Tibetan
་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་བ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་བྱ་བ་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གང་ཡིན་པའོ། །འདུན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་གང་གུས་པར་སྦྱོར་བ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ལ་རེག་པ་སྟེ། གུས་པར་སྦྱོར་བ་ནི་འདུན་པ་དྲག་པོ་དང་རིམ་གྲོ་ཆེར་བྱས་ཏེ་སྦྱོར་བའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་གང་རྒྱུན་དུ་སྦྱོར་བ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ལ་རེག་པ་སྟེ། གང་རྟག་ཏུ་སྦྱོར་ཞིང་ནམ་ཡང་མི་སྦྱོར་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་སྔོན་གང་གི་ཚེ་རབས་གཞན་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དེས་སེམས་ཀྱི་ས་བོན་ཡོངས་སུ་བརྟས་པའི་ཕྱིར་རང་གི་ངང་གིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་གྱུར་ན་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ལ་རེག་པའོ། །རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཡང་དག་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་བསྒོམ་པ་ལ་འདུན་པ་སྐྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །སེམས་རབ་ཏུ་འཇོག་པ་དང་རབ་ཏུ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་འདིར་བརྗོད་པའི་ལུགས་ཀྱི་གོ་རིམས་སུ་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་གང་སེམས་རབ་ཏུ་འཇོག་པ་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ལ་རེག་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ནང་དུ་འཛིན་ཞིང་ཞི་བར་བྱེད། སྡུད་པར་བྱེད། འཐོབ་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དཔྱོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན་པ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ལ་ལྷག་མཐོང་གི་སྒོ་ནས་སེམས་འབར་བར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །བསྒོམ་པ་ནི་འདུན་པ་ལ་སོགས་པ་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་གོམས་པར་བྱེད་པའོ། །སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་ནི་རྣམ་པ་བཞིར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། འབད་པ་ནི་འདུན་པ་དང༌། རྩོལ་བ་དང་དད་པའོ། །དེ་ལ་འདུན་པ་ནི་རྩོལ་བའི་གནས་སོ། །འདུན་པའི་རྒྱུ་ནི་དད་པ་སྟེ། འདི་ ལྟར་གང་ཟག་གང་ཞིག་དོན་དུ་གཉེར་བར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་དེ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྩོལ་ལོ། །དེ་ཡོད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཡིད་ཆེས་པ་མེད་ན་དོན་དུ་གཉེར་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཕན་འདོགས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་སྟེ། དེས་ལུས་དང་སེམས་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེ་བར་འདོགས་པ་ནི་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་ཏེ། དམིགས་པ་མ་བརྗེད་པས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་དང༌། དེ་ལ་བག་མེད་པར་གྱུར་ན་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གོ་རིམས་བཞིན་ནོ། །གཉེན་པོ་ནི་སེམས་པ་དང་བཏང་སྙོམས་ཏེ། སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན་པ་དང་རབ་ཏུ་འཇོག་པ་མངོན་བར་འདུ་བྱེད་པས་བྱིང་བ་དང་རྒོད་པ་འབྱུང་བ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་དང༌། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ནི་ཞི་གནས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་འདུན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྡུད་པ་དང༌། གཡེང་བ་བཞི་དང་བཅས་པར་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ལ་སོགས་པ་སྒོམ་པ་དེ་ལ་སྡུད་པའི་གཞི་ནི་ལྷག་མཐོང་དང་བྲལ་བ་སྟེ། ལེ་ལོའི་སྒོ་ནས་བྱིང་བར་འགྱུར་རོ། །གཡེང་བའི་གཞི་ནི་མི་སྡུག་པའི་འདུ་ཤེས་དང་བྲལ་བ་སྟེ། རྒོད་པའི་སྒོ་ནས་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་མི་འཛིན་ཏོ། །སྡུད་པ་ནི་རྨུགས་པ་དང་གཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ནང་དུ་ཞུམ་པའོ། གཡེང་བ་ནི་སྡུག་པའི་མཚན་མའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་སྒོ་ནས་ཡུལ་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་འཕྲོ་བའོ། །ཞུམ་པ་མེད་པ་དང་མཐུན་པའི་སྒོམ་པ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་མཚན་མ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་ལ་རྣམ་པར་བལྟ་བའོ། །གཡེང་བ་མེད་པ་དང་མཐུན་པ་ནི་སྐྲ་ལ་སོགས་པའི་རྫས་ལ་མི་གཙང་བར་སོ་སོར་རྟོག་པའོ། །དེ་གཉི་ག་དང་མཐུན་པ་ནི་སྣང་བའི་འདུ་ཤེས་སོ། །དེ་ཡང་བདག་གི་འདུན་པ་ཧ་ཅང་ཡང་ཞུམ་པར་ཡང་མེ་འགྱུར་བ་དང༌། ཧ་ཅང་རབ་ཏུ་གཟུང་བར་ཡང་མ་ཡིན་པ་དང༌། ནང་དུ་བསྡུས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཕྱི་རོལ་ཏུ་གཡེང་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཕྱི་མ་དང་སྔ་མའི་འདུ་ཤེས་དང༌། སྟེང་དང་འོག་གི་འདུ་ཤེས་སུ་བྱའོ་སྙམ་པ་དང༌། དེ་ལྟར་རྣམ་པར་ཕྱེ་བའི་སེམས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་མེད་པས་སྣང་བ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་བསྒོམ་པར་བྱའི་བདག་གི་སེམས་མུན་པ་ཅན་གྱི་ཚུལ་དུ་ནི་མི་འགྱུར་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ གསུངས་སོ། །འབྲས་བུ་ནི་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་པོ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པ་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་རྣམས་ཏེ། བདེན་བ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་སྦྱོར་བས་བསྡུས་པས་དེའི་རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་ནི་དེའི་དབང་གིས་རིང་པོར་མི་ཐོགས་པར་མཐོང་བའི་ལམ་སྐྱེ་བ་དང༌། དེ་ཉིད་ཀྱི་དུས་ན་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་བརྟེན་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་དོ། །སྟོབས་རྣམས་ཀྱིས་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་དབང་པོ་རྣམས་དང་མཐུན་ནོ། །འབྲས་བུ་ལ་ནི་བྱེ་བྲག་ཡོད་དེ། འདི་ལྟར་དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་དེ་ནི་ཇི་སྐད་དུ། མ་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་མི་མ
Chinese
是为了做到这一点。神足的目的，是禅定所成就的事业，即神通等等的差别。欲禅定，是依靠恭敬的修习，而触及心一境性。恭敬的修习，是猛利的欲求和盛大的承事而修习。精进禅定，是依靠持续的修习，而触及心一境性。恒常修习，并且任何时候都不是不修习，这叫做精进。心禅定，是往昔其他世中修习禅定，依靠它使心的种子完全增长的缘故，自己自然而然地与禅定相顺应，就触及心一境性。为了如实显示成就神足的因，应当了知，如经中所说，修习如实断，生起欲求等等。心安住和心执持，应当了知，这是此处所说的次第。其中，心禅定，即心安住，是触及心一境性，这意思是说，心自己将心执持在内，并且寂静，摄集，获得。审虑禅定，即心执持时，意思是说，以毗钵舍那之门使心燃烧。修习，是使欲求等等八种断行串习。这八种断行，应当了知为四种，即是说，努力是欲求和勤奋与信心。其中，欲求是勤奋的基础。欲求的因是信心，这样，任何想要成办某事的人，为了获得它而勤奋。如果对它的存在等等没有确信，就不会想要成办它。利益是极度的调柔，因为它能利益身心。亲近是正念和正知，不忘失所缘，而进入心一境性，并且如果对此放逸，就……
English
It is in order to do this. The object of the miraculous feet is the particular of the deeds accomplished by samadhi, such as miracles. Desire samadhi is to touch the one-pointedness of mind by relying on respectful practice. Respectful practice is to practice with strong desire and great service. Diligence samadhi is to touch the one-pointedness of mind by relying on continuous practice. That which is constantly practiced and never not practiced is called diligence. Mind samadhi is that in other lifetimes in the past, one relied on meditating on samadhi, and because of this, the seeds of the mind were completely increased, so that one's own nature naturally conformed to samadhi, and then one touched the one-pointedness of mind. In order to show the cause of accomplishing the miraculous feet, it should be understood that, as stated in the scriptures, cultivating the right abandonment, generating desire, and so on. Mind abiding and mind holding should be understood as the order of the method spoken of here. Among them, mind samadhi, which is mind abiding, is touching the one-pointedness of mind, which means that the mind itself holds the mind within, and is peaceful, gathers, and obtains. Deliberation samadhi, which is when the mind holds, means that the mind is ignited through the door of vipassana. Cultivation is to familiarize oneself with the eight factors of abandonment, such as desire. These eight factors of abandonment should be understood as four types, that is to say, effort is desire, diligence, and faith. Among them, desire is the basis of diligence. The cause of desire is faith, so that anyone who wants to accomplish something strives to obtain it. If there is no belief in its existence, etc., one will not want to accomplish it. Benefit is extreme gentleness, because it benefits body and mind. Closeness is mindfulness and awareness, not forgetting the object, and entering the one-pointedness of mind, and if one is negligent about this, then...
