Chinese
將立宗陳述與前提結合起來。總結就是，因為如此以理性能夠很好地成立，所以它是如此，這被理解為總結。現在要充分展示立宗等的例子。例如，為了辯論，與反駁者一起，說無我的人說“無我”這句話就是立宗。因為觀察到將我執著於蘊上的四種過失，這就是理由。如果將我執著於蘊，那麼是執著於蘊的自性，還是蘊本身，還是與蘊不同的東西，還是沒有蘊的東西呢？如果說是蘊的自性，那麼這些蘊是無自主地依賴和產生的，並且是壞滅的性質，因此不適合作為我的自性，這就成了過失。如果執著於蘊本身，那麼必然因為蘊是無常的，所以所依賴的我也會變成無常，這就成了過失。如果執著於與蘊不同的東西，那麼我將會是無身的，並且不需要努力，這就成了過失。如果執著於沒有蘊的東西，那麼因為自性解脫是未混合的，所以為了獲得解脫而努力將會是無意義的過失。就像將過去執著於現在一樣，這就是例子。如果僅僅將過去執著於存在的自性，那麼是執著於那樣的自性，還是現在發生的，還是那樣發生的在其他地方，還是不依賴於現在發生的東西呢？如果執著於現在的自性，那麼現在是已經發生但尚未停止的，因此其自性，過去也是已經發生但尚未停止的自性，這就成了過失。如果執著於現在，那麼因為未停止的不能與停止的自性相關聯，這就成了過失。如果執著於與現在不同的東西，那麼如果捨棄現在，就什麼也觀察不到，因此對它進行執著就成了過失。如果不依賴於現在，那麼即使是無為法也會變成過去，這就成了過失。由於過去的自性已經消失，因此通過自性證明了過去是不存在的。因此，執著於現在
English
The statement of the thesis should be combined with the premise. The conclusion is that because it is so well established by reason, it is so, and this is understood as the conclusion. Now, examples of the thesis, etc., are to be fully demonstrated. For example, for the sake of debate, together with the refuter, the one who speaks of no-self says, "No-self," this statement is the thesis. Because four faults are observed in clinging to the aggregates as self, this is the reason. If the self is clung to in the aggregates, then is it clung to as the nature of the aggregates, or as the aggregates themselves, or as something different from the aggregates, or as something without aggregates? If it is said to be the nature of the aggregates, then these aggregates are dependently arisen without autonomy and are of a perishable nature, so it is not suitable as the nature of the self, and this becomes a fault. If clinging to the aggregates themselves, then necessarily because the aggregates are impermanent, the self that is relied upon will also become impermanent, and this becomes a fault. If clinging to something different from the aggregates, then the self will be without a body and will not need effort, and this becomes a fault. If clinging to something without aggregates, then because self-liberation is unmixed, the effort to attain liberation will be a meaningless fault. Just as clinging to the past in the present, this is the example. If only clinging to the nature of existence in the past, then is it clinging to such a nature, or to what is happening now, or to what happened in another place, or to something that does not depend on what is happening now? If clinging to the nature of the present, then the present is what has happened but has not stopped, so its nature, the past, is also the nature of what has happened but has not stopped, and this becomes a fault. If clinging to the present, then because what has not stopped cannot be related to the nature of what has stopped, this becomes a fault. If clinging to something different from the present, then if the present is abandoned, nothing can be observed, so clinging to it becomes a fault. If it does not depend on the present, then even the unconditioned will become the past, and this becomes a fault. Because the nature of the past has disappeared, it is proven by nature that the past does not exist. Therefore, clinging to the present
Tibetan
པ་ལ་ཉེས་པ་བཞི་གྲུབ་པ་འདིས། བདག་མེད་པ་མ་གྲུབ་པ་ཡང་ཕུང་པོ་ལ་འདོགས་པ་ལ་ཉེས་པ་རྣམ་པ་བཞི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་མེད་པར་རབ་ཏུ་གྲུབ་བོ། །དེ་ལྟར་བདག་ཏུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་བཀག་ནས་རིག་པ་འདིས་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་འདྲ་བར་སྟོན་པ་ནི་ཉེ་བར་སྦྱར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་མི་རྟག་པ་ནས་བདག་གི་བ་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་སྡུད་དོ། །མངོན་སུམ་ནི་རང་གི་དོན་ཡོད་ཅིང་སྣང་ལ་མ་ནོར་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ་རང་གི་དོན་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། མིག་གི་གཟུགས་སོ། །ཡོད་པ་སྨོས་པ་ནི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་རྫས་འཇིག་རྟེན་ན་མངོན་སུམ་དུ་གྲགས་པ་རྣམས་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པ་གསལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བརྟགས་པ་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་བ་སྨོས་པ་ནི་བསྒྲིབ་པ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པའི་རྒྱུ་རྣམས་ཀྱིས་མི་སྣང་བར་འགྱུར་བའི་ཡུལ་བསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ནོར་བ་སྨོས་པ་ནི་མགལ་མེ་བསྐོར་བ་དང༌། སྒྱུ་མ་དང༌། སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་བསྩལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་ལྷག་མ་ལ་ཡིད་ཆེས་པའོ་ ཞེས་བྱ་བ་ལ། མངོན་སུམ་ལས་གཞན་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་ལྷག་མཐོང་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། ངེས་པར་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་པར་མཐོང་བ་ལ་སྔར་རབ་ཏུ་གྲུབ་པའོ། །མངོན་སུམ་དེ་ལ་དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་ལས་གཞན་ལ་ལྷག་མ་ལ་འདིར་ནི་འདི་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཡིད་ཆེས་པར་འགྱུར་བ་དེ་མངོན་སུམ་སྔོན་དུ་སོང་བའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་སྟེ། དཔེར་ན་དུ་བ་མཐོང་བ་ལ་མེ་ལྟ་བུའོ། །ཡིད་ཆེས་པའི་ལུང་ནི་དེ་གཉི་ག་དང་མི་འགལ་བར་སྟོན་པ་སྟེ། ཉེ་བར་བསྟན་པ་གང་ལ་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འགལ་བ་མེད་ཅིང་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་སྟེ། ཡིད་ཆེས་པའི་ལུང་ནི་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྨྲ་བའི་རྒྱན་ནི་གང་དང་ལྡན་ན་སྨྲ་བ་སྨྲ་བར་བྱེད་པའི་ཚེ་ཤིན་ཏུ་མཛེས་པའོ། །དེ་ཡང་བདག་དང་གཞན་གྱི་གཞུང་ལུགས་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་བདག་དང་གཞན་གྱི་གཞུང་ལུགས་ཤེས་པ་ནི་རང་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་དང་གཞན་གྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་བརྩམས་ཏེ། ཚིག་དང་དོན་སྔ་ཕྱི་རྒྱུན་ཆགས་པར་རྣམ་པར་སྟོན་པར་ལྕོགས་པའོ། །ཚིག་ཟུར་ཕྱིན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་སྒྲ་སྨྲ་བ་འོག་ནས་འབྱུང་བའི་གཏམ་གྱིས་ཉེས་པ་ལས་བཟློག་པ་སྟེ། ཅལ་ཅོལ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་འཇིགས་པ་ནི་དུ་མ་བཙུན་པ་དང་མངོན་བར་ཞེན་པ་ཅན་མཁས་པ་དག་འདུས་པར་སྨྲ་ཞི
Chinese
由于成立了四种过失，没有成立无我，也因为对蕴执著有四种过失的缘故，所以完全成立了无有。像这样遮止了颠倒执著为我之后，用这种智慧也同样显示了没有常等，这是就近结合。因为那件事是那样的缘故，所以五蕴是从无常到无我，这是总结。现量是自己的义存在且显现而不错乱，对于那件事，自己的义是这样的，例如眼之色。说“有”是为了阐明世间上以瓶等事物著名的现量不是现量，仅仅是分别的缘故。说“显现”是为了遣除被遮蔽等不显现的因所不显现的对境的缘故。说“不错乱”是为了遣除旋转的火把、幻术和阳焰等的缘故。比量是对现量的剩余生起信赖。所谓现量之外的任何事物，都不是胜观现量，因为必定见到它和现量一起存在，这是先前已经成立的。因此，对于现量，因为见到它和现量一起存在，所以对现量之外的剩余生起信赖，这就是现量先行的比量，例如见到烟而推知有火。可信赖的教证是显示与那二者不相违，对于所显示的，现量和比量在一切方面都没有相违和错乱，可信赖的教证是为了使人信赖的缘故。言语的庄严是具备什么才能使言语在说话时非常美妙。那就是通达自他和他的宗派等。其中，通达自他和他的宗派是从自己的宗派和他人的宗派开始，能够前后连贯地阐述词句和意义。词句圆满具足是从声音说话时，用下面出现的言语来避免过失，因为没有闲聊等。无畏是在众多持戒者和具有明显执著的智者聚集的地方说话
English
Because the four faults are established, the non-establishment of selflessness is also completely established as non-existent due to the four faults of clinging to the aggregates. In this way, after preventing the inverted clinging to self, this wisdom also similarly shows that there is no permanence, etc., which is closely connected. Because that matter is such, the five aggregates are from impermanence to non-self, which is the conclusion. Direct perception is that one's own meaning exists and appears without being mistaken. For that matter, one's own meaning is like this, for example, the color of the eye. Saying "exists" is to clarify that the direct perception famous in the world with things like vases is not direct perception, but merely conceptualization. Saying "appears" is to eliminate the objects that are not apparent due to causes such as obscurations. Saying "not mistaken" is to eliminate things like rotating torches, illusions, and mirages. Inference is to have faith in the remainder of direct perception. Whatever is other than direct perception is not higher insight direct perception, because it is certain to see it existing together with direct perception, which was previously established. Therefore, for direct perception, because it is seen to exist together with direct perception, faith arises in the remainder other than direct perception, which is the inference preceded by direct perception, such as seeing smoke and inferring fire. Reliable scripture is to show that it is not contradictory to those two. For what is shown, direct perception and inference are not contradictory or mistaken in any way. Reliable scripture is for the sake of making people believe. The adornment of speech is what one must possess in order to make speech very beautiful when speaking. That is, understanding one's own and others' tenets, etc. Among them, understanding one's own and others' tenets starts from one's own and others' tenets, and is able to coherently explain words and meanings in sequence. The perfection of complete words is to avoid faults with the words that appear below when speaking, because there is no idle chatter, etc. Fearlessness is speaking in a place where many virtuous and clearly attached wise people gather.