Tibetan
་བའི་དགེ་བ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པའོ། །ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་དམིགས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པའོ། །ཚུལ་བཞིན་ཡང་མ་ཡིན་ལ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་དམིགས་པ་ནི་དེ་དག་མ་གཏོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པའོ། །འདྲ་བའི་དམིགས་པ་ ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། རང་གིས་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་གིས་པ་དང༌། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། ཟག་པ་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཟག་པ་མེད་པའོ། །མི་མཐུན་པའི་དམིགས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་མི་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། ས་གཞན་པ་རྣམས་ཀྱི་ས་གཞན་པ་དང༌། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། ཟག་པ་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཟག་པ་མེད་པ་དང༌། ཟག་པ་དང་བཅས་པའོ། །སྣ་ཚོགས་ཀྱི་དམིགས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྟོག་པ་དང་བཅས་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པའོ། །གཅིག་བུའི་དམིགས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་མི་རྟོག་མི་དཔྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པའོ། །འབྲལ་བའི་དམིགས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། འདུ་ཤེས་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་དང༌། ནམ་མཁའ་དང་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་དམིགས་པའོ། །འབྲལ་བ་ནི་མེད་པར་འགྱུར་བའོ། །གཞན་དུ་ན་འབྲལ་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་ལ་བྱའོ། །བསྡུས་པ་ཕྲ་བའི་དམིགས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་པ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པའོ། །མཐར་ཕྱིན་པའི་ཕྲ་བའི་དམིགས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་པ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པའོ། །ཉོན་མོངས་པའི་དམིགས་པ་ནི་དེས་དམིགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །མདོ་སྡེའི་ཚིག་ལ་ཡོད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དམིགས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། གཙུག་ལག་རྣམས་ཀྱི་མིང་གི་ཚོགས་དང༌། ཚིག་གི་ཚོགས་དང༌། ཡི་གེའི་ཚོགས་རྣམས་སོ། དོན་གྱི་དམིགས་པ་ནི་དེ་ལ་བརྟེན་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན་གང་ཡིན་པའོ། །ཆུང་ངུའི་དམིགས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པའོ། །རྒྱ་ཆེན་པོའི་དམིགས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའོ། །མཚན་མའི་དམིགས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཞི་གནས་དང༌། རབ་ཏུ་འཛིན་པ་དང༌། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་མཚན་མ་རྣམས་སོ། །མཚན་མ་མེད་པའི་དམིགས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང༌། སྲིད་པའི་རྩེ་མོའོ། །དེ་ཁོ་ནའི་དམིགས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། །དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་པོ་དག་གི་དམིགས་པའི་
Chinese
是善等之所缘。不如理之所缘者，谓烦恼者之所缘。非如理亦非不如理之所缘者，谓彼等所不摄者之所缘。相似之所缘者，谓善等之善等，自性者之自性，有漏者之有漏，无漏者之无漏。不相似之所缘者，谓善等之不善等，异地者之异地，有漏及无漏者之无漏及有漏。种种之所缘者，谓有寻有伺之心及心所之所缘。一独之所缘者，谓无寻无伺之心及心所之所缘。离系之所缘者，谓无想等之心及心所，并虚空及识无边处之所缘。离系者，谓成无有。异于此，则谓大离系。摄略微细之所缘者，谓无所有处者之所缘。究竟微细之所缘者，谓非想非非想处者之所缘。烦恼之所缘者，谓由此能缘故，说名为所缘。经部之于词所有之法所缘者，谓诸论之名聚、句聚及字聚。义之所缘者，谓依于彼，所应说之义为何者。小之所缘者，谓声闻之乘。广大之所缘者，谓大乘。有相之所缘者，谓止住、极执及舍之相。无相之所缘者，谓涅槃及有顶。唯尔之所缘者，谓真如及十六行相之所缘。
English
The object of virtuous things and so on. The improper object is the object of afflicted ones. The object that is neither proper nor improper is the object of those not included in them. The similar object is the virtuous and so on of virtuous things and so on, the self-nature of self-nature, the contaminated of the contaminated, and the uncontaminated of the uncontaminated. The dissimilar object is the non-virtuous and so on of virtuous things and so on, the different ground of different ground, and the uncontaminated and contaminated of the uncontaminated and contaminated. The various objects are the objects of mind and mental factors with investigation and analysis. The single object is the object of mind and mental factors without investigation and analysis. The detached object is the object of mind and mental factors such as the unconscious, and the sphere of infinite space and infinite consciousness. Detachment means becoming non-existent. Otherwise, it refers to great detachment. The condensed subtle object is the object of those in the sphere of nothingness. The ultimate subtle object is the object of those in the sphere of neither perception nor non-perception. The object of affliction is called object because it is what is cognized. The object of dharma that exists in the words of the Sutra Pitaka is the collection of names, sentences, and letters of the treatises. The object of meaning is what is meant to be expressed based on it. The small object is the vehicle of the Hearers. The vast object is the Great Vehicle. The object with characteristics is the characteristics of abiding, extreme grasping, and equanimity. The object without characteristics is Nirvana and the peak of existence. The object of only that is the object of Suchness and the sixteen aspects.
