Tibetan
ད་འདྲེས་པར་གྱུར་བའོ། །མཚན་མར་འཛིན་པ་ནི་ཚོར་བ་དེ་ཉིད་ལ་ཡང་དང་ཡང་བཀྲ་བར་འཛིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་གཡེང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་གཞན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་དང༌། ཐེག་པ་གཞན་ལ་བརྟེན་པ་སྔ་མ་ལས་ལངས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་བར་དུ་གཅོད་པའི་ལས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །གཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ་ཉམ་ཆུང་བ་དང༌། ངལ་བ་དང་ལུས་ལྕི་བ་དང་མུན་པའི་མཚན་མ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། རྩོམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡལ་བར་འདོར་བ་དང༌། དེའི་དུས་ན་ཡང་དང་ཡང་གོམས་པ་དང༌། གཞན་དག་སྔགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་གཉིད་བྲོ་བར་བྱེད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ལུས་མཉེད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །གཏི་མུག་གི་ཆར་གཏོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་བྱེ་བྲག་ཏུ་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་བ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོའི་ཚིག་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་གཏི་མུག་གི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །དུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་གྱི་གུང་ཐུན་ནོ། །དུས་མ་ཡིན་པ་ནི་དེ་ལས་གཞན་པའོ། །རིགས་པ་ནི་དུས་སུ་ཇི་ལྟར་གནང་བ་དང༌། དུས་ཡིན་ན་ཡང་ན་བ་དང༌། ལས་སུ་རུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མི་ རིགས་པ་ནི་དེ་ལས་གཞན་པའོ། །བྱ་བ་ཤོར་བའི་རྟེན་བྱེད་པ་ནི་ཉེ་མོངས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །བསམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལེགས་པར་ཉེས་པར་སྤྱོད་པའི་བྱེད་པ་ལས་མངོན་པར་དགའ་བ་སྔོན་དུ་བཏང་བའོ། །མ་བསམས་པའི་བྱ་བ་ནི་གཞན་དག་གིས་ནན་གྱིས་བྱེད་དུ་བཅུག་སྟེ་བྱེད་པའམ། ཉོན་མོངས་པས་ཟིལ་གྱིས་མནན་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་མཐུན་མཐུན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །གཏི་མུག་གི་ཆར་གཏོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པས་བསྡུས་པའོ། །དུས་ནི་ཇི་སྲིད་མི་སྤོང་གི་བར་དུའོ། །དུས་མ་ཡིན་པ་ནི་དེའི་འོག་ཏུའོ། །རིགས་པ་ནི་གནས་པའོ། །མི་རིགས་པ་ནི་གནས་མ་ཡིན་པའོ། །སེམས་པའམ་ཤེས་རབ་ལ་རྟེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་མི་རྟོགས་པ་དང༌། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་གནས་སྐབས་དང་གོ་རིམས་བཞིན་ནོ། །ཀུན་ཏུ་ཚོལ་བའི་རྣམ་པ་ཡིད་ཀྱིས་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ནི་རྟོག་པའོ། །སོ་སོར་རྟོག་པའི་རྣམ་པ་ནི་སྤྱོད་པའོ། །སེམས་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི། གནས་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་དང་བཏགས་པས་བཤད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ཆོས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གནས་བསྟན་པའོ། །འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི
Chinese
现在是混合的状态。执取相，应理解为对感受本身进行反复强调的执取。所谓的“作意散乱”，应理解为进入其他的等持，或者依赖其他的乘，从先前的等持中出来。所谓“断绝离贪之业者”，是指被近烦恼的自性所控制。所谓“睡眠之因”，例如：身体虚弱、疲劳、身体沉重、作意黑暗之相、舍弃一切事业、在那个时候反复串习、其他人以咒语的力量使人昏昏欲睡，以及同样地按摩身体等等。所谓“属于愚痴之分”，是为了与等持进行区分。善良等等事物的词语，无疑不是愚痴的自性。所谓“时间”，是指夜晚的半夜。非时，是指除此之外的时间。合理，是指在适当的时间如何允许，即使是适当的时间，也是因为生病和可以做的事情。不 合理，是指除此之外的情况。作为行为失败的所依，应理解为被近烦恼的自性所控制。所谓“思考”，是指优先考虑对良好或不良行为的明显喜悦。未经思考的行为，是指被其他人强迫去做，或者被烦恼所压制，应理解为如何顺应。所谓“属于愚痴之分”，是指被近烦恼所摄持。时间是指直到不放弃为止。非时是指在那之后。合理是指安住。不合理是指不安住。所谓“心或智慧所依”，是指不明显觉悟和明显觉悟的状态和次第。以心明显表达普遍寻求之相是分别。个别分别之相是行为。与心不相应的行蕴，应理解为以处所、自性和假立来解释。其中，所谓善法、不善法和无记法，是指处所的指示。增长和减少是指
English
