Tibetan
ཆོས་མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པའི་བཤད་པ། རྒྱལ་བའི་སྲས། ཆོས་མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པའི་བཤད་པ། རྒྱལ་བའི་སྲས། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཨ་བྷི་དྷ་རྨྨ་སརྦ་དུ་ཙྪ་ཡ་བྷཱ་ཥུཾ། བོད་སྐད་དུ། ཆོས་མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པའི་བཤད་པ། བམ་པོ་དང་པོ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་འདི་བརྩམས་ཤེ་ན། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ། དུ་དང་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བསམ་པའི་གནས་རྣམས་ལ་མཁས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྩམས་སོ། །འདི་ལྟར་མཁས་པ་འདིས་ནི་ཕན་ཡོན་རྣམ་པ་གཉིས་ཐོབ་སྟེ། ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཕན་ཡོན་དང༌། འབེལ་བའི་གཏམ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཕན་ཡོན་ནོ། །དེ་ལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཕན་ཡོན་ནི་ཞི་གནས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དང༌། ལྷག་མཐོང་འཕེལ་བའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་རིག་པར་བྱའོ། །ཞི་གནས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ནི་གནས་འདི་དག་ལ་མཁས་པར་བྱས་པས་ཐེ་ཚོམ་མེད་པས། ཇི་ལྟར་རང་གི་དམིགས་པ་ལ་རྩེ་གཅིག་པའི་ཚུལ་གྱིས་བདེ་བར་སེམས་མཉམ་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་ཞི་གནས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་ནོ། །ལྷག་མཐོང་ འཕེལ་བའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ནི་རྣམ་པ་མང་པོར་ཤེས་བྱ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པས་ཤེས་རབ་ཁྱད་ཞུགས་པར་འགྲོ་བའི་ཕྱིར། ལྷག་མཐོང་གི་རྗེས་སུ་མཐུན་ནོ། །འབེལ་བའི་གཏམ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཕན་ཡོན་ནི་གནས་འདི་དག་ལ་མཁས་པས་འདྲི་བ་ཐམས་ཅད་ལུང་སྟོན་པའི་མཐུ་དང་ལྡན་པས་མི་འཇིགས་པ་ཐོབ་པར་བལྟའོ། །བདག་གི་གཞི་རྣམ་པ་ལྔ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་རྣམ་པ་བཞི་ནི་བདག་གི་གཞི་ཡིན་པས་བདག་གི་གཞིའོ། །ལྔ་པ་ནི་བདག་གི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ན་སྟེ། གཞི་ཡིན་པས་བདག་གི་གཞིར་རིག་པར་བྱའོ། །ལུས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་དང་བཅས་པ་སྨོས་པས་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བསྡུས་སོ། །ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དེ། དེ་དག་གི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའི་སྐབས་སུ་འཆད་དོ། །དེ་དག་གི་གནས་ནི་བདག་གི་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། ལུས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གི་གནས་ནི་བདག་གི་མཚན་ཉིད་དེ། གཞི་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ན་ཕལ་ཆེར་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་ལྷག་མ་རྣམས་ལ་ནི་བདག་གིར་ འཛིན་ཏོ། །ལུས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མིག་ལ་སོགས་པ་དབང་པོ་དྲུག་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་དྲུག་གིས་སོ། །འདས་པ་དང་ད་ལྟར་གྱི་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་དྲུག་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུ
Chinese
《法蕴论》总集释 圣者之子。 《法蕴论》总集释 圣者之子。 印度语：阿毗达磨萨婆多蹉耶婆旬。 藏语：《法蕴论》总集释，第一卷。顶礼文殊童子！ 为何造此论典？从蕴等开始，为了精通于“如何”和“为何”等思考之处而造。如此，这位智者获得了两种利益：作意之利益和决定饶益之语之利益。其中，作意之利益应知为随顺止观，以及随顺胜观增长。随顺止观，即精通这些处所，无有疑惑，为了如何以一心一意的方式安乐地平等安住于自己的所缘，故随顺止观。胜观增长之随顺，即以多种方式对所知进行全面考察，为了智慧超胜增长，故随顺胜观。决定饶益之语之利益，即精通这些处所，具有能回答一切问题的能力，故应视为获得无畏。为了宣说五种我之基础，即此处的四种是我之基础，故为我之基础。第五种仅仅是我之自性，是基础，故应知为我之基础。提及身体连同完全摄取，则总摄了内外之色蕴。感受等即是受用等，将在宣说彼等之自性时阐述。彼等之处所，即是我之基础，即是了知。身体连同完全摄取等彼等之处所，即是我之自性，是“基础”一词的意义。如此，世间上大多数执着于识蕴为我，其余则执着为我的。 “身体连同完全摄取”等，即眼等六根和色等六境。过去和现在的近取之六种是六识。
English
