Tibetan
དུ་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཇི་སྙེད་པ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་ལ་རྣམ་གྲང་འདིས་དེ་ལ་སྦྱིན་ཡང་མི་ངོམས་པ་ཉིད་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྦྱིན་པའི་བསམ་པ་སྟེ། རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུའི་བསམ་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསམ་པ་མི་ངོམས་པ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལ་འདུག་གི་བར་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུར་སྦྱིན་པ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པ་སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་ཉམས་པར་མི་བྱེད་ཅིང་རྒྱུན་མི་གཅོད་དེ། རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུའི་བསམ་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཡངས་པའི་བསམ་པའོ། །དེ་ལྟར་སྦྱིན་པས་སེམས་ཅན་དེ་དག་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཤིན་ཏུ་དགའ་བ་ཡིན་གྱི་སྦྱིན་པ་དེས་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་བསམ་པ་གང་ཡིན་བ་དེ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དགའ་བའི་བསམ་པའོ། །གང་དག་ལ་དེ་ལྟར་སྦྱིན་པས་ཕན་འདོགས་པའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ནི་བདག་ལ་ཤིན་ཏུ་ཕན་འདོགས་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་མཐོང་གི །བདག་ གིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུའི་བསམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཕན་འདོགས་པའི་བསམ་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དེ་ལྟར་སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་ཡངས་པ་མངོན་པར་འདུ་བྱས་ཀྱང་ལེན་དུ་ཕན་འདོགས་པའམ། རྣམ་པར་སྨིན་པ་འདོད་པ་མེད་དེ། རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུའི་བསམ་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གོས་པ་མེད་པའི་བསམ་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྦྱིན་པའི་ཕུང་པོ་ཡངས་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཡང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་བར་མངོན་པར་དགའ་བར་བྱེད་ཀྱི། བདག་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་བྱས་ནས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོའོ། །རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུའི་བསམ་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་བའི་བསམ་པའོ། །དེ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པའི་བར་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མི་ངོམས་པའི་བསམ་པ་ནི། གང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལུས་གང་གླའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དུ་གྱུར་ཅིང་ཚེའི་ཚད་བསྐལ་བ་གང་གླའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དུ་གྱུར་ལ་རྒྱུན་དུ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཕོངས་པར་གྱུར་ཅིང༌། སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མེས་རབ་ཏུ་གང་བ་ན་སྤྱོད་ལམ་བཞི་བྱེད་ཅིང་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནས། སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་དུ་བསྒོམ་ཞིང་རྣམ་གྲངས་འདིས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཇི་སྙེད་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་བར་གྱི་ཕུང་པོ་ཇི་སྙེད་པ་གང་གིས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་བར་གྱི་ཕུང་པོ་དེ་བསྒོམ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མི་ངོམས་པ་ཉིད་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་ལ་མི་ངོམས་པའི་བསམ་པ་ནས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་དུ་བསྒོམ་པ་ལ་མི་ངོམས་པའི་བསམ་པ་སྟེ། བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསམ་པ་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་ལ་མི་ངོམས་པའི་བསམ་པ་ནས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་དུ་བསྒོམ་པ་ལ་མི་ངོམས་པའི་བསམ་བའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལ་འདུག་གི་བར་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་དུ་བསྒོམ་པ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པ་ཉམས་པར་མི་བྱེད་ཅིང༌། རྒྱུན་མི་གཅོད་པའི་བསམ་པ་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་ནས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་དུ་བསྒོམ་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡངས་པའི་བསམ་པའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་ནས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་དུ་བསྒོམ་པ་དེས་སེམས་ཅན་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཡིན་གྱི། རྗེས་སུ་བཟུང་བའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་བསམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་ནས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་དུ་བསྒོམ་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགའ་བའི་བསམ་པའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་ནས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་དུ་བསྒོམ་པས། གང་དག་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ནི་བདག་ལ་ཤིན་ཏུ་ཕན་འདོགས་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས
Chinese
因此，对于所有数量的众生界，为了使他们完全成熟于无上圆满正等觉，以这种方式布施却永不满足，这就是菩萨的布施之心。凡是这种想法，就是菩萨对于布施永不满足之心。直到安住于菩提树（菩提心的精髓）之前，菩萨以这种方式布施，一个接一个地传递，即使是瞬间也不会衰退，也不会中断。凡是这种想法，就是菩萨对于布施广大之心。如此，菩萨以布施来摄受那些众生，内心非常欢喜，但那些被布施所摄受的众生却并非如此。凡是这种想法，就是菩萨对于布施欢喜之心。菩萨认为，那些以布施来利益的众生，对自己有极大的利益，而不是自己给予他们利益，因为他们是宣说无上圆满正等觉的因缘。凡是这种想法，就是菩萨对于布施利益之心。菩萨对于众生如此布施所产生的广大福德，即使显现聚集，也不希望接受利益或成熟的果报。凡是这种想法，就是菩萨在修持布施波罗蜜多时，无所执著之心。菩萨对于如此广大布施之蕴的成熟果报，也显现欢喜是属于众生的，而不是属于自己的。与一切众生共同分享，完全回向于无上圆满正等觉。凡是这种想法，就是菩萨在修持布施波罗蜜多时，善良之心。其中，从修持戒律波罗蜜多到修持智慧波罗蜜多之间，菩萨永不满足之心是：菩萨的身体充满如恒河沙数的