Tibetan
བདེན་པ་རྣམས་སོ། །གནས་པར་བྱ་བའི་ དམིགས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་སྦྱོར་བ་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པའོ། །དབང་བསྒྱུར་བའི་དམིགས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། རྣམ་པར་ཐར་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པའོ། །སྐད་ཅིག་པའི་དམིགས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། མི་སློབ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཚེ་དེ་ཉིད་དོ། །རྗེས་སུ་འབྲང་བ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པའོ། །གཞན་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་པས་སོ། །རྣམ་པ་བཞིས་ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་པའི་དམིགས་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཇི་མཐུན་པའི་རྒྱུ་དང༌། དམིགས་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དམིགས་པ་དང༌། བསྒྲིབས་པ་མེད་པར་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མེད་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ཤེས་པ་གསུམ་གྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འགྱུར་བས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་འཛིན་པ་ཡང་ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་པའོ། །ཤེས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ནི་དབང་གི་ཤེས་པ་དང༌། ལྷག་མཐོང་གི་ཤེས་པ་དང༌། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་པའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པ་བཞིའི་དཔེར་བརྗོད་པ་ནི། །ཡི་དགས་དུད་འགྲོ་མི་རྣམ་དང༌། །ལྷ་རྣམས་ཇི་ལྟར་རིགས་རིགས་སུ། །དངོས་གཅིག་ཡིད་ནི་ཐ་དད་ཕྱིར། །དོན་མ་གྲུབ་པར་འདོད་པ་ཡིན། །འདས་སོགས་དེ་བཞིན་རྨི་ལམ་དང༌། །གཟུགས་བརྙན་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་ཡང༌། །མེད་ཕྱིར་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །དེ་ནི་དམིགས་པར་རུང་མ་ཡིན། དོན་ནི་དོན་དུ་གྲུབ་གྱུར་ན། །མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་མེད་པར་འགྱུར། །ཤེས་པ་རྟོག་པ་མེད་མི་འགྱུར། །དེ་མེད་པས་ན་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ཐོབ་པར་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དབང་ཐོབ་དང༌། །རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་འདི་ལྟར་ཡང༌། །མོས་པའི་དབང་གིས་ས་ལ་སོགས། །དངོས་པོ་དེ་ལྟར་དམིགས་པར་འགྱུར། །འདི་ལ་རྣམ་པར་འབྱེད་གྲུབ་དང༌། །བློ་ལྡན་ཞི་བ་ཐོབ་པ་ཡི། །ཆོས་ཀུན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ། །དེ་ལྟར་དོན་ནི་སྣང་བའི་ཕྱིར། །མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་རྒྱུ་བ་ལ། །དོན་ཀུན་སྣང་བ་མེད་ཕྱིར་ཡང༌། །དོན་མེད་ཁོང་དུ་ཆུད་བར་བྱ། །དེ་མེད་པས་ན་རྣམ་རིག་མེད། །ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། མཚན་ཉིད་ དང༌། རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང༌། གཞག་པ་རྣམས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤོང་བས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཉན་ཐོས་དང་ཐེག་པ་ཆེན་པོས་གནས་གྱུར་པ་སྟེ། ཉན་ཐོས
Chinese
