Tibetan
ར་འབྱེད་བས་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤངས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་དག་ཀྱང་བདེན་པ་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་བཞིན་གོ་རིམས་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་འགོག་པའི་བདེན་པས་བསྡུས་པ་ཡིན་ལ། དེའི་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་ཡེ་ཤེས་ནི་ལམ་གྱི་བདེན་པས་བསྡུས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་སྤངས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་དེ་ལྟར་བསྟན་ཏོ། །བསྟན་བཅོས་མཛད་པས་ནི་གོ་རིམས་གཞན་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ལ་མཁས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྒྱུ་མེད་པ་དང་མི་མཐུན་པའི་རྒྱུ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ལ་མཁས་པའོ། །དེའི་ཆེད་དུ་ཤེས་བྱའི་གནས་བསྟན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལ་མཁས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པའི་འགྲོ་བ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་པ་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་རབ་ཏུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདིར་ཡང་གཞན་ལ་མཁས་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལ་མཁས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལ་མཁས་པར་ཕྱིས་བསྟན་ཏོ། །དེའི་འོག་ཏུ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལ་མཁས་ན་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་འཇུག་པར་ནུས་པས་ཤེས་བྱའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་པའི་མཐའི་ཉེས་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ་ཀུན་བརྟགས་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་གྱི་དབང་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་ནི་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་དུ་གདགས་པའི་གཞི་སྤང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་ཡང་ཁ་ ཅིག་ཏུ་མེད་པར་རྟོགས་པའམ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རེ་ཞིག་གཅིག་ཏུ་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་རྫས་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གདགས་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་མེད་པར་ནི་བཏགས་པའི་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ངེས་པར་གཟུང་བར་མི་ནུས་སོ། །མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་བཏགས་པའི་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་གནས་སྐབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལ་བཏགས་པས་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་ལ། དེ་བཞིན་ཉིད་ནི
Chinese
因为已经辨别而安住的缘故。断除与智慧等，也如实宣说真谛的次第，像这样不住的寂灭是由灭谛所摄，它的结果所变成的智慧是由道谛所摄，智慧的差别是断除为先导的缘故，所以如此宣说次第。造论者是因为宣说其他次第的缘故，宣说了依于通达诸法之因等，因为完全断除了无因与不顺品的因，所以是通达因。为了那个目的，宣说了所知处，因为一切法都依赖于阿赖耶识。善巧缘起是指为了宣说分别可爱与不可爱之行的缘起和亲近修习者。宣说通达因是指为了极善宣说分别自性的缘起，这里也是善巧其他是善巧分别自性的缘起为先导的缘故，后来才宣说善巧缘起。在那之后，如果善巧缘起就能进入诸法的体性，所以宣说了所知的体性。所谓完全断除增益和诽谤的边执的过失，对于遍计所执增益就像分别说部等，因为对于色等承认为真实。对于依他起诽谤是因为舍弃了施设一切我的基础的缘故。对于圆成实诽谤也是因为在有些情况下认为没有，或者认为是世俗存在的缘故。暂时说来，并非完全没有，因为真如是实事之法。如果没有施设的近取，就不能确定领会以假立自性为空性的真如。也不是像无常性等一样是假立的存在，因为那些是依于状态的差别而假立的错乱，而真如是
English
Because of abiding by distinguishing. Abandonment and wisdom, etc., are also in the order of how the truth is taught. Thus, the non-abiding nirvana is included in the truth of cessation, and the wisdom that has become its result is included in the truth of the path. The difference of wisdom is that abandonment is the antecedent, so the order is taught in this way. The author of the treatise taught another order, so he mentioned relying on being skilled in the cause of all dharmas, etc., because he completely abandoned the causeless and the unfavorable cause, so he is skilled in the cause. For that purpose, the place of knowledge is taught, because all dharmas depend on the Alaya consciousness. Being skilled in dependent origination means to teach the dependent origination of distinguishing between pleasant and unpleasant migrations and those who practice closely. Saying that being skilled in the cause means to teach the dependent origination of distinguishing the nature, and here also being skilled in others is because being skilled in the dependent origination of distinguishing the nature is the antecedent, so being skilled in dependent origination is taught later. After that, if one is skilled in dependent origination, one can enter the nature of all dharmas, so the nature of knowledge is taught. The so-called completely abandoning the faults of the extremes of imputation and defamation, the imputation to the completely imputed is like the Vaibhashikas, etc., because they admit that form, etc., are real. Defaming the other-dependent is because of abandoning the basis for establishing all selves. Defaming the completely established is also because in some cases it is thought to be non-existent, or it is thought to be conventionally existent. For the time being, it is not completely non-existent, because suchness is the dharma of reality. Without the proximate acquisition of imputation, one cannot definitely grasp the suchness that is empty of the imputed nature. It is also not an imputed existence like impermanence, etc., because those are confused by being imputed to the difference of states, while suchness is
