Tibetan
།རྒྱུ་དང་འབྲས་བུས་ཕྱོགས་ལ་ཁྱབ་པ་ལ་ཡུལ་ཉེ་བར་གདགས་སྟེ་། གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ནི་ཕྱོགས་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་མཐུ་མེད་པས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ནི་འདིར་གཟུགས་སུ་བསྡུས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །སོ་སོ་ཐ་དད་པ་ལ་གྲངས་ཤེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའི་བདག་ཉིད་གཅིག་པ་ལ་གཉིས་གསུམ་ཞེས་བྱ་བའི་ གྲངས་ལ་སོགས་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་རྐྱེན་རྣམས་འདུས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱུའི་འབྲས་བུའི་རྐྱེན་ནི་དབང་པོ་མ་ཉམས་པ་དང༌། ཡུལ་སྣང་བར་གྱུར་བ་དང༌། དེ་སྐྱེད་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཉེ་བར་གནས་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་སེམས་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་འདི་རྣམས་ནི་གནས་སྐབས་དག་ལ་གདགས་པའི་ཕྱིར། ཐམས་ཅད་ཀྱང་བཏགས་པའི་ཡོད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་འཕེལ་བ་དང༌། སྒྲིབ་པའི་གནས་སྐབས་ལ་ནི་གཅིག་གོ ། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་མི་འབྱུང་བའི་གནས་སྐབས་ལ་ནི་གསུམ་མོ། །གནས་པའི་གནས་སྐབས་ལ་ནི་གཅིག་གོ །འདྲ་བའི་གནས་སྐབས་ལ་ནི་གཅིག་གོ །མཚན་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལ་ནི་བཞིའོ། །ཐ་སྙད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལ་ནི་གསུམ་མོ། །མ་ཐོབ་པའི་གནས་སྐབས་ལ་ནི་གཅིག་གོ །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་ལ་ནི་ལྷག་མ་རྣམས་སོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ནི་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལས་གཞན་འབྱུང་བས་རྒྱུའོ། །གཞན་ལས་དེ་འབྱུང་བས་འབྲས་བུའོ། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བ་ལ་དེའི་ས་བོན་ཡོངས་སུ་རྒྱས་པ་ནི་བག་ཆགས་ཞེས་བྱའོ། །ས་བོན་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཉིད་འབྱུང་བའི་ས་བོན་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེར་ཆོས་རྣམས་ས་བོན་དུ་འདུ་བའམ། བདག་ཏུ་འཛིན་པས་སེམས་ཅན་དུ་འདུ་བའི་ཕྱིར་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །སྔོན་གྱི་ལས་ལས་ངེས་པར་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །ཡང་དང་ཡང་ཉིད་མཚམས་སྦྱོར་བར་བྱེད་པས་ལེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །དེ་ནི་ས་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བདག་ཆགས་བསགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ཡོད་པར་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཤེ་ན། འདི་ལྟར་དེ་མེད་ན། ལེན་དང་བཟོད་དང་གསལ་བ་དང༌། །ས་བོན་དང་ནི་ལས་རྣམས་དང༌། །ལུས་ཀྱིས་མྱོང་དང་སེམས་མེད་པའི། །སྙོམས་འཇུག་དེ་བཞིན་འཆི་མི་རུང༌། །སྡོམ་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་འདིའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ་རྣམ་པར་ངེས་པར་བསྡུ་བའི་ནང་དུ་བྱས་སོ། །རྣམ་པ་ བརྒྱད་ཀྱིས་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་ན་ལུས་ཉེ་བར་ལེན་པ་མི་སྲིད་པ་དང༌། གཟོད་མ་ནས་བྱུང་བ་མི་སྲིད་པ་དང༌། །གསལ་བར་བྱུང་བ་མི་སྲིད་པ་དང༌། ས་བོན་མི་སྲིད་པ་དང༌། ལས་མི་སྲིད་པ་དང༌། ལུས་ཀྱིས་མྱོང་བ་མི་སྲིད་པ་དང༌། སེམས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་མི་སྲིད་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་འཆི་འཕོ་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ལུས་ཉེ་བར་ལེན་པ་མི་རུང་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། རྣམ་པ་ལྔས་སྟེ་། འདི་ལྟར་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་སྔོན་གྱི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའོ། །མིག་ལ་སོགས་པ་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ད་ལྟར་གྱི་རྐྱེན་གྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། དབང་པོ་དང་ཡུལ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་དབང་གིