English
Because (it) belongs within the mind of illusion and fruit, and all defilements and complete purification. Although a Bodhisattva enters the faultless (state), he is not established as a stream-enterer, etc., because he has attained the path of non-abiding (Nirvana), and stream-entry has not yet been completely accomplished. The knowable is sixfold, from delusion to the homogeneous cause of non-delusion. Among them, delusion is the apprehended and the manifest clinging to the apprehender. The place of delusion is the object of the wisdom of the noble ones, the cause of conditioned phenomena, which is merely unreal, transformed into the nature of complete imputation, which is entered by children with manifest clinging. The place of non-delusion is Suchness, because it is the support of non-discriminating wisdom. That which is both delusion and non-delusion is the virtuous dharmas such as those arising from hearing that are in accordance with transcendental wisdom, because the knowable is in accordance with discrimination and non-discriminating wisdom. Non-delusion is non-discriminating wisdom. The homogeneous cause of non-delusion is the virtuous dharmas obtained after the path of the noble ones. Skillful means are fourfold, skillful means for completely ripening sentient beings are the four means of gathering, because after gathering with them, they are introduced into all virtues. Skillful means for completely perfecting the Buddhadharma is the Prajñāpāramitā, because a Bodhisattva-Mahāsattva who aspires to perfect the Perfection of Generosity up to Omniscience should study this Prajñāpāramitā, as it is said. Skillful means for rapid realization is to confess sins by reciting the names six times, rejoice in merit, pray to the Buddhas, and dedicate the roots of virtue, as stated in the Sutra Requested by Noble Maitreya. Skillful means for the uninterrupted continuation of the path is non-abiding Nirvana, for the sake of benefiting (beings), continuously and constantly in all world realms, like taming, showing all the conduct of Buddhas and Bodhisattvas. Truthful.
Tibetan
པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་སྟེ། རྩ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ ཀྱི་ས་བོན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཚན་མའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ལུས་དང་གནས་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་སྟེ། གཟུང་བ་དང་མཚན་མར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ནི་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་དང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་གྱི་མཚན་ཉིད་དང་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །མཚན་མར་སྣང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དྲུག་དང་ཡིད་དེ་གཟུང་བའི་མཚན་མ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རྣམ་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཚན་མར་གྱུར་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ལུས་ལ་སོགས་བའི་མཚན་མའི་རྣམ་པ་གཞན་དུ་བསྐྱེད་པའོ། །མཚན་མར་སྣང་བར་འགྱུར་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་མཚན་མར་སྣང་བ་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པ་དག་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་གཞན་དུ་བསྐྱེད་པའོ། །གཞན་གྱིས་བསྟན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་བསྟན་པར་བསྡུས་པའི་མིང་དང་ཚིག་དང་ཡི་གེའི་ཚོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཉེས་པར་བཤད་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་གྱི་བདག་ཉིད་དང༌། ལེགས་པར་བཤད་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་གྱི་བདག་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དེའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་བསྡུས་པ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། ཚུལ་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་ལྟ་བར་སོང་བ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་སུ་བསྡུས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པའོ། །རྣམ་པར་གཡེང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཚུལ་བཞིན་དང་ཚུལ་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་བཅུ་སྟེ། དངོས་པོ་མེད་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནས་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མིང་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བར་དུའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་བཅུ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ཐོག་མར་བསྟན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ཡོད་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མིང་ཡང་ དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང
Chinese
不如理作意的遍计有十种。根本的遍计是阿赖耶识，因为是所有遍计的种子。相的遍计是了知身体、处所和受用，因为是所取和相。这些应当按照有色根、器世间和色等境的体性和次第来观察。显现为相的遍计是六识和意，因为是所取的相如前所说的显现。成为相的遍计是如前所说的身体等的相的显现为其他。显现为相而转变的遍计是眼识等显现为相如前所说，将这些转变为乐等其他状态。由他所指示的遍计是被指示所包括的名、句和字的集合的体性。它也有两种，即不如理宣说的法的体性和如理宣说的法的体性。因此，依于此，由作意所包括的不如理作意的遍计和如理作意的遍计，应当按照次第来理解。现行耽著的遍计是从不如理作意的遍计中生起的，归纳为六十二见的遍计。散乱的遍计是从如理和不如理的遍计中，执著无实有等的体性的遍计。它也有十种，从遍计无实有到如实遍计名。这十种遍计应当理解为是依于般若波罗蜜多中最初所指示的，如所说，舍利子，于此菩萨虽有菩萨之体，然亦不真见菩萨，菩萨之名亦不真见，般若波罗蜜多亦不真见。
English
The non-ideal pervasive ideations are of ten kinds. The root pervasive ideation is the alaya-consciousness, because it is the seed of all pervasive ideations. The ideation of characteristics is the knowledge of body, place, and enjoyment, because it is the object and the characteristic. These should be viewed according to the nature and order of the sense faculties, the container world, and the objects such as form. The pervasive ideation that appears as a characteristic is the six aggregates of consciousness and the mind, because it is the appearance of the object as described above. The pervasive ideation that has become a characteristic is the appearance of the characteristics of the body, etc., as described above, transformed into something else. The pervasive ideation that transforms into appearing as a characteristic is the eye consciousness, etc., appearing as a characteristic as described above, transforming these into other states such as happiness. The pervasive ideation indicated by others is the nature of the collection of names, sentences, and letters included in the indication. It also has two aspects: the nature of the Dharma that is wrongly explained and the nature of the Dharma that is well explained. Therefore, based on this, the non-ideal pervasive ideation and the ideal pervasive ideation, which are included by attention, should be understood in order. The pervasive ideation of manifest attachment is the pervasive ideation that arises from non-ideal pervasive ideation and is summarized into sixty-two views. The distracted pervasive ideation is the pervasive ideation that, from ideal and non-ideal pervasive ideation, grasps the nature of non-existent things, etc. It also has ten aspects, from pervasive ideation of non-existent things to pervasive ideation of names as they are. These ten pervasive ideations should be understood as being based on the first indication in the Prajnaparamita, as it is said, Shariputra, in this, although the Bodhisattva has the nature of a Bodhisattva, he does not truly see the Bodhisattva, nor does he truly see the name of the Bodhisattva, nor does he truly see the Prajnaparamita.