Tibetan
།དེ་ལ་བརྟེན་ནས་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །གནས་ངན་ལེན་དང་བཅས་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུན་དུ་འབྱུང་བ་དང༌། འཇིག་པ་ཡང་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉི་གའི་ཆར་གཏོགས་པའི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །ངས་འདུ་བྱེད་མི་རྟག་པ་ཉིད་དང༌། འདུ་བྱེད་འགྱུར་བ་ཉིད་ལ་དགོངས་ནས་གང་ཅི་ཚོར་ཡང་རུང་འདི་ནི་འདིར་སྡུག་བསྔལ་དུ་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིར་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དང༌། བདེ་བ་མྱོང་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་ཏུ་དགོངས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དུ་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པའི་ཕྱིར་དེར་ཡང་དགོངས་པ་བརྗོད་མི་དགོས་སོ། །འདུ་བྱེད་མི་རྟག་པ་གང་དག་ལ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་དེ་དག་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་དུ་དགོངས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །གཞན་དུ་ན་ནི་ལམ་ཡང་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་དུ་འགྱུར་རོ། །སྟོང་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བདག་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལས་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་བ་སྟེ། དེ་དག་ལ་མེད་པའོ། འདུ་བྱེད་དེ་དག་ནི་རྟག་ཏུ་དེ་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བདག་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འདི་གཉི་ག་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཉེ་བར་བཟུང་བ་སྟེ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཉེ་བར་བཟུང་བ་སྟེ། དེ་ནི་རྣམ་པ་གང་དང་གང་ཀུན་ཏུ་བརྟག་པར་བྱ་བའི་རྣམ་པ་དེ་དང་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཉེ་བར་བཟུང་བ་སྟེ། དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་འདུ་བྱེད་དེ་དག་ཉིད་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་བདག་གི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་འཇིག་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ནི་གྲགས་ལ། སྐད་ཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་ དུ་ནི་མ་གྲགས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ལ་ནི་སྐད་ཅིག་པ་ཉིད་དུ་འཇིག་རྟེན་དུ་གྲགས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེས་མ་གྲུབ་པའི་གཟུགས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་བོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། སེམས་ཀྱིས་ཟིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས
Chinese
因此，就能彻底了解由变异所产生的痛苦。有苦受的行蕴，其相续生起和坏灭都不是我们所希望的。依靠这二者所包含的无常性，就能彻底了解行蕴的痛苦。我考虑到行蕴的无常性和行蕴的变异性，无论感受到什么，这在这里都被称为痛苦。这里所说的痛苦，既不是痛苦也不是快乐，体验快乐被认为是痛苦的另一种说法。体验痛苦，因为在世间被称为痛苦，所以那里也不需要说明。对于那些显现为生等的行蕴，因为它们本身是无常的，所以被认为是痛苦。否则，道也会因为无常而变成痛苦。空性的体性，是与常等体性的自性行蕴不同的事物，即在它们之中不存在。这些行蕴总是具有与此分离的自性体性的无我之自性，这两者都称为空性。自性空性是执著于遍计所执的自性，因为仅仅是自己的体性不存在。同样，非有性空性是执著于依他起的自性，因为不存在任何可以被普遍计度的相状。自性空性是执著于圆成实的自性，因为那是空性的自性。无我的体性，就是那些行蕴本身，不是那些声称有我者所普遍计度的我的体性。所有行蕴的体性，如坏灭等，被称为无常，但没有被称为刹那性，因此需要证明它。其中，心和心所法在世间被称为刹那性，因此要证明没有被它证明的色法的刹那性。如何证明呢？所谓被心所摄持，就是心
English
Therefore, one thoroughly understands the suffering that arises from change. The continuous arising and ceasing of conditioned phenomena, along with negative experiences, are not what we desire. Relying on the impermanence inherent in both of these, one thoroughly understands the suffering of conditioned phenomena. When I consider the impermanence of conditioned phenomena and the variability of conditioned phenomena, whatever is felt is referred to here as suffering. What is called suffering here is neither suffering nor pleasure, and experiencing pleasure is understood as another way of referring to suffering. Experiencing suffering, because it is known as suffering in the world, there is no need to explain it there. Those conditioned phenomena that appear as arising, etc., are considered suffering because they are themselves impermanent. Otherwise, the path would also become suffering because of impermanence. The characteristic of emptiness is something different from the conditioned phenomena that are the nature of characteristics such as permanence, i.e., it does not exist in them. These conditioned phenomena always have the nature of selflessness, which is the nature of being separate from it, and both of these are called emptiness. Emptiness of essence is the grasping of the nature of the completely imputed, because it does not exist only by its own nature. Similarly, emptiness of non-existence is the grasping of the nature of dependence, because there is no such aspect that can be universally imputed. Emptiness by nature is the grasping of the nature of the perfectly established, because that is the nature of emptiness. The characteristic of selflessness is that those conditioned phenomena themselves are not the characteristic of self that is universally imputed by those who claim to have a self. The nature of all conditioned phenomena, such as destruction, is known as impermanence, but it is not known as momentariness, therefore it needs to be proven. Among them, mind and mental factors are known in the world as momentary, therefore, the momentariness of form, which has not been proven by it, is to be proven. How is it proven? What is called being seized by the mind is the mind
Tibetan
