Tibetan
ཞི་སྟེ། དེ་དག་གིས་བསྡུས་ནས་དགེ་བ་རྣམས་ལ་འཛུད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བ་ལ་མཁས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། སྤྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་འདོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཉིད་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་པར་ཤེས་པ་མྱུར་བ་ལ་མཁས་པ་ནི། ཉིད་མཚན་ལེན་དྲུག་ཏུ་སྡིག་པ་བཤགས་པ་དང༌། བསོད་ནམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང༌། སངས་རྒྱས་ལ་གསོལ་བ་གདབ་བ་དང༌། དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་སྟེ། འཕགས་པ་བྱམས་པས་ཞུས་པ་ལས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ལམ་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་ལ་མཁས་པ་ནི། མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ བྱིན་ཞིང༌། རྒྱུན་མི་འཆད་པར་གཏན་དུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀུན་དུ་འདུལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཀུན་དུ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང༌། རྩ་བའི་རྣམ་རྟོག་དང༌། མཚན་མའི་རྣམ་རྟོག་དང༌། མཚན་མར་སྣང་བའི་རྣམ་རྟོག་དང༌། མཚན་མར་འགྱུར་པའི་རྣམ་རྟོག་དང༌། མཚན་མར་སྣང་བར་འགྱུར་བའི་རྣམ་རྟོག་དང༌། གཞན་གྱིས་བསྟན་པའི་རྣམ་རྟོག་དང༌། ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་རྟོག་དང༌། ཚུལ་བཞིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་དང༌། མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྣམ་རྟོག་དང༌། རྣམ་པར་གཡེང་བའི་རྣམ་རྟོག་གོ །ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་སྟེ། །དེ་ལ་རྩ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། ཀུན་དུ་ལེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ས་བོན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཚན་མའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ལུས་དང་གནས་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ་གཟུང་བ་མཚན་མར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ནི་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་དང༌། སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་གྱི་མཚན་ཉིད་དང་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །མཚན་མར་སྣང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དྲུག་དང༌། ཡིད་དེ། གཟུང་བའི་མཚན་མ་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །མཚན་མར་གྱུར་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་ལུས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་རྣམས་གཞན་དུ་སྐྱེད་པའོ། །མཚན་མར་སྣང་བར་འགྱུར་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། མིག་ཀྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མར་སྣང་བ
Chinese
寂静，是为了将他们聚集起来并投入到善行中。通晓圆满佛法者，即是般若波罗蜜多，从布施波罗蜜多乃至圆满一切种智，想要圆满的菩萨摩诃萨，应学此般若波罗蜜多。因为佛是这么说的。通晓快速证得神通者，即是六时忏悔罪业，随喜功德，向佛祈请，回向一切善根。如圣慈氏所问经中所说。通晓道路永不中断者，即是给予不住涅槃，如永不间断地在一切世间界调伏众生一样，为了普遍示现佛和菩萨的行为。凡是不正确的分别，有根本分别，相分别，显现为相的分别，转变为相的分别，显现为相而转变的分别，由他指示的分别，不如理的分别，如理的分别，显现执著的分别，散乱的分别。不正确的遍计有十种。其中根本分别，是能取识，因为是一切分别的种子。相分别，应知是身体、处所和受用的行相，因为所取成为相。这些应按照次第观察为有色根、器世界和色等境的体性。显现为相的分别，是六识聚和意，因为转变为所取的相，如前所示。转变为相的分别，是如前所示的身体等相产生其他。显现为相而转变的分别，是眼识等显现为相
English
It is peaceful, in order to gather them together and invest them in virtuous deeds. One who is skilled in perfecting the Buddha's teachings is the Prajñāpāramitā, from the Perfection of Generosity up to the perfection of all-knowingness itself. A Bodhisattva-Mahāsattva who wishes to perfect it should study this very Prajñāpāramitā, for the Buddha has said so. One who is skilled in quickly attaining clairvoyance is one who confesses sins in six sessions, rejoices in merit, prays to the Buddha, and dedicates all roots of virtue, as it is said in the Ārya Maitreya Paripṛcchā. One who is skilled in the uninterrupted continuation of the path is one who bestows non-abiding Nirvāṇa, and who, like the uninterrupted and perpetual taming of beings in all realms of the world, universally demonstrates the conduct of Buddhas and Bodhisattvas. Whatever is incorrect conceptualization, there are root conceptualization, sign conceptualization, conceptualization that appears as a sign, conceptualization that transforms into a sign, conceptualization that transforms into appearing as a sign, conceptualization that is indicated by others, improper conceptualization, proper conceptualization, conceptualization of manifest attachment, and distracted conceptualization. Incorrect complete conceptualization is of ten kinds. Among them, root conceptualization is the appropriating consciousness, because it is the seed of all conceptualizations. Sign conceptualization should be understood as the aspects of body, place, and enjoyment, because the apprehended becomes a sign. These should be observed in order as the nature of the sense faculty, the container world, and the objects such as form. Conceptualization that appears as a sign is the six aggregates of consciousness and the mind, because they transform into the aspect of the apprehended, as previously shown. Conceptualization that has become a sign is the production of other signs such as the body, as previously shown. Conceptualization that transforms into appearing as a sign is the appearance as a sign of eye consciousness and so on.
