Tibetan
མ་ནོར་བར་འཛིན་པས་ལེགས་པར་ཟིན་པར་འཛིན་ཏེ། ངེས་པའི་ཚིག་བཟང་པོའི་ཡི་གེ་ཤེས་པ་དང། བདག་གོ་ཞེས་ཡུལ་གྱི་མིའི་ངེས་པའི་ཚིག་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་རྗེས་སུ་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་དགོངས་པ་ལ་མཁས་པ་ནི་རིལ་གྱིས་བྱེད་ན་ཆོས་ལ་གནས་པ་ཡིན་གྱི། སྦྱོར་བ་གང་བརྟེན་ནས་ཕྱིས་འབྱུང་བར་བྱ་བར་ཤེས་ཏེ། དགོངས་པ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་དེའི་སྙིང་པོ་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཙུན་པ་ཆོས་ལ་གནས་པའི་དགེ་སློང་ཞེས་བྱ་བའི་དོ་དེར་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པ་ནི་རིལ་གྱིས་བྱེད་ན་ཆོས་ལ་གནས་པ་ཡིན་གྱི། སྦྱོར་བ་གང་ཡང་རུང་བ་ཙམ་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་ཀུན་ ཆུབ་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཁ་ཏོན་དུ་བྱེད་པ་དང༌། བཤད་པ་མང་བ་དང་རྟོག་པ་མང་བ་དེ་འབའ་ཞིག་ནི་ཐོས་པ་དང་སེམས་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་གྱི། བསྒོམ་པ་ལ་ཞུགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་ལ་སོགས་པ་བོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་པར་རྣམ་པར་གཞག་གོ །གང་ལ་ལ་ཞིག་གིས་ཐོས་པ་དང་སེམས་པ་ལ་མ་བརྟེན་པར་བསྒོམ་པ་འབའ་ཞིག་ལ་ཞུགས་པ་དེ་ཡང་ཆོས་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་པར་རྣམ་པར་གཞག་གོ །དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ལ་གནས་པའི་དགེ་སློང་ལས་བརྩམས་ཏེ། ཅི་ནས་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང༌། བསྒོམ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་གཉི་ག་ལ་གནས་པས་ཆོས་ལ་གནས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདི་ལ་དགེ་སློང་མདོའི་སྡེ་དང་དབྱངས་ཀྱིས་བསྙད་པའི་སྡེའི་ཆོས་ཀུན་ཆུབ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་བཀའ་སྩལ་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་མི་འདོར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་མི་འདོར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྦྱོར་བ་དང་ཆོག་པར་མི་འཛིན་པས་བསྒོམ་པ་ལས་འབྱུང་བ་བསྟན་ཏོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། རྒྱུན་དུ་ཆུད་པ་དང་གུས་པར་སྦྱོར་བས་བསྡུས་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་མི་འདོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་བསྟན་ཏོ། །མ་ལོག་པར་སྦྱོར་བས་བསྡུས་པ་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མི་འདོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་བསྟན་ཏོ། །ཆོག་པར་མི་འཛིན་པ་ནི་ནང་དུ་སེམས་ཞི་གནས་སུ་བྱེད་པ་མི་འདོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་བསྟན་ཏེ་དེའི་རོ་མི་མྱང་བ་དང༌། གང་དུ་ཞི་གནས་ལ་སྦྱོར་བས་མི་འདོར་བར་བལྟའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མདོ་སྡེ་གཞན་ལས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྡེ་སྣོད་ཅེས་བྱ་ཞེ་ན། དེར
Chinese
以不错乱的方式执持，即是善加把握地执持。因为通晓确切的词语文字，以及了知对于“我是”这样的地方方言的确切词语的显着执着，从而随后施加名称。精通前后际的意义，如果全面地实行，就是安住于法，要知道凭借何种行为才能在后来产生，因为通晓意义，所以理解并获取其精华。对于被称为安住于法的比丘的章节中，世尊开示说，听闻、思维和禅修如果全面地实行，就是安住于法，而不仅仅是凭借任何一种行为。其中， 全面理解、诵读、多说和多思，这些仅仅是进入听闻和思维，而不是进入禅修，因为舍弃了瑜伽等。因此，被安立为不安住于法。如果有人不依赖听闻和思维，仅仅进入禅修，那也被安立为不安住于法。因此，世尊从安住于法的比丘开始，为了使人了解如何依赖听闻、思维和禅修，并安住于这二者而成为安住于法者，所以广泛地宣说了“比丘通晓经部和以歌咏表达的律部的所有法”，并在其后说了“不舍弃瑜伽”等。通过“不舍弃瑜伽”等，显示了与三摩地结合以及不满足，是从禅修中产生的。与三摩地结合有两种方式：持续地进入和恭敬地结合，这被“不舍弃瑜伽”所表示。以不颠倒的方式结合，这被“不舍弃作意”所表示。不满足，这被“不舍弃内在的止住心”所表示，即不品尝其滋味，并且观察在哪里以不舍弃的方式结合止住。为什么称之为比其他经部更加广大的菩萨波罗蜜多藏呢？因为在那里。
English