是真实的。安住的所缘是这样的：止灭等持的所缘是与心和心所结合的。自在的所缘是这样的：解脱等一切种智的究竟功德的所缘。刹那的所缘是这样的：无学者的寿命即是。随行者的所缘是这样的：佛和菩萨的所缘。其他的是怎样的呢？如是安立的缘故，所缘没有完全成立。应当了知以四种方式没有完全成立的所缘：与识相符的原因，以及无所缘的识是所缘，没有遮蔽也没有颠倒，与三种识相一致。因此，执着也没有完全成立。三种识是根识、胜观识和无分别识。其中四种例证是：饿鬼、畜生、人类和天人，各自如何分类。事物相同，心却不同，因此，认为是义不成立。过去等，以及梦境和影像两种，因为不存在，所以没有所缘，因此，那是不应成为所缘的。如果义成为真实的义，就会没有无分别的智慧。识不会变成无分别。因为没有它，所以成佛是不合理的。菩萨获得自在，瑜伽士也是如此。凭借信解的力量，地等事物会成为那样的所缘。对于此，辨别成立，以及具慧者获得寂静，对于所有法作意，因此，义显现。在无分别智慧运行中，因为一切义不显现，所以应当领会无义。因为没有它，所以没有唯识。完全了知是怎样的呢？为了如实了知体性、差别和安立。断除是怎样的呢？声闻和通过大乘而转依，即声闻。
English
These are the truths. The object of abiding is as follows: the object of cessation samadhi is the mind and mental factors associated with it. The object of mastery is as follows: the object of the ultimate qualities of omniscience, such as liberation. The object of the moment is as follows: the life of the non-learners themselves. The object of the followers is as follows: the object of the Buddhas and Bodhisattvas. What about the others? Because of establishing them in that way, the object is not completely established. It should be understood that the object is not completely established in four ways: the cause that corresponds to the consciousness, and the consciousness without an object is the object, without obscuration and without reversal, and in accordance with the three consciousnesses. Therefore, grasping is also not completely established. The three consciousnesses are sense consciousness, higher seeing consciousness, and non-conceptual consciousness. The four examples for this are: hungry ghosts, animals, humans, and gods, each according to their kind. Because the object is the same but the minds are different, it is considered that the meaning is not established. The past, etc., as well as dreams and images, because they do not exist, there is no object, therefore, that is not suitable to be an object. If the meaning becomes a real meaning, there will be no non-conceptual wisdom. Consciousness will not become non-conceptual. Because without it, it is not reasonable to attain Buddhahood. Bodhisattvas obtain mastery, and yogis are also like this. By the power of faith, things like earth become such objects. For this, discrimination is established, and the wise who have attained peace, for all the dharmas that are taken to mind, therefore, the meaning appears. In the operation of non-conceptual wisdom, because all meanings do not appear, one should understand the meaninglessness. Because without it, there is no mind-only. What is complete knowledge like? In order to truly know the nature, distinctions, and establishments. What is abandonment like? Sravakas and those who transform through the Mahayana, that is, Sravakas.
