Tibetan
།རྟེན་བྱུང་བ་ནི་ནང་གི་དབང་པོའོ། །འགྱུར་བར་བྱུང་བ་ནི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚོར་བ་འབྱུང་བ་ན་དེ་དང་མཐུན་པར་དབང་པོར་འགྱུར་བའོ། །ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱུང་བ་ནི། རྒས་པའི་གནས་སྐབས་སོ། །ཉམས་པར་བྱུང་བ་ནི་བདེ་འགྲོ་ནས་ཤི་འཕོས་ཏེ་ངན་འགྲོར་སྐྱེ་བའོ། །ཁྱད་པར་དུ་བྱུང་བ་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པའོ། །འོད་གསལ་བར་བྱུང་བ་ནི་རྩེ་བས་རབ་ཏུ་སླུ་བ་རྣམས་དང༌། ཡིད་རབ་ཏུ་སུན་འབྱིན་པ་རྣམས་དང༌། འཕྲུལ་དགའ་བ་རྣམས་དང༌། གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་པ་རྣམས་དང༌། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ལྷ་རྣམས་དགའ་བ་མང་བ་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་དང༌། གནས་པ་ལ་རང་གིས་དབང་བསྒྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་རོ། །འོད་གསལ་བ་མ་ཡིན་པར་བྱུང་བ་ནི་དེ་ལས་གཞན་པའོ། །ཀུན་དུ་འགྲོ་བས་བྱུང་བ་ནི་འགྲོ་བའི་གནས་སྐབས་ནའོ། །ས་བོན་དང་བཅས་པ་ལས་བྱུང་བ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐ་མའི་ཕུང་པོ་མ་གཏོགས་པའོ། །ས་བོན་མ་ཡིན་པར་བྱུང་བ་ནི་ཕུང་པོ་ཐ་མ་རྣམས་སོ། །གཟུགས་བརྙན་དང༌། དབང་འབྱོར་པ་དང༌། ངེས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བྱུང་བ་ནི་ཤེས་བྱའི་དངོས་པོ་དང་མཐུན་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཐར་པ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གཟུགས་ཏེ། གོ་རིམས་བཞིན་ནོ། །གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་ཚེ་རབས་ཀྱི་རྒྱུན་ནོ། །སྐད་ཅིག་ཞིག་ནས་བྱུང་བ་ནི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི་སྐད་ཅིག་སོ་སོའོ། །འཕྲུལ་དགའ་བ་རྣམས་དང༌། གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་པ་རྣམས་སྐད་ཅིག་གིས་དབང་བསྒྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྲད་པ་དང་བྲལ་ནས་བྱུང་བ་ནི་སྡུག་པ་དང༌། མི་སྡུག་པ་དང༌། ཕྲད་པ་དང་བྲལ་བའི་གནས་སྐབས་དང༌། སེམས་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་གནས་སྐབས་ནའོ། །གནས་སྐབས་གཞན་དུ་བྱུང་བ་ནི་མེར་མེར་པོ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་རྣམས་དང༌། ནང་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་རྣམས་སུའོ། །འཆི་འཕོ་ དང། སྐྱེ་བས་བྱུང་བ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་ནའོ། །འཇིག་པ་དང་ཆགས་པས་བྱུང་བ་ནི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ནོ། །སྔོན་གྱི་དུས་ན་བྱུང་བ་ནི་སྔོན་གྱི་དུས་ཀྱི་སྲིད་པའོ། །འཆི་བའི་དུས་ན་བྱུང་བ་ནི་འཆི་བའི་དུས་ཀྱི་སྲིད་པའོ། །བར་དུ་བྱུང་བ་ནི་བར་མ་དོའི་སྲིད་པའོ། །ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་དུས་ན་བྱུང་བ་ནི་སྐྱེ་བའི་སྲིད་པའོ། །ཇི་ལྟར་ན་མ་བྱུང་བ། མ་བྱུང་བ་རྣམས་ནི་དུ། ཅིའི་ཕྱིར་མ་བྱུང་བར་བརྟག །མ་འོངས་པ་དང༌། འདུས་མ་བྱས་ནི་མ་བྱུང་བར་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ
Chinese
缘起是内部的根基。转变而生起，是当快乐等感受生起时，与此相应地转变为根基。完全成熟而生起，是衰老的阶段。衰败而生起，是从善趣死亡迁移而生于恶趣。特别地生起，是与此相反。光明地生起，是那些以嬉戏极度欺骗者，以及那些极度使心厌烦者，以及喜欢幻变者，以及他化自在者，以及在色界和无色界中享用的天神们，为了更多地快乐，受用和自在地居住而随各自情况而定。非光明地生起，是与此相反。普遍行转而生起，是在行走的阶段。从具有种子而生起，是除了阿罗汉最后的蕴之外。非从种子而生起，是最后的蕴。为了形象，权势和确定地显示而生起，是与所知事物相符，以及从解脱而生起，以及如来之身，按顺序。从一个到另一个生起，是轮回的延续。从一个刹那生起，是诸行是各自的刹那。喜欢幻变者，以及他化自在者，为了以刹那自在地控制。相遇和分离而生起，是痛苦，不悦意，相遇和分离的阶段，以及心有贪欲和无贪欲的阶段。在其他阶段生起，是如模糊等阶段，以及内部等阶段。死亡和出生而生起，是在有情世间。毁灭和形成而生起，是器世间。在过去时生起，是过去时的有。在死亡时生起，是死亡时的有。在中间生起，是中阴的有。在连接相续时生起，是出生的有。如何是不生起？不生起的事物是什么？为何不生起而观察？未来和非复合的事物应被视为不生起。这是一切的一个方面。
English
Arising dependently is the internal basis. Arising as transformation is when feelings such as happiness arise, they transform into a basis in accordance with that. Arising as fully matured is the stage of aging. Arising as decay is dying and transmigrating from a good realm and being born in a bad realm. Arising as distinct is the opposite of that. Arising as luminous is for those who are extremely deceived by play, and those who extremely disgust the mind, and those who delight in illusion, and those who have power over others' illusions, and the gods who enjoy themselves in the form and formless realms, for the