Tibetan
་པར་བྱའོ། །ཇི་སྐད་དུ་གནས་བརྟན་ཀུན་དགའ་བོས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ། ཆོས་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་དགེ་སློང་མྱུར་དུ་འཛིན་ཏོ། །མང་དུ་འཛིན་ཏོ། །ལེགས་པར་འཛིན་ཏོ། །གཟུང་བ་ཆུད་མི་གཟོན་ཏོ་ཞེས་མདོ་སྡེར་ཆོས་ལྔ་པོ་དེ་རྣམས་དང་མྱུར་དུ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་བཞི་དང་ཅི་རིགས་སུ་རིག་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་ན་ཆོས་ལ་མཁས་པ་ཡིན། མང་དུ་ཐོས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ལ་མཁས་པ་ནི་མྱུར་དུ་འཛིན་པ་སྟེ། མང་དུ་ཐོས་པ་ན་ཚིག་དང་ཡི་གེ་རྣམས་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་དོན་ལ་མཁས་པ་ཡིན། ཆོས་མངོན་པ་དང༌། འདུལ་བ་མངོན་པའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་ལ་མཁས་པ་ནི་མང་དུ་འཛིན་ཏེ། ཆོས་མངོན་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཕུང་པོ་དང་ཁམས་ལ་སོགས་པའི་བཤད་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱིས་གཞུང་ལ་སོགས་པ་ཤིན་ཏུ་འདུས་ཆེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་ཡི་གེ་ལ་མཁས་པ་ཡིན། ངེས་པའི་ཚིག་བཟང་པོའི་ཡི་གེ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་ངེས་པའི་ཚིག་ལ་མཁས་པ་ཡིན། བདག་གོ །བདག་ཅེས་ཡུལ་མིའི་དེས་པའི་ཚིག་ལ་མངོན་པར་མ་ཞེན་པར་རྗེས་སུ་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཡི་གེ་ལ་མཁས་པ་དང༌། ངེས་པའི་ཚིག་ལ་མཁས་པ་ནི་ལེགས་པར་འཛིན་པར་འགྱུར་ཏེ། གཞུང་དོན་དག་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ཕྱི་མའི་མཐའི་དགོངས་བ་ལ་མཁས་པ་ཡིན། སྔོན་གྱི་མཐར་བཟུང་བ་དང༌། ཕྱི་མའི་མཐར་ངེས་པར་འབྱུང་བར་བྱ་བ་ཤེས་པ་ ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ཕྱི་མའི་མཐར་དགོངས་པ་ལ་མཁས་པས་ནི། །གཟུང་བ་ཆུད་མི་གཟོན་པར་འགྱུར་ཏེ། བཟུང་བའི་ཆོས་སྔ་མ་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས། ཕྱི་མ་འབྱུང་བར་བྱ་བའི་དགོངས་པ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཁོང་དུ་ཆུད་པས་དེའི་སྙིང་པོ་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་ཆོས་ལ་གནས་པ་ཉིད་ཡིན། བསྒོམ་པ་ལ་མ་བརྟེན་པར་ཐོས་པ་དང༌། སེམས་པའི་སྦྱོར་བ་འབའ་ཞིག་གིས་ཀྱང་ཆོས་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་ལ། ཐོས་པ་དང་སེམས་པ་ལ་མ་བརྟེན་པར་བསྒོམ་པ་ལ་སྦྱོར་པ་འབའ་ཞིག་གིས་ཀྱང་ཆོས་ལ་གནས་བ་མ་ཡིན་གྱི། གཉི་ག་ལ་བརྟེན་ཏེ་གཉི་ག་ལ་གནས་ན་ཆོས་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ནོ། །བཙུན་པ་ཆོས་ལ་གནས་པའི་དགེ་སློང་ཞེས་བྱ་བའི་མདོ་དེར་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང༌། བསྒོམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཆོས་ལ་གནས་པ་ཡིན་གྱི་སྦྱོར་བ་གང་ཡང་རུང་བ་ཙམ་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །འཛིན་པ་དང༌། ཁ་དོན་བྱེད་པ་དང༌།
Chinese
应当这样做。正如尊者庆喜所说：具寿舍利子，具有五种法的比丘，应当迅速受持，应当多受持，应当善受持，所受持的不应忘失。经部中，对于这五种法和迅速受持等四种，应当各自如理地理解。怎样才算是精通法？因为听闻多。精通法就是迅速受持，因为听闻多时，词句和文字不会混淆。怎样才算是精通义？因为知道经和律的体性。精通义就是多受持，因为知道经等的体性，由于蕴和界等的解释场合，经等非常汇集。怎样才算是精通文字？因为知道决定词的善妙文字。怎样才算是精通决定词？知道对于我和我等乡人的约定俗成的词，不执着于表面意义，而随之安立名称。精通文字和精通决定词，就会善于受持，因为能正确地受持经文意义。怎样才算是精通前后际的意趣？因为知道在先前际所受持的，和在后际必定要产生的。精通前后际的意趣，所受持的就不会忘失，因为依靠先前所受持的法，知道后来要产生的意趣，并且通达而取其精华。怎样才算是安住于法？不依靠禅修，仅仅依靠听闻和思维的修行，也不是安住于法，不依靠听闻和思维，仅仅依靠禅修的修行，也不是安住于法，依靠二者，安住于二者，才是精通法。在名为“安住于法的比丘”的经中，世尊已经开示，通过听闻、思考和禅修一切才能安住于法，仅仅通过任何一种修行是不行的。受持，和口头表达，和
English
This should be done. As the venerable Ananda said: Venerable Shariputra, a monk who possesses five qualities should quickly grasp, should grasp much, should grasp well, and what is grasped should not be forgotten. In the sutras, these five qualities and the four, such as quick grasping, should be understood appropriately. How is one skilled in the Dharma? Because of much hearing. Being skilled in the Dharma is to grasp quickly, because when one hears much, the words and letters are not confused. How is one skilled in meaning? Because one knows the characteristics of