Tibetan
དཔའ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་བརྟེན་ནས་སྙིང་རྗེ་སྔོན་དུ་བཏང་བའི་སེམས་ཀྱིས་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པ་ལ་ལྷག་པར་གནས་པའི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་སོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གང༌། གང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་ཉིད་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་བརྟེན་ནས་སྙིང་རྗེ་སྔོན་དུ་བཏང་བའི་སེམས་ཀྱིས་དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་པའི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་སོ། །བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གང༌། གང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་ཉིད་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་བརྟེན་ནས་སྙིང་རྗེ་སྔོན་དུ་བཏང་བའི་སེམས་ཀྱིས་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དབང་འབྱོར་པ་ལ་སེམས་ཀྱི་གནས་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གང༌། གང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་ཉིད་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་བརྟེན་ནས་སྙིང་རྗེ་སྔོན་དུ་བཏང་བའི་སེམས་ཀྱིས་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དབང་འབྱོར་བ་ ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པའོ། །ཡང་སྦྱིན་པ་ནི་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལས་བརྩམས་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་དང༌། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །སྦྱིན་པའི་ཚིག་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རྩོམ་པ་དང༌། བག་ཆགས་དང༌། སྐུ་དང༌། རྒྱུ་མཐུན་པར་ཡང་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རྩོམ་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལས་བརྩམས་ཏེ། བྱུང་བ་མ་བྱུང་བ་དར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱིན་པ་དེ་ཉིད་རྒྱུད་ལ་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་ཏེ་དེ་ལས་ཕྱི་མ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་ཉིད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡོངས་སུ་བསྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡོངས་སུ་འཛིན་ཏོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང༌། སྤྲུལ་པའི་སྐུས་རྒྱུ་མཐུན་པའི་སྒོ་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་དུ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །གོ་རིམས་བཞིན་འོག་མ་འོག་མ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ནི་ནང་དང་ཕྱིའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཏོད་པར་གོམས་པས། ལུས་དང་སྲོག་ལ་མི་ལྟ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་ཡང་སྤངས་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་འཛིན་པར་བྱེད་དོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་རྗེས་སུ་བསྲུངས་པས་ནི། གཤེ་བ་ལ་ཡང་བདག་གིས་སླར་གཤེ་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཟོད་པར་འགྱུར་རོ། །གྲང་བ་ལ་སོགས་པ་བཟོད་པ་ནི་དེའི་གཞི་ལས་སྦྱོར་བ་མི་ཉམས་པར་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་ཡིན་ནོ། །བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་ནི་སྦྱོར་བའི་འབྲས་བུ་འཐོབ་པས་བསམ་གཏན་བསྒྲུབ་པའོ། །བསམ་གཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ། སེམས་མཉམ་པར་གཞག་པ་ནི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་པ་ཐོབ་བོ། །ཡང་གོང་མ་གོང་མ་གཞི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་སྦྱིན་པའི་གཞི་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱང་བསམ་གཏན་གྱི་གཞི་ཡིན་པའི་བར་དུའོ། །འདི་ལྟར་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ནི་སྦྱིན་པས་ཕན་གདགས་པ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་གནོད་པར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལེན་བ་བོ་དེ་ལ་རྣམ་པར་འཚེ་བ་དང་བྲལ་བར་ཡོ་བྱད་ཀྱིས་བདེ་བར་འབྱོར་བས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སྦྱིན་པ་རྣམ་པར་དག་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བཟོད་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་གཞན་གནོད་པ་བྱེད་པ་དག་གིས་བསླབ་པའི་གཞི་མི་འདྲ་བར་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པོ།། །བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པའི་སྤྲོ་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་ཆེད་དུ་འཁོར་བ་ཁས་བླངས་པ་ནི་སེམས་ཅན་ལོག་པར་བསྒྲུབ་པའི་སྡུག་བསྔལ་བདེ་བླག་ཏུ་བཟོད་པས་བཟོད་པ་རྣམ་པར་དག་གོ །བསམ་གཏན་པ་ནི་བདེ་བ་དང་བཅས་པ་དང༌། ཡིད་བདེ་བ་དང་བཅས་པར་དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་སྦྱོར་བས་བརྩོན་འགྲུས་རྣམ་པར་དག་གོ །ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་རྣམ་པ་མང་པོའང་རྣམ་པར་བལྟས་ནས། ནང་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱེད་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམ་པར་འཕེལ་བས་བསམ་གཏན་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་མེད་ལ་བསམ་གཏན་མེད་ཅེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་རིགས་པའི་རིམ་གྱིས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །སྦྱིན་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ན་རགས་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་ཐོག་མར་རྣམ་པར་གཞག་གོ །དེའི་འོག་ཏུ་བཟོད་པ་ལ་སོགས་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་རགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་པས་བསམ་གཏན་རགས་པའི་བར་དུའོ། །ཤེས་རབ་ནི་ཐབས་ཀྱི་ནང་ན་ཕྲ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐ་མར་བཞག་གོ །ངེས་པའི་ཚིག་ནི་ཅིའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་ལ་སྦྱི
Chinese