Holding without error is to hold well and firmly. Because one knows the exact words and letters, and understands the manifest attachment to the exact words of the local language such as "I am," thereby subsequently applying names. Being skilled in understanding the meaning of the prior and subsequent limits, if one practices completely, one abides in the Dharma, knowing what actions will cause future results, because one understands the meaning, comprehends it, and takes its essence. In the chapter called "Bhikkhu Abiding in the Dharma," the Blessed One taught that hearing, thinking, and meditating, if practiced completely, constitute abiding in the Dharma, and not merely by any single action. Among these, fully comprehending, reciting, speaking much, and thinking much are merely entering into hearing and thinking, but not entering into meditation, because yoga and the like are abandoned. Therefore, it is established as not abiding in the Dharma. If someone does not rely on hearing and thinking, but only enters into meditation, that too is established as not abiding in the Dharma. Therefore, the Blessed One, starting with the bhikkhu abiding in the Dharma, in order to make people understand how to rely on hearing, thinking, and meditating, and abide in both, thus becoming one who abides in the Dharma, extensively proclaimed, "The bhikkhu fully comprehends all the Dharmas of the Sutra Pitaka and the Vinaya Pitaka expressed in song," and thereafter said, "Do not abandon yoga," and so on. Through "Do not abandon yoga," and so on, it is shown that combining with samadhi and not being content arises from meditation. Combining with samadhi is of two types: continuously entering and respectfully combining, which is indicated by "Do not abandon yoga." Combining in a non-inverted way is indicated by "Do not abandon mindfulness." Not being content is indicated by "Do not abandon making the mind abide peacefully within," that is, not tasting its flavor, and observing where one combines with peaceful abiding in a non-abandoning way. Why is it called the Bodhisattva Paramita Pitaka, which is more extensive than other Sutra Pitakas? Because there,
Tibetan
་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཀྱི་གྲངས་བསྟན་པ་ནས་གཅིག་ལ་གཅིག་རྣམ་པར་ངེས་པའི་བར་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གྲངས་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། བགྲངས་བའི་གྲངས་དང༌། དེ་ཙམ་གྱི་གྲངས་སོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བགྲང་བའི་གྲངས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་མངོན་པར་མཐོ་བ་དང་ངེས་པར་ལེགས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པ་གཉིས་གསུམ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཉིད་དེ། མི་མང་མི་ཉུང་བ་ནི་དེ་ཙམ་གྱི་གྲངས་སོ། །མངོན་པར་མཐོ་བ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོ་ཉིད་ དང། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཉིད་དང༌། ཕྱོགས་ཆེན་པོ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་སྦྱིན་པས་ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་འབྲས་བུ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་བདེ་འགྲོའི་ལུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་འབྲས་བུ་ནི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཉིད་དོ། །བཟོད་པས་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མངོན་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་བ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་འབྲས་བུ་ནི་ཕྱོགས་ཆེན་པོ་ཉིད་དོ། །ངེས་པར་ལེགས་པའི་ལམ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་སྦྱོར་བའི་ཐབས་དང། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཐབས་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཏེ། འདི་དག་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