English
Therefore, for all the number of sentient beings' realms, to fully ripen them into the unexcelled, perfectly complete enlightenment, to give in this way yet never be satisfied, this is the Bodhisattva's thought of giving. Whatever thought is like this, this is the Bodhisattva's thought of never being satisfied with giving. Until abiding in the essence of enlightenment (the essence of Bodhicitta), the Bodhisattva gives in such a way, passing from one to the next, not diminishing even for an instant, and not interrupting the continuity. Whatever thought is like this, this is the Bodhisattva's vast thought of giving. Thus, the Bodhisattva, taking hold of those sentient beings with giving, is exceedingly joyful, but those sentient beings taken hold of by the giving are not like that. Whatever thought is like this, this is the Bodhisattva's joyful thought of giving. The Bodhisattva sees that those sentient beings who are benefited by giving in this way are of great benefit to oneself, and not that oneself is giving them benefit, because they are the cause for showing the unexcelled, perfectly complete enlightenment. Whatever thought is like this, this is the Bodhisattva's thought of benefiting through giving. The Bodhisattva, even though manifestly accumulating the vast merit arising from giving to sentient beings in this way, does not desire to accept benefit or the ripening result. Whatever thought is like this, this is the Bodhisattva's thought of being unattached when meditating on the perfection of giving. The Bodhisattva also manifestly rejoices that such a ripening of the vast aggregate of giving belongs to sentient beings, and not to oneself. Having made it common with all sentient beings, one completely dedicates it to the unexcelled, perfectly complete enlightenment. Whatever thought is like this, this is the Bodhisattva's virtuous thought when meditating on the perfection of giving. Therein, from meditating on the perfection of discipline to meditating on the perfection of wisdom, the Bodhisattva's thought of never being satisfied is: the Bodhisattva's body filled with as many as the sands of the Ganges,
Chinese
犹如众多，寿命的量变成恒河沙数般的劫，并且经常被一切用具所困乏。三千大千世界的世间界被火完全充满时，行持四种行为，一刹那间从戒律的波罗蜜多，到一刹那间智慧的波罗蜜多之间修习，以这种方式修习多少戒律的蕴，以及智慧之间的蕴，以其能现前证得无上圆满菩提的戒律的蕴到智慧之间的蕴，即使修习，菩萨的不满足性，即从修习戒律的波罗蜜多不满足的意念，到修习智慧的波罗蜜多之间不满足的意念，菩萨的这种意念是，从修习戒律的波罗蜜多不满足的意念，到修习智慧的波罗蜜多之间不满足的意念。菩萨直到安住在菩提树的心髓之间，修习戒律的波罗蜜多一个接着一个传递，到修习智慧的波罗蜜多之间一个接着一个传递，不使其衰退，不间断的这种意念是，从修习戒律的波罗蜜多，到修习智慧的波罗蜜多之间修习，是菩萨广大的意念。从修习戒律的波罗蜜多，到修习智慧的波罗蜜多之间修习，由此随顺摄受有情众生的菩萨是非常欢喜的，但被随顺摄受的那些有情众生却不是这样，那种样子的意念是，从修习戒律的波罗蜜多，到修习智慧的波罗蜜多之间修习，是菩萨欢喜的意念。从修习戒律的波罗蜜多，到修习智慧的波罗蜜多之间修习，由此凡是对其利益的那些有情众生，菩萨认为他们对自己非常有利益。
English
Like a multitude, the measure of life becomes as many kalpas as the sands of the Ganges River, and is constantly afflicted by all necessities. When the realm of the three-thousand great-thousand world is completely filled with fire, one engages in four practices, meditating in a single instant from the perfection of discipline to the perfection of wisdom. In this way, one meditates on as many aggregates of discipline as there are, and as many aggregates as there are between wisdom, with which one manifestly attains the unsurpassed, perfect, and complete enlightenment. Even if one meditates on the aggregates from discipline to wisdom, the bodhisattva's lack of satisfaction is the thought of not being satisfied with meditating on the perfection of discipline, to the thought of not being satisfied with meditating on the perfection of wisdom. This thought of the bodhisattva is the thought of not being satisfied with meditating on the perfection of discipline, to the thought of not being satisfied with meditating on the perfection of wisdom. Until the bodhisattva sits at the heart of the Bodhi tree, the meditation on the perfection of discipline is passed on one after another, and the meditation on the perfection of wisdom is passed on one after another, without diminishing it, and without interrupting it. This kind of thought is the bodhisattva's vast thought, from meditating on the perfection of discipline to meditating on the perfection of wisdom. From meditating on the perfection of discipline to meditating on the perfection of wisdom, the bodhisattva who subsequently takes hold of sentient beings is very happy, but those sentient beings who are subsequently taken hold of are not so. That kind of thought is the bodhisattva's joyful thought, from meditating on the perfection of discipline to meditating on the perfection of wisdom. From meditating on the perfection of discipline to meditating on the perfection of wisdom, those sentient beings who benefit him, the bodhisattva considers them to be very beneficial to himself.