Chinese
是为了完全断除，按次第是这样。对治是作意和舍，由于作意极度执持和极度放松，就会产生沉没和掉举，要完全舍弃这些，并且没有近分的烦恼，这是为了随顺止观等相。还有，对于欲等收摄，以及和四种掉举一起完全舍弃等修法，对于这种修法，收摄的基础是缺少胜观，因此会由于懈怠而陷入沉没。掉举的基础是缺少不净想，因此会由于掉举而不能如实地执持。收摄是由于昏沉和睡眠而向内收缩。掉举是由于追随可爱的相而向外散乱。与不收缩相应的修法是依靠分别的相而观察法。与不掉举相应的修法是对头发等事物分别观为不净。与这二者相应的修法是光明想。而且，我的意乐既不要过于收缩，也不要过于执持，既不要向内收摄，也不要向外散乱，要作后后和前前的想法，以及作上和下的想法，像这样分别的心的所有缠缚都没有，因此要修具有光明的心，我的心不要变成黑暗的样子，这样作意之后，世尊按次第宣说了。果是如所希望的那样，为了成就神变等功德。诸根的所缘是四圣谛，由于以证悟真谛的方便来摄持，因此会转变成那个样子。果是依靠那个力量，不久就能生起见道，并且在那个时候，是依于与决择分相应的心相续。诸力的所缘等和诸根相同。但在果方面有差别，就像所说的那样，这些的果就是对于不信等不信
English
It is to completely cut off, and the order is like this. The antidote is attention and equanimity. Because of extremely grasping and extremely relaxing the mind, dullness and agitation will arise, and one must completely abandon these, and there are no near afflictions, because it is to follow the characteristics of calm abiding and so on. Also, for the practice of abandoning desire and so on, and the four kinds of agitation, the basis of dullness is the lack of higher vision, so one will fall into dullness due to laziness. The basis of agitation is the lack of the perception of unattractiveness, so one will not truly grasp due to agitation. Dullness is shrinking inward due to drowsiness and sleep. Agitation is scattering outward to objects by following attractive signs. The practice that is in accordance with non-contraction is to contemplate the Dharma based on the characteristics of discernment. The practice that is in accordance with non-agitation is to separately contemplate hair and other things as impure. The practice that is in accordance with both is the perception of light. Moreover, my intention should neither be too contracted nor too grasped, neither contracted inward nor scattered outward, and one should think of later and earlier thoughts, as well as thinking of above and below, and like that, all the entanglements of the differentiated mind are gone, so one should cultivate a mind with luminosity, and my mind should not become like darkness, after making this intention, the Bhagavan spoke in order. The result is as desired, in order to accomplish the qualities of miraculous powers and so on. The objects of the faculties are the four noble truths, because they are held by the means of realizing the truth, so they will transform into that form. The result is that by that power, the path of seeing will arise soon, and at that time, it is based on the mind stream that is in accordance with the decisive part. The objects of the powers and so on are the same as the faculties. But there is a difference in the result, just as it is said, the result of these is disbelief for the unbelieving and so on.
