་པ་དག་གི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ །བདག་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ནི་དུ། ཅིའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་བརྟག །མི་དགེ་བ་དང༌། བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ནི་ཀུན་དུ་འགྲོ་བའི་ཡིད་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་འཇིག་ཚོགས་དང༌། མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བ་དང༌། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའོ། །ཕུང་པོ་རྣམས་དང༌། ཁམས་བཅུ་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་བཞིའི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ །ཁམས་བཅུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་བདུན་དང༌། གཟུགས་དང༌། སྒྲ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་ཁམས་སོ། །སྐྱེ་མཆེད་བཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཟུགས་དང༌། སྒྲ་དང༌། ཡིད་དང༌། ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དོ། །བདག་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ལྡན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ནི་དུ། ཅིའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པར་བརྟག །དགེ་བ་དང་མ་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཁམས་བརྒྱད་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་བརྒྱད་དང༌། ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་ལྷག་མ་
Chinese
除了心和心所产生的法之外，贪欲和完全具备就是向外看。听闻和思考所产生的，以及随顺它们的法，通过修习而完全包含的，就不是向外看，因为是从随顺因的法之因产生的缘故。因此，应当观察以涅槃等为对境。随顺因的法，应当理解为由佛陀等觉悟之因所产生的教法。四界和鼻识界、香界、味界。二处和香处、味处。除此之外的其他法的一部分。被欲界所包含。为了舍弃对不离贪欲的我的显现执着。怎样才是向内看？向内看的是什么？为什么观察向内看？与向外看相反的就是应当观察的向内看。除了四界和二处之外，其他法的一部分。为了舍弃对不离贪欲的我的显现执着。怎样是有烦恼的？有烦恼的是什么？为什么观察为有烦恼的？不善和有覆无记应当观察为有烦恼的。有覆无记是与普遍行意的同时生起的俱生萨迦耶见和边执见，以及与色界和无色界相应的。蕴、十界和四处的一部分。所谓的十界是：七识界、色界、声界、法界。所谓的四处是：色处、声处、意处、法处。为了舍弃对与烦恼相应的我的显现执着。怎样是无烦恼的？无烦恼的是什么？为什么观察为无烦恼的？善和无覆无记应当观察为无烦恼的。八界、八处、蕴、界和剩余的处。
English
Desire and complete possession, except for mind and the dharmas arising from mind, are looking outward. What arises from hearing and thinking, and the dharmas that accord with them, which are completely included through practice, are not looking outward, because they arise from the cause of dharmas that accord with the cause. Therefore, one should observe focusing on nirvana and so on. Dharmas that accord with the cause should be understood as the teachings arising from the cause of enlightenment by the Buddhas and so on. The four elements, the realm of nose consciousness, the realm of smell, and the realm of taste. The two sources, the source of smell and the source of taste. One part of the others. Included by the desire realm. In order to abandon the manifest clinging to a self that is not free from desire. How is it looking inward? What is looking inward? Why observe looking inward? What is the opposite of looking outward should be observed as looking inward. Except for the four elements and the two sources, one part of the others. In order to abandon the manifest clinging to a self that is not free from desire. How is it afflicted? What is afflicted? Why observe as afflicted? Non-virtue and obscured but not declared should be observed as afflicted. Obscured but not declared are the co-emergent view of the transitory collection and the view of clinging to extremes, which arise simultaneously with the universally moving mind, and which correspond to the form and formless realms. Aggregates, ten realms, and one part of the four sources. The so-called ten realms are: the seven realms of consciousness, the realm of form, the realm of sound, and the realm of dharma. The so-called four sources are: the source of form, the source of sound, the source of mind, and the source of dharma. In order to abandon the manifest clinging to a self that is associated with afflictions. How is it unafflicted? What is unafflicted? Why observe as unafflicted? Virtue and unobscured but not declared should be observed as unafflicted. Eight realms, eight sources, aggregates, realms, and the remaining sources.