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། འདི་ནི་གཏན་ཚིགས་དང་པོའོ། །ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དྲུག་ནི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བར་དམིགས་པ་སྟེ། འདི་ནི་གཏན་ཚིགས་གཉིས་པའོ། །ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དྲུག་པོ་དག་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པར་རྣམ་པར་སྨིན་པས་བསྡུས་པར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པའི་རྣམ་པ་མི་དམིགས་པ་སྟེ། །འདི་ནི་གཏན་ཚིགས་གསུམ་པའོ། །ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དྲུག་འབྱུང་བ་ནི་གནས་སོ་སོར་ངེས་པ་སྟེ། །གནས་གང་དང་གང་ལས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་གང་དང་གང་འབྱུང་བ་དེ་དང་དེ་ནི་དེས་ཟིན་པར་འགྱུར་གྱི་ལྷག་མ་ནི་མ་ཟིན་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་རུང་ངོ༌། །ཟིན་པར་ཡང་མི་རུང་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་གཏན་ཚིགས་བཞི་པའོ། །ཡང་དང་ཡང་ལུས་འཛིན་པའི་ཉེས་པར་ཡང་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རེས་འགའ་ནི་འབྱུང༌། རེས་འགའ་ནི་མི་འབྱུང་ངོ༌། །ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཏེ། འདི་ནི་གཏན་ཚིགས་ལྔ་པའོ། །འདི་ལྟར་སྔོན་གྱི་ལས་དང་ད་ལྟར་གྱི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ཡིན་པ་དང༌། དེའི་རྣམ་པ་མི་དམིགས་པ་དང༌། གནས་སོ་སོར་ངེས་པ་དང༌། ཡང་དང་ཡང་ལུས་ཉེ་བར་ལེན་པས་ཀྱང་མི་རུང་ངོ༌། །ཅིའི་ཕྱིར་གཟོད་མའི་འཇུག་པ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཞ་ན། གལ་ཏེ་ལ་ ལ་ཞིག་འདི་སྐད་དུ། ཅི་སྟེ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོད་ན་དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཉིས་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་ན་དེ་ལ་འདི་སྐད་དུ་བརྗོད་པར་
Chinese
以因和果遍及各方，可视为邻近之处。非色法没有遍及各方的力量，因此因和果应被理解为在此处被归纳为色法。所谓对各个不同事物的计数，是因为对于非不同的单一自性，二、三等数字是不合理的。因和果的各种条件聚集在一起，就像这样：名为“识”的因的果的条件是根未损坏，境显现，以及产生它的作意安住于近处。同样，也应理解为适用于其他情况。因此，这些非与心相关的行法，因为它们被施加于各种状态，所以都应被理解为假立存在。其中，善等增长以及遮蔽的状态是一个。心和心所不生起的状态是三个。安住的状态是一个。相似的状态是一个。特性的状态是四个。名言的状态是三个。未获得的状态是一个。因和果的状态是其余的。因和果应被理解为存在于一切有为法中，从它产生其他事物是因，从其他事物产生它是果。蕴等完全产生时，其种子完全增长，这被称为习气。所谓一切种子，是因为蕴等本身具有产生它们的种子。在那里，诸法聚集为种子，或者因为执着于自我而聚集为有情，所以是阿赖耶识。因为是从先前的业中必定产生的，所以是异熟识。因为一次又一次地连接，所以是取识。它也被称为地，因为积累了诸法的习气。如何知道阿赖耶识存在呢？如果它不存在，那么取、忍、明、种子、业、身体的感受以及无心之等持，以及死亡都不会发生。这是总结偈的分析：
English
By cause and effect pervading all directions, it can be regarded as a nearby place. Non-form does not have the power to pervade all directions, therefore cause and effect should be understood as being summarized here as form. The so-called counting of individual distinct things is because, for a single nature that is not distinct, numbers such as two and three are unreasonable. The various conditions of cause and effect gather together, like this: the conditions for the fruit of the cause called "consciousness" are that the senses are not impaired, the object appears, and the attention that produces it abides nearby. Similarly, it should be understood as applying to other situations as well. Therefore, these non-mind-related compositional dharmas, because they are applied to various states, should all be understood as nominally existent. Among them, the state of increase of virtue and so on, as well as obscuration, is one. The state where mind and mental factors do not arise is three. The state of abiding is one. The state of similarity is one. The state of characteristics is four. The state of designation is three. The state of not being obtained is one. The state of cause and effect is the remainder. Cause and effect should be understood as existing in all conditioned phenomena; that from which other