Tibetan
་དགུ་མངོན་བར་བསྒྲུབ་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ། །ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་གནས་ངན་ལེན་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ། །དེ་ལྟར་གནས་ངན་ལེན་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟར་མཐུན་མཐུན་དུ་རྒྱུན་བཅད་པ་ནི་མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་ཤེས་རབ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ནས་ལུས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་རྣམས་རྒྱུན་བཅད་དེ། དྲན་པ་དང་ལྡན་པའི་རྒྱུས་འདི་ལྟར་དེའི་སྒོ་དང་པོ་ འདི་ལྟ་སྟེ། མིག་གིས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་གཟུགས་རྣམས་ལ་ཤིན་ཏུ་དུལ་བ་དང༌། ཤིན་ཏུ་སྤས་པ་དང༌། ཤིན་ཏུ་བསྲུངས་པ་དང༌། ཤིན་ཏུ་བསྡམས་པ་དང༌། ཤིན་ཏུ་བསྒོམས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བར་ལ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་མཐའི་སྤོང་བའི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་རིག་པར་བྱའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཡང་བར་ཆད་མེད་པ་སྟེ། དེའི་རྐྱེན་གྱིས་འཇིག་རྟེན་པའི་སྤྱོད་པས་རབ་ཏུ་ཕན་མི་ཕྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྟན་པ་ནི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་ཕིགས་པ་དང༌། སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཕིགས་པས་སྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རོ་གཅིག་པ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་རོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་པ་ནི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱིའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་དོན་དང་འདྲ་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དཔེར་ན་བྲག་ཆེན་པོ་མ་གྲུམ་པ་སེར་ཀ་མེད་པ་ཁོང་སྟོང་མ་ཡིན་པ་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པ་ཤིན་ཏུ་མཁྲེགས་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གནས་མ་ལུས་པར་གྱུར་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། མི་སློབ་པའི་ལམ་ཐོབ་པའི་སེམས་ཀྱི་གནས་གྱུར་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་གློ་བུར་གྱི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་མ་ལུས་པ་དང་བྲལ་བས་གནས་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ལམ་གྱི་གནས་གྱུར་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་སྔ་མ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དུས་ན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། བྱ་བའི་ལྷག་མ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སློབ་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །གང་གི་ཚེ་ཁམས་གསུམ་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མ་ལུས་པར་གྱུར་བར་བསལ་བ་དེའི་ཚེ་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་གནས་གྱུར་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་རྣམ་པར་གཞག་གོ །གནས་ངན་ལེན་གྱི་གནས་གྱུར་པ་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བག་ལ་ཉལ་གྱི
Chinese
是为九种现证相违品。所知障之过患，是为一切智智之相违品。如是，此等一切过患如何和合断除，是为究竟之道。如是说：心解脱圆满，慧解脱圆满，身之过患皆已断除，具念之因如是，其第一门，如是，眼所识之色等，极调柔，极寂静，极守护，极摄持，极修习，乃至意所识之法等之间。如是说。金刚喻定，当知是为修道之边际，断道之位。彼定亦为无间，以其因故，世间行不能极度饶益。坚固者，一切障不能侵，一切障为侵故坚固。一味者，以无分别一味故。周遍者，以缘一切所知总相真如故。为作彼义之相似义故，薄伽梵说，譬如大石，无裂缝，无冰雹，非空心，聚集一处，极坚硬。处无余尽者，有三种。于无学道获得之心之处转变者，谓法性之心，自性光明，远离一切忽然之近烦恼，是为处转变者，是为真如转变之异名。道之处转变者，谓先证世间道时，即转成出世间道，以有事之余故，亦名有学。何时于三界离贪，一切相违品皆已断尽，尔时之道体性之处转变，是为圆满安立。过患之处转变者，谓阿赖耶识，一切烦恼之习气。
English