Explanation of the Compendium of Dharma Treasury Son of the Victorious One. Explanation of the Compendium of Dharma Treasury Son of the Victorious One. In Sanskrit: Abhidharma Sarva Ducchaya Bhashum. In Tibetan: Explanation of the Compendium of Dharma Treasury, Volume One. Homage to Manjushri, the youthful one! Why was this treatise composed? Starting with the aggregates and so on, it was composed in order to become proficient in the places of contemplation such as "how" and "why." Thus, this wise one obtains two benefits: the benefit of attention and the benefit of settling beneficial speech. Among these, the benefit of attention should be understood as being in accordance with calm abiding and in accordance with the increase of insight. Being in accordance with calm abiding means that having become proficient in these places, without doubt, in order to peacefully and equally settle the mind in one's own object with a one-pointed manner, it is in accordance with calm abiding. Being in accordance with the increase of insight means that by thoroughly examining the knowable in many ways, in order for wisdom to go into excellence, it is in accordance with insight. The benefit of settling beneficial speech means that by being proficient in these places, having the power to answer all questions, it should be seen as obtaining fearlessness. In order to express the five bases of self, four of these are the bases of self, therefore they are the bases of self. The fifth is only the characteristic of self, being a base, it should be understood as the base of self. By mentioning the body together with complete grasping, the aggregate of form, both outer and inner, is summarized. Feeling and so on are enjoyment and so on, and their characteristics will be explained when they are taught. Their place is the basis of self, which is knowing. The place of those, such as the body together with complete grasping, is the characteristic of self, which is the meaning of the word "base." Thus, in the world, most people grasp the aggregate of consciousness as self, and the rest as belonging to self. "The body together with complete grasping" and so on, are the six faculties such as the eye, and the six objects such as form. The six types of past and present close experiences are the six consciousnesses.
Tibetan
ག་སྟེ། དེ་འཛིན་པ་ནི་གནས་དང་དམིགས་པའི་དང་པོས་འཛིན་ཏོ། །དབང་པོ་དང་ཡུལ་བཅུ་གཉིས་ནི་དེ་ལྟར་དེ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཁམས་སོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ནི་ཉེ་བར་སྤྱོད་པའི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པས་ཁམས་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །སྐྱེ་བའི་སྒོ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དབང་པོ་དང་དོན་ཙམ་སྨོས་པས་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་ཁོ་ནར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ཏེ། ཉེ་བར་སྤྱོད་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་ནི་རྣམ་པར་མ་གཞག་གོ །ཉེ་བར་ལེན་པ་ནི་འདུན་པ་དང་འདོད་ཆགས་ཏེ། དེ་ལ་འདུན་པ་ནི་འདོད་པའོ། །འདོད་ཆགས་ནི་ལྷག་པ་ཆགས་པའོ། །འདུན་པས་ནི་མ་འོངས་པའི་ལུས་འདོད་པའི་སྒོ་ནས་ལེན་ཏེ། དེས་མ་འོངས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་འགྲུབ་པོ། །འདོད་ཆགས་ཀྱིས་ནི་ད་ལྟར་གྱི་ལུས་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པའི་སྒོ་ནས་ལེན་ཏེ། དེས་ད་ལྟར་གྱི་ཕུང་པོ་རྣམས་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་ངོ༌། །དེ་བས་ན་འདི་གཉི་ག་ཡང་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཕུང་པོ་བཞིན་དུ་བཤད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་རྣམས་སུ་རིག་པར་བྱའོ། །རེག་པས་གཟུགས་སུ་ཡོད་པས་ནི་གཞན་དུ་འགྱུར་བར་རིག་པར་བྱའོ། །གང་ཡུལ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་དུ་གྱུར་བའི་ཕྱོགས་ལའོ། །འདི་དང་འདིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀེང་རུས་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དང་འདྲ་བའི་གཟུགས་བརྙན་ནོ། །འདི་ལྟ་བུ་དང་འདི་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གོ །བཀྲ་བར་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་འདུ་ཤེས་པའོ། །ལས་དགེ་བ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་བདེ་བ་མྱོང་བའོ། །ལས་མི་དགེ་བ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བའོ། །གཉི་གའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་པ་མྱོང་བ་སྟེ། །འདི་ལྟར་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རྟག་ཏུ་བཏང་སྙོམས་ཉིད་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཡིན་ ཏེ། བཏང་སྙོམས་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་སྨིན་པའོ། །བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དེ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཞེས་ཉེ་བར་གདགས་སོ། །མཐོང་བ་དང་ཐོས་པ་དང་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དོན་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མཐོང་བ་ནི་གང་མིག་གིས་མྱོང་བའོ། །ཐོས་པ་ནི་གང་རྣ་བས་མྱོང་བའོ། །བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པ་ནི་གང་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་པར་བརྟགས་པའོ། །རྣམ་པར་ཤེ
Chinese
假设，执持它就是以处所和所缘的最初来执持。十二处（དབང་པོ་དང་ཡུལ་བཅུ་གཉིས།）就是这样执持它的缘故，是界。各种识是执持亲近受用的自性，因此应当了知就是界本身。因为仅仅是出生的门，所以只说了根和境，因此才安立为仅仅十二处。没有安立亲近受用的自性，六识。亲近取是欲和贪，其中欲是希求。贪是更加强烈的贪著。欲是以希求未来身体的方式来取，由此成就未来的蕴。贪是以更加贪著现在身体的方式来取，由此完全不舍弃现在的蕴。因此，这两个都叫做亲近取。其中，所谓如蕴一般宣说，就是具有亲近取，因此应当了知是具有亲近取的诸法。以触而有色，因此应当了知会转变为其他。所谓“于境”，是指显现的那一方。所谓“这个和这个”，是指与骨骼等事物相似的影像。所谓“这个样子和这个样子”，是指颜色和形状的差别。所谓“明亮地执持”，就是像那样领会。善业的异熟果是感受安乐。不善业的异熟果是感受痛苦。二者的异熟果是感受非苦非乐。像这样，善和不善的异熟，阿赖耶识总是与舍性相应，舍性本身就是异熟。安乐和痛苦，是因为从异熟产生，所以才安立为异熟。所谓对于见、闻、辨别和识的意义，见就是眼睛所感受的。闻就是耳朵所感受的。辨别就是“会变成这个和这个样子”，这是自己明显地观察。
English
Suppose, holding it is to hold with the initial of place and object. The twelve sources (of cognition) are realms because they hold it in that way. The various consciousnesses are to be understood as realms themselves because they hold the characteristic of closely experiencing. Because it is merely the door of birth, only the faculties and objects are mentioned, therefore it is established as only the twelve sources. The six consciousnesses, which are the characteristic of closely experiencing, are not established. Close clinging is desire and attachment, wherein desire is longing. Attachment is excessive clinging. Desire takes hold by way of desiring the future body, thereby accomplishing the future aggregates. Attachment takes hold by way of excessively clinging to the present body, thereby completely not abandoning the present aggregates. Therefore, both of these are called close clinging. Among them, what is said to be explained like the aggregates is that which possesses close clinging, therefore it should be understood as the dharmas together with close clinging. By contact being existent as form, it should be understood as transforming into something else. What is said to be "in the object" refers to the side that has become manifest. What is said to be "this and this" refers to the image similar to things such as skeletons. What is said to be "this kind of thing and this kind of thing" refers to the distinctions of color and shape. What is said to be "holding clearly" is to understand in that way. The ripened result of virtuous actions is experiencing happiness. The ripened result of non-virtuous actions is experiencing suffering. The ripened result of both is experiencing neither suffering nor happiness. Like this, the ripened results of virtuous and non-virtuous actions, the alaya-consciousness is always inseparably associated with equanimity, and that equanimity itself is the ripened result. Happiness and suffering, because they arise from the ripened result, are therefore designated as the ripened result. Regarding the meanings of seeing, hearing, distinguishing, and knowing, seeing is what is experienced by the eye. Hearing is what is experienced by the ear. Distinguishing is "it will become this and this kind of thing," which is what is manifestly examined by oneself.