Tibetan
་རོ། །བསྡོམས་ཏེ་སྤོང་བ་ཡང་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་དོ། །ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ལམ་ཐོབ་ན། ལམ་དམན་པ་འདོར་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། འབྲས་བུས་བསྡུས་པའི་ལམ་ཐོབ་པར་གྱུར་ན་འཇུག་པའི་ལམ་དམན་པ་འདོར་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཡང་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྡོམས་ཏེ་སྤོང་བ་ཡང་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་ནི། འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་དུས་ཏེ། དེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་མ་ལུས་པར་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་གྱུར་པའི་ཁྱད་པར་ཐོབ་པའོ། །ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ཐམས་ཅད་རྒྱུན་ཡང་དག་པར་གཅོད་པའི་རྣམ་པར་འདོར་བས་རྣམ་པར་སྤོང་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དགེ་བའི་རྩ་བ་མི་ཟད་པ་དང༌། ཡོན་ཏན་མི་ཟད་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །རྒྱུན་ཡང་དག་པར་སྤོང་པའི་རྣམ་པར་འདོར་བ་རྣམ་པར་སྤོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཏན་དུ་ཀུན་དུ་མི་སྤྱོད་པས་རྣམ་པར་འདོར་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་སྤོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ལམ་ནི་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་བཟླ་བའི་བསམ་པ་སྔོན་དུ་གཏོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་མི་ཟད་པ་དང་ཡོན་ཏན་མི་ཟད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས་བསྟན་པའི་མདོ་ལས་མི་ཟང་པ་བསྟན་པ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་དངོས་པོ་གང་དག་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཅིའི་ཕྱིར། ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡོངས་སུ་འདྲི་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡོངས་སུ་འདྲི། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདྲི་བ་དེ་དག་གི་འདྲི་བ་དོན་དང་ལྡན་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེན། འདི་ལྟ་སྟེ། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ལས་བརྩམས་ནས་གང་འདྲི་བ་སྟེ། འདི་ལྟར་དེ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བ་ལ་སོགས་པའི་ནང་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ངེས་པ་ལ་ཞུགས་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པར་མི་འགྱུར། རྒྱུན་ལ་འཇུག་པ་ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་གནས་པའི་ལམ་ཐོབ་པས་རྒྱུན་ལ་འཇུག་པ་ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བར་མི་འགྱུར། བསམས་བཞིན་དུ་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་ཚད་མེད་པ་ཡོངས
Chinese
罗。总集而断除也显现。特别是获得殊胜道时，舍弃下劣道是这样：如果获得以果所摄之道，则说舍弃下劣的趣入道。又为了显现最殊胜的缘故。总集而断除也显现，是说获得果之时，为了断除其所有不顺品的一切恶趣。是获得转依的差别。在无余涅槃界中，声闻的一切道，以永断相而断除，是为断除，菩萨则不是。因此菩萨被称为不尽的善根和不尽的功德。以永断相而断除称为断除，是说永不普遍行持，是断除的同义词。菩萨不是那样断除，因为他的道是能获得的， 为了遣除一切有情入于涅槃的想法的缘故。因此菩萨被称为不尽的善根和不尽的功德，就像在不尽慧所说的经中，所说的不尽者一样。为什么安立没有教示的法？为了如理不如实地询问的缘故。为什么不如理地询问？为了完全断除因和果，以及一切烦恼和清净等等。如果那些询问的询问是有意义的，那是怎样的呢？就像从四圣谛开始询问，就像为了在因和果，以及一切烦恼和清净等等之中证悟的缘故。为什么菩萨进入菩萨的决定之后，不会成为入流者？因为入流没有完全成就的缘故。因为获得不住道的缘故，入流没有完全成就的缘故。为什么不会成为一来者？因为有意识地在有中受生无量
English
Ro. The complete abandonment is also manifested. Especially when the excellent path is attained, abandoning the inferior path is like this: if the path gathered by the fruit is attained, it is said that the inferior path of entry is abandoned. Also, it is for the sake of manifesting the most excellent. The complete abandonment is also manifested, which means that at the time of attaining the fruit, it is for the sake of abandoning all the evil destinies of its unfavorable aspects. It is the attainment of the distinction of transformation. In the realm of nirvana without remainder, all the paths of the Hearers are abandoned by the aspect of completely cutting off the continuum, which is abandonment, but not the Bodhisattva. Therefore, the Bodhisattva is called inexhaustible roots of virtue and inexhaustible qualities. Abandonment by the aspect of completely cutting off the continuum is called abandonment, which means that it is never universally practiced, which is a synonym for abandonment. The Bodhisattva is not abandoned in that way, because his path is attainable, For the sake of sending forth the thought of completely leading all sentient beings to nirvana. Therefore, Bodhisattvas are called inexhaustible roots of virtue and inexhaustible qualities, just like the inexhaustible ones spoken of in the sutra taught by Inexhaustible Wisdom. Why are things that are not taught established? It is for the sake of inquiring completely about what is not in accordance with the Dharma. Why inquire completely about what is not in accordance with the Dharma? It is for the sake of completely abandoning causes and effects, as well as all defilements and purification, and so on. If those inquiries are meaningful, what are they like? It is like inquiring from the Four Noble Truths, just like for the sake of realizing among causes and effects, as well as all defilements and purification, and so on. Why doesn't a Bodhisattva, after entering the certainty of a Bodhisattva, become a stream-enterer? Because stream-entry is not completely accomplished. Because of attaining the non-abiding path, stream-entry is not completely accomplished. Why doesn't one become a once-returner? Because of consciously taking birth in existence immeasurably.