་མེད་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ངེས་པར་ལེགས་པ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཐབས་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་མངོན་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཐབས་སུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཉིད་དེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་གནས་པ་ལས་བཟློག་སྟེ། འཁོར་བ་ན་མངོན་བར་མཐོ་བ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བར་བྱའོ། །འཁོར་བ་ན་གནས་པ་ལས་བཟློག་སྟེ། དེར་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་གསུམ་ནི་མངོན་པར་མཐོ་བ་ཐོབ་པའི་ཐབས་སོ། །གསུམ་ནི་དེ་ན་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཐབས་ཏེ། སྔ་མའི་ཚུལ་དུ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཐབས་ལ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ནི་གཉེན་པོ་བསྒོམ་མོ། །བསམ་གཏན་གྱིས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་གནོན་ཏོ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་བག་ལ་ཉལ་ལེགས་པར་འཇོམས་སོ
Chinese
为了说明从诸波罗蜜多的数量到一一分别决定的过程。其中，数量有两种：可数的数量和仅此的数量。所谓“六波罗蜜多”是可数的数量。菩萨道圆满具足一切殊胜和决定善，以二个三个三个概括，因此就是六波罗蜜多，不多不少是仅此的数量。殊胜有三种：大受用、大自体和广大的方面。其中，布施能获得大受用，因此布施波罗蜜多的果是大受用。其中，持戒能获得善趣圆满的身体，因此持戒波罗蜜多的果是大自体。忍辱能获得一切众生的亲近，因此忍辱波罗蜜多的果是广大的方面。决定善的道也有三种：压伏烦恼并与善法结合的方法，成熟众生的方法，以及如实成办佛法的方法。如果缺少其中任何一个，菩萨的决定善就不会产生。其中，成熟众生的方法是禅定波罗蜜多，依靠它，通过神通使众生成熟。此外，作为不住涅槃的方法，就是六波罗蜜多。菩萨从安住于涅槃中返回，要在轮回中完全受持殊胜，从安住于轮回中返回，要在那里没有烦恼。因此，三个是获得殊胜的方法，三个是在那里没有烦恼的方法，要以前面的方式按顺序理解。在完全没有烦恼的方法上，精进是修习对治，禅定是调伏烦恼，智慧是彻底摧毁随眠。
English
It is to explain from the enumeration of the perfections to the determination of each one. There are two kinds of numbers: countable numbers and just that number. The so-called "six perfections" is a countable number. The path of the Bodhisattva is completely endowed with all kinds of excellence and definite goodness, summarized by two threes, so it is the six perfections. Not many, not few, is just that number. Excellence has three aspects: great enjoyment, great self, and vast aspects. Among them, generosity can obtain great enjoyment, so the result of the perfection of generosity is great enjoyment. Among them, discipline can obtain a complete body of good rebirth, so the result of the perfection of discipline is a great self. Patience can obtain the approach of all beings, so the result of the perfection of patience is a vast aspect. The path of definite goodness also has three aspects: the method of subduing afflictions and combining with virtuous dharmas, the method of maturing sentient beings, and the method of truly accomplishing the Buddha's Dharma. If any of these are missing, the definite goodness of the Bodhisattva will not arise. Among them, the method of maturing sentient beings is the perfection of meditation. Relying on it, sentient beings are matured through supernormal powers. In addition, as a method of non-abiding nirvana, it is the six perfections. The Bodhisattva returns from abiding in nirvana, and must fully accept excellence in samsara, and return from abiding in samsara, so that there will be no afflictions there. Therefore, the three are the methods of obtaining excellence, and the three are the methods of not having afflictions there, which should be understood in order in the previous way. On the method of completely without afflictions, diligence is to practice the antidote, meditation is to subdue afflictions, and wisdom is to completely destroy the latent tendencies.