Tibetan
་ཀྱི་ཐེག་པས་གནས་གྱུར་པས་ནི། ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་དམིགས་པ་དག་ལས་རྣམ་པར་ཐར་གྱི། དེ་དག་ལ་དབང་འབྱོར་པ་ཐོབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོས་གནས་གྱུར་པ་ནི་གཉིས་པའོ། །དམིགས་པའི་རྐྱེན་གཞུང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ངེས་པ་རྫོགས་སོ།། །།རྟེན་ལ་དབང་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པ་ནི་ཆུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པ་ལ་རྟེན་ལ་དབང་བྱེད་པས་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཏོ། །སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་གྱིའོ། །འབྱུང་བ་རྣམས་ནི་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །དབང་པོ་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འཕེན་པ་ལ་དབང་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུན་མོང་གི་ལས་ནི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་འཕེན་པ་ལ་དབང་བྱེད་བས་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཏོ། །སྔོན་གྱི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ལས་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་ལ་དབང་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སེམས་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་ལ་དབང་བྱེད་པས་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཏོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་སེམས་ཀྱིའོ། །རེག་པ་ནི་ཚོར་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་མན་ཆད་ནི་དབང་པོ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། བདག་པོར་རྣམ་པར་གཞག་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡུལ་ལ་དབང་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་དང་རྣ་བ་དང་སྣ་དང་ལྕེ་དང་ལུས་དང་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་རྣམས་ཏེ། དེའི་དབང་གིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་འགྲུབ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་བར་དབང་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕོ་དང་མོའི་དབང་པོ་སྟེ། དེའི་དབང་གིས་མངལ་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་པར་དབང་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་གི་དབང་པོ་སྟེ། དེའི་དབང་གིས་རིས་མཐུན་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་ལ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པར་དབང་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཡིད་བདེ་བ་དང༌། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང༌། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་དབང་པོ་རྣམས་ཏེ། དེའི་ དབང་གིས་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སོ་སོར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་དབང་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དད་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། དྲན་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་རྣམས་ཏེ། དེ་དག་གིས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་གནོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་དབང་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་ཤེས་པ
Chinese
以小乘的乘位转变来说，能从蕴、界、处的目标中解脱，但不能获得对它们的支配权。以大乘的乘位转变是第二种。如实地完全确定目标的因由。依靠的支配，例如风轮等依靠水轮等，以支配依靠成为主因。外器世界是众生世界。诸要素是要素所转变的。诸根是诸识等。支配投生，例如一切众生的共同业是支配外器世界投生的主因。先前的有漏业是异熟等。支配一同生起，例如心是心所的共同生起的主因。作意是心的。触是受等。从这以下是依二十二根来作为主宰安立，应当了知。其中，支配境是指眼、耳、鼻、舌、身、意诸根，因为依仗它们，色等才能显现。支配生是指男女根，因为依仗它们才能入胎。支配住是指命根，因为依仗它才能同类相续。支配领受果是指乐、苦、喜、忧、舍的诸根，因为依仗它们才能各自体验可爱与不可爱的异熟。支配世间的清净是指信、精进、念、禅定、智慧的诸根，因为它们能调伏烦恼。支配出世间的清净是指未知
English
With the transformation of position by the Lesser Vehicle, one is liberated from the objects of the aggregates, elements, and sense bases, but one does not gain mastery over them. The transformation of position by the Great Vehicle is the second. The complete ascertainment of the causal principle of the object as it is. The mastery over the support, such as the wind mandala, etc., is the master cause because it masters the support of the water mandala, etc. The outer world is the world of sentient beings. The elements are those transformed from the elements. The faculties are the consciousnesses, etc. The mastery over projection, such as the common karma of all sentient beings, is the master cause because it masters the projection of the outer world. The previous contaminated karmas are the ripening, etc. The mastery over simultaneous arising, such as the mind, is the master cause because it masters the simultaneous arising of the mental factors. Attention is of the mind. Contact is feeling, etc. From here onwards, it should be understood that the twenty-two faculties are established as masters. Among them, the mastery over the object refers to the faculties of the eye, ear, nose, tongue, body, and mind, because it is by their power that forms, etc., are manifested. The mastery over birth refers to the male and female faculties, because it is by their power that one enters the womb. The mastery over abiding refers to the life faculty, because it is by its power that one abides in accordance with one's kind. The mastery over experiencing the fruit refers to the faculties of pleasure, pain, joy, sorrow, and equanimity, because it is by their power that one experiences the ripening of the agreeable and disagreeable separately. The mastery over worldly purification refers to the faculties of faith, diligence, mindfulness, concentration, and wisdom, because they subdue the afflictions. The mastery over transmundane purification refers to the unknowing.