Tibetan
་འདས་པའི་ལམ་གྱིས་ཐ་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་སྤངས་པ་དང༌། གོང་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་ཡང་སྤངས་པ་དང༌། ནང་གི་རྫས་ཡོངས་སུ་སྤངས་པར་ཡང་བསྟན་པའོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཟད་པའི་སྐབས་ཡིན་པས་ཀྱང་འདི་བ་སྟན་པར་བལྟའོ། །འདི་ལས་བཟློག་པ་ནི་རབ་ཏུ་ཆུད་ཟ་བའི་བར་དུ་དབྱེ་བ་བསྙད་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །གང་ཟག་རྣམ་པར་གཞག་པའི་སྒོ་ནི་གང་དུ་གང་ཟག་འདི་སྙེད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་འདི་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་ བར་སྟོན་པ་སྟེ། དཔེར་ན་ཆུ་ལས་གྱུར་པ་ལྟ་བུའི་མདོ་ལས་བྱུང་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེ་ནི་གང་ཟག་གཉིས་དང་གསུམ་དང་བཞིར་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་ཏེ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་བདེན་པ་མཐོང་བའོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ནི་གསུམ་དུ་རབ་ཏུ་ཕྱེ་ནས་བསྙད་པར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། དཀར་པོ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཅུང་ཟད་དཀར་བ་དང༌། ཆེར་དཀར་བའོ། །བདེན་པ་མཐོང་བ་ནི་བཞིར་རབ་ཏུ་དབྱེ་སྟེ། འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་བཞི་སྟེ། གསུམ་ནི་སློབ་པའོ། །གཅིག་ནི་མི་སློབ་པའོ། །རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་སྒོ་ནི་གང་དུ་མུ་བཞི་ལ་སོགས་པ་དྲི་བ་རྣམས་ཀྱི་དོན་བརྗོད་པ་སྟེ། དཔེར་ནི་མི་རྟག་པའི་མདོ་ལས་གང་གིས་འདི་ལེགས་པར་མཐོང་བ་དེས་གཟུགས་ཐམས་ཅད་མཐོང་ངམ། གང་གིས་གཟུགས་ཐམས་ཅད་མཐོང་བ་དེས་ཐམས་ཅད་ལེགས་པར་མཐོང་ངམ་ཞེས་བྱ་བ་མུ་བཞིའོ། །མུ་དང་པོ་ནི་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ཕུང་པོ་བཞི་ལ་རྟག་པ་དང་གཙང་བ་དང༌། བདེ་བ་དང་བདག་ཏུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྒྲོ་མ་བཏགས་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་བལྟ་བའོ། །མུ་གཉིས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་རྟག་པ་དང་གཙང་བ་དང་བདེ་བ་དང་བདག་ཏུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྒྲོ་བཏགས་ནས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་བལྟ་བའོ། །མུ་གསུམ་པ་ནི་གཟུགས་ལ་རྟག་པ་དང་གཙང་བ་དང་བདེ་བ་དང་བདག་ཏུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྒྲོ་མ་བཏགས་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡང་དག་པར་རྫེས་སུ་བལྟ་བའོ། །མུ་བཞི་པ་ནི་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ཕུང་པོ་བཞི་ལ་རྟག་པ་དང་གཙང་བ་དང་བདེ་བ་དང་བདག་ཏུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྒྲོ་བཏགས་ནས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། སྤང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་བལྟ་བའོ། །གཟུགས་ལ་མུ་བཞི་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་རྒྱ་ཆེར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །གང་བྱ་བ་བྱས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་འདི་ལས་སྲིད་པ་གཞན་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནམ། གང་འདི་ལས་སྲིད་པ་གཞན་མི་ཤེས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་བྱ་བ་བྱས་པ་ཡིན་ནམ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །སྨྲས་པ། མུ་བཞི་སྟེ། མུ་དང་པོ་ནི་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་ལེགས་པར་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པའི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའིའོ། །གཉིས་ པ་ནི་ཆད་པར་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་མི་སློབ་པའིའོ། །བཞི་པ་ནི་རྣམ་པ་དེ་དག་མ་གཏོགས་པའིའོ་ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནི་གང་དུ་ཚུལ་དྲུག་གི་ས་བོན་བརྗོད་པ་སྟེ། དེ་ཁོ་ནའི་དོན་གྱི་ཚུལ་དང༌། འཐོབ་པའི་ཚུལ་དང༌། བཤད་པའི་ཚུལ་དང༌། མཐའ་གཉིས་སྤངས་པའི་ཚུལ་དང༌། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཚུལ་དང༌། དགོངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །ཚུལ་དྲུག་པོ་འདི་དག་ལས་ཚུལ་གོང་མ་གསུམ་ནི་ཚུལ་འོག་མ་གསུམ་གྱིས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་རོ་མྱང་བའི་མདོ་ལས་དགེ་སློང་དག་གཟུགས་ལ་རོ་མྱོང་བ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐའ་དང༌། སྒྲོ་འདོགས་པའི་མཐའ་སྤངས་ནས་དེ་ཁོ་ནའི་དོན་གྱི་ཚུལ་སྟོན་ཏོ། །རོ་མྱང་བ་དང་ཉེས་དམིགས་དང༌། ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་མཐའ་སྤངས་སོ། །གཟུགས་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་འདིས་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པའི་མཐའ་སྤངས་ཏེ། ཕུང་པོ་ཙམ་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའམ། རྣམ་པར་བྱང་བར་ཟད་ཀྱི་བདག་ནི་མེད་དོ་ཞེས་རབ་ཏུ་བསྟན་ཏོ། །དགེ་སློང་དག་ངས་ཇི་ཙམ་ཏུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་ནང་དུ་འདུ་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་འཐོབ་པའི་ཚུལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡོངས་སུ་བསྟན་ཏེ། སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཐོབ་པར་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་འདི་ཐམས་ཅད་ནི་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །དེ་ཡང་དགོངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་སྟེ། ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དང༌། ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དང༌། ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་དང༌། དེ་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་ལ་དགོངས་ནས་མདོ་དེ་དག་བཤད་དོ། །དེ་ལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ། །ཡོངས་སུ་ཤེས་བར་བྱ་བའི་དོན་ནི་རོ་མྱང་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྣམ་པ་དེས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་དེ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དག་ང་ལྟར་གསུམ་དུ་བསྒྱུར་བས་
Chinese
已经断除了以过去的道与最后的品类相应的串习，也断除了与上面的品类相应的串习，而且也显示了完全断除了内部的物质。因为是因和果穷尽的时候，所以也应当观察这个。与此相反，应当观察到直至完全耗尽之间进行分别。关于补特伽罗分别安立之门，是指在何处以多少补特伽罗的身份来说明“这是这样说的”。例如，就像出自《水生经》一样。那是根据对两个、三个和四个补特伽罗进行分别而说的，即各自的异生和见谛者。应当观察到将异生分为三种来说明，即非白色、稍微白色和非常白色。见谛者分为四种，即安住于果位的四种人，其中三种是学道者，一种是非学道者。关于分别安立之门，是指在何处陈述四句等问题的意义。例如，在《无常经》中，“谁能很好地看到这个，他能看到一切色吗？谁能看到一切色，他能很好地看到一切吗？”这就是四句。第一句是对于受等四蕴，不颠倒地执著为常、净、乐、我，从而如实地了知和观察应当断除的。第二句是对色蕴颠倒地执著为常、净、乐、我，从而不如实地了知和观察不应当断除的。第三句是对色蕴不颠倒地执著为常、净、乐、我，从而如实地了知和观察应当断除的。第四句是对于受等四蕴，颠倒地执著为常、净、乐、我，从而不如实地了知和观察不应当断除的。对于色蕴的四句是怎样的，对于受等一切也应当广泛地应用。凡是应当做的都做了，这些都
English
Having abandoned the all-pervading association that corresponds to the final part by the path of the past, and also abandoned the all-pervading association that corresponds to the upper part, it is also shown that the internal substance is completely abandoned. Because it is the time when cause and effect are exhausted, it should also be observed that this is the case. The opposite of this should be observed as distinguishing until it is completely exhausted. The door of distinguishing and establishing individuals is to show where it is said that this is said in the capacity of so many individuals. For example, like the one that comes from the Sutra of Water Transformation. That is said by making distinctions into two, three, and four individuals, namely, individual beings and those who see the truth. It should be observed that individual beings are divided into three and explained, namely, non-white, slightly white, and very white. Those who see the truth are divided into four, namely, the four who abide in the fruit, three of whom are learners, and one is a non-learner. The door of distinguishing and establishing distinctions is where the meaning of questions such as the four possibilities is stated. For example, in the Sutra of Impermanence, "Whoever sees this well, does he see all forms? Whoever sees all forms, does he see all well?" This is the four possibilities. The first possibility is to truly know and observe what should be known and abandoned without falsely imputing permanence, purity, happiness, and self to the four aggregates, such as feeling. The