Tibetan
་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་འདིར་དགོངས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་གཉིས་ནག་པོ་དང་དཀར་པོ་ཉིད་དུ་ཕན་ཚུན་འདྲ་བར་གྱུར་པས་ནག་པོ་དང་དཀར་པོ་ལས་གཅིག་ཏུ་རྣམ་པར་གཞག་གོ །དེ་ལ་བསམ་པ་གནག་ལ་སྦྱོར་བ་དཀར་བ་ནི་དཔེར་ན་འགའ་ཞིག་གཞན་དག་ལ་སླུ་བར་འདོད་ནས་དེ་དག་ཡིད་ཆེས་པར་བྱ་བའི་མཚན་མར་བསམ་པས་སྦྱིན་པ་རྣམས་སྦྱིན་པ་ནས་རབ་ཏུ་འབྱུང་བའི་བར་དུའོ། །སྦྱོར་བ་གནག་ལ་བསམ་པ་དཀར་བ་ནི་དཔེར་ན་འགའ་ཞིག་བུ་འམ་སློབ་མ་ལ་མི་ཕན་པ་བཟློག་པར་འདོད་ཅིང་ཕན་པ་ལ་སྦྱོར་བར་འདོད་ནས། སྙིང་བརྩེ་བའི་སེམས་ཀྱིས་ལུས་དང་ངག་གིས་དྲག་ཏུ་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་རོ། །མི་གནག་ཅིག་དཀར་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་ལས་ཟད་པར་འགྱུར་བའི་ལས་གང་ཞེ་ན། སྦྱོར་བ་དང་བ་ཆད་མེད་པའི་ལམ་རྣམས་ལ་ཟག་པ་མེད་པའི་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྦྱོར་བ་དང་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་རྣམས་ནི་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་མི་གནག་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་དྲི་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཀར་བ་ནི་གཅིག་ཏུ་རྣམ་པ་བྱང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པར་མི་འགྱུར་བ་ནི། འཁོར་བ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལས་ཟད་པར་འགྱུར་བ་ནི་ནག་ པོ་ལ་སོགས་པ་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ལས་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་འདི་ཉིད་ཟག་པ་མེད་པའི་ལམ་དེས་རྣམ་པར་སྨིན་པ་འབྱིན་པའི་བག་ཆགས་ལེགས་པར་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེ་བྲག་མེད་པར་ཟག་པ་མེད་པའི་ལས་འདི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བར་དུ་གཅོད་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཡོན་པོ་དང༌། ཉེས་པ་དང༌། རྙོག་པ་དང༌། བཙང་བ་དང༌། ཐུབ་པ་རྣམས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡོན་པོ་ནི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་དྲང་པོའི་ལམ་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་འབྱུང་བའི་སྒྲིབ་པར་གྱུར་པའོ། །ཉེས་པ་ནི་ལུས་ལ་སོགས་པའི་ལས་གང་གིས་རྣམ་པར་སུན་ཕྱུང་བའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་དེ་དང་འདྲ་བའི་སྒྲིབ་པར་གྱུར་པའི་ལས་འབྱུང་ངོ༌། །རྙོག་པ་ནི་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་ལ་བརྟེན་པའི་ལུས་ལ་སོགས་པའི་ལས་གང་ཡིན་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་དད་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མ་དད་པའི་རྙོག་པས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམས་གྲངས་གཞན་དུ་ན། རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་མཐར་ལྷུང་བ་སྟེ། དབུ་མའི་ལམ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ཡོན་པོའོ། །སྐུར་བའི་ལྟ་བས་ཡོངས་སུ་བཟུང་སྟེ་རྣམ་པར་བྱང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ་རབ་ཏུ་ཞེ་སྡང་བའི་
Chinese
当知，此乃此间之意。彼二者，黑与白，自性成互相相似，故于黑与白中立一。其中，心黑而行白者，譬如有人欲欺骗他人，为使彼等生信，以布施等想为相，从布施乃至出家。行黑而心白者，譬如有人欲遮遣于子或弟子之无益，欲饶益之，以慈爱之心，身语厉行，彼时，即成遍计所执。何为非黑非白，不异熟且业尽之业？谓与加行及无间道诸道相应之无漏业。与加行及无间道诸道相应者，乃是断除之对治故。其中，非黑者，乃因无有烦恼垢染故。白者，乃因一向清净故。不异熟者，乃因与轮回相违故。业尽者，谓黑等有漏之三业，彼等即由此无漏道善能摧坏能生异熟之习气故。无有差别，此无漏业，于一切中断除与随顺，及就自性之自在而论，当知应次第安立庸劣、罪过、混浊、清净、堪能。其中，庸劣者，谓身语意之业，正直道八支圣道生起之障碍。罪过者，谓身等之业，以何能摧伏，于心相续中生起与彼相似之障碍之业。混浊者，谓依于外道见之身等之业，以于佛教不信之不顺品，为不信之混浊所遍执故。异名者，堕于常断二边，与中道相违故，为庸劣。以诽谤之见所遍执，于安立清净极生嗔恚之
English