依靠勇猛菩提心，以慈悲为先导之心，对于一切损害和痛苦毫不介意，安住于身语意的行为。精进波罗蜜多是什么？是安住于菩萨法性的菩萨，依靠菩提心，以慈悲为先导之心，如实成办一切善法的身语意行为。禅定波罗蜜多是什么？是安住于菩萨法性的菩萨，依靠菩提心，以慈悲为先导之心，对于身语意行为的各种形态，获得自在，且具足一切心的安住。智慧波罗蜜多是什么？是安住于菩萨法性的菩萨，依靠菩提心，以慈悲为先导之心，对于身语意行为的各种形态获得自在，并且在一切形态中辨别诸法。 再者，布施是从智慧而开始，转变为一切智智，完全执持一切智智，做一切智智的事业，这被称为布施波罗蜜多。这布施的四个词语，应当按照顺序理解为发端、习气、身、同类。其中，发端是从一切智智开始，为了将已生和未生之善根完全回向。这布施本身在相续中完全熏染习气，由此之后的一切都将转变为一切智智。当它完全圆满的时候，那时以成办法身的方式完全执持一切智智。在那之后，以圆满受用身和化身，通过同类之门做一切智智的事业，直到智慧波罗蜜多也应当如此理解。因为按照顺序，后者依赖于前者，通过布施波罗蜜多，习惯于完全施舍内外一切事物，
English
Relying on the courageous Bodhicitta, with a mind that prioritizes compassion, one dwells especially in the actions of body, speech, and mind, without any regard for all harm and suffering. What is the perfection of diligence? It is the actions of body, speech, and mind of a Bodhisattva who abides in the nature of a Bodhisattva, relying on the Bodhicitta, with a mind that prioritizes compassion, and who perfectly accomplishes all virtuous dharmas. What is the perfection of meditation? It is the possession of all abidings of mind, with mastery over all aspects of the actions of body, speech, and mind, by a Bodhisattva who abides in the nature of a Bodhisattva, relying on the Bodhicitta, with a mind that prioritizes compassion. What is the perfection of wisdom? It is the complete discernment of dharmas in all aspects, with mastery over all aspects of the actions of body, speech, and mind, by a Bodhisattva who abides in the nature of a Bodhisattva, relying on the Bodhicitta, with a mind that prioritizes compassion. Furthermore, giving is that which originates from omniscience itself, transforms into omniscience itself, completely holds omniscience itself, and performs the activity of omniscience itself; that is called the perfection of giving. These four terms of giving should be understood in order as origination, habit, body, and homogeneity. Therein, origination is that which originates from omniscience itself, for the sake of dedicating all that has arisen and has not arisen. That very giving completely impregnates the habit in the continuum, and from that, all that follows transforms into omniscience itself. When that itself becomes completely perfected, at that time, it completely holds omniscience itself in the manner of accomplishing the Dharmakaya. After that, the Sambhogakaya and Nirmanakaya perform the activity of omniscience itself through the door of homogeneity, and likewise, this should be understood up to the perfection of wisdom. Because in order, the latter relies on the former, through the perfection of giving, one becomes accustomed to completely giving away all internal and external things,
Chinese
即使是对于不顾及身命的菩萨的大量受用之物，也舍弃而如实地守护戒律。守护戒律之后，对于辱骂等，也能以“我也不应该反过来辱骂”等方式忍耐。忍耐寒冷等，是因为不减弱其根本的精进修持。发起精进，是因为获得修持的果实而修习禅定。圆满禅定，即心平等安住，如实了知，从而获得超世间的智慧。而且，因为前前是后后的基础，所以戒律是布施的基础。同样，智慧也是禅定的基础。如此，具有戒律者，以布施饶益他人时，戒律不会造成损害，因此布施变得清净。如此， 对于接受菩萨戒者，以远离损害的方式，凭借资具获得安乐，应知以戒律的力量，布施得以清净。如此，具有忍耐者，对于行害之人，不改变所学的基础，戒律得以清净。发起精进的欢喜之力，为了众生而发愿轮回，轻易忍受使众生颠倒的痛苦，因此忍耐得以清净。禅定者，连同安乐和悦意，对于一切善法也加以修持，因此精进得以清净。具有智慧者，观察各种法之后，内心获得寂静，这是因为三摩地增长，禅定得以清净。因为经文中说，没有智慧就没有禅定。而且，应当按照道理的次第，依次了知。布施在一切之中最为粗显，因此首先安立。其后，以忍耐等使戒律粗显。同样，以智慧使禅定粗显。智慧在方法之中最为微细，因此放在最后。决定义是，为什么布施称为布
English
Even for a Bodhisattva who disregards life and limb, giving up a great mass of possessions, one truly upholds morality. By guarding morality, one becomes patient with insults, etc., thinking, "I should not insult back." Enduring cold and the like is to engage in diligence without diminishing the practice from its basis. Engaging in diligence is to cultivate meditation by obtaining the fruit of practice. Perfecting meditation, that is, abiding in equanimity of mind, one obtains transcendent wisdom by knowing things as they truly are. Moreover, since each preceding one is the basis for the succeeding one, morality is the basis for generosity. Similarly, wisdom is the basis for meditation. Thus, one who possesses morality, when benefiting others through generosity, morality does not cause harm, and therefore generosity becomes pure. Thus, For one who has taken the Bodhisattva vow, by being free from harm and being comfortable with resources, one should know that generosity is purified by the power of morality. Thus, one who possesses patience, for those who cause harm, without changing the basis of what has been learned, morality is purified. The power of joy from engaging in diligence, having vowed to samsara for the sake of sentient beings, easily enduring the suffering of causing sentient beings to be inverted, therefore patience is purified. The meditator, together with happiness and joy, also cultivates all virtuous dharmas, therefore diligence is purified. One who possesses wisdom, having contemplated various dharmas, attains inner peace, which is because samadhi increases, and meditation is purified. For it is said in the verses, "Without wisdom, there is no meditation." Moreover, one should understand according to the order of reason, in sequence. Generosity is the coarsest among all, therefore it is established first. After that, morality is made coarse by patience and so on. Similarly, meditation is made coarse by wisdom. Wisdom is the subtlest among methods, therefore it is placed last. The definitive word is, why is generosity called giv