Tibetan
་ལྔ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཀུན་དུ་ལེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་སྔོན་གྱི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའོ། །མིག་ལ་སོགས་པའི་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ད་ལྟར་གྱི་རྐྱེན་གྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། དབང་པོ་དང༌། ཡུལ་དང༌། དེ་སྐྱེད་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་དབང་གིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་འབྱུང་ བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། འདི་ནི་གཏན་ཚིགས་དང་པོའོ། །ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོག་དྲུག་ནི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བར་དམིགས་པ་སྟེ། འདི་ནི་གཏན་ཚིགས་གཉིས་སོ། །ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དྲུག་པོ་རྣམས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་བསྡུས་པར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པའི་རྣམ་པ་མི་དམིགས་ཏེ། འདི་ནི་གཏན་ཚིགས་གསུམ་པའོ། །ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དྲུག་འབྱུང་བ་ནི་གནས་སོ་སོར་ངེས་པ་སྟེ། གནས་གང་དང་གང་ལས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་དང་གང་འབྱུང་བ་དེ་དང་དེ་ནི་དེར་ཟིན་པར་འགྱུར་གྱི། ལྷག་མ་ནི་མ་ཟིན་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་རུང་ངོ༌། །ཟིན་པར་ཡང་མི་རུང་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་གཏན་ཚིགས་བཞི་པའོ། །ཡང་དང་ཡང་ལུས་འཛིན་པའི་ཉེས་པར་ཡང་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རེས་འགའ་ནི་འབྱུང༌། རེས་འགའ་ནི་མི་འབྱུང་ངོ༌། །ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཏེ། འདི་ནི་གཏན་ཚིགས་ལྔ་པའོ། །དེ་ལྟར་སྔོན་གྱི་ལས་དང༌། ད་ལྟར་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་དང༌། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ཡིན་པ་དང༌། དེའི་རྣམ་པ་མི་དམིགས་པ་དང༌། གནས་སོ་སོར་ངེས་པ་དང༌། །ཡང་དང་ཡང་ཉེ་བར་ལེན་པས་ཀྱང་མི་རུང་ངོ༌། །ཅིའི་ཕྱིར་བཟོད་པའི་འཇུག་པ་འབྱུང་བར་མི་རུང་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ལ་ལ་ཞིག་འདི་སྐད་དུ། ཅི་སྟེ་ཀུན་དུ་ལེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོད་ན་དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཉིས་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་ན། དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཉེས་པ་མེད་པ་ཉིད་ལ་ཁྱོད་ཉེས་པར་འདུ་ཤེས་སུ་ཟིན་གྱི། འདི་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཉིས་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཁ་ཅིག་ཅིག་ཅར་མཐོང་བར་འདོད་པ་ནས། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་དུ་འདོད་པ་ལ། ཐོག་མར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་འབྱུང་དུ་མི་རུང་སྟེ། འདི་ལྟར་དེ་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། དབང་པོ་དང་ཡུལ་ཡང་ཡོད་པར་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བ་མེད་ན་ཅིའི་ཕྱིར་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། ལྷན་ཅིག་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་ཡིད་ཀྱི་ རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསལ་བར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་གང་གི་ཚེ་འདས་པའི་ཡུལ་མྱོང་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དེའི་ཚེ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་རྒྱུ་བ་ནི་གསལ་བ་མ་ཡིན་ལ། །ད་ལྟར་གྱི་ཡུལ་ལ་རྒྱུ་བའི་ཡིད་ནི་དེ་ལྟར་མི་གསལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཡང་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བ་དང༌། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་གསལ་བར་ཡང་རུང་ངོ༌། །ཅིའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དྲུག་པོ་དག་ཕན་ཚུན་གྱི་ས་བོན་ཉིད་མ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དགེ་བའི་འོག་ཏུ་མི་དགེ་བ་འབྱུང་བའམ། མི་དགེ་བའི་འོག་ཏུ་དགེ་བ་དང༌། དེ་གཉི་གའི་འོག་ཏུ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་དང༌། ཁམས་ངན་པའི་འོག་ཏུ་ཁམས་བར་མ་དང༌། ཁམས་པར་མའི་འོག་ཏུ་ཁམས་བཟང་པོ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཁམས་བཟང་པོའི་འོག་ཏུ་ཁམས་ངན་པ་དང༌། ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་འོག་ཏུ་ཟག་པ་མེད་པ་དང༌། ཟག་པ་མེད་པའི་འོག་ཏུ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་པའི་འོག་ཏུ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་འོག་ཏུ་འཇིག་རྟེན་པ་འབྱུང་བ་སྟེ། དེ་དག་ནི་དེ་ལྟར་ས་བོན་ཉིད་དུ་མི་རུང་ངོ༌། །རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱུན་ཆད་ནས་ཡུན་རིང་དུ་ལོན་པ་ཡུང་ཡུན་རིང་ཞིག་ན་འབྱུང་བས་དེའི་ཕྱིར་ཡང་མི་རུང་ངོ༌། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བ་མེད་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ལས་མི་སྲིད་ཅེ་ན། འདི་ལྟར་མདོར་བསྡུས་ན་ལས་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། སྣོད་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་དང༌། གནས་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་དང༌། ངའོ་སྙམ་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་དང༌། ཡུལ་གྱི་རྣམ་པར་རིག་པའོ། །རྣམ་པར་རིག་པ་འདི་དག་ནི་སྐད་ཅིག་སྐད་ཅིག་ལ་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བ་དམིགས་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཅིག་གི་སྐད་ཅིག་ལ་ནི་ངོ་བོ་ཐ་དད་པའི་ལས་འདི་ལྟ་དུ་འདི་མི་རུང་ངོ༌། །ཀུན་དུ་ལེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ལུས་ཀྱི་མྱོང་བ་མི་རུང་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་འགའ་ཞིག་ཚུལ་བཞིན་ནམ། ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་སེམས་སམ། རྗེས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་གམ། སེམས་མཉམ་པར་བཞག་གམ། སེམས་མཉམ་པར་མ་བཞག་ཀྱང་རུང་སྟེ། ལུས་ཀྱི་མྱོང་བ་གང་དག་འབྱུང་བ། རྣམ་པ་དུ་མ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་མང་པོ་དེ་དག་འབྱུང་བ་དང༌། དམིག་སྤར་ཡང་མི་རུང་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཡང་ཀུན་དུ་ལེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ ཡོད་དོ། །ཀུན་དུ་ལེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་ན། ཅིའི་ཕྱིར་སེམས་མེད་པའི་སྙོམས་པ་འཇུག་པ་མི་སྲིད་ཅེ་ན། འདི་ལྟར་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ལུས་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་བར་རིགས་ན།
Chinese
五者是这样的：普遍取受的识，是从先前的行之因产生的。眼等入的识，是从现在的缘之因产生的。如是说：依于根、境，以及生起它们的作意，诸识生起。如是广说。这是第一个理证。又，识的六组是缘于善与不善的。这是第二个理证。又，对于识的六组，不见有被无记的异熟所摄的情况。这是第三个理证。又，识的六组生起，是各自处所决定的。从哪个处所生起哪个识，那个识就在那里被把握，其余的则不被把握，这是不行的。被把握也是不行的，因为没有识的缘故。这是第四个理证。又，还会发生一次又一次取身的过失。比如，眼识有时生起，有时不生起。其余的也一样。这是第五个理证。因此，先前的业，以及现在行之缘所生，是善与不善，其相状不可得，处所各自决定，一次又一次的近取也是不行的。为什么不能容忍趣入呢？如果有人这样说：如果普遍取受的识存在，那么识就应该同时生起。对于他们，应该这样说：你认为没有过失本身有过失，这是因为两个识同时生起的缘故。为什么呢？比如，有些人想要同时见到，乃至想要识，首先任何一个识都不能生起，因为对于作意、根和境的存在没有差别的缘故。如果没有识同时生起，为什么眼等识和
English
The five are as follows: The consciousness of universally taking is produced from the cause of previous formations. The consciousness of entering through the eyes, etc., is produced from the cause of present conditions. As it is said: Dependent on the faculties, objects, and the attention that produces them, consciousnesses arise. This is extensively taught, like that. This is the first reason. Also, the six groups of consciousness are focused on virtue and non-virtue. This is the second reason. Also, for the six groups of consciousness, the aspect of being included by the unspecified maturation is not observed. This is the third reason. Also, the arising of the six groups of consciousness is definite in each location. From whichever location whichever consciousness arises, that consciousness is grasped there, but the rest are not grasped, which is not permissible. It is also not permissible to be grasped, because there is no consciousness. This is the fourth reason. Also, the fault of taking bodies again and again would