Tibetan
ཐུན་པའི་ཕྱོགས་བསྲབས་པས་ལྷག་པར་བསྟན་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་འདི་དག་གིས་དམིགས་པ་དང་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་མཐུན་དུ་ཟིན་ཡང་མི་བརྫི་བའི་དོན་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་གཞན་ཉིད་དོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པ་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་དག་གི་ཡང་དག་པ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་དྲན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་བདུན་ནོ། །དེ་ལ་དྲན་པ་ནི་གནས་ཀྱི་ཡན་ལག་སྟེ། དྲན་པ་ཉེ་བར་གནས་པ་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་བར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཡན་ལག་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྩོན་འགྲུས་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཡན་ལག་སྟེ། དེས་བགྲོད་པ་ཇི་སྲིད་པར་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དགའ་བ་ནི་ཕན་ཡོན་གྱི་ཡན་ལག་སྟེ། དེས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཚིམ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་བཏང་སྙོམས་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཡན་ལག་སྟེ། དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པས་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེས་གནས་ངན་ལེན་འཇིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་གནས་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཏང་སྙོམས་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་སྟེ། བརྣབ་སེམས་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་བྲལ་བ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྒོམ་པ་ནི་དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དབེན་པ་ ལ་གནས་པ་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཚིག་འདི་དག་དང་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་ལ་དམིགས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དུ་དམིགས་པ་ནི་དེ་ལས་དབེན་བ་ཚོལ་བས་སྡུག་བསྔལ་ལ་དམིགས་པ་ནི་དབེན་པ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྲིད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བར་དམིགས་པ་ནི་དེ་དང་བྲལ་བ་ཚོལ་བས་དེ་ལ་དམིགས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་གནས་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་ལ་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པར་དམིགས་པ་ནི་དེ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་འདོད་པས་དེ་ལ་དམིགས་པ་ནི་འགོག་པ་ལ་གནས་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་འགོག་པར་འགྲོ་བའི་ལམ་ནི་དེས་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་སྤོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་དེ་ལྟར་དམིགས་པ་ནི་བསྒོམ་པ
Chinese
由于共同的方面被抑制，因此更加显现，因此，这些虽然在目标和自性等方面一致，但由于不混淆之义的差别，就是菩提的其他支分。菩提支分的目标是，四圣谛的真实性如何，这被称为胜义清净的目标的同义词。自性是忆念等七法。其中，忆念是处的支分，忆念安住是为了显现一切善法。择法是自性的支分，因为是菩提的特征。精进是决定的支分，因为它行进到所行之处。喜是利益的支分，因为它使心续满足。轻安、禅定和舍是无有遍一切烦恼的支分，其中，轻安不会遍一切烦恼，因为它摧毁了恶趣。禅定不会遍一切烦恼，因为它转变了处所。舍是无有遍一切烦恼，因为远离贪心和不悦意，是并非烦恼性的状态的自性。修习是忆念正等觉支分，住在寂静处修习等，这些词语和顺序一样，以圣谛为目标，就是完全开示了修习菩提支分，就像这样，以痛苦为痛苦本身为目标，就是寻求从中解脱，以痛苦为目标，就叫做住在寂静处。有生的特征是痛苦的集起，以痛苦集起为目标，就是寻求脱离它，以它为目标，就是住在离欲处。以痛苦的止息为痛苦的止息为目标，就是想要现证它，以它为目标，就是住在止息处。走向痛苦止息的道，因为它舍弃了痛苦，所以叫做完全舍弃。因此，像那样以它为目标就是修习。
English
Because the common aspects are suppressed, it is even more evident. Therefore, although these are the same in terms of object and nature, etc., they are other limbs of enlightenment due to the difference in the meaning of not confusing. The object of the limbs of enlightenment is how the truth of the four noble truths is, which is called the synonym for the object of ultimate purity. The nature is the seven dharmas such as mindfulness. Among them, mindfulness is the limb of the place, and mindfulness abiding is for manifesting all virtuous dharmas. Discrimination of dharma is the limb of nature, because it is the characteristic of enlightenment. Diligence is the limb of determination, because it goes as far as it goes. Joy is the limb of benefit, because it satisfies the mind stream. Pliancy, samadhi, and equanimity are the limbs without all afflictions. Among them, pliancy will not be all afflictions, because it destroys the evil realms. Samadhi will not be all afflictions, because it transforms the place. Equanimity is without all afflictions, because it is the nature of a state that is not afflicted, being free from greed and displeasure. Cultivation is the limb of mindfulness, perfect enlightenment, dwelling in a solitary place, cultivating, etc. These words and order are the same, taking the noble truths as the object is the complete teaching of cultivating the limbs of enlightenment, just like this, taking suffering as suffering itself as the object is seeking liberation from it, taking suffering as the object is called dwelling in a solitary place. The characteristic of existence is the arising of suffering, taking the arising of suffering as the object is seeking to be free from it, taking it as the object is dwelling in a place free from desire. Taking the cessation of suffering as the object of the cessation of suffering is wanting to realize it, taking it as the object is dwelling in the place of cessation. The path to the cessation of suffering is called complete abandonment because it abandons suffering. Therefore, taking it as the object in that way is cultivation.