Tibetan
པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། དམ་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ནི་འདྲིས་པ་དང་བཅས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དམ་པ་དང༌། ཐབས་དམ་པ་དང༌། འབྲས་བུ་དམ་པའོ། །འདྲིས་པ་ནི་ཡུན་རིང་པོ་ནས་སྦྱིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་དུ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་མེད་པ་ནི་བདག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་རྣམ་པར་སྤངས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཅི་རིགས་སུ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས་བསྟན་པ་ལས་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཡང་དམ་པ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དམ་པ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ལ། རྒྱ་ཆེ་བ་དམ་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་མི་འདོད་པ་དང་མཆོག་ཏུ་གྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུན་རིང་བ་དམ་པ་ནི་བསྐལ་བ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་དུ་ཡོངས་སུ་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆེད་དུ་བྱ་བ་དམ་པ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་བྱ་བའི་ཆེད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཟད་མི་ཤེས་པ་དམ་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པས་གཏན་དུ་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པར་མི་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུན་མི་འཆད་པ་དམ་པ་ནི་བདག་དང་གཞན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་མོས་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོགས་མེད་པ་དམ་པ་ནི་གཞན་གྱི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཙམ་གྱིས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་འབྱོར་པ་དམ་པ་ནི་ནམ་མཁའ་མཛོད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་དམ་པ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྩོམ་པ་དམ་པ་ནི་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ལ་བཟོད་པ་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་ལའོ། །ཐོབ་པ་དམ་པ་ནི་ས་དང་པོ་ལའོ། །རྒྱུ་མཐུན་པ་དམ་པ་ནི་དེ་མ་ཡིན་པ་ གཞན་བརྒྱད་པོ་དག་ལའོ། །འགྲུབ་པ་དམ་པ་ནི་ས་བཅུ་པ་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འགྲུབ་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྤྱད་པ་དང་བགྲོད་པའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་སྤྱད་པ་དང་བགྲོད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཡང་ཤེས་བྱའི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ་གནས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཡང་གཞན་དང་བདག་མཆོག་ཏུ་གནོད་པ་ལས་སྒྲོལ་བར་བྱེ
Chinese
之所以称之为波罗蜜多，是因为有三种殊胜：即具有亲近的自性殊胜、方便殊胜和果殊胜。亲近应理解为从长久以来就布施。对于智慧波罗蜜多，也应如此理解。持戒等无过失，是因为已经断除了执著于我的增益等。应从无尽慧所宣说的内容中去观察。又因为具备十二种殊胜，所以称为波罗蜜多。这十二种殊胜是：广大殊胜，因为不贪求世间的一切圆满，并且是至上的。长久殊胜，因为在三个无量劫中完全修习。所为殊胜，因为是为了成办一切有情之利益。无尽殊胜，因为已经回向给大菩提，所以永远不会穷尽。相续不断殊胜，因为信解自他平等，所以为了成就有情的一切布施等波罗蜜多。无厌足殊胜，仅仅随喜他人的布施等，就能圆满波罗蜜多。自在殊胜，以虚空藏三摩地等圆满布施等。完全摄持殊胜，因为被无分别智所完全摄持。造作殊胜，是指在胜解行地成为大忍。获得殊胜，是指初地。同类殊胜，是指其余八地。成就殊胜，是指在十地和如来地，菩萨成就和佛陀成就。又因为殊胜者们所行持和趋入，所以是波罗蜜多，即是说佛和菩萨们所行持和趋入。又因为到达所知之彼岸，所以是波罗蜜多，即是说安住于佛陀之境地。又能够从极度损害他人和自己中解脱出来。
English
It is said to be Pāramitā because there are three kinds of excellence: the excellence of intrinsic nature with intimacy, the excellence of means, and the excellence of result. Intimacy should be understood as giving from a long time ago. The same should be understood up to the Perfection of Wisdom. The faultlessness of morality and so on is because the imputation of self and so on has been completely abandoned. It should be observed from the teachings of inexhaustible intelligence as appropriate. Moreover, it is called Pāramitā because it possesses twelve kinds of excellence. These twelve kinds