Tibetan
་པའི་སྤོང་བས་ཀུན་དུ་མི་འབྱུང་བ་ཙམ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྩེ་མོ་དང་བཟོད་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་གནས་སྐབས་ན་ནི། མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང༌། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཀུན་བརྟགས་པ་རྣམ་པར་གནོན་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡིན་ནོ། །མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ན་ནི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པ་དེ་གཉི་གའི་ས་བོན་ཡང་དག་པར་བཅོམ་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡན་ཆད་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བར་དུ་ནི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་ས་བོན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་རིམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་འཇོམས་ཏེ། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེད་པ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དག་ནི་ས་བཞི་པ་ལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་རྣམ་པར་མནན་ཏོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་རྣམས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྣམ་པར་མནན་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ནི་ས་བརྒྱད་པ་ལ་རྣམ་པར་མནན་ཏོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་ས་བོན་དང་ཉོན་མོངས་པས་འཕངས་པའི་བག་ཆགས་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ཅིག་ཅར་ཀུན་ནས་འཇོམས་སོ། །ལྷག་པའི་བསམ་པ་དག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ས་བཅུ་པ་ལས་བསྟན་པ་དྲང་པོའི་བསམ་པ་ཉིད་ལ་ སོགས་པས་སོ། །སྔར་སྦྱོར་བ་ཅན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། རྒྱུན་གཅིག་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་བརྗོད་དེ། རྒྱུར་གྱུར་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །རྟོགས་པར་བསྒྲུབ་པ་ཡང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པའི་ས་བོན་བཅོམ་པ་དང༌། འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་སྒོ་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་གགས་མེད་པར་འཇུག་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ལྷག་པའི་བསམ་པ་དག་པའི་རྒྱུ་ཅན་ས་བཅུའི་མཚན་ཉིད་བསྒོམ་པ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཡིན་པས་དེ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཡང་ཡོང་ནི་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཡིན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་གསུམ་ཉིད་ནི་དེར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་པས་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་དུ་ཞེས་བཤད་དོ། །བསླབ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་ས་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་འོག་ཏུ་བསླབ་པ་གསུམ་སྟེ། འདི་དག་གི་ནང་གོ་རིམས་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ལྷག་མའི་གོ་རིམས་ཀྱང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དམིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་ཅི་སྐད་བཤད་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །འདི་ནི་བཅུ་པོ་མདོར་བསྡུས་ནས་རྣམ་པར་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། །རྒྱས་པར་ནི་འདི་མན་ཆད་ནས་སྟོན་ཏོ། །དེར་ཡང་རྣམ་གྲངས་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་རིགས་པ་དང་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང་རྣམ་པ་བཞི་རྣམ་པར་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཉན་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བྱེ་བྲག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་པོར་རྣམ་གྲངས་ཙམ་ཞིག་བསྙད་དོ། །དེའི་འོག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ་བར་འདོད་པ་རྣམས་ལ་མཚན་ཉིད་བརྗོད་དོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་རབ་ཏུ་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རིགས་པ་རྒྱས་པའོ། །རིགས་པས་བསྒྲུབས་པ་རང་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་རྣམ་པར་གནས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའོ། །རྣམ་གྲངས་ལ་ཡང་ཁྱད་པར་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཐུན་མོང་པ་དང༌། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དང༌། དེའི་བརྩད་པའོ། །དེ་ལ་བརྩད་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཅི་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུད་ལ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བས་རྣམ་གྲངས་ཤིག་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་དེ་དང་ཐ་དད་པ་ཞིག་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་ རེ་ཞིག་རྣམ་གྲངས་དང་པོའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བསྟན་པས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འདིར་ནི་འདྲི་བའི་ལན་འཆད་པར་འགྱུར་བ་དང་སྦྱར་ན་འདྲི་བ་འདི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་མི་མཁས་པ་ཞིག་ཡིན་པར་མངོན་ཏེ། འདི་ལྟར་དྲིས་པའི་དོན་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་གཏོགས་པའི་མདོ་བརྗོད་པས་གཏན་ལ་དབབ་པ་མཛད་དོ། །འོན་ཏེ་སྡེ་པ་ཞིག་འདྲིན་འོན་ཀྱང་ཉེས་པ་མེད་དེ། འདི་ལྟར་དེ་ལྟར་ཚད་མས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་དུ་བཅུག་པས་སོ། །ཡང་ན་སློབ་དཔོན་ཉིད་ཀྱིས་མ་འོངས་པའི་སྐྱེ་བོ་ལ་བལྟས་ནས། བདག་ཉིད་ཀྱིས་དྲིས་ནས་ལན་གདབ་པ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐོག་མ་མེད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། འདིར་ཡང་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་གྲངས་འདི་བྲིས་ན་ཤེས་བྱའི་གནས་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ཆོས་ཀུན་གྱི་གནས་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པ་མཛད་དེ། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲིས་ན། དེ་ཡང་དྲི་བ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་སྐབས་སུ་མ་བབ་པ་མ་ཡིན་གྱི་སྐབས་སུ་བབ་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ལན་གདབ་པར་མཛད་པ་ཡིན་ན་ཡང་ཅི་ལྟར་སྔར་ཤེས་བྱའི་གནས་བསྟན་ནས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བསྟན་པ་དེ་བཞི