things arise is the cause, and that from which other things arise is the effect. When the aggregates and so on are fully produced, the complete growth of their seeds is called habit. The so-called all seeds are because the aggregates and so on themselves possess the seeds that produce them. There, dharmas gather as seeds, or because of clinging to self, they gather as sentient beings, therefore it is the ālaya-vijñāna. Because it is necessarily produced from previous karma, it is the vipāka-vijñāna. Because it connects again and again, it is the grasping consciousness. It is also called ground, because it accumulates the habits of dharmas. How is it known that the ālaya-vijñāna exists? If it did not exist, then grasping, endurance, clarity, seeds, actions, bodily sensations, mindless samādhi, and death would not occur. This is the analysis of the summary verse:
Chinese
已作如是之决断。当以八种方式了知阿赖耶识之存在。若无阿赖耶识，则不可能有身体之摄取，不可能有最初之生起，不可能有显现，不可能有种子，不可能有业，不可能有身体之感受，不可能有无心之等持，不可能有识之死殁与转生。何以身体之摄取不可能？答曰：以五种方式。如是，阿赖耶识乃由先前之行之因所生。眼等之入识乃由现在之缘之因所生。如云：依于根、境与作意，诸识乃得生起。如是广说。此乃第一理。又，六识之聚乃缘于善与不善。此乃第二理。又，于六识之聚中，无有未被教示，却被异熟所摄之相。此乃第三理。又，六识之生起乃决定于各自之所依。从何处生起何识，彼即被彼所摄，余者则不被摄，故不应理。亦不应被摄，因无识之故。此乃第四理。又，将有再三取身之过失。如是，眼识有时生起，有时不生起。其余诸识亦如是。此乃第五理。如是，由先前之业与现在之行之因所生，以及是善与不善，以及彼之相不可得，以及决定于各自之所依，以及再三取身，皆不应理。何以最初之入不可能生起？若有人如是说：若有阿赖耶识，则二识将同时生起。若如是说，则应如是回答
English
Thus, the determination has been made. It should be understood that the ālaya-vijñāna exists in eight ways. If there is no ālaya-vijñāna, then it is impossible to have the taking up of a body, impossible to have the initial arising, impossible to have manifestation, impossible to have seeds, impossible to have karma, impossible to have the experience of the body, impossible to have mindless samādhi, and impossible to have the death and transference of consciousness. Why is the taking up of a body not possible? It is said: in five ways. Thus, the ālaya-vijñāna arises from the cause of previous actions. The entering consciousnesses, such as the eye, arise from the cause of present conditions. As it is said: "Due to the power of the senses, objects, and attention, the consciousnesses arise." As it is widely spoken. This is the first reason. Also, the six aggregates of consciousness are focused on virtue and non-virtue. This is the second reason. Also, in the six aggregates of consciousness, there is no aspect of what is not taught but is included in the maturation of karma. This is the third reason. Also, the arising of the six aggregates of consciousness is definite in each location. From whatever location whatever consciousness arises, that is what is taken by it, and the rest is not taken, so it is not reasonable. It should also not be taken, because there is no consciousness. This is the fourth reason. Also, there will be the fault of taking a body again and again. Thus, the eye consciousness sometimes arises and sometimes does not arise. The rest are the same. This is the fifth reason. Thus, it is not reasonable because it arises from the cause of previous karma and present actions, and because it is virtuous and non-virtuous, and because its aspect is not attainable, and because it is definite in each location, and because it takes a body again and again. Why is it that the initial entry cannot arise? If someone says: If there is ālaya-vijñāna, then two consciousnesses will arise simultaneously. If it is said like that, then it should be answered like this