Now it is in a mixed state. Grasping at characteristics should be understood as repeatedly grasping at the feeling itself. What is called "distraction of attention" should be understood as entering another samadhi, or relying on another vehicle, arising from the previous one. What is called "one who cuts off the work of detachment" refers to being under the control of the nature of the near afflictions. What is called "cause of sleep" is like this: weakness, fatigue, heaviness of body, attending to the sign of darkness, abandoning all activities, repeatedly habituating at that time, others causing drowsiness by the power of mantras, and likewise massaging the body and so on. What is called "belonging to the category of delusion" is for the sake of distinguishing it from samadhi. The words of things such as virtue are undoubtedly not the nature of delusion. What is called "time" is midnight. Untimely is other than that. Reasonable is how it is permitted at the appropriate time, and even if it is the appropriate time, it is because of illness and things that can be done. Un- reasonable is other than that. As a basis for failure of action, it should be understood as being under the control of the nature of near afflictions. What is called "thinking" refers to giving priority to the manifest joy from actions that are good or bad. Unconsidered actions are those that are forced to be done by others, or are overwhelmed by afflictions, and should be understood as how to comply. What is called "belonging to the category of delusion" refers to being included by near afflictions. Time means until one does not give up. Untimely means after that. Reasonable means abiding. Unreasonable means not abiding. What is called "reliance on mind or wisdom" refers to the state and order of non-manifest realization and manifest realization. The aspect of universally seeking expressed manifestly by the mind is conception. The aspect of individual discrimination is behavior. The formations that are not associated with mind should be understood as being explained by place, nature, and imputation. Among them, what are called virtuous, non-virtuous, and indeterminate dharmas refer to the indication of place. Increase and decrease refer to
Tibetan
་རང་བཞིན་བསྟན་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་འཕེལ་བ་ཡོད་ན་དད་པ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱའོ། །འགྲིབ་པ་ཡོད་ན་ཆུང་ངུ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཐོབ་པ་དང་རྙེད་པ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་གདགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཏགས་པ་བསྟན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་དག་ལ་ཡང་ཇི་ལྟར་མཐུན་མཐུན་དུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དགེ་རྒྱས་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གཏན་གསུམ་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའོ། །སྟེང་མའི་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའོ། །འབྱུང་བའི་འདུ་ཤེས་སྔོན་དུ་བཏང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐར་པའི་འདུ་ཤེས་སྔོན་དུ་བཏང་བའོ། །བརྟན་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་བསྡུས་པ་རྣམས་སོ། །འགོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་སེམས་ཀྱིས་བྱས་པ་སྟེ། དུས་གཞན་ན་སེམས་དང་སེམས་ལས་ བྱུང་བ་བརྟན་པ་མ་ཡིན་པ་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་མི་མཐུན་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གོ །འདིས་འགོག་པར་འགྱུར་བས་ན་འགོག་པའོ། །འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་ནི་སྟེང་མའི་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བ་ཞེས་མི་བརྗོད་དེ། དེ་ལ་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྟན་པ་དེ་དག་ལས་ཀྱང་ཁ་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་རྣམས་སོ། །སྙོམས་པར་འཇུག་པ་འདི་གཉིས་ནི་ས་དང༌། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། གནས་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། བཏགས་པས་བསྟེན་ཏོ། །འདུ་ཤེས་མེད་པ་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མ་གཏོགས་པར་གནས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གིས་ལྷག་མ་གསུམ་པོ་དག་གིས་བཤད་དོ། །རིས་མཐུན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚེ་གཅིག་གི་ཕུང་པོའི་རྒྱུན་ནོ། །གནས་པའི་དུས་ངེས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིས་མཐུན་པར་འདིས་ལོ་བརྒྱའམ། ལོ་སྟོང་ངམ། དུས་ཇི་སྲིད་ཅིག་ཏུ་གནས་པར་བྱ་བ་སྟེ། ལས་ཀྱིས་བྱས་པའི་ནུས་པའི་བྱེ་བྲག་གོ །སེམས་ཅན་གྱི་རིས་དེ་དང་དེར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷ་དང་མི་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་སྐྱེ་བ་རྣམས་སུའོ། །ལུས་འདྲ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་གཅིག་པའོ། །ཕྱིར་རོལ་གྱི་གཟུགས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པས་རིས་མཐུན་པ་ཙམ་སྨོས་ཏེ་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ལ་མཚན་ཉིད་གདགས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིར་རོལ་གྱི་གཟུགས་ནི་འཇིགས་པ་དང་འཆགས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའོ། །ནང་གི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་བ་ལ་སོགས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའོ། །རྒྱུན་འཇིག་པ་ནི་འཆི་བར་རིག་པར་བྱའོ། །སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ནི་སྐད
Chinese
是显示自性。像这样，如果有增长，就称为具有大信心。如果有减少，就称为具有小信心。称为具有获得和证得，这是显示假立。同样，对于其他，也应如何随顺地结合。对于善增，称为离欲，这是指第三禅的离欲。称为未离上欲，这是指第四禅的离欲。预先发出生的想，这是指预先发出解脱的想。称为不坚固者，是指由入的识所摄持的那些。称为灭，是指由等至的心所作，在其他时间，心和心所生的不坚固的一切，与生起不相顺应的状态的差别。由此将灭除，所以是灭。对于灭的等至，则不说是未离上欲，因为其中也有已离有顶的欲的阿罗汉。称为那些坚固者中的一些，是指由烦恼意的所摄持的那些。这两种等至，是依靠地、作意、处所、自性、假立而存在。无想，除了作意之外，其余三个，即处所等，是由它们来说明的。称为同类，是指一生蕴的相续。称为住时决定，是指同类中，由此决定要住一百年，或一千年，或住多久，这是由业所作的能量的差别。称为有情的那一类和那一类，是指天和人等有情的生处。称为身相同，是指完全相同。外境的色也具有生，所以只说了同类，是为了显示在有情相续上安立相。外境的色是由毁坏和形成来区分的。内部的行是由生和老等来区分的。相续坏灭，应知是死亡。这些生等是刹那。
English
It is to show the nature. If there is increase in this way, it is called having great faith. If there is decrease, it is called having small faith. It is called having attainment and acquisition, which is to show the imputation. Likewise, for others, how should they be combined accordingly. For the increase of virtue, it is called being free from desire, which refers to the freedom from desire of the third dhyana. It is called not being free from the higher desire, which refers to the freedom from desire of the fourth dhyana. Sending forth the perception of arising beforehand refers to sending forth the perception of liberation beforehand. Those called impermanent are those gathered by the entering consciousness. Cessation is what is done by the mind of equipoise; at other times, all impermanent things that arise from the mind and mental factors are different states that are incompatible with arising. Because it will be stopped by this, it is cessation. For the absorption of cessation, it is not said that it is not free from the desire of the upper realms, because there are also arhats who are free from the desire of the peak of existence. Some of those who are steadfast are those gathered by the afflicted mind. These two absorptions rely on the ground, attention, place, nature, and imputation. The unconscious is explained by the remaining three, such as place, except for attention. Homogeneous means the continuum of aggregates in one lifetime. The fixed duration of abiding means that in the same category, it is determined whether it will abide for a hundred years, a thousand years, or for how long, which is the difference in the power of karma. The class of sentient beings, this and that, refers to the birthplaces of sentient beings such as gods and humans. Having the same body means being completely the same. External form also has birth, so only the same kind is mentioned, in order to show that characteristics are established on the continuum of sentient beings. External form is distinguished by destruction and formation. Internal formations are distinguished by birth, aging, and so on. The destruction of the continuum should be understood as death. These births and so on are momentary.