It should be known that this is the meaning here. These two, black and white, become similar to each other in nature, therefore, one is established from black and white. Among them, the mind is black but the action is white, for example, someone wants to deceive others, and in order to make them believe, they think of giving as a sign, from giving to renunciation. The action is black but the mind is white, for example, someone wants to prevent what is not beneficial to a child or disciple, and wants to benefit them. With a heart of love, they act fiercely with body and speech, at that time, it becomes completely afflicted. What is the karma that is neither black nor white, does not ripen, and exhausts karma? It is called the uncontaminated karma that corresponds to the paths of application and the immediate path. Those that correspond to the paths of application and the immediate path are the antidotes to abandonment. Among them, non-black is because there is no defilement of afflictions. White is because it is always pure. Non-ripening is because it is contrary to samsara. Exhausting karma means that the three contaminated karmas, such as black, are well destroyed by this uncontaminated path, which can produce the habit of ripening. Without distinction, this uncontaminated karma, in all interruptions and conformity, and in terms of the freedom of its own nature, it should be known that mediocrity, sin, turbidity, purity, and ability should be established in order. Among them, mediocrity is the karma of body, speech, and mind, which is an obstacle to the arising of the straight path, the eightfold noble path. Sin is the karma of body, etc., which can be subdued by what, and in the mind stream arises karma that is similar to the obstacle. Turbidity is the karma of body, etc., which is based on the views of non-Buddhists, because it is completely grasped by the turbidity of disbelief, which is contrary to faith in Buddhism. Another name is falling into the two extremes of permanence and annihilation, which is contrary to the Middle Way, so it is mediocre. Completely grasped by the view of slander, extremely angry at the establishment of purity.
Tibetan
ཕྱིར་ཉེས་པའོ། །འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བས་ཡོངས་སུ་བཟུང་སྟེ། བདག་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ལ་ལྟ་བའི་བར་དུ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་རྙོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཙང་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པ་དང༌། ལྟ་བ་དྲང་པོས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་གང་ཡིན་པ་སྟེ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྟ་བ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པའི་དྲི་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐུབ་པ་བ་ནི་གང་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པ་རྣམས་ཀྱི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཟག་པ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ཐུབ་པ་རྣམས་ཀྱི་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱིན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྦྱིན་པ་པོར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ཕྱིར་ཞིང་སྦྱིན་པ་སྟོན་ཏེ། དེའི་དང་ཚུལ་ཅན་དུ་གྱུར་པས་ཡང་དང་ཡང་སྦྱིན་བའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་སྦྱོང་རྣམས་དང་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཕྱོགས་མི་འབྱེད་པར་སྦྱིན་པ་སྟོན་ཏེ། འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་བྱེ་བྲག་མེད་པར་སྦྱིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི། འདོད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་སྦྱིན་པ་སྟོན་ཏེ། བསམ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོ་བྱད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཏོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷུག་པར་གཏོང་བ་དང༌། ལག་བརྐྱང་བ་དང༌། གཏོང་བ་ལ་དགའ་བ་དང་མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་པའི་དང་ཚུལ་ཅན་དང༌། གཏོང་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང༌། སྦྱིན་པ་ལེགས་པར་འགེད་པ་ལ་དགའ་བ་ཞེས་བྱའི་ཚིག་འདི་དག་ནི་མི་གནས་པར་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དང་