Chinese
仅仅以对治的断除而完全不生起，就是解脱，因为那些是要通过修习来断除的。在顶位、忍位和胜法位的时候，以见道所要断除的烦恼障和所知障，将遍计所执完全压伏，就是解脱。在见道位的时候，断除这两种障碍的种子，就是解脱。从那以上直到金刚喻定之间，俱生所知障的种子逐渐完全摧毁。俱生之坏聚见和执边见与意识相应者，在第四地全部完全压伏。除此之外的贪嗔痴等，在各个方面完全压伏，染污意在第八地完全压伏。一切种子和烦恼所生的习气，被金刚喻定一时全部摧毁。依靠清净的增上意乐，是指从第十地所说的正直意乐等。以前行方便者等，因为是同一相续的缘故这样说，成为因的那些，是要通过证悟的方式来成办的。以证悟来成办，也是断除波罗蜜多的违品悭吝等的种子，以及以三轮清净完全摄持的方式，波罗蜜多无碍进入。在那之后，显示了以清净增上意乐为因的十地体性的修习差别。那也本来是以两个无数劫，然而三者在那里是完全圆满的，所以说是三个无数劫。圆满修习是因为依赖于地的缘故，在那之后是三种修习，这些当中的次第和以前一样。剩余的次第也和以前一样。所谓大乘全部圆满，是指所缘等差别如所说的方式。
English
Liberation is merely the non-arising of all things through abandonment by antidotes, because those are to be abandoned through cultivation. In the stages of the peak, forbearance, and supreme dharma, the afflictive obscurations and the obscurations to knowledge that are to be abandoned by seeing, completely subduing the imputed, is liberation. In the stage of the path of seeing, the complete destruction of the seeds of those two kinds of obscurations is liberation. From then until the vajra-like samadhi, the co-emergent seeds of the obscurations to knowledge are gradually and completely destroyed. The co-emergent view of the aggregates and the view of clinging to extremes, which are associated with the mental consciousness, are completely subdued in all respects on the fourth ground. Other than that, attachment, hatred, and delusion are completely subdued in all aspects, and the afflicted mind is completely subdued on the eighth ground. All the seeds and the habitual tendencies produced by the afflictions are completely destroyed all at once by the vajra-like samadhi. "Relying on pure higher intention" refers to the straight intention and so forth taught from the tenth ground. "Those with prior application" and so forth are spoken of in that way because they are of the same continuum. Those that have become causes are to be accomplished through the gateway of realization. Accomplishing through realization is also the uninterrupted entry into the perfections by destroying the seeds of miserliness and so forth, which are the opposing factors to the perfections, and by completely grasping with the purity of the three spheres. After that, the distinctions of the cultivation of the ten grounds, which have pure higher intention as their cause, are shown. That also is actually by two countless eons, but the three themselves are completely perfected there, so it is said to be three countless eons. The complete training is because it depends on the ground, and after that are the three trainings, and the order among these is as before. The order of the remainder is also as before. The statement that the entire Great Vehicle is completely perfected refers to the distinctions of the object of focus and so forth, as they have been spoken of.
Chinese
哦，就这样吧。这十个要点是简要概括后的解释。详细的解释从这之后开始阐述。其中，将要解释名称、自性、理路和分类这四种方式，为了让听者能够区分，首先只陈述名称。之后，对于想要阐述的内容，陈述其自性。为了充分确立自性，详细阐述理路。为了使通过理路确立的自性始终处于确立的终点，进行分类。名称也有四种差别：大乘的不共、声闻乘和大乘的共同、声闻乘的不共，以及对它们的辩论。其中的辩论是这样的：在相续的能入的识的相续中，被称为阿赖耶识的是一个名称，还是与它不同的东西呢？对此， 暂时从第一个名称的角度出发，世尊开示了阿赖耶识，并提到了“阿赖耶识在哪里”等等。在这里，如果结合对提问的回答，那么提问者显然是一位不精通大乘的人。因为像这样提问的内容，是通过阐述属于大乘的经典来确定的。或者，某个部派在提问，但也没有过错，因为这样一来，就通过量使他们承认了大乘是佛陀的教诲。或者，导师自己考虑到未来的众生，自己提问并作答。关于“无始以来”等等，在这里，如果也写下“阿赖耶识”这个名称，那么就会显示“所知处”这个词语本身就是一切法的处所。因为提问了阿赖耶识，所以心想这也是一个提问。因此，这并非不合时宜，而是合时宜的。另一种情况是，即使是在回答阿赖耶识，但为什么先阐述所知处，然后才阐述阿赖耶识呢？
English
Oh, so it is. These ten points are a summary and explanation. The detailed explanation will be given from this point onwards. Therein, the four aspects of name, self-nature, reasoning, and classification will be explained. In order for the listeners to be able to distinguish, first only the names are stated. After that, the characteristics are stated for those who wish to explain. In order to fully establish the self-nature, the reasoning is elaborated. In order to keep what is established by reasoning at the end of its establishment, there is classification. There are also four differences in names: the uncommon of the Mahayana, the common of the Hearer Vehicle and the Mahayana, the uncommon of the Hearer Vehicle, and the debate about them. The debate is this: In the continuum of the entering consciousness, is what is called the ālaya-vijñāna a name, or is it something different from it? For the time being, from the perspective of the first name, the Blessed One taught the ālaya-vijñāna, and mentioned "where is the ālaya-vijñāna" and so on. Here, if combined with the answer to the question, it is evident that the questioner is an unskilled Mahayanist. Because the meaning of this question is determined by stating the sutras belonging to the Mahayana. Or, a sect is asking, but there is no fault, because in this way, they are made to admit that the Mahayana is the teaching of the Buddha by means of valid cognition. Or, the teacher himself, considering future beings, asked and answered himself. Regarding "without beginning" and so on, here too, if the name "ālaya-vijñāna" is written, then it will be shown that the word "object of knowledge" itself is the place of all dharmas. Because the ālaya-vijñāna was asked, it was thought that this was also a question. Therefore, this is not inappropriate, but appropriate. In another way, even if the answer to the ālaya-vijñāna is being given, why is the object of knowledge first explained and then the ālaya-vijñāna explained?