Tibetan
་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་དག་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་གཞན་དུ་སྐྱེ་བའོ། །གཞན་གྱིས་བསྟན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། བསྟན་པས་བསྡུས་པའི་མིང་དང༌། ཚིག་དང༌། ཡི་གེ་ཚོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཉེས་པར་བཤད་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་གྱི་བདག་ཉིད་དང༌། ལེགས་པར་བཤད་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་གྱི་བདག་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དེའི་དབང་དུ་བྱེད་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་བསྡུས་པ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། ཚུལ་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་ལྟ་བར་སོང་བ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་སུ་བསྡུས་པའི་རྣམ་པར་ རྟོག་པ་གང་ཡིན་པའོ། །རྣམ་པར་གཡེང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། ཚུལ་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་སོགས་པར་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པའོ། །རྣམ་པར་གཡེང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང༌། དངོས་པོ་མེད་པའི་རྣམ་རྟོག་དང༌། དངོས་པོའི་རྣམ་རྟོག་དང༌། སྒྲོ་འདོགས་པའི་རྣམ་རྟོག་དང༌། སྐུར་པ་འདེབས་པའི་རྣམ་རྟོག་དང༌། གཅིག་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་རྟོག་དང༌། ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་རྟོག་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྣམ་རྟོག་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་རྣམ་རྟོག་དང༌། མིང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དོན་དུ་རྣམ་རྟོག་དང༌། དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མིང་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་བཅུ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ཐོག་མར་བསྟན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉིད་དུ་ཡོད་བཞིན་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མིང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང༌། སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང༌། མི་སྤྱོང་ཅེས་བྱ་བ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་སྟེ། འདི་ལྟར་མིང་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞི་ན། གཟུགས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་གཟུགས་མ་ཡིན་ནོ། །སྟོང་པ་ཉི
Chinese
如是所说之法，生于安乐等其他处境。由他所说之分别，即是法所摄之名、句、字集合之体性。此复有二，即邪说之法相与正说之法相。是故，以能支配彼者之作意所摄之不如理作意与如理作意，应如次第而知。现观之分别者，即从不如理作意而生，归摄于六十二见之分别。散乱之分别者，即从如理作意而生，执著无实有等之体性之分别。散乱之分别亦有：无实有之分别，实有之分别，增益之分别，诽谤之分别，一性之分别，异性之分别，自性之分别，差别之分别，如名之义之分别，如义之名之分别。此十种分别，应知是依般若波罗蜜多最初所说而作意。如是舍利子，菩萨虽住于菩萨之自性，然不真实现见菩萨。不真实现见菩萨之名。不真实现见般若波罗蜜多。不真实现见菩萨。不真实现见行。不真实现见不行。如是名以自性空，然非以空性空。色以自性空，然非以空性空。乃至识以自性空，然非以空性空。何以故？以色之空性即非色。
English
As the teachings state, they are born into other states such as happiness. The discriminations taught by others are the characteristics of names, sentences, and collections of letters gathered by the teachings. These are of two types: the nature of teachings that are wrongly explained and the nature of teachings that are well explained. Therefore, the improper discriminations and proper discriminations gathered by the attention that dominates them should be understood in order. The discriminations of manifest attachment are those discriminations that arise from improper discriminations and are collected into the sixty-two views. The discriminations of distraction are those discriminations that arise from proper discriminations and grasp at characteristics such as non-existence. The discriminations of distraction are also: discriminations of non-existence, discriminations of existence, discriminations of superimposition, discriminations of denigration, discriminations of oneness, discriminations of otherness, discriminations of self-nature, discriminations of difference, discriminations of meaning as the name is, and discriminations of name as the meaning is. These ten discriminations should be understood as being made according to the first teachings in the Perfection of Wisdom. As it is said, Shariputra, even though a bodhisattva dwells in the very nature of a bodhisattva, he does not truly see a bodhisattva. He does not truly see the name of a bodhisattva. He does not truly see the Perfection of Wisdom. He does not truly see a bodhisattva. He does not truly see acting. He does not truly see not acting. Thus, name is empty by its own nature, but it is not empty by emptiness. Form is empty by its own nature, but it is not empty by emptiness. Even consciousness is empty by its own nature, but it is not empty by emptiness. Why is that? Because the emptiness of form is not form.
