Tibetan
ན་བར་སྒྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཐོག་མ་ཉིད་དུ་སྐྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ། སྔར་སྐྱེ་ན་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་ཚེ་དེ་ཉིད་དམ་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་སྐྱེས་ནས་མངོན་དུ་འགྱུར་རོ། །འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་སྟེ། གཟུགས་མེད་པ་ཐོབ་པ་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་ཞེ་ན། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཉིད་གཟུགས་མེད་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ངེས་པ་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་གཟུགས་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དེ་ཐམས་ཅད་གཟུགས་མེད་པ་ཞི་བ་རྣམ་པར་ཐར་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བྱེད་ལ། གང་ཡང་གཟུགས་མེད་པ་ཞི་བ་རྣམ་པར་ཐར་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བྱེད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་གཟུགས་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། མུ་བཞིར་འགྱུར་ཏེ་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུགས་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ནི་མུ་དང་པོའོ། །བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཐོབ་པའི་འཕགས་པ་གཟུགས་མེད་པར་སྐྱེ་བ་དོན་དུ་མི་གཉེར་བ་ལ་སྤོང་བའི་ལམ་བསལ་ནས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ལམ་ལ་གནས་ཏེ་གཟུགས་མེད་པ་ཞི་བ་རྣམས་པར་ཐར་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ནི་མུ་གཉིས་པའོ། །དེ་ཉིད་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དོན་དུ་གཉེར་ཞིང་སྤོང་བའི་ལམ་ལ་གནས་ཏེ་གཟུགས་མེད་པ་ཞི་བ་རྣམ་པར་ཐར་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ནི་མུ་གསུམ་པའོ། །རྣམ་པ་དེ་དག་མ་གཏོགས་པ་ནི་མུ་བཞི་པའོ། གཟུགས་མེད་པར་སྐྱེས་པ་རྣམས་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་དུ་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། ཞི་བར་གནས་པས་གནས་པར་འདོད་པའི་འཕགས་པ་རྣམས་མིའི་ནང་དུ་དེ་ མངོན་པར་བསྒྲུབས་ནས་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་དོ། །གཟུགས་མེད་པར་སྐྱེས་པ་དེ་དག་ནི་བསྒྲིམ་མི་དགོས་པར་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་བ་མཆོག་ཏུ་ཞི་བ་རྣམ་པར་ཐར་པ་ལ་གནས་པས་གནས་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཡང་འབད་པ་མི་རྩོམ་མོ། །ལམ་ཆུང་དུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཆུང་དུ་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་ནས་རྣམ་པ་དགུར་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ། བསྒོམས་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམ་པ་རིམ་གྱིས་སྤང་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ལམ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་དུས་ཉོན་མོངས་པ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་སྤང་ཞེ་ན། དེ་ནི་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་པ་དང་ཤིན་ཏུ་བྲལ་ཞིང་འཛེམ་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཀུན་དུ་འབྱུང་བས་དེ་རྟོགས་པར་སླ་ཞིང་ཡོངས་སུ་གཅད་པར་སླ་བ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་དྲི་མ་ཆེ་ལོང་བཞིན་དུ་གཉེན་པོ་ཆུང་ངུས་སེལ་ཏོ། །གང་ཡོངས་སུ་གཅད་པར་
Chinese
名为“那瓦萨达波”是指最初产生的意思。如果先前已生，则在人类之中，于该生命或色界中出生而显现。圣者声闻已离色界之贪欲，获得无色界，如何于色界中出生呢？已离色界贪欲者，不一定入于无色界之等持。因此，凡是已离对色之贪欲者，皆入于无色界寂静解脱之等持；而凡是入于无色界寂静解脱之等持者，是否皆已离对色之贪欲呢？有四句差别，依赖于不可胜伏，对色离贪是第一句。获得第四禅之圣者，不追求于无色界出生，断除舍弃之道，安住于殊胜之道，而入于无色界寂静解脱之等持，是第二句。彼者追求离贪，安住于舍弃之道，而入于无色界寂静解脱之等持，是第三句。除以上情况之外，是第四句。为何已生于无色界者不显现呢？因安住于寂静，欲安住之圣者于人类之中，成就彼等而令显现。那些已生于无色界者，无需努力，因由异熟所生之极寂静解脱而安住，因此亦不努力令其显现。小道、中道、大道各自又以小等分为三种，从而分为九种，是为了显示通过修习而逐渐舍弃应舍弃之物。为何小道之小时舍弃大烦恼之大者呢？因为此乃极度远离羞耻和惭愧，于无所顾忌之心续中普遍产生，故易于了悟且易于断除。因此，此如大污垢般，以小对治力即可消除。凡是完全断除
English