་སྐད་ཅིག་པས་ལུས་ཟིན་པའོ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། །གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། །འདི་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱི་ལུས་ནི་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་ཀྱི། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་རུལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་སེམས་དང་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་དུ་འདི་ཡང་སྐད་ཅིག་པ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །སེམས་གྱུར་ན་དེ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ན་སེམས་འགྱུར་བས་ལུས་འགྱུར་བར་སྣང་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་འགྱུར་བའི་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྱུར་བས་ལུས་སྐད་ཅིག་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་བོ། །སེམས་ཀྱི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དབང་པོ་དང་བཅས་པའི་ལུས་ནི་སེམས་ཀྱི་གནས་སུ་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་སྟེ། གང་ཞིག་གང་གི་སྐྱེ་བའི་གནས་ཡིན་པ་དེ་བདག་འཇིག་པ་མེད་པར་དེའི་གནས་སུ་འགྱུར་བར་མི་སྣང་སྟེ། དཔེར་ན་མེ་དང་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པའི་ཤིང་དང་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་སེམས་ཀྱི་གནས་སུ་གྱུར་པས་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ཁོ་ན་ལ་རྣམ་པར་འཇིག་པ་གྲུབ་བོ། །སེམས་ཀྱི་དབང་གིས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ནང་དང་ཕྱིའི་གཟུགས་ཐམས་ཅད་ནི་སེམས་ཀྱི་དབང་གིས་བྱུང་བ་སྟེ། དེ་བས་ན་རྒྱུ་སྐད་ཅིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འབྲས་བུ་ཡང་སྐད་ཅིག་པ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། གཟུགས་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་གང་དག་ཡིན་པ་དང༌། རྐྱེན་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་མི་རྟག་པ་ཡིན་ན། རྒྱུ་རྐྱེན་མི་རྟག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་གཟུགས་རྟག་པར་ག་ལས་འགྱུར་ཞེས་མདོ་ལས་བྱུང་བའི་ཚིག་གི་ཚུལ་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །སེམས་དབང་བསྒྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐུ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་སེམས་གཟུགས་ལ་དབང་བསྒྱུར་བ་སྟེ། དེ་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་བསྒྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་རྣམ་པ་གཞན་དུ་མོས་ན་རྣམ་པ་གཞན་འབྱུང་བས་སྐད་ཅིག་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པོ། །ཡང་ མཐར་འགྱུར་བར་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་འགྱུར་བ་མེད་པར་གློ་བུར་དུ་གཟུགས་ཀྱི་ཐ་མར་འགྱུར་བའི་མི་རིགས་ན་ཞེས་དཔེ་གཞན་ལས་འབྱུང་ངོ༌། །མཐའ་མི་འགྱུར་བའི་རིགས་ན། དེ་ཡང་དམིགས་པ་དེ་བས་ན་མཐའ་མའི་གཟུགས་ཀྱི་འགྱུར་བའི་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་འགྱུར་བ་འཕེལ་བའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་གཟུགས་སྐད་ཅིག་པར་གྲུབ་བོ། །སྐྱེ
Chinese
以刹那而成就身体。为何如此？因为成就和快乐是一体的缘故。如此，与识蕴相结合的身体才能真正成就，与识蕴分离的身体则会腐烂。因此，心与成就和快乐是一体的，所以也应如是认知此为刹那性。心若变化，它也随之变化，这是因为在快乐和痛苦，贪欲和嗔恨等状态下，心变化时身体也随之变化。因此，随着每个刹那都在变化的心，身体也随之变化，从而证明身体是刹那性的。因为是心的住所之故。具有感官的身体是心之住所，这是非常确定的。任何事物，如果是某物的出生地，那么它就不会不被摧毁地变成它的住所。例如，火和嫩芽等与木头和种子等一样。因此，由于每个刹那都成为心的住所，所以仅在每个刹那都证明了完全的毁灭。因为由心所控制而生起之故。所有内外之色都是由心所控制而生起的。因此，因为因是刹那性的，所以也应认知果也是刹那性的。生起色的因是什么，缘是什么，那些都是无常的。依赖于无常的因缘而生起的色，怎么会是常恒的呢？应以经部中出现的词语方式来理解。因为心能控制之故，具有特殊力量的心能控制色，因为它能随心所欲地改变。因此，如果每个刹那都想要改变成其他样子，那么就会出现其他样子，从而证明它是刹那性的。又，因为目标是最终会变化之故。每个刹那本身并没有变化，而是在突然之间变成色的最终状态，在不变化的种类中，其他例子中也有提到。在不会变化的种类中，那个目标也是如此，因此，最终的色变化，是由于自身相续的每个刹那都从增长变化的因中产生，所以色是刹那性的。生
English
The body is accomplished by moments. Why is that? Because accomplishment and happiness are one. Thus, the body that is combined with consciousness is truly accomplished, but the body that is separated from consciousness will decay. Therefore, since the mind and accomplishment and happiness are one, it should be recognized as momentary in the same way. If the mind changes, it also changes accordingly, because in states of happiness and suffering, desire and hatred, etc., when the mind changes, the body also appears to change. Therefore, as the mind changes in each moment, the body also changes accordingly, thus proving that the body is momentary. Because it is the abode of the mind. The body with senses is definitely established as the abode of the mind. Whatever is the birthplace of something, it does not appear to become its abode without being destroyed. For example, fire and sprouts are like wood and seeds, etc. Therefore, since each moment becomes the abode of the mind, complete destruction is proven only in each moment. Because it arises under the control of the mind. All internal and external forms arise under the control of the mind. Therefore, since the cause is momentary, the result should also be recognized as momentary. What are the causes and conditions for the arising of form, those are impermanent. How can the form that arises dependent on impermanent causes and conditions be permanent? It should be understood in the manner of the words that appear in the sutras. Because the mind can control, the mind with special power can control form, because it can change it as it wishes. Therefore, if one wants to change into another form in each moment, then another form will appear, thus proving that it is momentary. Also, because the goal is to eventually change. Each moment itself does not change, but suddenly becomes the final state of form, in the unchanging kind, other examples are also mentioned. In the kind that does not change, that goal is also like that, therefore, the final change of form is because each moment of its own continuum arises from the cause of increasing change, so form is momentary. Birth