Tibetan
་པ་མེད་པས་ཡིད་བདེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ན་ནི་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ཤས་ཆེ་བའི་བསམ་གཏན་པ་རྣམས་ཀྱི་དགའ་བ་དང༌། བདེ་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་བསྐྱེད་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཉིད་དེ། །དེ་ན་བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་དང་ཡང་མཚུངས་པར་ལྡན་ནོ། །མ་རིག་པ་མ་འདྲེས་པ་ཡང་བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང༌། མཚུངས་པར་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ་ཚུལ་འདི་འདྲ་བར་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་བཏང་སྙོམས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་ཞེ་ན། །ཐ་མལ་པར་འདུག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ནུབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུན་ཇེ་ཆུང་ཇེ་ཆུང་དུ་འགྲོ་བས་རྒྱུན་ཆད་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་རྒྱུན་ཆད་པའི་ཕྱིར་ཐ་མར་གདོན་མི་ཟ་བར་ཐ་མལ་པར་འཇུག་པའི་སྒོ་ནས་བཏང་སྙོམས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ན་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་བཞི་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་ཏེ། །དེ་ན་སྣ་དང་ལྕེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ང་རྒྱལ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དེ། །ཡོངས་སུ་འཇལ་བའི་སྒོ་ནས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ང་རྒྱལ་ནི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་འཇུག་པ་ཉིད་དེ། །གང་ཡང་རུང་བའི་ཡན་ལག་གིས་ཁེངས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་པའི་ཁམས་ན་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་དག་ནི་བཅུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ན་གང་དག་དེའི་རྒྱུ་དང༌། གཞིའི་གནས་ཀྱིས་ཀྱང་ལོག་པར་རྟོག་པ་དག་གོ །། དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཇི་ལྟར་མཐུན་མཐུན་དུ་ལོག་པར་རྟོག་པ་དག་སྟེ། །དེ་ནི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་གང་དག་གང་གི་ཚེ་དམིགས་པ་དེ་དག་དེ་ལ་ཅི་ལོག་པར་རྟོག་པར་རིག་པར་བྱ་ཞེ་ན། །ཟག་པ་མེད་པའི་དམིགས་པ་དག་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་གདོན་མི་ཟ་བར་ཕྲ་རྒྱས་སུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ན་ནི་ཁོང་ཁྲོ་བ་མེད་པས་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་དག་ནི་དགུའོ། །གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ནའང་དེ་བཞིན་ནོ། །འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་བསྒོམས་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་སྟེ། མཐོང་བའི་ལམ་སྐྱེས་སུ་ཟིན་ཡང་གང་ལ་བརྟེན་ནས་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ལ་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བའོ། །ཇི་སྐད་དུ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་བྲན་ཅན་ཁོ་བོས་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ལ་བདག་གམ་བདག་གིར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ལ་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་དང༌། ངའོ་སྙམ་པའི་འདུན་པ་དང༌། ངའོ་སྙམ་པའི་བག་ལ་ཉལ་མ་སྤངས་པའོ། །ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་སོ། །མ་བཀག་གོ །མཐའ་མེད་པར་མ་བྱས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དཔེར་ན་མ་མའི་གོས་དྲི་མ་ཅན་དུ་གྱུར་པ་བུལ་ཏོག་ལ་སོགས་པས་ལེགས་པར་བཀྲུས་ཏེ་དྲི་མ་མེད་པར་གྱུར་ཀྱང་དེ་ཞེན་པར་གོས་པས་དྲི་མ་ནམ་པའི་བག་ཡོད་དེ། དེ་སྤོས་དྲི་ཞིམ་པོ་བསྒོ་བས་ཡང་བསལ་བར་བྱ་དགོས་པ་དེ་བཞིན་དུ་མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་དྲི་མ་སྤངས་པའི་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ལ་ཡང་སྔོན་མངོན་པར་ཞེན་ཏེ་གོམས་པར་བྱས་པ་དངོས་པོ་མ་གཏོགས་པའི་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་རྗེས་སུ་འབྲང་སྟེ། དེ་ནི་ལམ་བསྒོམས་པས་སྤང་བར་བྱ་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་ཆད་པར་ལྟ་བས་བསྡུས་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེས་བདག་གི་བདག་གང་ཡིན་ཞེས་ ཡོངས་སུ་མི་ཆད་པའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཡིད་ཕྱིར་ལྡོག་པར་བྱེད་དོ། །ལྟ་བའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པ་མ་གཏོགས་པར་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ནི་བསྒོམས་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་དག་གོ །དེའི་གཞིའི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ལ་ཉལ་མ་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ནི་འབྱུང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །ཉེས་དམིགས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ལ་གནོད་པ་དང་གཞན་ལ་གནོད་པ་དང༌། །གཉི་ག་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་བ་དང༌། །མཐོང་བའི་ཆོས་ཀྱི་ཁ་ན་མ་ཐོབ་བ་བསྐྱེད་པ་རྣམས་དང༌། །ཚེ་ཕྱིའི་མའི་ཁ་ན་མ་ཐོབ་པ་བསྐྱེད་པ་དང༌། དེ་ལས་བྱུང་བའི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་མྱོང་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་ནས་ཉོན་མོངས་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དབང་དུ་མི་ལེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡོངས་སུ་སྤང་ངོ༌། །མ་སྐྱེས་པ་མི་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ལམ་བསྒོམ་མོ། །འདྲེས་པ་ལ་དམིགས་པས་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་དད་པ་ལ་དམིགས་པ་སྟེ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ ། གལ་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་དོ་ཞེས་བདག་མེད་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བར་འགྱུར་ན། །མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅིའི་ཕྱིར་བསྟན་ཞེ་ན། །དེ་དག་ནི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ་མ་ཡིན་གྱི་བདག་མེད་པའི་
Chinese
因为没有喜悦，所以没有心里的快乐。在色界，那些疑惑心重的禅定者们的喜悦和快乐，是随着禅定力量的增长而产生的。在那里，快乐和心里的快乐是相应的。没有与无明混杂的，也与快乐和心里的快乐相应，以及不相应的，应该从这些方面来观察。为什么所有烦恼都与舍相应呢？因为依靠平常的状态而消失。也就是说，烦恼的延续越来越小，因为延续断绝的力量而断绝，最终不可避免地通过进入平常的状态而与舍相应。在色界，与四种识蕴相应，因为那里没有鼻识和舌识。我慢等与意识蕴相应，因为它们是通过完全衡量而产生的。 我慢是专注于一个方面，因为它会被任何一个支分所充满。欲界中，通过见道所要断除的有十种，也就是说，在那里，那些以其原因和基础为依据的颠倒分别。同样，对于集起等，也应该理解为以各自相应的方式颠倒分别。因此，应该知道这些是通过见道所要断除的。为什么应该知道，在任何时候，所缘境都是对它的颠倒分别呢？因为无漏的所缘境不会使有漏的事物变得微细增长。在色界中，因为没有嗔恚，所以通过见道所要断除的痛苦等有九种。在无色界也是如此。俱生我见是通过修道所要断除的，即使已经获得了见道，但仍然会产生圣者声闻认为“我”的我慢。正如具寿婆罗门所说：“我，奴隶，对这五个取蕴，既不认为是我，也不认为是我的，但是
English
Because there is no joy, there is no mental happiness. In the realm of form, the joy and happiness of those meditators who have great doubt are produced following the increase of the power of samadhi. There, happiness and mental happiness are corresponding. Also, that which is not mixed with ignorance corresponds with happiness and mental happiness, and one should observe in this way based on that which is not corresponding. Why are all afflictions corresponding with equanimity? Because they disappear relying on the ordinary state. That is to say, the continuation of afflictions becomes smaller and smaller, and because of the power of the cessation of the continuation, it inevitably corresponds with equanimity through entering the ordinary state. In the realm of form, it corresponds with the four aggregates of consciousness, because there is no nose and tongue consciousness there. Pride and so on correspond with the aggregate of mind consciousness, because they arise through complete measurement. Pride is focused on one aspect, because it will be filled with any branch. In the desire realm, there are ten things to be abandoned by seeing suffering, that is to say, there, those who have inverted discriminations based on its cause and basis. Similarly, for arising and so on, one should also understand as inverted discriminations in their