of excellence are: Great excellence, because it does not desire all the perfections of the world and is supreme. Long-lasting excellence, because it is completely cultivated for three countless eons. Purposeful excellence, because it is for the purpose of accomplishing the benefit of all sentient beings. Inexhaustible excellence, because it has been completely dedicated to the Great Enlightenment, it will never be completely exhausted. Uninterrupted excellence, because of believing in the equality of self and others, it completely perfects the perfections such as giving to all sentient beings. Unstoppable excellence, merely rejoicing in the giving of others and so on, one can perfect the perfections. Empowered excellence, with the Samadhi of the Treasury of Space and so on, one completely perfects giving and so on. Completely grasped excellence, because it is completely grasped by non-conceptual wisdom. Composing excellence, refers to becoming great patience on the ground of practice with aspiration. Obtaining excellence, refers to the first ground. Homogeneous excellence, refers to the other eight grounds that are not that. Accomplishing excellence, refers to the accomplishment of Bodhisattvas and the accomplishment of Buddhas on the tenth ground and the ground of the Thus-Gone One. Moreover, because it is practiced and traversed by the noble ones, it is Pāramitā, that is, the term for what is practiced and traversed by Buddhas and Bodhisattvas. Moreover, because it has reached the other shore of what is to be known, it is Pāramitā, that is, the term for abiding in Buddhahood itself. Moreover, it liberates from the extreme harm to others and oneself.
Tibetan
ད་པའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཏེ། གཞན་དང་བདག་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱ་མཚོ་ལས་འདའ་བར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདི་ནི་རེ་ཞིག་ཐུན་མོང་གི་ངེས་པའི་ཚིག་གོ །སོ་སོའི་ངེས་པའི་ཚིག་ནི་སྦྱིན་བདག་གི་དབུལ་བ་སེལ་བ་དང༌། ལེན་པ་པོ་རྣམས་ཀྱི་གདུང་བ་སེལ་བའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པའོ། །དབང་པོ་ཞི་བ་ཐོབ་པ་དང༌། འགྲོ་བ་བཟང་པོར་སྦྱོར་བ་དང༌། བསིལ་པའི་གནས་ཡིན་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྒོ་སྡོམ་པར་བྱེད་པ་དང༌། བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་དང་འགྱོད་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་བར་གྱི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྲོ་བའི་ཚ་བ་སེལ་བ་དང༌། རྨ་འབྱིན་པའི་སེམས་འོངས་པ་སེལ་བ་དང༌། ཞི་བར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་བཟོད་པའོ། །རྨ་འབྱིན་པའི་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གིས་གནོད་པ་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་ལན་དུ་གནོད་པ་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་འོངས་པ་འདིས་འབྲལ་བར་བྱེད་པ་ནི་སེལ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །རྨ་འབྱིན་པ་ནི་འདི་དག་ལ་ཤར་གཉེར་བ་ཡོད་པས་རྨ་འབྱིན་པ་ཅན་ཏེ། དེ་དག་ལ་མི་འཇིགས་པ་སྒྲོགས་པ་ནི་བདེ་བར་བརྗོད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །སེལ་བ་དང༌། འཕེལ་བར་བྱེད་པ་དང་ལྡན་པས་བརྩོན་འགྲུས་ཏེ། དེ་ལ་སེལ་བའི་ཕྱིར་སྤྱོད་པ་ནི་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་གཉིས་ཀྱིས་མི་དགེ་བའི་ཆོས་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པའོ། །འཕེལ་བའི་ཕྱིར་སྤྱོད་པ་ནི་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་གཉིས་ཀྱིས་དགེ་བའི་ཆོས་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པའོ། །འཛིན་པ་དང༌། སྡོམ་པ་དང༌། འདུལ་བ་དང༌། འཐོབ་པར་བྱེད་པས་བསམ་གཏན་ཏེ། དེ་ལ་འཛིན་པ་ནི་དམིགས་པ་ལ་སེམས་འཛིན་པའོ། །སྡོམ་པ་ནི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་ལས་སེམས་ཡང་དག་ པར་སྡོམ་པའོ། །འདུལ་བ་ནི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་རྣམས་རྣམ་པར་གནོད་པའོ། །ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ནི་དབང་འབྱོར་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །གཞན་གྱིས་སྨྲས་པ་ཤེས་པ་དང༌། སོ་སོ་རང་གིས་ཤེས་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། རབ་ཏུ་ཞི་བ་ཐོབ་པ་དང། །ཡོན་ཏན་མཆོག་ཏུ་ཕྱིན་པར་ཤེས་པས་ཤེས་རབ་སྟེ། དེ་ལ་གཞན་གྱིས་སྨྲས་པ་ཤེས་པ་ནི་གཞན་གྱི་སྒྲའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་བོ། །སོ་སོ་རང་གིས་ཤེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྗེས་ལས་ཐོབ་བའོ། །ཞི་བ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའོ། །ཡོན་ཏན་མཆོག་ཏུ་ཕྱི
Chinese
因此，是度到彼岸，意为使他人和自己从痛苦的海洋中解脱。这是暂且共同的词义解释。各自的词义解释是，为了消除施主的贫困和接受者的痛苦而布施。由于获得诸根寂静，与善趣相合，是清凉之处，故为戒律。按照顺序，是关闭诸根之门，成为前往善趣之因，以及无悔等等，依次是直至寂灭等等之间的处所。为了消除愤怒的炽热，消除带来伤害的心，以及宣说寂静，故为忍辱。所谓带来伤害的心，就是对于那些加害的人，反过来也去加害，因此，通过忍辱使这种心得以消除，应当理解为消除。带来伤害者，是指那些怀有恶意的人，因此称为具有带来伤害者，对于他们宣告无畏，应当理解为宣说安乐。由于具有消除和增长的作用，故为精进。其中，为了消除而行持，就是通过两种正断，使之脱离不善之法。为了增长而行持，就是通过两种正断，如实地成办善法。由于具有执持、守护、调伏和获得的作用，故为禅定。其中，执持是指心执持于所缘境。守护是指从散乱中如实地守护心。调伏是指对一切烦恼进行调伏。获得是指应当理解为获得自在。由于了知他人所说，各自自己了知，种种了知，获得极度寂静，以及了知功德达到顶峰，故为智慧。其中，了知他人所说，是指与从他人的言语之因所产生的如理作意和相似的智慧。各自自己了知，是指超离世间。种种了知，是指从超离世间之后所获得的。为了获得寂静而了知，是指在修道上成为烦恼的对治。
English
Therefore, it is to cross over to the other shore, meaning to liberate others and oneself from the ocean of suffering. This is a temporary common definition. The individual definitions are, to give in order to eliminate the poverty of the benefactor and the suffering of the recipients. Because of obtaining the quiescence of the senses, being united with the good realms, and being a cool place, it is discipline. In order, it is to close the doors of the senses, to become the cause of going to the good realms, and to be without regret, etc., successively being the place between extinction, etc. Because of eliminating the heat of anger, eliminating the mind that brings harm, and proclaiming peace, it is patience. The so-called mind that brings harm is to harm in return those who harm, therefore, it should be understood that eliminating this mind is to eliminate it through patience. Those who bring harm are those who harbor malice, therefore they are called those who have harm, and proclaiming fearlessness to them should be understood as proclaiming happiness. Because of having the function of eliminating and increasing, it is diligence. Among them, acting for the sake of eliminating is to separate from non-virtuous dharmas through the two right abandonments. Acting for the sake of increasing is to accomplish virtuous dharmas properly through the two right abandonments. Because of having the function of holding, guarding, taming, and obtaining, it is meditation. Among them, holding means that the mind holds onto the object. Guarding means to guard the mind properly from distraction. Taming means to tame all afflictions. Obtaining means that it should be understood as obtaining freedom. Because of knowing what others say, knowing individually oneself, knowing variously, obtaining extreme peace, and knowing that qualities have reached the peak, it is wisdom. Among them, knowing what others say refers to the wisdom that is endowed with mindfulness and similarity arising from the cause of others' speech. Knowing individually oneself refers to being beyond the world. Knowing variously refers to what is obtained after transcending the world. Knowing in order to attain peace refers to being the antidote to afflictions on the path of cultivation. The qualities have reached the peak.