also occur. For example, eye consciousness sometimes arises and sometimes does not. The others are also the same. This is the fifth reason. Therefore, previous actions, and what is born from the conditions of present actions, being virtuous and non-virtuous, its aspect being unobservable, the location being determined separately, and taking close again and again is also not permissible. Why is it not permissible for the entering of tolerance to occur? If someone says this: If the consciousness of universally taking exists, then two consciousnesses should arise simultaneously. To them, one should say this: You perceive fault in what is faultless, because two consciousnesses arise simultaneously. Why is that? For example, some want to see simultaneously, up to wanting consciousness, but first, any consciousness cannot arise, because there is no difference in the existence of attention, faculties, and objects. If consciousness does not arise simultaneously, why do eye consciousness and
Chinese
如果随顺于此的意之识不明显，那是因为忆念过去所经历的境时，意之识的行境是不明显的。然而，现在行于境的意，并非如此不明显。因此，同时生起以及意之识不明显也是可以的。为什么这六种识的集合不是彼此的种子呢？因为善之后会生起不善，或者不善之后会生起善，或者这二者之后会生起无记，恶劣的界之后会生起中等的界，中等的界之后会生起优良的界，同样，优良的界之后会生起恶劣的界，有漏之后会生起无漏，无漏之后会生起有漏，世间之后会生起出世间，出世间之后会生起世间。因此，它们不能是种子。因为相续中断后，经过很长时间才会生起，所以也是不行的。如果识不是同时生起的，为什么业不会存在呢？简而言之，业有四种：器之识，处之识，我之识，以及境之识。这些识是刹那刹那同时生起的，在一个识的刹那间，不可能有如此多本质不同的业。如果没有能取之识，为什么身体的感受不会存在呢？因为有些人以如理或不如理的心，或者随之分别，或者心入于等持，或者心未入于等持也好，身体的感受无论如何都会生起，多种多样，各种各样，很多感受都会生起，并且无法指定，因此，能取之识是存在的。如果没有能取之识，为什么无心定的入定是不可能的呢？因为对于无想定的入定，其识本身应该会离开身体。
English
If the mind consciousness that follows this is not clear, it is because when remembering the past experienced object, the realm of activity of the mind consciousness is not clear. However, the mind that now acts on the object is not so unclear. Therefore, it is also possible for simultaneous arising and unclear mind consciousness. Why are these six aggregates of consciousness not seeds of each other? Because after virtue, non-virtue arises, or after non-virtue, virtue arises, or after these two, neutral arises, after an inferior realm, a middling realm arises, after a middling realm, a superior realm arises, similarly, after a superior realm, an inferior realm arises, after defilement, non-defilement arises, after non-defilement, defilement arises, after mundane, supramundane arises, after supramundane, mundane arises. Therefore, they cannot be seeds. Because after the continuum is interrupted, it arises after a long time, so it is also not possible. If consciousness does not arise simultaneously, why would karma not exist? In short, there are four types of karma: the consciousness of vessel, the consciousness of place, the consciousness of "I", and the consciousness of object. These consciousnesses are observed to arise simultaneously moment by moment, and in one moment of consciousness, it is not possible to have so many karmas of different essences. If there is no apprehending consciousness, why would bodily feeling not exist? Because some people, with a mind that is either proper or improper, or subsequently discriminating, or with the mind entering into samadhi, or even if the mind does not enter into samadhi, bodily feelings will arise in any case, in many ways, in various ways, many feelings will arise, and it is also impossible to specify, therefore, the apprehending consciousness exists. If there is no apprehending consciousness, why is it impossible to enter into the samadhi of non-mind? Because for entering into the samadhi of non-perception, the consciousness itself should reasonably depart from the body.