Tibetan
ད་ལས་གཟུགས་གཞན་པའང་མ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །སྟོང་པ་ཉིད་གཟུགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་དུའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་འདི་ལྟ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མིང་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང། བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་འདི་ནི་མིང་ཙམ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མི་སྐྱེ་མི་འགག་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་བྱང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སྐྱེ་བ་ཡང་དག་ པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བ་ནས། རྣམ་པར་བྱང་བའི་བར་དུ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ༌། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མི་བཅོས་མ་ལ་ཆོས་དེ་དག་སོ་སོར་བརྟགས་ནས་གློ་བུར་གྱི་མིང་གིས་རྗེས་སུ་ཐ་སྙད་འདོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་རྗེས་སུ་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་མངོན་པར་ཞེན་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་མིང་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ༌། །ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་བར་མངོན་བར་ཞེན་པ་མེད་དོ། །དེ་ལ་དངོས་པོ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉེན་པོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པའི་སྒྲ་ནི་དངོས་པོའི་དོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བ་ན། མི་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་དངོས་པོ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲོ་འདོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོར་འདི་ལྟར་མིང་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་ངོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཡང་དག་པར་མ་ཡིན་པ་ཀུན་དུ་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐུར་འདེབས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མིང་དེ་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དུ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཅིག་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོར་གཟུགས་སྟོང་བ་ཉིད་གང་ཡིན་དེ་གཟུགས་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའོ། །ཐ་དད་པ་ཉི
Chinese
再者，色并非异于空性，色即是空性，空性即是色，如是乃至识亦复如是。何以故？如是，所谓菩提萨埵之名，所谓菩提萨埵，所谓般若波罗蜜多，所谓菩提，所谓色乃至所谓识，此等唯是名言，自性不生不灭，非为一切烦恼，亦非清净。行般若波罗蜜多的菩提萨埵，从不以正见随观生，乃至清净亦不以正见随观。何以故？于无造作法，以个别观察彼等诸法后，以新起之名而随施设故。如是如是随施设，如是如是而现执着。菩提萨埵不以正见随观一切名。不以正见随观故，则无现前执着。于此，为对治无实事之分别，而宣说有菩提萨埵等，以有之语乃是实事之义故。为对治于实事作分别，若不以正见随观菩提萨埵，则说不修持，亦不以正见随观，以遮止有情及法之实事故。为对治增益之分别，如是宣说名乃自性空，以遮止非真实之遍计自性故。为对治诽谤之分别，宣说非以空性，以彼名遍计之自性，是与彼分离之自性，故一切时皆有。为对治一性之分别，宣说何者是色空性，彼非色，乃至何者是识空性，彼非识，以自性是他性故，色等乃是遍计之自性，空性乃是圆成实性，
English
Furthermore, form is not other than emptiness; form is emptiness itself; emptiness is form. Likewise, so it is with feeling, perception, mental formations, and consciousness. Why is this? It is like this: the name "Bodhisattva," the term "Bodhisattva," the Perfection of Wisdom, enlightenment, form, and so on, up to consciousness, are merely names. By their very nature, they neither arise nor cease, are neither defiled nor purified. A Bodhisattva who practices the Perfection of Wisdom does not truly see birth, nor does he truly see purification. Why is this? Because, with respect to the unconditioned, after examining those dharmas individually, one subsequently applies provisional names. The more one applies names, the more one becomes attached. A Bodhisattva does not truly see any name. Because he does not truly see them, there is no attachment. Therefore, to counteract the conceptualization of non-existent entities, it is said that there is a Bodhisattva, etc., because the word "exists" implies the existence of a real entity. To counteract conceptualizing entities, if one does not truly see a Bodhisattva, it is said that one does not practice, and one does not truly see, because it prevents the reality of persons and phenomena. To counteract the conceptualization of imputation, it is said that names are empty by nature, because it prevents the imagined nature that is not real. To counteract the conceptualization of denial, it is said that it is not by emptiness, because that name, the imagined nature, is separate from it, and therefore exists at all times. To counteract the conceptualization of oneness, it is said that whatever is the emptiness of form is not form, and so on, up to whatever is the emptiness of consciousness is not consciousness, because the nature is other. Form and so on are the imagined nature, and emptiness is the thoroughly established.