second possibility is to falsely impute permanence, purity, happiness, and self to form, and to truly know and observe what should not be known and should not be abandoned. The third possibility is to truly know and observe what should be known and abandoned without falsely imputing permanence, purity, happiness, and self to form. The fourth possibility is to falsely impute permanence, purity, happiness, and self to the four aggregates, such as feeling, and to truly know and observe what should not be known and should not be abandoned. Just as there are four possibilities for form, so too should it be widely applied to all such as feeling. Whatever should be done has been done, all of these
Chinese
难道是说，从这之外就不知有其他的存在了吗？从这之外不知有其他的存在，难道是说一切都已完成了吗？如是等等。 答：有四种情况。第一种情况是，直至生命终结都善于修行、正在修行的各个凡夫俗子。第二种情况是，执着于断见等等。第三种情况是，无学之人。第四种情况是，不属于上述情况的。 就像这样出现。 规律之门是指阐述六种规律种子的地方，即：唯有其意义的规律、获得的规律、讲述的规律、舍弃二边的规律、不可思议的规律和意趣的规律。 这六种规律中，前三种规律应通过后三种规律按顺序理解。例如，《尝味经》中说：“诸比丘，色有尝味”等等，这舍弃了诽谤的边和增益的边，从而显示了唯有其意义的规律。 尝味和过患以及必定出离，这舍弃了诽谤的边。 从色到识之间，这舍弃了增益的边，从而彻底显示了仅仅是蕴，要么完全烦恼，要么完全清净，而没有我。 诸比丘，我证得了无上圆满正等菩提，乃至心中领会，这通过获得的规律和不可思议的规律完全显示，因为显示了各自亲自证悟才能获得。 所有这些经都是讲述的规律。 也要通过意趣的规律来领会，即考虑到应完全了知的对境、应完全了知的意义、完全了知和应完全了知的果，从而讲述了这些经。 其中，应完全了知的对境是色等等。 应完全了知的意义是尝味等等，因为通过这种方式才能完全了知色等等的对境。 完全了知是指将五取蕴像我一样转变为三
English
Is it said that one does not know of any other existence besides this? Does not knowing of any other existence besides this mean that everything has been done? And so on. Answer: There are four possibilities. The first possibility is the various ordinary individuals who practice well and are practicing until the end of their lives. The second possibility is those who hold to annihilationism, and so on. The third possibility is those who are beyond learning. The fourth possibility is those who do not belong to the above categories. It appears like this. The gate of principles refers to where the seeds of the six principles are explained, namely: the principle of its very meaning, the principle of attainment, the principle of explanation, the principle of abandoning the two extremes, the principle of being inconceivable, and the principle of intention. Among these six principles, the first three principles should be understood in order by the latter three principles. For example, in the "Tasting Sutra," it says, "Monks, there is tasting in form," and so on, which abandons the extreme of denigration and the extreme of superimposition, thereby showing the principle of its very meaning. Tasting, faults, and definite emergence abandon the extreme of denigration. From form to consciousness, this abandons the extreme of superimposition, thereby thoroughly showing that it is merely aggregates, either completely afflicted or completely purified, but there is no self. Monks, I have awakened to unsurpassed, perfectly complete enlightenment, even understanding within, this is completely shown through the principle of attainment and the principle of being inconceivable, because it shows that one attains what one must realize for oneself. All these sutras are the principle of explanation. It should also be understood through the principle of intention, that is, considering the object to be completely known, the meaning to be completely known, complete knowledge, and the result to be completely known, thereby explaining these sutras. Among these, the object to be completely known is form, and so on. The meaning to be completely known is tasting, and so on, because it is through this way that the object of form, and so on, can be completely known. Complete knowledge refers to transforming the five aggregates of clinging into three like me.