These are the nine kinds of opposing factors to manifest realization. The faults of the obscuration of knowledge are the opposing factors to omniscience itself. Thus, how all these faults are harmoniously cut off is the ultimate path. As it is said: "The complete liberation of mind and the complete liberation of wisdom, the faults of the body are all cut off. The cause of mindfulness is like this, its first door, like this, the forms that are known by the eye, etc., are extremely gentle, extremely peaceful, extremely guarded, extremely restrained, and extremely cultivated, even between the dharmas that are known by the mind." Thus it is said. The Vajra-like Samadhi should be known as the limit of the path of cultivation, the state of the path of abandonment. That Samadhi is also uninterrupted, because of its cause, worldly conduct cannot be of great benefit. Steadfastness means that all obscurations cannot penetrate, and all obscurations are firm because of penetration. One taste means that it is one taste because of non-discrimination. Pervasive means that it focuses on the suchness of the generality of all knowable things. In order to make the meaning similar to that meaning, the Bhagavan said, "For example, a large stone, without cracks, without hail, not hollow, gathered in one place, extremely hard." The state of being completely without remainder is of three kinds. The transformation of the state of mind upon attaining the path of no more learning is the mind of the nature of reality, naturally luminous, free from all sudden near afflictions, which is the state of transformation, which is a different name for the transformation into suchness. The transformation of the state of the path is when the previous worldly path is realized, it is transformed into the supramundane path, and because there is a remainder of action, it is also called a learner. When one is free from desire in the three realms, and all opposing factors are completely cut off, then the transformation of the state of the nature of the path is completely established. The transformation of the state of faults is the alaya-vijnana, the habitual tendencies of all afflictions.
Tibetan
་བག་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་བར་རིག་པར་བྱའོ། །ཟད་པར་གྱུར་ནས་ཤེས་པའམ། ཡུལ་དེ་ལ་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཟད་པ་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་ནི་འདི་སྐད་དུ་ཀུན་ནས་འབྱུང་བ་མ་ལུས་པར་སྤངས་ནས་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། དེའི་གནས་སྐབས་ན་རྒྱུ་འགོག་པ་ལ་དམིགས་པ་ ནི་ཟད་པ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་མི་སྐྱེ་བར་གྱུར་ནས་ཤེས་པའམ། ཡུལ་དེ་ལ་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་སྟེ། ཕྱི་མ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་གཏན་དུ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཉིད་དུ་གྱུར་ནས་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདེན་པ་གཞན་ལ་དམིགས་པ་ཡང་ཡིན་པའོ། །ཡང་ན་གང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་བ་ལ་མི་སྐྱེ་བར་དམིགས་པ་དེ་མི་སྐྱེ་བར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །མི་སློབ་པའི་ཆོས་བཅུ་ནི་མི་སློབ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔའི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ། དེ་ལ་མི་སློབ་པའི་ཡང་དག་པའི་ངག་དང་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་འཚོ་བ་རྣམས་ནི་མི་སློབ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོའོ། །ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕུང་པོའོ། །ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་རྟོག་པ་དང་རྩོལ་བ་རྣམས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕུང་པོའོ། །ཡང་དག་པའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕུང་པོའོ། །ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བའི་ཕུང་པོའོ། །ཡང་ལམ་གྱི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་བཞི་དང་མཚན་ཉིད་བཞིའོ། །དེ་ལ་འདིས་དེ་ཁོ་ནའི་ལམ་ཚོལ་བས་ལམ་མོ། །རིགས་པ་མ་ཡིན་པར་གྱུར་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ས་རིགས་པའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པའི་ཉེས་པས་མི་རྟག་པ་ལ་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པའི་སེམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