sake of more happiness, enjoyment, and dwelling freely, apply as appropriate. Arising as non-luminous is other than that. Arising by universally going is in the stage of going. Arising from having seeds is except for the final aggregates of an Arhat. Arising from not having seeds is the final aggregates. Arising for the sake of image, power, and definite showing is in accordance with knowable things, and arising from liberation, and the body of the Tathagata, in order. Arising from one to another is the continuum of lifetimes. Arising from one moment is the momentary nature of all phenomena. Those who delight in illusion, and those who have power over others' illusions, for the sake of freely controlling with a moment. Arising from meeting and separation is suffering, unpleasantness, the stage of meeting and separation, and the stage of mind with and without desire. Arising in other stages is stages such as blurriness, and stages such as internal. Arising from death and birth is in the sentient world. Arising from destruction and formation is the container world. Arising in the past time is the existence of the past time. Arising in the time of death is the existence of the time of death. Arising in between is the existence of the intermediate state. Arising in the time of connecting consciousness is the existence of birth. How is it that it does not arise? What are the things that do not arise? Why does it not arise and examine? The future and the unconditioned should be regarded as not arising. This is one aspect of everything.
Tibetan
།བདག་ཐེར་ཟུག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་བྱུང་བ་ལས་བཟློག་པ་ནི་མ་བྱུང་བར་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་ན་འཛིན་པ། འཛིན་པ་རྣམས་ནི་དུ། ཅིའི་ཕྱིར་འཛིན་པར་བརྟག །དབང་པོའི་གཟུགས་ཅན་དང༌། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ནི་འཛིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཕུང་པོ་གསུམ་དང༌། གཟུགས་དང༌། འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ཕྱོགས་གཅིག་དང༌། དབང་པོའི་མཚན་ཉིད་དང༌། མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་གོ་རིམས་སོ། །ཁམས་བཅུ་གཉིས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དང༌། ཆོས་ཀྱི་ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ །མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །བདག་ཟ་བ་པོར་མངོན་བར་ཞེན་པ་སྤང་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟབ་པོ་ནི་འདོད་པ་དང༌། མི་འདོད་པའི་ཡུལ་རྣམས་དམིགས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཡང་མ་ཕྲད་པ་དང༌། ཕྲད་ནས་འཛིན་པ་དང༌། ད་ལྟར་གྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་སོ་སོར་འཛིན་པ་དང༌། རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཐམས་ཅད་པའི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་འཛིན་པ་ཡང་འཛིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་མ་ཕྲད་པར་འཛིན་པ་ནི་མིག་དང༌། རྣ་བ་དང༌། ཡིད་དོ། །ཕྲད་པར་འཛིན་པ་ནི་དེ་ལས་གཞན་པའི་དབང་པོའོ། །ད་ལྟར་གྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་སོ་སོ་བ་ཡུལ་སོ་སོར་ངེས་པར་འཛིན་པ་ནི། དབང་པོ་ལྔ་ལས་བྱུང་བའོ། །རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དུས་ཐམས་ཅད་པའི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་འཛིན་པ་ནི། དབང་པོ་དྲུག་ལས་བྱུང་བའོ། །ཚོགས་རྣམས་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་བརྟགས་པ་ཅན་ཡང་འཛིན་པར་བཤད་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །རྐྱེན་ཚོགས་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་བའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། བརྟགས་ནས་འཛིན་ པ་ཉེ་བར་འདོགས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་ན་ཆོས་རྣམས་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་གཟུང་བ། གཟུང་བ་རྣམས་ནི་དུ། ཅིའི་ཕྱིར་གཟུང་བ་བརྟག །འཛིན་པ་གང་ཡིན་པ་གཟུང་བའང་དེ་བཞིན་ནོ། །མིག་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུང་བ་ཡིན་ལ་འཛིན་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད་དོ། །འཛིན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་དོན་ནོ། །འཛིན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ངེས་པར་གཟུང་བ་ནི། སེམས་ལས་བྱུང་བ་བསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ལ་ཐམས་ཅད་ཡུལ་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤང་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་ཕྱི་རོལ་དུ་བལྟས་པ། ཕྱི་རོལ་དུ་བལྟས་པ་རྣམས་ནི་དུ། ཅིའི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་དུ་བལྟས་པར་བརྟག །སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། བསམས་པ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། དེའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་སྒྲུབ་པས་ཡོངས་སུ་བསྡུས་པ
Chinese
为了舍弃对我的坚固执着。又，从生起中返回，应视为未生起。如何是能执？能执是什么？为何考察能执？应视感官的形色和心及心所为能执。三蕴和色蕴、行蕴的一部分，感官的体性和相应的体性有次第。十二处和六处、法处和处的一部分。相应的自性。为了舍弃对我作为享用者的坚固执着。深奥的是，应了知贪欲和不欲之境作为所缘。又，未遭遇的和遭遇后执着的，以及现在的各自体性分别执着的，以及自和他者的体性中执着一切境，也应视为能执。其中，未遭遇而执着的是眼、耳、意。遭遇而执着的是其他的感官。现在各自的体性，在各自的境中确定执着的是，从五根生起的。自和他者的体性，在一切时的一切境中执着的是，从六根生起的。为了诸蕴生起了知，也应视考察者为能执。在因缘聚合时，以了知生起分别识的方式，考察后执着应知为近取。在真实义中，诸法没有作者的缘故。如何是所取？所取是什么？为何考察所取？凡是能执，所取也同样。眼等也是被意的分别识执着的缘故。有是所取而非能执的。是能执的行境之义。所谓能执的行境本身，确定为所取的是，为了排除心所。为了舍弃对我执着一切境。如何是向外观看？向外观看是什么？为何考察向外观看？在佛陀的教法中，以听闻所生、思所生和与其相顺的法来修习而完全摄持
English
It is to abandon the firm attachment to self. Furthermore, turning back from arising should be regarded as not arising. How is the grasper? What are the graspers? Why examine the grasper? One should regard the forms of the senses and the mind and mental events as graspers. The three aggregates, the form aggregate, a part of the formation aggregate, the nature of the senses, and the corresponding nature have an order. The twelve sources and the six sources, the dharma source, and a part of the sources. The nature of correspondence. It is to abandon the firm attachment to me as the enjoyer. The profound is that one should recognize the objects of desire and aversion as objects of focus. Also, those that have not been encountered and those that are grasped after encountering, and those that grasp the respective characteristics of the present, and those that grasp all objects in the nature of self and others, should also be regarded as graspers. Among them, those that grasp without encountering are the eye, ear, and mind. Those that grasp upon encountering are the other senses. The respective characteristics of the present, those that grasp definitively in their respective objects, are those that arise from the five senses. Those that grasp all objects at all times in the nature of self and others are those that arise from the six senses. In order for the aggregates to arise with knowledge, one should also regard the examiner as a grasper. When conditions come together, by taking the manner in which the discriminating consciousness arises, one should know that grasping after examination is close at hand. In the true meaning, it is because the dharmas have no maker. How is the grasped? What are the grasped? Why examine the grasped? Whatever is the grasper, so is the grasped. The eye and so on are also grasped by the discriminating consciousness of the mind. There are also those that are grasped but not graspers. It is the meaning of the object of the grasper. The very object of the grasper, which is defined as the grasped, is to exclude mental events. It is to abandon the attachment to all objects as self. How is looking outward? What is looking outward? Why examine looking outward? In the Buddha's teachings, it is completely encompassed by practicing the dharma that arises from hearing, that arises from thinking, and that is in accordance with it.