Tibetan
་སུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཕྱིར་མི་འོང་བར་མི་འགྱུར། བསམ་གཏན་རྣམས་ཀྱི་གནས་ཤིང་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་བདེན་པ་རྣམས་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱས་ནས། ས་བཅུ་རྣམས་སུ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོར་ལམ་བསྒོམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་ན་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ལན་ཅིག་ལ་སྤོང་ངོ༌། །ལན་ཅིག་ལ་དགྲ་བཅོམ་པ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉོན་མོངས་པ་མ་སྤངས་སུ་ཟིན་ཀྱང་སྔགས་དང་སྨན་གྱིས་གཟུང་བའི་དུག་ལྟ་བུ་དང༌། དཔེར་ན་སྤངས་པའི་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྟར། ས་ཐམས་ཅད་དུ་ཉོན་མོངས་པའི་ཉེས་པ་མི་སྐྱེད་དོ། །ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་བྱ་ལ་མཁས་པ་དང༌། ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང༌། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་རྟོགས་པ་ལ་མཁས་པ་དང༌། རྣམ་པར་མི་རྟོགས་པ་ལ་མཁས་པར་བྱའོ། །དུས་དུས་སུ་དབང་པོ་རྣམས་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ཞེས་བྱ་གང་དེ་ ཡང་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་བལྟ་སྟེ། འཁྲུལ་པ་དང༌། འཁྲུལ་པའི་གནས་དང༌། འཁྲུལ་བ་དང་མ་ཁྲུལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དང༌། མ་འཁྲུལ་པ་དང༌། འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཐུན་པའོ། །དེ་ལ་འཁྲུལ་པ་ནི་བཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །འཁྲུལ་བའི་གནས་ནི་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་བྱེད་ཀྱི། རྒྱུ་ཙམ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ཀུན་དུ་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་གང་ལ་བྱིས་པ་རྣམས་གང་མངོན་པར་ཞེན་པ་འཇུག་པའོ། །མ་འཁྲུལ་པའི་གནས་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ། དེ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཁྲུལ་པ་ཡང་ཡིན་ལ་མ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་མཐུན་པ་ཐོབ་པ་ལས་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་འཁྲུལ་པ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །མ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཐུན་པ་ནི། འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་རྗེས་ལ་ཐོབ་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སོ། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་གང་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བ་ལ་མཁས་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བ་ལ་མཁས་པ་དང༌། མངོན་པར་ཤེས་པ་མྱུར་བ་ལ་མཁས་པ་དང༌། ལམ་རྒྱུན་མི་འཆད་བ་ལ་མཁས་པའོ། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། དེ་ལ་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བ་ལ་མཁས་པ་ནི། བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བ
Chinese
是为执持之故。何以故不转为不来？为于诸禅定住且生于欲界之故。菩萨诸位已现证诸谛，于十地中修道，是为所知障之对治，然非为修道之烦恼障之对治，彼之菩提获得时，烦恼障与所知障一时而断。一时成阿罗汉及如来。彼虽未断烦恼，然如咒与药所持之毒，譬如已断之阿罗汉，于一切地中不生烦恼之过失。又菩萨应善巧于所知，善巧于方便，善巧于不如实分别，善巧于不分别。应时时调伏诸根。如是所说者， 又当观为六种相，谓：错乱、错乱之处、非错乱亦非非错乱、非错乱、错乱之同类因。其中，错乱者，是于所取与能取现前执着。错乱之处者，是作圣者智慧之行境，然唯是虚妄分别之自性，于彼幼稚者现前执着而趣入。非错乱之境者，是真如，彼是无分别智之所依故。是错乱亦是非错乱者，是与出世间智慧相符，从获得生等之善法诸法，谓于此分别与无分别智相符故。非错乱者，是无分别智。非错乱之同类因者，是圣道之后所得之善法诸法。善巧于方便者，谓善巧于令有情成熟，善巧于圆满佛法，善巧于速证神通，善巧于道之相续不断绝。善巧于方便者，有四种相，其中，善巧于令有情成熟者，是四摄事。
English
It is for the sake of holding. Why does it not transform into non-returning? Because it dwells in all the meditations and is born in the desire realm. Bodhisattvas, having directly realized the truths, cultivate the path in the ten bhumis as an antidote to the obscuration of knowledge, but not as an antidote to the afflictive obscuration of the path of cultivation. When they attain enlightenment, they abandon the afflictive obscuration and the obscuration of knowledge simultaneously. Simultaneously, they become Arhats and Tathagatas. Although they have not abandoned afflictions, they are like poison held by mantras and medicine, like an Arhat who has abandoned afflictions. In all the bhumis, they do not generate the faults of afflictions. Furthermore, Bodhisattvas should be skilled in knowledge, skilled in means, skilled in discriminating what is unreal, and skilled in non-discrimination. The senses should be subdued from time to time. Whatever is said, should also be viewed in six aspects: delusion, the place of delusion, neither delusion nor non-delusion, non-delusion, and the similar cause of delusion. Among these, delusion is the manifest clinging to what is grasped and the grasper. The place of delusion is what acts as the domain of the wisdom of the noble ones, but is merely the nature of false discrimination, in which childish beings engage with manifest clinging. The place of non-delusion is suchness, because it is the support of non-discriminating wisdom. What is both delusion and non-delusion are the virtuous dharmas such as those arising from the attainment of conformity with supramundane wisdom, because they conform with discrimination and non-discriminating wisdom. Non-delusion is non-discriminating wisdom. The similar cause of non-delusion is the virtuous dharmas obtained after the noble path. Skill in means is skill in maturing sentient beings, skill in perfecting the Buddha's teachings, skill in quickly attaining clairvoyance, and skill in the uninterrupted continuation of the path. Skill in means has four aspects. Among these, skill in maturing sentient beings is the four objects of gathering.