The term "Nava-sadhapo" means to produce initially. If one has already been born, then among humans, one is born in that very life or in the realm of form and manifests. Noble Hearers have abandoned desire for the realm of form, having attained the formless realm, how are they born in the realm of form? Those who have abandoned desire for the realm of form are not necessarily absorbed in the samadhi of the formless realm. Therefore, all who have abandoned desire for form enter into the samadhi of the peaceful liberation of the formless realm; and are all those who enter into the samadhi of the peaceful liberation of the formless realm free from desire for form? There are four possibilities, depending on what is insurmountable; being free from desire for form is the first possibility. A noble one who has attained the fourth dhyana, not seeking birth in the formless realm, clears the path of abandonment, abides in a special path, and enters into the samadhi of the peaceful liberation of the formless realm, is the second possibility. That same one seeks to be free from desire, abides in the path of abandonment, and enters into the samadhi of the peaceful liberation of the formless realm, is the third possibility. Apart from these situations, it is the fourth possibility. Why do those born in the formless realm not manifest? Because they abide in peace, the noble ones who wish to abide accomplish those things among humans and cause them to manifest. Those who are born in the formless realm do not need to strive, because they abide in the supremely peaceful liberation arising from maturation, therefore they also do not make effort to make it manifest. Each of the small, medium, and great paths is divided into three types by smallness and so on, and thus they are classified into nine types, in order to show that what is to be abandoned by cultivation is abandoned gradually. Why does the smallest of the small paths abandon the greatest of the great afflictions? Because it arises pervasively in the mind-stream that is utterly devoid of shame and embarrassment and is without hesitation, it is easy to realize and easy to completely cut off. Therefore, it is eliminated by a small antidote, like a large stain. Whatever is completely cut off
Tibetan
དཀའ་བར་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་ཞིང་ཕྲ་ལ་རྒྱུད་ལ་ཞེན་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་དེ་ནི་དྲི་མ་ཆུང་ངུ་བཞིན་དུ་གཉེན་པོ་ཆེན་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་སེལ་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ལས་བཟློག་ནས་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པར་རིག་པར་བྱའོ། །སྦྱོར་བའི་ལམ་ནི་ལམ་གང་བསྒོམས་པས་ཆེན་པོའི་ཡང་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པའི་བྱེ་བྲག་དང་ཕྱོགས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་གྱི་ཆ་ཤས་རེ་རེ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རིམ་གྱིས་གནས་གྱུར་པ་དེ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་སྦྱོར་བའི་ལམ་ཞེས་བྱའོ། །གང་གི་འོག་ཏུ་དེ་ཉོན་མོངས་པའི་བྱེ་བྲག་གི་རྣམ་པ་དང༌། ཕྱོགས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་མ་ལུས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དེས་གནས་ངན་ལེན་མེད་པར་གནས་གྱུར་པ་དེ་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ལོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་ནི་གང་གིས་གནས་གྱུར་པ་དེ་སོ་སོར་རང་གིས་མྱོང་བའོ། །ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ནི་དེའི་འོག་ཏུ་ཉོན་མོངས་པ་ལྷག་མ་སྤོང་པར་བྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་དང་བར་ཆད་མེད་པ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་གང་ཡིན་པའོ། །རྣམ་གྲངས་གཞན་དུ་ན་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བར་སྦྱོར་བ་བཏང་སྟེ། མདོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་སེམས་པའམ་སྡར་བསམ་པ་དང་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཆོས་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ གནས་པས་གནས་པའམ། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་གཞན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་གཞན་པ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ལམ་གང་ཡིན་པའོ། །ཡང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་མངོན་པར་སྒྲུབ་པའམ་དེ་དག་གི་གནས་པའི་ལམ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམ་པའི་ལམ་རྒྱ་ཆེར་བཤད་ནས་དེའི་ཞར་ལ་བྱུང་བའི་ལམ་བསྒོམ་པ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ལམ་བསྒོམ་པ་རྣམ་པ་བཞི་ནི་ཡང་དག་པར་སྤོང་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་མཐུན་མཐུན་དུ་སྦྱར་རོ། །དེ་ལ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པ་ནི་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་བསྒོམ་པ་སྟེ། དེས་དགེ་བའི་ཆོས་མ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྟེན་པ་བསྒོམ་པ་ནི་བརྟེན་པ་ཉིད་བསྒོམ་པ་སྟེ། དགེ་བའི་ཆོས་ཐོབ་པ་གོམས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསལ་བའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པ་ནི་བསལ་བའི་དོན་དུ་བསྒོམ་པ་སྟེ། ཀུན་འབྱུང་བའི་གནས་སྐབས་སུ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་སེལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉེན་པོ་བསྒོམ་པ་ནི་གཉེན་པོ་ལ་བསྒོམ་པ་སྟེ། མ་འོངས་པའི་མི་དགེ་བའི་ཆོས་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་གྲང་གཞན་དུ་ན་འཕགས་པའི་ལམ་སྐྱེ་བ་ན་རང་གི་བག་ཆགས་འཇོག་པ་དེ་ནི་བག་ཆགས་ཐོབ་པར་
Chinese
在一切时处难以生起，细微且执着于相续的微小烦恼，如同微尘般，以强大的对治力遣除。因此，应知从不顺品之相中逆转，安立于顺品之相中。加行道是指，通过修习任何道，逐渐脱离大中之大等烦恼的各种相状以及有分恶趣的各个部分，从而使状态转变，这在修道中被称为加行道。在其下，由于脱离了烦恼的各种相状以及所有的有分恶趣，因此通过它使状态转变为没有恶趣，这就是无间道。解脱道是指，通过什么使状态转变，那就是各自自己体验的。胜道是指，在其下，无论是舍弃剩余烦恼的加行道，还是无间道和解脱道。另一种说法是，胜道是指舍弃对治烦恼的加行，或者思维经部等法，或者怯懦的思考，或者安住于通达之法中，各自进行观察；或者安住于其他等持中，其他的等持是等持之道。此外，显现神通等殊胜功德，或者显现那些功德的安住之道。如是广说修道后，接着讲述随之而来的道修习。道修习有四种，是就正确断除而言的，应如何相应地结合。其中，为了获得而修习，是指为了获得之义而修习，由此能使未获得的善法得以获得。依止修习是指，修习依止本身，由此能使已获得的善法得以熟练。为了遣除而修习是指，为了遣除之义而修习，由此能在生起之际遣除不善之法。对治修习是指，修习对治，由此能使未来不善之法成为不生之法。另一种说法是，圣道生起时，安立自己的习气，这就是获得习气。
English
The subtle afflictions that are difficult to arise at all times and places, subtle and clinging to the continuum, are eliminated by the power of great antidotes, just like tiny dust. Therefore, it should be known that one should reverse from the aspect of the unfavorable side and establish oneself in the aspect of the favorable side. The path of application refers to the gradual transformation of the state through the cultivation of any path, as it separates from the various aspects of afflictions such as the great among the great, and each part of the unfortunate realms of existence. This is called the path of application in the path of cultivation. Below that, since it is free from the various aspects of afflictions and all the unfortunate realms of existence, it transforms the state into one without unfortunate realms, which is the path of no interruption. The path of liberation refers to what transforms the state, which is experienced individually by oneself. The path of distinction refers to the path of application, the path of no interruption, and the path of liberation, which eliminate the remaining afflictions. Alternatively, the path of distinction refers to abandoning the application of counteracting afflictions, or contemplating the Dharma such as the Sutras, or thinking timidly, or abiding in the Dharma that has been understood, observing each separately; or abiding in other samadhis, the other samadhis are the path of samadhi. Furthermore, manifesting special qualities such as clairvoyance, or the path of abiding in those qualities. Having extensively explained the path of cultivation in this way, the cultivation of the path that follows is then discussed. There are four types of path cultivation, which are in terms of correct abandonment, and how they should be combined accordingly. Among them, cultivating for the sake of attainment refers to cultivating for the meaning of attainment, thereby enabling the attainment of virtuous Dharmas that have not been attained. Cultivating reliance refers to cultivating reliance itself, thereby enabling the virtuous Dharmas that have been attained to become familiar. Cultivating for the sake of elimination refers to cultivating for the meaning of elimination, thereby enabling the elimination of non-virtuous Dharmas at the time of arising. Cultivating antidotes refers to cultivating antidotes, thereby enabling future non-virtuous Dharmas to become non-arising Dharmas. Another way of saying it is that when the noble path arises, it establishes its own imprints, which is the attainment of imprints.