the Dharma Abhidharma and the Vinaya Abhidharma. Being skilled in meaning is to grasp much, because one knows the characteristics of the Dharma Abhidharma and so on, because the scriptures and so on are very condensed in the context of the explanation of the aggregates and elements and so on. How is one skilled in letters? Because one knows the good letters of definitive words. How is one skilled in definitive words? Knowing that one does not cling to the apparent meaning of the words agreed upon by me and my fellow countrymen, but follows and establishes names. Being skilled in letters and being skilled in definitive words will lead to good grasping, because one can correctly grasp the meaning of the scriptures. How is one skilled in the intention of the past and future extremes? Because one knows what is grasped in the past extreme and what must necessarily arise in the future extreme. Being skilled in the intention of the past and future extremes, what is grasped will not be forgotten, because relying on the Dharma grasped earlier, one knows the intention of what will arise later, and understands and takes its essence. How does one abide in the Dharma? Not relying on meditation, but only on the practice of hearing and thinking, is not abiding in the Dharma, and not relying on hearing and thinking, but only on the practice of meditation, is not abiding in the Dharma, but relying on both, abiding in both, is being skilled in the Dharma. In the sutra called "The Monk Who Abides in the Dharma," the Blessed One has taught that one can abide in the Dharma through all of hearing, thinking, and meditation, but not through just any one practice. Grasping, and verbal expression, and
Tibetan
བཤད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བར་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཀུན་ཆུབ་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་དང༌། བཤད་པ་མང་བ་དང༌། རྟོག་པ་མང་བ་དང༌། དེ་འབའ་ཞིག་ནི་ཐོས་པ་དང་སེམས་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་གྱི། བསྒོམ་པ་ལ་ཞུགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་ལ་སོགས་པ་བོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་བར་གཞག་གོ །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྦྱོར་བ་དང་ཆོག་པར་མི་འཛིན་པ་དག་གིས་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བར་བལྟ་བར་བྱའོ། །གང་ལ་ལ་ཞིག་ཐོས་པ་དང་སེམས་པ་ལ་མ་བརྟེན་པར་བསྒོམ་པ་འབའ་ཞིག་ལ་ཞུགས་པ་དེ་ཡང་ཆོས་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་གཞག་གོ །དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ལ་གནས་པའི་དགེ་སློང་ལ་བརྩམས་ཏེ། ཅི་ནས་ཐོས་པ་དང༌། བསམ་པ་དང༌། བསྒོམ་པའི་ཤེས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་གཉི་ག་ལ་གནས་པས་ཆོས་ལ་གནས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་དགེ་སློང་མདོ་དང༌། དབྱངས་ཀྱི་བསྙད་པ་དང༌། ལུང་དུ་བསྟན་པའི་ཆོས་ཀུན་ཆུབ་པར་བྱེད་པ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་ནས། དེའི་འོག་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་མི་འདོར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་མི་འདོར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྦྱོར་བ་དང༌། ཆོག་པར་མི་འཛིན་པ་དག་གིས་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བར་བསྟན་ཏོ། །སྦྱོར་བ་ནི་རྒྱུན་དུ་ཆུད་པ་དང༌། གུས་པར་སྦྱོར་བ་དང༌། མ་ལོག་པར་སྦྱོར་བར་བལྟ་བར་ བྱའོ། །ཆོག་པར་མི་འཛིན་པ་ནི་རོ་མི་མྱང་བ་དང༌། གོང་དུ་ཞི་གནས་ལ་སྦྱོར་བར་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། རྒྱུན་དུ་ཆུད་པ་དང༌། གུས་པར་སྦྱོར་བས་བསྡུས་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་མི་འདོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་བསྟན་ཏོ། །མ་ལོག་པར་སྦྱོར་བར་བསྡུས་པས་ནི། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མི་འདོར་བ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ཆོག་པར་མི་འཛིན་པ་ནི་ནང་དུ་སེམས་ཞི་གནས་སུ་བྱེད་པ་མི་འདོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་བསྟན་ཏེ། དེའི་རོ་མི་མྱང་བ་དང༌། གོང་དུ་ཞི་གནས་ལ་སྦྱོར་བ་མི་འདོར་བར་རིག་པར་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པའི་སྡེ་སྣོད་ཅེས་བརྗོད་དོ། །དེར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཀྱི་གྲངས་བསྟན་པ་དང༌། མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་དང༌། གོ་རིམས་བསྟན་པ་དང༌། ངེས་པའི་ཚིག་བསྟན་པ་དང༌། བསྒོམ་པ་བསྟན་པ་དང༌། རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བསྟན་པ་དང༌། བསྡུས་པ་བསྟན་པ་དང༌། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བསྟན་པ་དང༌། ཡོན་ཏན་གྱི་བསྔགས་པ་བསྟན་པ་དང༌། གཅིག་ལ་གཅིག་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མདོ་སྡེ་གཞ
Chinese
应当观察诸如讲说等是从听闻中产生的。其中，完全通达、讽诵、多说、多思，仅仅这些是进入听闻和思维，而不是进入修习，因为舍弃了瑜伽等。因此，安立为不住于法。应当观察与三摩地结合和不执著满足的人们是从修习中产生的。有些人不依赖听闻和思维，仅仅进入修习，那也安立为不住于法。因此，薄伽梵针对住于法的比丘而说：务必依赖听闻、思惟和修习的智慧，安住于二者，因为是住于法。例如，比丘广泛地说通达经典、歌咏的叙述、授记之法等，然后在之后说不舍弃瑜伽等。不舍弃瑜伽等，是指与三摩地结合和不执著满足的人们，显示是从修习中产生的。结合是指恒常串习、恭敬结合和不颠倒结合，应当这样观察。不执著满足是指不品尝滋味和进一步与寂止结合，应当这样观察。那是两种，恒常串习和恭敬结合所摄持，这由“不舍弃瑜伽”所显示。由不颠倒结合所摄持，显示为不舍弃作意。不执著满足，这显示为不舍弃内心寂止，应当了知不品尝其滋味和不舍弃进一步与寂止结合。为什么极其广大的被称为菩萨波罗蜜多乘的论藏呢？因为在那里显示了波罗蜜多的数量、显示了相、显示了次第、显示了决定词、显示了修习、显示了详细分别、显示了总摄、显示了不共品、显示了功德的赞叹，以及一者决定于一者。为什么经部其
English
It should be observed that things like explanations arise from hearing. Among them, fully comprehending, reciting, speaking much, thinking much, only these are entering into hearing and thinking, but not entering into practice, because yoga and the like are abandoned. Therefore, it is established as not abiding in the Dharma. It should be observed that those who engage in samadhi and do not cling to contentment arise from practice. Some people do not rely on hearing and thinking, but only engage in practice, that is also established as not abiding in the Dharma. Therefore, the Blessed One, addressing the monks who abide in the Dharma, said: It is imperative to rely on the wisdom of hearing, thinking, and practicing, and to abide in both, because it is abiding in the Dharma. For example, monks extensively say that they fully comprehend the scriptures, the narratives of songs, the Dharma of prophecies, etc., and then say that they do not abandon yoga, etc. Not abandoning yoga, etc., refers to those who engage in samadhi and do not cling to contentment, showing that it arises from practice. Engaging means constantly familiarizing, engaging with respect, and engaging without reversing, it should be observed in this way. Not clinging to contentment means not tasting flavors and further engaging in tranquility, it should be observed in this way. There are two types, constantly familiarizing and engaging with respect are encompassed, this is shown by "not abandoning yoga." By encompassing engaging without reversing, it is shown as not abandoning attention. Not clinging to contentment, this shows not abandoning the tranquility of the mind within, it should be understood as not tasting its flavors and not abandoning further engaging in tranquility. Why is the extremely vast called the Bodhisattva Paramita Vehicle's Abhidharma? Because there the number of Paramitas is shown, the characteristics are shown, the order is shown, the definitive words are shown, the practice is shown, the detailed distinctions are shown, the summary is shown, the dissimilar aspects are shown, the praise of virtues is shown, and one is determined by one. Why is the Sutra Pitaka