Tibetan
བར་ཞེན་པ་དང༌། ལམ་བཟང་པོ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཕྱིར། ལོག་པས་ངེས་པར་འབྱུང་གི་ཡང་དག་པར་ངེས་པར་མི་འབྱུང་ངོ༌། །ཡང་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་ཙམ་ལ་བདག་དང་བདག་གི་བའི་མཚན་ཉིད་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པས་ལྟ་བ་ལ་ལོག་པར་རྟོགས་ཏེ། དེས་དག་པར་ཡིད་ཆེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐེ་ཚོམ་གྱིས་ནི་གཉེན་པོ་ལ་ལོག་པར་རྟོགས་ཏེ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ངེས་པར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ལ་འཇུག་པ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་གོང་དུ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པ་འབྲིང་པོའི་འབྲིང་གི་བར་དུ་སྤོང་བའི་ལམ་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་གང་ཡིན་པའོ། །ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པ་འབྲིང་པོའི་ཆུང་དུ་སྤོང་བའི་ལམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་གང་ཡིན་པའོ། །ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ལ་འཇུག་པ་ནི། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུའི་གོང་དུ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པ་ཆུང་དུའི་ཆེན་པོ་དང༌། ཆུང་དུའི་འབྲིང་པོ་སྤངས་པའི་ལམ་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་གང་ཡིན་པའོ། །ཕྱིར་མི་འོང་བ་ནི་དགུ་པ་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་དུ་སྤོང་བའི་ལམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་གང་ཡིན་པའོ། །འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་གང་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཀྱང་ཐ་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་ལྔ་སྤངས་པས་ཕྱིར་མི་འོང་བ་ཞེས་མདོ་ལས་འབྱུང་བ་ནི་འདི་དག་འགྲོ་བ་དང་ཁམས་ཐ་མའི་རྒྱུར་གྱུར་པས་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འགྲོ་བ་ཐ་མ་ནི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་ཡིད་གས་དང་དུད་འགྲོའོ། །ཁམས་ཐ་མ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་སོ། །དེ་ལ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་རྣམས་ཀྱིས་ ནི་འགྲོ་བ་ཐ་མ་ལས་མི་འདའ་བས་དེའི་རྒྱུ་ཉིད་དོ། །འདོད་པ་ལ་འདུན་པ་དང༌། གནོད་སེམས་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ཁམས་ཐ་མ་ལ་མི་འདའ་བས་དེའི་རྒྱུ་ཉིད་དོ། །ཁམས་གསུམ་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཀྱང་གོང་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལྔ་སྤངས་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་གོང་མ་ཉེ་བར་ལེན་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པས་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལ་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་འདོད་ཆགས་གཉིས་ཀྱིས་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ནས་གོང་མ་ཉེ་བར་ལེན་ཏེ། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སུ་སྐྱེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །རྒོད་པ་དང་ང་རྒྱལ་དང་མ་རིག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་གོང་མ་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་སྟེ། སྲེད་པ་དང་ང་རྒྱལ་དང་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ཤས་ཆེ་བའི་བསམ་གཏན་པ་ཉིད་དུ་དེར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་ནས་རིགས་སུ་སྐྱེ་བ་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ཉིད་དེ། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ལ་འཇུག་པ་ལྷའམ་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་ངེས་པར་སྲིད་པ་གཉིས་འཁོར་བར་བྱས་ནས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའོ། །བར་ཆད་གཅིག་པ་ནི་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་ཉིད་དེ། ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ལ་འཇུག་པ་ལྷ་ཉིད་ཀྱི་ནང་དུ་སྲིད་པ་གཅིག་འཁོར་བ་བྱས་ནས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའོ། །བར་ཆད་གཅིག་པ་ནི་བར་སྐབས་ཏེ་སྐྱེ་བའི་སྐབས་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་བར་ཆད་གཅིག་པའོ། །བར་མ་དོར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཤུགས་གང་གིས་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་དུ་སོང་ན་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་དེ་ཟད་ནས་བག་ལ་ཉལ་ཙམ་གང་གིས་ཤི་བའི་འོག་ཏུ་ཕུང་པོ་མངོན་པར་འགྲུབ་པ་དེའི་ལྷག་མ་ལུས་པས་བར་དེའི་སྲིད་པ་མངོན་པར་འགྲུབ་སྟེ། སྔོན་གོམས་པར་བྱས་པའི་ལམ་མངོན་དུ་གྱུར་པས་བག་ལ་ཉལ་ལྷག་མ་སྤངས་སྟེ། དེ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའོ། །དེ་ཡང་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་ལས་མི་འཕགས་པ་དང༌། འཕགས་པ་ཙམ་དང༌། རིང་དུ་སོང་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། སྐྱེས་བུ་དམ་པའི་འགྲོ་བའི་མདོའི་ཚུལ་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་ལམ་མངོན་དུ་བྱས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་ཤིན་ཏུ་གོམས་པར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བསྒྲིམ་མི་དགོས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང་བཅས་ པས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའོ། །གོང་དུ་འཕོ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། འོག་མིན་དུ་འགྲོ་བ་དང༌། སྲིད་པའི་རྩེ་མོར་འགྲོ་བའོ། །དེ་ལ་འོག་མིན་དུ་འགྲོ་བ་ནི་རོ་མྱང་བ་མང་བས་བསམ་གཏན་གྱི་རྣམ་པ་ཆུང་དུ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེས་ཤིང་སྐྱེས་པའི་རོ་མྱོང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཚངས་རིས་ནས་བཟུང་སྟེ། རྒྱུན་མི་འཆད་པར་གནས་གཞན་ཐམས་ཅད་དུ་ལན་རེ་རེ་སྐྱེས་ནས་འོག་མིན་གྱི་བར་དུ་ཞུགས་ཏེ། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའོ། །སྲིད་པའི་རྩེ་མོར་འགྲོ་བ་ནི་བསམ་གཏན་བཞིན་པ་ལ་སྤེལ་མར་མ་བསྒོམས་པས་གནས་གཙང་མ་འབའ་ཞིག་བཀོལ་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་བར་དུ་སོང་ནས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའོ། །སྤེལ་མར་བསྒོམ་པ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་རྣམ་པ་ཆུང་དུ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་བསྒོམས་
Chinese
因为对中间状态的执着，以及对良好道路的怀疑，所以由邪道必定产生，但由正道不一定产生。 再说，所谓“有身见”，就是错误的理解，因为将仅仅是痛苦的事物，执着为我与我所的体性。 以持戒和苦行为殊胜的见，就是错误的理解，因为相信由此能够清净。 怀疑是对治法的错误理解，因为对三宝不确定。 趣入一来果，是指在见道之前，处于断除欲界烦恼中品之中品的道路上的补特伽罗。 一来果，是指处于完全断除烦恼中品之小的道路上的补特伽罗。 趣入不来果，是指在一来果之前，处于断除欲界烦恼小品之大与小品之中的道路上的补特伽罗。 不来果，是指处于完全断除第九品烦恼小品之小的道路上的补特伽罗。 即使断除了所有在欲界中修习所应断除的，但由于断除了与下分相应的五种结缚，所以经中说为不来果，这是因为这些是轮回和下界之因，所以是主要的。下界是指地狱、饿鬼和旁生。 下界是指欲界。 因此，有身见、持戒和苦行视为殊胜，以及怀疑，这些不会超出下界，所以是其因。 对欲的贪欲和嗔恚，不会超出下界，所以是其因。 即使断除了三界的烦恼，但由于断除了与上分相应的五种结缚，所以称为阿罗汉，这是因为这是趣向上界和不舍弃之因，所以是主要的。其中，色界和无色界的贪欲，是从欲界趣向上界，即生于色界和无色界。
English
Because of attachment to the intermediate state and doubt about the good path, it necessarily arises from the wrong path, but not necessarily from the right path. Furthermore, so-called "view of the aggregates as self" is a mistaken understanding, because it clings to things that are merely suffering as the nature of self and what belongs to self. The view of holding precepts and asceticism as supreme is a mistaken understanding, because it believes that it can be purified by this. Doubt is a wrong understanding of the antidote, because it is uncertain about the Three Jewels. Entering the fruit of once-returner refers to the individual who is on the path of abandoning the intermediate of the intermediate of the afflictions of the desire realm before the path of seeing. A once-returner refers to the individual who is on the path of completely abandoning the small of the intermediate of the afflictions. Entering the fruit of non-returner refers to the individual who is on the path of abandoning the great of the small of the afflictions of the desire realm and the intermediate of the small before the fruit of once-returner. A non-returner refers to the individual who is on the path of completely abandoning the smallest of the small of the ninth affliction. Even if all that should be abandoned by cultivating in the desire realm is abandoned, it is said in the sutras that one is a non-returner because of abandoning the five fetters corresponding to the lower part, because these are the cause of transmigration and the lower realm, so they are the main ones. The lower realm refers to hell beings, hungry ghosts, and animals. The lower realm refers to the desire realm. Therefore, the view of the aggregates as self, holding precepts and asceticism as supreme, and doubt do not go beyond the lower realm, so they are its cause. Desire and hatred for desire do not go beyond the lower realm, so they are its cause. Even if all the afflictions of the three realms are abandoned, it is called an Arhat because of abandoning the five fetters corresponding to the upper part, because this is the cause of approaching the upper realm and not abandoning it, so it is the main one. Among them, the desire for form and formlessness is to approach the upper realm from the desire realm, that is, to be born in the form and formless realms.