Tibetan
་དཔས་མཐོང་གི་བདག་གིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུའི་བསམ་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་ནས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་དུ་བསྒོམ་པ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཕན་འདོགས་པའི་བསམ་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་འདི་ལྟར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་བྱུང་བ་ནས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་ཡངས་པ་མངོན་པར་འདུས་བྱས་ཀྱང༌། དེ་ལ་ལན་དུ་ཕན་འདོགས་པའམ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་འདོད་པ་མེད་དེ། རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུའི་བསམ་པ་གང་ ཡིན་པ་དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་བ་བསྒོམ་པ་ནས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་དུ་བསྒོམ་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གོས་པ་མེད་པའི་བསམ་པའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བ་ནས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་དུ་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཡང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་པར་མངོན་པར་དགའ་བར་བྱེད་ཀྱི་བདག་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་བྱས་ནས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོའོ། །རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་བསམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་ནས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་དུ་བསྒོམ་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་བའི་བསམ་པའོ། །ཐབས་ལ་གནས་ཏེ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་གང་ཞེ་ན། རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པ་སྟེ། ཐབས་དེ་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་འབྱོར་བ་ལ་གནས་ཏེ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ལུས་ལ་དབང་འབྱོར་པ་དང༌། སྤྱོད་པ་ལ་དབང་འབྱོར་པ་དང༌། བཤད་བ་ལ་དབང་འབྱོར་བའོ། །ལུས་ལ་དབང་འབྱོར་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཉིས་སུ་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། རང་བཞིན་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའོ། །དེ་ལ་སྤྱོད་པ་ལ་དབང་འབྱོར་བ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། དེས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན་ཏུ་སྟོན་ཏོ། །བཤད་པ་ལ་དབང་འབྱོར་བ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བཤད་པ་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པའོ། །རབ་ཏུ་དབྱེ
Chinese
不是用眼见为证的我的所有。那些是为了宣示无上正等菩提的缘故。这种想法是指从修持持戒波罗蜜到修持般若波罗蜜之间，菩萨利益众生的想法。菩萨是这样，即使从持戒波罗蜜开始，到般若波罗蜜之间所产生的广大福德显现聚集，也不希望从中得到回报或成熟。这种想法是指从修持持戒波罗蜜到修持般若波罗蜜之间，菩萨无染著的想法。因此，菩萨从修持持戒波罗蜜所产生的，到修持般若波罗蜜之间所产生的福德聚成熟，也乐于认为那是众生的，而不是自己的。与一切众生共同拥有后，完全回向于无上正等菩提。这种想法是指从修持持戒波罗蜜到修持般若波罗蜜之间，菩萨的善念。什么是安住于方便而修持波罗蜜呢？有三种：为了个别领悟，以无分别智使三轮完全清净。这种方便是为了使一切作意都能显现成就。安住于自在而修持波罗蜜有三种：于身自在，于行自在，于说自在。于身自在，应观如来二身：自性身和圆满报身。于行自在，应观为化身，以此对一切众生示现一切行为。于说自在，是对六波罗蜜的一切说法无有障碍。善加分别。
English
It is not my possession that is seen by the eye. Those are for the sake of demonstrating the unsurpassed, perfectly complete enlightenment. Such a thought is the thought of benefiting sentient beings of a Bodhisattva, from meditating on the perfection of discipline to meditating on the perfection of wisdom. A Bodhisattva is like this: even if he manifestly accumulates vast merit arising from the perfection of discipline to the perfection of wisdom, he does not desire to be repaid or to ripen from it. Such a thought is the thought of a Bodhisattva without attachment, from meditating on the perfection of discipline to meditating on the perfection of wisdom. Therefore, the Bodhisattva rejoices that the accumulation of merit arising from meditating on the perfection of discipline to meditating on the perfection of wisdom is for the sake of all sentient beings, not for himself. Having shared it with all sentient beings, he completely dedicates it to the unsurpassed, perfectly complete enlightenment. Such a thought is the virtuous thought of a Bodhisattva, from meditating on the perfection of discipline to meditating on the perfection of wisdom. What is it to meditate on the perfections while abiding in skillful means? There are three aspects: for the sake of individual understanding, the three spheres are completely purified by non-conceptual wisdom. This skillful means is for the sake of manifestly accomplishing all mental activities. To meditate on the perfections while abiding in mastery has three aspects: mastery over the body, mastery over conduct, and mastery over speech. Mastery over the body should be regarded as the two bodies of the Thus-Gone One: the nature body and the enjoyment body. Mastery over conduct should be regarded as the emanation body, by which all kinds of conduct are shown to all sentient beings. Mastery over speech is the unobstructed explanation of the six perfections in all aspects. Differentiate well.