Tibetan
ད་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོར་སྟོང་པ་ཉིད་ལས་གཟུགས་གཞན་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །སྟོང་པ་ཉིད་གཟུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་དུ་གསུངས་ཏེ། ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པས། དེ་ལས་མ་གཏོགས་པར་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོར་འདི་ལྟ་སྟེ། གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་འདི་ནི་མིང་ཙམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བརྗོད་པ་མ་གཏོགས་པར་བརྗོད་པའི་ ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱད་པར་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མི་སྐྱེ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནས་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་ཏེ། སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །མིང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དོན་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོར་མི་བཅོས་མ་ལ་ཆོས་སོ་སོར་བརྟགས་པས་གློ་བུར་དུ་མིང་གི་རྗེས་སུ་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའོ། །དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མིང་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མིང་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ༌། །ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བས་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མིང་དུ་མི་མཐོང་ན་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་གང༌། ཆོག་པར་མི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་དང༌། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་དང༌། སྤྲོས་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་དེ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་དང༌། ཉན་ཐོས་རྣམས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང༌། གོ་རིམས་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ནི། གང་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཉིད་འགའ་ཞིག་ལ་བརྩམས་ནས་སེམས་པ་མཐར་ཁྲིད་དེ། འདི་ནི་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ངེས་པར་བྱེད་ཅིང་ཡོངས་སུ་ཚིམ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་གིས་ནི་ཆོག་པར་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་མི་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་རྒྱུན་འཆད་པའི་ཕྱིར། ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་གཉེན་པོར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆོས་ཙམ་དུ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ནས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་པ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་དེ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆོས་ཙམ་དེ་ཡང་སྤོང་བར་རིག་ནས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་མ་རྣམ་པར་བཤིག་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཆོག་ཏུ་ཞི་བས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བར་རྟོགས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ནི་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་དོ། །སྤྲོས་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་ནི་ཡིད་ལ་ བྱེད་པ་མེད་པས་མ་ཡིན། ཡང་དག་པར་འདས་པས་མ་ཡིན། རྣམ་པར་ཞི་བས་མ་ཡིན། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་ཡིན། དམིགས་པ་ལ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པས་མ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་པ་མེད་པས་དེ་སྐད་བྱས་ན། དེས་ན་གཉིད་ཀྱིས་ལོག་པ་དང༌། ར་རོ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ལ་ཆོས་ཀྱི་མཚན་མ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྟེ་ཡང་དག་པར་འདས་པས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་ན་ནི། དེ་བས་ན་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལས་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ལུས་ནི། ཁམས་གསུམ་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཞེས་བྱ་བ་འདི་དང་འགལ་ལོ། །ཇི་སྟེ་རྣམ་པར་ཞི་བས་དེ་སྐད་དུ་བྱ་བ་ནི། དེས་ན་འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་འགོག་པ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེས་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པར་ཞི་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྟེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་ན་ནི། དེས་ན་གཟུགས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྟེ་དམིགས་པ་ལ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པས་དེ་སྐད་བྱ་ན་ནི། དེས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ནི་རྣམ་པ་མི་རྟོག་པའོ་ཞེས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་འདི་ནི། མཚན་མ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རྣམ་པར་དེ་དག་གི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་དུ་མི་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། །འོན་ཀྱང་དམིགས་པ་ལ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་གདམས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་མ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་པར་རྣམ་པར་རྟོག་སྟེ།
Chinese
现在，作为分别的对治，空性并非与色不同。色即是空性。空性即是色，如是宣说乃至识。因为是周遍计度的自性空性的体相，若非如此则无彼故。作为自性中分别的对治，如下所说：从色到识，这仅仅是名称而已。因为除了言说之外，没有言说的自性。特别地，作为分别的对治，从“自性不生”到“清净亦不真实随见”之间所说，是因为遮止了生等差别的体相。如同名称一样，作为对境分别的对治，宣说了对未作加工的事物，通过各自观察法，而突然随名称施设名言等。如同对境一样，作为于名称分别的对治，菩萨不真实随见所有那些名称。因为不真实随见，所以没有现前耽著。如是说，如同对境一样，若不于名称中见，则无有现前耽著故。何为不分别？不满足的不分别，以及不颠倒的不分别，和无戏论的不分别，分别是对于异生、声闻、菩萨，依次而说。其中，异生是指，对于无常等某些法性开始用心，最终得出结论，并确定“此即如此”，从而获得满足。他们被称为执著满足的分别，因为对于他们来说，所有被称为不分别的分别都会中断。声闻是指，为了对治蕴的常等颠倒，如实地将色等仅仅视为法，从而证悟无我之出世间智慧。因此，他们的那个是不颠倒的不
English
Now, as an antidote to conceptualization, emptiness is not different from form. Form is emptiness itself. Emptiness is form, and so on up to consciousness is taught. Because it is the characteristic of the selflessness of pervasive imputation, if it were not so, it would not exist. As an antidote to conceptualization in itself, it is said that from form to consciousness, these are merely names. Because there is no self-nature of speech apart from speech. In particular, as an antidote to conceptualization, from "unborn by nature" to "purification is also not truly seen," it is said because the characteristics of differences such as birth are prevented. Just as the name is, as an antidote to conceptualizing objects, it is said that one suddenly applies terms following names by examining phenomena separately on unprocessed things, and so on. Just as the object is, as an antidote to conceptualizing names, Bodhisattvas do not truly see all those names. Because they do not truly see, they do not have manifest attachment. It is said that just as the object is, if one does not see in names, there is no manifest attachment. What is non-conceptualization? Non-conceptualization of non-contentment, and non-perverted non-conceptualization, and non-elaborate non-conceptualization, are respectively for ordinary beings, hearers, and Bodhisattvas, in that order. Among them, ordinary beings are those who start with some Dharma nature such as impermanence and lead their minds to the end, and they are sure that "this is so," and they will be satisfied. They are called conceptualizations of grasping at satisfaction, because for them, all conceptualizations called non-conceptualization will be interrupted. Hearers are those who, in order to counteract the perversions of permanence, etc., of the aggregates, truly regard form, etc., as mere phenomena, and thus realize the selfless transcendental wisdom. Therefore, that of theirs is the non-perverted non-
Chinese
就被称作无分别。菩萨们了知对于色等法也舍弃，破析一切法的相状，以超世间的寂静智慧，了知如是性周遍一切，因此，他们就被称作无戏论的无分别。无戏论的无分别，不是因为没有作意，不是因为已完全超越，不是因为完全寂静，不是因为自性，不是因为对所缘显现执著而应如是观察。如果因为没有作意而这样说，那么睡眠昏沉以及醉酒等也应成为无分别，因为他们没有作意法的相状的缘故。如果因为已完全超越而这样说，那么二禅等一切也应成为无分别，因为从寻伺的分别已完全超越的缘故。因此，分别的自体，与“三界的有心和心所”相违。如果因为完全寂静而这样说，那么灭尽想受定也应成为无分别，因为由此心和心所的分别完全寂静的缘故。因此会变成没有知觉。如果因为自性而这样说，那么色应成为无分别，因为它是无分别的自性的缘故。如果因为对所缘显现执著而这样说，那么有分别也应成为无分别，因为执著“这是无分别”的缘故，这是以相状来分别的体性之故。因此，不应如是观察他们的无分别性。然而，应观察为没有对所缘显现执著。如何观察呢？当菩萨依赖于随顺的教导，分别一切法的相状自性不成立时，
English
It is called non-conceptualization. Bodhisattvas, realizing that even mere phenomena such as form are to be abandoned, dismantle the characteristics of all phenomena, and realize that suchness pervades all with the supreme, peaceful wisdom that transcends the world. Therefore, they are said to be the non-conceptualization free from elaboration. Non-conceptualization free from elaboration is not because of non-attention, not because of complete transcendence, not because of complete pacification, not because of inherent nature, and not because of manifest engagement with an object. It should be observed that it is not because of these. If it is said that it is because of non-attention, then sleep, intoxication, and so on should also become non-conceptual, because they do not attend to the characteristics of phenomena. If it is said that it is because of complete transcendence, then all of the second dhyana and so on should also become non-conceptual, because they have completely transcended the conceptualizations of thought and analysis. Therefore, the body of conceptualization contradicts the statement, "mind and mental factors of the three realms." If it is said that it is because of complete pacification, then the attainment of cessation of perception and feeling should also become non-conceptual, because the conceptualizations of mind and mental factors are completely pacified by it. Therefore, it would become without consciousness. If it is said that it is because of inherent nature, then form should become non-conceptual, because it is the inherent nature of non-conceptualization. If it is said that it is because of manifest engagement with an object, then that which has conceptualization would become non-conceptual, because the manifest engagement with "this is non-conceptual" is the characteristic of conceptualizing characteristics. Therefore, one should not observe their non-conceptualization in that way. However, one should observe it as being without manifest engagement with an object. How is it observed? When that bodhisattva, relying on the advice that accords with it, conceptualizes that the characteristics of all phenomena are not inherently established,