Tibetan
། །སེམས་ཅན་རྗེས་སུ་འཛིན་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པའི་ཕྱིར་ཡང་རྣམ་གྲངས་གཞན་ཏེ། དེ་ལ་སྦྱིན་པས་ནི་བྱང་ཆུང་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཡོ་བྱད་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པའི་ཕན་འདོགས་པས་རྗེས་སུ་འཛིན་ཏོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ནི་ཕོངས་པ་དང༌། གནོད་པ་དང་རྣམ་པར་འཚེ་བ་མི་བྱེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྗེས་སུ་འཛིན་ཏེ། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ལོགས་སྤྱོད་དང་ལུས་དང་སེམས་ལ་གནོད་པ་མི་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། ། བཟོད་པས་ནི་ཕོངས་པ་དང་གནོད་པ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པར་རྗེས་སུ་འཛིན་ཏོ། །གཞན་དག་གིས་བདག་གི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སོགས་པ་ལ་གནོད་པ་ལ་མི་མཇེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་གསུམ་གྱིས་རྗེས་སུ་འཛིན་ཏོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་མ་མནན་ཡང་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་སྦྱོར་རོ། །བསམ་གཏན་གྱིས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་གནོན་ཏོ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་བག་ལ་ཉལ་ལེགས་པར་འཇོམས་པར་བྱེད་དོ། །འདི་གསུམ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་གང་ཞེ་ན། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་གང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་ཉིད་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་བརྟེན་ནས་སྙིང་རྗེ་སྔོན་དུ་བཏང་བའི་སེམས་ཀྱིས་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་ལ་ལུས་དང་དག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཏེ། དེ་ལྟར་བྱས་ན་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མཚན་ཉིད་རིགས་དང། སྨོན་ལམ་དང༌། བསམ་པ་དང་དངོས་པོ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་པར་རིག་པར་བྱའོ། འདི་ལྟ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་ཉིད་ནི་རིགས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་སྨོན་ལམ་མོ། །སྙིང་རྗེ་སྔོན་དུ་གཏོང་བའི་སེམས་ནི་བསམ་པའོ། །བདོག་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་ནི་དངོས་པོའོ། །ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་ལ་ཡང་རྒྱ་ཆེར་རིག་པར་བྱའོ། །འདི་ནི་བྱེ་བྲག་ཡིན་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བཟོད་པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ལ་ནི་སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་ལེན་པ་དང། རྗེས་སུ་བསྲུང་བ་དང༌། གནོད་པར་བྱེད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པ་དང༌། དང་དུ་ལེན་པ་དང༌། དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་པ་ལ་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་སོ་ཞེས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ནི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་དབང་འབྱོ
Chinese
再者，为了摄受有情和对治烦恼，还有其他的分类。其中，布施是菩萨以资具利益有情而摄受他们。持戒是以不作损害和种种恼害的方式来摄受，依次是不造作损恼享受、身和心的行为。忍辱是以不介意贫乏和损害来摄受，因为不恼怒他人对我的享受等的损害。这三者是摄受。精进是将心投入善的一面，即使没有完全压制烦恼。禅定是完全压制烦恼。智慧是彻底摧毁习气。这三者应被理解为对治烦恼。那么，菩萨波罗蜜多的特征是什么呢？布施波罗蜜多是指安住于菩萨法性的菩萨，依靠菩提心，以慈悲为先导的心，完全施舍一切财物，这是身语意的行为。这样做，布施波罗蜜多的特征应从种姓、愿、意乐、事物和自性来理解。例如，菩萨的法性是种姓，菩提心是愿，以慈悲为先导的心是意乐，完全施舍一切财物是事物，身语意的行为是自性。同样，智慧波罗蜜多等也应广泛理解。这是差别，对于持戒、忍辱和精进波罗蜜多，应依次说以身语意的行为来完全受持一切律仪，随顺守护，不作损害，不介意痛苦，乐于接受，以及圆满成办一切善法。对于禅定波罗蜜多，则应说身语意的行为的一切相和自在。
English
Furthermore, there are other classifications for the purpose of subduing sentient beings and counteracting afflictions. Among them, generosity is how the Bodhisattva subdues sentient beings by benefiting them with the means to accomplish their needs. Discipline is how they subdue by not causing harm or various kinds of injury, in order, by not creating harm to enjoyment, body, and mind. Patience is how they subdue by not minding poverty and harm, because they do not get angry at others' harm to my enjoyment, etc. These three are for subduing. Diligence is directing the mind towards the side of virtue, even if afflictions are not completely suppressed. Meditation is completely suppressing afflictions. Wisdom is thoroughly destroying latent tendencies. These three should be understood as counteracting afflictions. So, what are the characteristics of the Bodhisattva's perfections? The perfection of generosity refers to a Bodhisattva abiding in the nature of a Bodhisattva, relying on the mind of enlightenment, with a mind preceded by compassion, completely giving away all possessions, which is the activity of body, speech, and mind. By doing so, the characteristics of the perfection of generosity should be understood as being shown by lineage, aspiration, intention, object, and essence. For example, the nature of a Bodhisattva is lineage, the mind of enlightenment is aspiration, the mind preceding compassion is intention, completely giving away all possessions is the object, and the activity of body, speech, and mind is the essence. Similarly, the perfection of wisdom, etc., should also be widely understood. This is the distinction: for the perfections of discipline, patience, and diligence, one should say in order that the activity of body, speech, and mind is to completely take all vows, follow and protect them, not cause harm, not mind suffering, gladly accept it, and perfectly accomplish all virtuous dharmas. For the perfection of meditation, one should say all aspects and mastery of the activity of body, speech, and mind.