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །མི་གནས་པའི་སྦྱིན་པ་ནི་སྲིད་པ་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་མི་བསྔོ་བ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །སྦྱིན་པར་བྱ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ལྡང་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་གནོད་པས་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་པ་སྟོན་ཏེ། གནོད་པས་གྲུབ་པ་ནི་ལྡང་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་གནས་ན་འདུག་ཅིང་གཞན་གྱིས་བཅོལ་བ་བསྙོན་པས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལག་དར་བའི་མཐུས་བསྒྲུབས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་གཞན་ལས་ཕྲོགས་པ་མ་ཡིན་པ་སྟོན་ཏོ། །གཞན་ལས་ཕྲོགས་པ་ནི་ལག་དར་བའི་མཐུས་བསྒྲུབས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གི་ཤ་ཐང་བར་ཐབས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་པ་ཕྲོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡུལ་དང་དྲི་མས་མ་ཕོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་དངོས་པ་མ་རུལ་ཅིང་དྲི་མ་མེད་པ་སྟོན་ཏེ། རྡུལ་དང་དྲི་
Chinese
过失啊！ 以坏聚见完全执持，为了断绝观无我的那唯一，故称扰乱。 清净是指以极度清净的戒律完全摄持，以及以正见完全摄持的身语意之业，因为舍弃了违背戒律和见解的垢染。 堪能者是指所有学习者和非学习者的身语意之业无有漏失，因为那是堪能者之业。 以布施圆满的自性来说，成为布施者，这显示了向外布施的田地，因为具有那样的习性，所以再三布施。 给予沙门和婆罗门等，这显示了不分宗派的布施，因为对于一切希求没有差别地布施。 食物和饮品等， 显示了圆满希求的布施，因为如所思般完全施舍一切资具之物。 慷慨施舍，伸出手臂，喜欢施舍，具有供养布施的习性，布施圆满，喜欢妥善分配布施，这些词语应当按照不执著的布施等次第来理解。 不执著的布施应当理解为不是为了生存和享受而完全回向。 以布施之物圆满的自性来说，以生起的精进所获得，这显示了布施之物不是由损害所成办，因为由损害所成办不是以生起的精进所获得，因为安住于自己的处所，并且以否定他人所托而获得。 以手的力量所成办，这显示了布施之物不是从他人处抢夺。 从他人处抢夺不是以手的力量所成办，因为以各种方法使那些人的肉干枯而抢夺。 未被灰尘和污垢所触及，这显示了布施之物未腐烂且无有污垢，灰尘和污
English
It is a fault! Being completely seized by the view of perishable aggregates, it is called disturbance because it cuts off the view of that very selflessness. Cleanliness refers to whatever actions of body, speech, and mind are completely grasped by extremely pure morality and completely grasped by right view, because it abandons the defilements that go against morality and views. The capable one refers to the actions of body, speech, and mind of all learners and non-learners that are without outflows, because that is the action of the capable ones. Speaking of the perfection of generosity, becoming a giver, this shows the field of outward giving, because having such a habit, one gives again and again. Giving to monks and Brahmins, etc., this shows non-sectarian giving, because there is no difference in giving to all desires. Food and drink, etc., shows the giving of complete desire, because all objects of use are completely given away as thought. Generously giving, extending one's arm, delighting in giving, having the habit of making offerings and giving, perfection of giving, delighting in properly distributing giving, these words should be understood in the order of non-attachment to giving, etc. Non-attachment to giving should be understood as not being completely dedicated for the sake of existence and enjoyment. Speaking of the perfection of the object of giving, obtained by the diligence of arising, this shows that the object of giving is not accomplished by harm, because what is accomplished by harm is not obtained by the diligence of arising, because it abides in its own place and is obtained by denying what others have entrusted. Accomplished by the power of the hand, this shows that the object of giving is not robbed from others. Robbing from others is not accomplished by the power of the hand, because it is robbed by various means of making the flesh of those people dry. Not touched by dust and dirt, this shows that the object of giving is not rotten and without dirt, dust and dirt.