respective corresponding ways. Therefore, one should know that these are to be abandoned by seeing. Why should it be known that at any time, the object of reference is an inverted discrimination of it? Because the uncontaminated object of reference does not inevitably make the contaminated things subtle and increase. In the realm of form, because there is no anger, there are nine kinds of suffering and so on to be abandoned by seeing. It is the same in the formless realm. Co-emergent view of the aggregates is to be abandoned by cultivation, even though the path of seeing has been attained, there still arises pride in the noble hearers who think "I". As the venerable Brahman said, "I, the slave, do not see these five aggregates of grasping as me or mine, but
Chinese
对于这五个蕴聚，我慢，我所的欲望，以及我所的习气都未断除。没有完全了解，没有阻断，没有做到无边无际，就像这样说的一样。例如，母亲的衣服变得脏污，虽然用碱等物清洗干净，变得没有污垢，但由于执着于衣服，仍然存在污垢的习气。因此，需要通过熏香等香气来消除。同样，通过见道，断除了对坏聚见的遍计所生的污垢的圣者声闻，仍然会随顺先前显现的执着和习惯，将非事物视为我。这需要通过修道来断除。与生俱来的常见，应理解为包含在断见中。因为它不会完全断绝“我的我是什么”，因此会使心从涅槃中退转。除了与见解的方面相符之外，贪欲等是修道所要断除的。所谓完全了解其基础事物，是指没有断除烦恼的习气，就像前面所说的那样。所谓完全了解自性，是指使心完全烦恼的自性烦恼，称为“生”。所谓完全了解过患，是指对自身有害、对他人有害、对两者都有害，以及产生现世的责难，产生来世的责难，以及由此产生的心理痛苦和不适。像这样，通过三种方式完全了解后，以不接受烦恼产生的方式完全断除。为了不产生未生起的，所以修道。所谓“以缘于混合而作意”，是指缘于差别，是名为“一切法共相之相”的同义词。如果仅仅通过了解一切法无我，就能断除烦恼，那么为什么要宣说无常等相呢？因为这些不是为了断除烦恼，而是为了
English
The pride of 'I' and the desire of 'mine', and the latent tendencies of 'mine' are not abandoned in these five aggregates. They are not fully understood, not blocked, not made limitless, as it is said. For example, if a mother's clothes become dirty, even if they are thoroughly washed with alkali and become free of dirt, there is still a tendency for dirt due to attachment to the clothes. Therefore, it needs to be removed by applying fragrant incense. Similarly, even for the noble Hearers who have abandoned the impurities of the view of the aggregates through the path of seeing, they still follow the view of self as something other than things, due to their previous attachment and habituation. This needs to be abandoned through the path of meditation. The innate view of permanence should be understood as included in the view of annihilation. Because it does not completely cut off 'what is my self', it causes the mind to turn away from Nirvana. Apart from being in accordance with the aspects of views, attachment and so on are what are to be abandoned through meditation. The so-called 'fully understanding its basic object' means not abandoning the latent tendencies of afflictions, as mentioned before. The so-called 'fully understanding the nature' refers to the afflictions of the nature that completely afflict the mind, which are called 'arising'. The so-called 'fully understanding the faults' refers to what is harmful to oneself, harmful to others, harmful to both, and generating blame in this life, generating blame in future lives, and experiencing mental pain and discomfort arising from them. Thus, having fully understood through these three aspects, one completely abandons in a way that does not allow afflictions to arise. In order not to generate what has not arisen, one meditates on the path. The so-called 'attending to the mind by focusing on mixture' means focusing on difference, which is a synonym for 'the aspect of the general characteristic of all phenomena'. If afflictions can be abandoned simply by understanding that all phenomena are selfless, then why are aspects such as impermanence taught? Because these are not for abandoning afflictions, but for