Tibetan
ཏུ་མི་འཕྲོ་བ་དེ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །དེ་ཉིད་ལ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ལེགས་པར་གཟུང་བ་དང༌། ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་མེད་པ་དེ་ནི་ཞེས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་ལ་ཡང་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་བར་བ་སྟེ། མི་འཇིགས་པའི་སྦྱིན་པ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་སྦྱིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལས་གྱུར་པ་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང༌། རྗེས་སུ་བྱེད་པས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང༌། རྗེས་སུ་སྦྱོར་བས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང༌། སྐྱེད་པས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའོ། སྐྱེད་པས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའོ། །དེ་ལ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི། རྣམ་པར་གཏོང་བ་དང༌། སྔོམ་པ་དང། ཇི་མི་སྙམ་པ་དང༌། བསོད་པར་སྤྲོ་བ་དང༌། སེམས་གནས་པ་དང་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་སྟེ་གོ་རིམས་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་དེ་ལས་གཞན་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་སྟེ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་ནི་འཛིན་དུ་བཅུག་པ་དང་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་དང་རབ་ཏུ་དགའ་བའོ། །དེ་ལ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེས་པ་ནི་གཞན་གྱི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་འཇོག་པའོ། །དེ་ལ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པའོ། །དེ་མ་ཡིན་པ་གཞན་ལྔ་ནི་མི་འཇིགས་པའི་སྦྱིན་པའོ། །ཐམས་ཅད་ནི་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་སྟེ། གཞན་གྱི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་རབ་ཏུ་ཕྱེ་ནས་བསྟན་པ་ལས་གྱུར་པ་ནི་གཅིག་ནས་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གང་ཡིན་པ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འང་དེ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། ཚིག་འོག་མ་དང་སྦྱང་པ་སྟེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྲིན་པ་གང་ཡིན་པ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྲིན་པ་འང་དེའོ། སྤྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མ་ཡིན་པའང་ཡོང་དེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྲིན་བསམ་ཟིན་པའི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་མ་ཟིན་བར་དུ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གང་ཞེས་པ་ལྟར་ཚིག་འོག་མ་རྣམ་དང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །སྦྱིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནམ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ སྦྱིན་པ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། མུ་གསུམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། སྦྱིན་པ་ཡིན་པ་ཕ་
Chinese
不退转者，是为禅定之波罗蜜多。于彼本体，如实善取因与果，及无有执持胜妙之见，如是乃至智慧波罗蜜多之间，亦应随其所宜而配之。无畏布施，于一切处皆是布施之故。彼之差别者，自性之差别，随行之差别，随顺之差别，生起之差别。生起之差别。彼中布施等之自性者，次第为：普舍、悭吝、不作意、乐于福德、心安住与善加辨别。彼中布施等之随行者，布施等之加行，是随顺于彼等之外的波罗蜜多，如前者一般。彼中布施等之随顺者，使人执持、赞叹称扬与极欢喜。彼中布施等所生者，是于他人之心相续中安立。彼中布施之波罗蜜多者，是财物之布施。其他五者，是无畏之布施。一切皆是殊胜之法布施，为于他人之心相续中生起之故。彼中从善加分别而开示者，是从一而悟入等，此如：何者是布施之波罗蜜多，彼亦是布施之波罗蜜多耶？应与下文相合。何者是持戒之波罗蜜多，彼亦是布施之波罗蜜多。有是布施之波罗蜜多，而非持戒之波罗蜜多者，谓为持戒之波罗蜜多所摄持之布施波罗蜜多。如是，直至未为智慧波罗蜜多所摄持之间，应如“何者是布施波罗蜜多”等语，与下文各类相合。凡是布施，彼一切皆是布施之波罗蜜多耶？凡是波罗蜜多，彼一切 是布施耶？若如是问，则成三种差别。是布施者，
English
That which does not regress is the perfection of meditative concentration. Taking well the cause and effect as they are in that very thing, and without holding to the view as supreme, thus, up to the perfection of wisdom, it should be applied as appropriate. The giving of fearlessness is giving in all ways, because it is giving in all places. The distinctions of that are: the distinction of intrinsic nature, the distinction of following, the distinction of conforming, and the distinction of arising. The distinction of arising. The intrinsic nature of giving and so forth are, in order: complete giving, miserliness, non-attention, delight in merit, abiding in mind, and thorough discernment. The following of giving and so forth is that the application of giving and so forth follows the other perfections, as before. The conforming of giving and so forth is causing to hold, praising and extolling, and rejoicing greatly. The arising of giving and so forth is establishing it in the mind-stream of others. The perfection of giving among them is the giving of material things. The other five are the giving of fearlessness. All are the giving of the sacred Dharma, because it arises in the mind-stream of others. The explanation that arises from having distinguished well is from understanding one to others, like this: Whatever is the perfection of giving, is that also the perfection of giving? It should be combined with the following words. Whatever is the perfection of morality, that is also the perfection of giving. There is the perfection of giving, but not the perfection of morality, which is said to be the perfection of giving that is encompassed by the perfection of morality. Likewise, until it is not encompassed by the perfection of wisdom, the words "Whatever is the perfection of giving" and so forth should be combined with the various following categories. Is everything that is giving the perfection of giving? Is everything that is a perfection giving? If asked in this way, it becomes three distinctions. That which is giving,
Tibetan
རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་གང་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་ཡོངས་སུ་མ་བསྔོས་པའི་སྦྱིན་པའོ། །སྦྱིན་པ་ཡང་ཡིན་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་ཡིན་པའང་ཡོད་དེ། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པའི་སྦྱིན་པའོ། །སྦྱིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད་དེ་བཤད་པ་མ་གཏོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་ལས་བརྩམས་ཏེ། རེ་རེ་ལ་ཡང་མུ་གསུམ་དུ་སྦྱར་བར་བའོ། །སྦྱིན་པ་ལ་ཀུན་དུ་སྤོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་བསྐྱེད་དམ་ཞེ་ན། མུ་བཞིར་འགྱུར་ཏེ། མུ་དང་པོ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་ཡོངས་སུ་མ་བསྔོས་པའི་སྦྱིན་པ་སྦྱོར་བའོ། །མུ་གཉིས་པ་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་བཅུག་ནས་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་དང་ཡིད་རབ་ཏུ་དགའ་བས་སོ། །མུ་གསུམ་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པའི་སྦྱིན་པས་སོ། །མུ་བཞི་བ་ནི་འདི་དག་མ་གཏོགས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་དུའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་ལ་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་ཟབ་པར་ཡང་བསྟན་ཅེ་ན། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་ཟབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱད་པར་དུ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་ལ་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་ཟབ་པར་ཡང་བསྟན་པ་ནི་དེའི་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་མཆོག་ཏུ་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་ཟབ་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་དང་མཐུན་པའི་རྒྱུར་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་ལ། སེམས་ཅན་ཁ་ཅིག་རྒྱ་ཆེ་བ་དང༌། ཟབ་པ་ལ་མི་མོས་ཤིང་སྐྲག་པར་འགྱུར། ཆོས་ཉིད་དང་བྲལ་བ་དང༌། དགེ་བའི་རྩ་བ་མ་བསྐྱེད་པ་དང༌། སྡིག་པའི་གྲོགས་པོས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཉིད་ནི་རིགས་སུ་བརྗོད་དེ། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རིགས་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། རང་བཞིན་གྱིས་སེམས་དམན་པའི་ཕྱིར། ཟབ་མོ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་ལ་མི་མོས་ཤིང་མི་དགེ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་རིགས་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ལ་བརྩམས་ནས་སྨོན་ལམ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་པོ་མ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྤོང་བའི་སེམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་མི་མོས་ཤིང་ངེས་པར་མི་འགྱུར་བར་བཤད་ པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་ལ་སེམས་ཅན་ཁ་ཅིག་མོས་ཀྱང་ངེས་པར་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། བད
Chinese
不是度彼岸的是，凡是没有完全回向于大菩提的布施。也有是布施也是度彼岸的，即完全回向于大菩提的布施。也有既不是布施也不是度彼岸的，即除了讲述之外的法。同样，从般若波罗蜜多之间开始，对每一个也都要配上三种分类。凡是对布施的普遍行持，是否都产生从布施的度彼岸的因所生的福德呢？有四种情况。第一种情况是没有完全回向于大菩提的布施的行持。第二种情况是使人如实地受持布施的度彼岸，并称赞和心中极喜。第三种情况是以完全回向于大菩提的布施。第四种情况是除了这些之外的。同样直到智慧的度彼岸。为什么在极广大中也显示广大和甚深呢？因为一切种智是广大和甚深的缘故。特别是，在极广大中也显示广大和甚深，是因为它的果，一切种智是极其广大和甚深的缘故，应当视为与果相符之因。为什么在极广大中，有些众生对广大和甚深不信受且恐惧呢？因为与法性相离，没有生起善根，且被恶友所摄持的缘故。其中，法性是指种姓，因为是自己的自性之故。因此，因为没有菩萨的种姓，并且自性心量狭劣的缘故，对于甚深等之显示不信受且变得不善。即使是那样的种姓，也没有从大菩提开始，生起祈愿等最初的善根的缘故。即使生起了那样的善根，也被舍弃大乘之心所摄持的缘故。有些说是虽信受也必定不会改变。为什么在极广大中，有些众生虽信受也必定不会解脱呢？
English
That which is not transcendent is the giving that is not fully dedicated to the Great Enlightenment. There are also those that are giving and also transcendent, namely, the giving that is fully dedicated to the Great Enlightenment. There are also those that are neither giving nor transcendent, namely, all dharmas except for teachings. Similarly, starting from the perfection of wisdom, each one should be combined into three categories. Whatever is the universal practice of giving, does it all generate merit arising from the cause of the perfection of giving? There are four possibilities. The first possibility is the practice of giving that is not fully dedicated to the Great Enlightenment. The second possibility is to cause others to truly uphold the perfection of giving, and to praise and rejoice in their hearts. The third possibility is through giving that is fully dedicated to the Great Enlightenment. The fourth possibility is other than these. Similarly, up to the perfection of wisdom. Why is vastness and profundity also shown in the exceedingly vast? Because the omniscience itself is vast and profound. In particular, the reason why vastness and profundity are also shown in the exceedingly vast is that its fruit, omniscience itself, is supremely vast and profound, and should be regarded as a cause consistent with the fruit. Why is it that in the exceedingly vast, some sentient beings do not believe in or are afraid of vastness and profundity? Because they are separated from the nature of dharma, have not generated roots of virtue, and are completely seized by evil companions. Among these, the nature of dharma refers to lineage, because it is one's own nature. Therefore, because there is no lineage of Bodhisattvas, and because their minds are naturally inferior, they do not believe in the teachings of profundity and so forth, and become unwholesome. Even if they are of that lineage, they have not generated the initial roots of virtue such as aspirations, starting from the Great Enlightenment. Even if they have generated such roots of virtue, they are completely seized by the mind of abandoning the Great Vehicle. Some say that even if they believe, they will definitely not change. Why is it that in the exceedingly vast, some sentient beings, even if they believe, will definitely not be liberated?