Tibetan
རྣམས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ །བདག་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བའི་མངོན་བར་ཞེན་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་འདས་པ། འདས་པ་རྣམས་ནི་དུ། ཅིའི་ཕྱིར་འདས་པར་བརྟག །བྱུང་བ་ནི་འགགས་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང༌། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་སྤྱད་ཟིན་པ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བར་བྱེད་པ་ཡང་དག་པར་ཤིན་དུ་འདས་པ་དང༌། རྒྱུ་ཡོངས་སུ་བཟུང་ནས་ཞིག་པ་དང༌། འབྲས་བུ་དང༌། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པ་དང༌། མེད་པ་དང༌། དྲན་པའི་ཀུན་དུ་རྟོག་པའི་མཚན་མ་དང༌། ལྟོས་པས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་མཚན་མ་དང༌། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་རྣམ་པར་བྱང་བའི་མཚན་མ་ཡིན་པས་ཀྱང་འདས་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་སྤྱད་ཟིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྐྱེས་ཟིན་པ་དང༌། འགགས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་གོ་རིམས་བཞིན་ནོ། ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་དང་རྣམ་པར་བྱང་བར་བྱེད་པ་ཤིན་དུ་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང༌། དད་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་སེམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བར་བྱེད་པའི་མཐུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་ཡོངས་སུ་བཟུང་ནས་ཞིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བག་ཆགས་གཞན་ནས་ཞིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་དང༌། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པ་དང༌། མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ད་ལྟར་གྱི་དུས་ན་དེས་བསྐྱེད་པའི་བག་ཆགས་ཡོད་པ་དང༌། དེ་འཇོག་པར་བྱེད་པའི་རྫས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲན་པའི་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་ནི་དམིགས་པ་ཙམ་དུ་ཡོད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ །མ་འོངས་པ་དང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བ་དང༌། འདུས་མ་བྱས་མ་གཏོགས་པའོ། །བདག་འཇུག་པར་བྱེད་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་མ་འོངས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་རྣམས་ནི་དུ། ཅིའི་ཕྱིར་མ་འོངས་པར་བརྟག །རྒྱུ་ཡོད་ཀྱང་མ་བྱུང་བ་དང༌། རང་གི་མཚན་ཉིད་མ་ཐོབ་པ་དང༌། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་མ་སྤྱད་པ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བའི་དངོས་པོ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་དང༌། རྒྱུ་དང༌། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང༌། མངོན་པར་དགའ་བས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་མཚན་མ་དང༌། མངོན་པར་དགའ་བ་མེད་པས་རྣམ་པར་བྱང་བའི་མཚན་མས་ཀྱང་མ་འོངས་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་ཡོད་ཀྱང་མ་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུས་མ་བྱས་ལས་བྱེ་བྲག་ཏུ་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ནི་མ་བྱུང་བ་ལ་རྒྱུ་དང་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་མ་ཐོབ་པ་ནི་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་དང
Chinese
都是其中的一部分。我为了舍弃与烦恼分离的现观而执着。如何是过去？过去是何时？为何观察过去？生起是坏灭，是其自性，因和果已经受用，完全是烦恼，以及完全清净，真实完全过去，因完全执持而坏灭，果，以及其自性存在和不存在，忆念的周遍分别之相，依赖的周遍烦恼之相，以及舍弃的清净之相，因此也应观察过去。其中因和果已经受用，是指已经生起和已经坏灭，次第如此。 完全是烦恼和完全清净，真实过去，是指现在生起的贪欲等，以及信心等，如同心完全是烦恼和完全清净，没有能力。 因完全执持而坏灭，是指从其他习气而坏灭。果，以及其自性存在和不存在，是指现在的时候，由它所生的习气存在，以及它所安立的物质不存在的缘故。忆念的周遍分别等之相，应知只是作为对境而存在。都是一切的一部分。除了未来和现在生起以及非组合之外。我为了舍弃进入的现观而执着。如何是未来？未来是何时？为何观察未来？因存在但未生起，以及未获得其自性，因和果未受用，完全是烦恼和完全清净的事物接近对境，因，以及其自性存在和不存在，现观欢喜的完全是烦恼之相，以及现观不欢喜的清净之相，因此也应观察未来。其中因存在但未生起，是指从非组合中进行区分，因为它未生起，也不具备因。未获得其自性，是因为自性未成立。因和
English
All are one aspect of it. I do this to abandon the manifest clinging that is separate from afflictions. How is it past? When is the past? Why contemplate the past? What has occurred is cessation, its own characteristic, cause and effect have been experienced, completely afflicted, and completely purified, truly completely past, cause completely grasped and destroyed, result, and its own characteristic existing and not existing, the sign of recollection's pervasive discrimination, the sign of dependence's pervasive affliction, and the sign of equanimity's purification, therefore one should also contemplate the past. Among these, cause and effect have been experienced means that they have already arisen and already ceased, in that order. Completely afflicted and completely purified, truly past, means that just as present arising desire and so forth, and faith and so forth, the mind is completely afflicted and completely purified, without power. Cause completely grasped and destroyed means that it is destroyed from other habitual tendencies. Result, and its own characteristic existing and not existing, means that at the present time, the habitual tendency produced by it exists, and the substance that establishes it does not exist. The sign of recollection's pervasive discrimination and so forth should be understood as existing only as an object. All are one aspect of everything. Except for the future and the present arising and the unconditioned. I do this to abandon the manifest clinging to entering. How is it future? When is the future? Why contemplate the future? Cause exists but has not arisen, and its own characteristic has not been obtained, cause and effect have not been experienced, completely afflicted and completely purified things are close to the object, cause, and its own characteristic existing and not existing, the sign of pervasive affliction with manifest joy, and the sign of purification without manifest joy, therefore one should also contemplate the future. Among these, cause exists but has not arisen means that it is distinguished from the unconditioned, because it has not arisen, nor does it possess a cause. Its own characteristic has not been obtained because its own nature has not been established. Cause and