མེད་པ་དེ་ཁོ་ན་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པ་ལ་འཇོག་པས་སྒྲུབ་པའོ། །ངེས་པར་འབྱུང་བའི་གནས་རྟག་པ་བརྟན་དུ་བར་འགྲོ་བས་ངེས་པར་འབྱིན་བ་ཞེས་བྱའོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་རྣམས་ལ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་ཡང་ཡོད་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཡང་ཡོད་དེ། དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ནི་ཤེས་བྱ་ལ་ལེགས་པར་མ་ཞུགས་པ་དང༌། སྒྲུབ་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་ཉིད་མ་རྟོགས་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པའི་བག་ལ་ཉལ་ཡོད་པ་དང༌། མངོན་པར་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་སྤྲོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གོ་རིམས་བཞིན་ནོ། །བཟློག་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་སྟེ། རྒས་པར་ཞུགས་པ་དང༌། སྒྲིབ་པ་མེད་པར་གྱུར་ནས་རྣ
Chinese
应当了知已脱离习气。灭尽而知，或于彼境所知为何，即是灭尽智。谓如是，一切生起皆已断除而知为何，及其位次中，以能断之因为所缘，是名灭尽智。如是，不生而知，或于彼境所知为何，即是不生智。谓于后有，一切痛苦皆成永不生之法性而知为何，亦是缘于他谛。又，凡以痛苦之谛为不生之所缘，彼即名为不生智之异名。无学之十法者，谓以无学之戒等五蕴而作分别。其中，无学之正语、业边及命，是无学之戒蕴。正念与等持是等持之蕴。正见、正思惟及正勤是智慧之蕴。正解脱是解脱之蕴。正智是解脱智见之蕴。又，道谛之四相与四性。其中，以此寻求彼真实之道故，是为道。成为非理作意之烦恼之对治，是为理。以未如实了知彼真实之过患，于无常执常等颠倒想，由诸颠倒想而成为颠倒之心，无有颠倒，即是安立于未如实了知彼真实而成立。决定出离之处，以恒常坚固而行故，说为决定出离。于痛苦等诸谛，无常等十六相，有世间者，亦有出世间者。其中，世间者，谓于所知未善趣入，且与作意相应，且与分别相应。谓未证如实性，且有烦恼随眠，且由名言而戏论故。次第如是。反之，即是出世间者。谓已趣入衰老，且已成无有障碍而
English
It should be known that one has become free from habitual tendencies. Knowing that it is exhausted, or what is known in that realm is the knowledge of exhaustion. That is to say, whatever is known after abandoning all arising, and in that state, focusing on the cause of cessation, is called the knowledge of exhaustion. Similarly, knowing that it is unborn, or what is known in that realm is the knowledge of non-arising. That is to say, whatever is known when all suffering in the future becomes the nature of never arising, is also focused on another truth. Furthermore, whatever focuses on the truth of suffering as unborn is another name for the knowledge of non-arising. The ten dharmas of the non-learner are distinguished by the five aggregates, such as the morality of the non-learner. Among them, the right speech, action, and livelihood of the non-learner are the aggregate of morality of the non-learner. Right mindfulness and samadhi are the aggregate of samadhi. Right view, right thought, and right effort are the aggregate of wisdom. Right liberation is the aggregate of liberation. Right knowledge is the aggregate of the wisdom of seeing liberation. Also, the four aspects and four characteristics of the truth of the path. Among them, because one seeks the true path with this, it is the path. Becoming the antidote to afflictions that are not reasonable, it is reason. Because of the fault of not fully understanding that reality, clinging to permanence in impermanence and other inversions, the mind becomes inverted by the inverted thoughts, without inversion, it is established by not fully understanding that reality. The place of definite emergence, because it goes constantly and firmly, is said to be definite emergence. In the truths of suffering and so on, the sixteen aspects of impermanence and so on, there are worldly ones and also transcendent ones. Among them, the worldly ones are those who have not entered well into what is to be known, and are associated with intention, and are associated with discrimination. That is to say, because they have not realized suchness, and have latent afflictions, and elaborate through names. The order is thus. Conversely, it is the transcendent. That is to say, having entered old age, and having become without obstruction, and