Chinese
是名为“了知”的词语。傲慢、我慢和无明等不会完全舍弃上者，因为贪欲、我慢和怀疑的成分较重的禅定者，在那里完全被烦恼所染污。从一类到另一类中出生的，是入流者。趣入一来果者，在天或人中必定两次轮回后完全从轮回中解脱。一间者即是一来者。趣入不来果者，仅在天界中一次轮回后便完全从轮回中解脱。一间者是中间，即有出生的间隙，因此那是一间者。在中阴界完全从轮回中解脱，是指以烦恼的力量去往出生之处，那个结生已尽，以及以潜伏的习气，在死后蕴显现的那个余留，中间的生有显现。由于先前串习的道显现，舍弃了潜伏的余留，就在那里完全从轮回中解脱。那也分为不胜过出生之地的，仅是胜过的，以及长久行进的状态三种。应以圣士行道的经文方式来理解。 “不作意而道显现”是指先前极度串习的缘故，是名为“无需努力”的词语。与此相反的是，以作意而完全从轮回中解脱。向上转移有两种，即去往色究竟天和去往有顶。其中，去往色究竟天，是因为品尝了许多滋味，生起并品尝禅定微小等滋味，从梵众天开始，不间断地在所有其他地方各出生一次，到达色究竟天，从而完全从轮回中解脱。去往有顶，是因为没有交替修习如禅定一般，仅仅运用净居天，同样地到达有顶，从而完全从轮回中解脱。交替修习是指修习第四禅的微小等五种状态。
English
It is a term called "knowing." Arrogance, pride, and ignorance do not completely abandon the higher realms, because meditators with a strong component of desire, pride, and doubt are completely defiled there. Being born from one class to another is the stream-enterer. One who enters the fruit of once-returner will definitely revolve twice among gods or humans and then be completely liberated from samsara. One interval is the once-returner. One who enters the fruit of non-returner will only revolve once in the realm of gods and then be completely liberated from samsara. One interval is the intermediate, that is, there is an interval of birth, therefore that is one interval. Completely liberating from samsara in the intermediate state means that by the power of afflictions, one goes to the place of birth, that connection of rebirth is exhausted, and with the latent habit, the remainder of the aggregates manifesting after death, the intermediate existence manifests. Because the path previously practiced appears, the latent remainder is abandoned, and there, one is completely liberated from samsara. That is also divided into three types: not surpassing the place of birth, only surpassing, and the state of going far. It should be understood in the manner of the sutra of the path of the noble person. "Without effort, the path appears" means that it is because of the previous extreme habituation, it is a term called "no need to strive." The opposite of that is to be completely liberated from samsara with effort. Moving upwards is of two types: going to Akanistha and going to the peak of existence. Among them, going to Akanistha is because of tasting many flavors, arising and tasting the flavors of smallness of meditation, etc., starting from the Brahma host, without interruption, being born once in all other places, reaching Akanistha, and thus completely liberating from samsara. Going to the peak of existence is because one has not alternately meditated like meditation, but only uses the Pure Abodes, and similarly goes to the peak of existence, and thus completely liberates from samsara. Alternately meditating means meditating on the five states such as the smallness of the fourth dhyana.