Tibetan
་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་མི་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རྫས་ཡིན་ལ། རྫས་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་བརྟགས་པ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཞན་གྱི་དབང་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་དག་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་པའི་ཉེས་པ་སྤངས་པ་ཉིད་དོ། །ཡང་ན་ངོ་བོ་ཉིད་རེ་རེ་ལ་ཡང་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་བའི་ཉེས་པ་སྤངས་པ་ཉིད་སྦྱར་ཏེ་དེ་ལ་བརྟགས་པ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཉིད་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །སྐུར་པ་འདེབས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་སེལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་གྱི་དབང་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་ནི་མདོ་སྡེ་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཁོ་ནར་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་རིགས་མཐུན་པའི་དངོས་པོ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ནའི་བདག་ཉིད་དུ་ནི་བསྒྲུབ་པར་ནི་མི་ནུས་ཀྱི། དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་གཞི་མེད་པར་མ་བརྟགས་པས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླང་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དོ། །གཟུགས་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ལས་གུད་ན་ཡོད་པར་བརྟགས་ཏེ། རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཤིན་ཏུ་བརྟགས་མི་བཟོད་པའི་ཕྱིར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་ཡིན་པ་བསལ་ལོ། །སྐུར་པ་འདེབས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་སྦྱར་རོ། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་བརྗོད་པ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐུར་པ་འདེབས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །གཞན་དག་ནི་གཞན་གྱི་དབང་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་བཞིན་དུ་འཆད་དེ། ཇི་ལྟར་འཛིན་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གྲགས་པ་དེ་ལྟར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ ཕྱིར་ཡིན་གྱི། ཡོད་པའི་ཕྱིར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པས་དབེན་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ཕྱིར་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཆོས་དེ་དག་ལ་ཞེས་བྱ་བས་འདིར་བརྒལ་བ། གལ་ཏེ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་དག་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་པ་འདེབས་པ་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཚན་ཉིད་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ན་བརྟགས་པ་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་དག་ལ་མཁས་པ་གོ་སྐབས་སུ་ཅི་འབབ་སྟེ། གཅིག་ནི་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལ། ཅིག་ཤོས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ། ཞེ་ན་དེ་ནི་མ་ཡི
Chinese
是为了在所有情况下都不迷惑。因此，为了教义的缘故，它是实有；因为是实有的法，所以也不是虚无。这样，为了不对假立作增益，并且为了不对他起和圆成实作诽谤，所以舍弃了增益和诽谤的过失。或者，将对每个自性都舍弃增益和诽谤的过失结合起来，对于它的假立作增益就像前面一样。诽谤是为了在一切的一切中，即使是世俗谛也遣除。对他起的增益就像经部宗等，因为他们只承认唯识。像这样，心和心所因为远离同类的实物，所以不能成立为唯识的自性；那是因为没有用世间的名言来无根据地假立，所以仅仅是承认缘起而已。色法是用世间的名言来假立为与心和心所分离而存在的，因为在梦等中会迷惑，并且因为极其不能忍受观察，所以遮止了是缘起。诽谤就像前面一样结合。对圆成实的增益是因为如其所说的那样，完全执着为唯识的缘故。诽谤就像前面一样。其他则像对他起的增益一样解释，因为如其所执着的自性那样显现执着，不是因为存在而成为离能取和所取的自性，所以这样作增益，因此是增益。以“对于缘起的法”这样来辩驳这里。如果对于缘起的事物舍弃增益和诽谤就是善巧于体性，那么对于假立和圆成实善巧有什么机会呢？因为一个是由于无有而不是缘起，另一个是如是的体性也是常恒的缘故。如果这样说，那是不对的。
English
It is so that one is not confused in all circumstances. Therefore, it is substantial for the sake of the teachings, and because it is the dharma of substance, it is also not non-existent. Thus, in order not to superimpose on the imputed, and in order not to slander the dependent and the thoroughly established, it is the abandonment of the faults of superimposition and slander. Or, combine the abandonment of the faults of superimposition and slander on each and every entity, and the superimposition on its imputation is the same as before. Slander is to eliminate even the conventional in all of everything. Superimposition on the dependent is like the Sutra school and so on, because they only accept that as the only reality. Like this, mind and mental factors cannot be established as the nature of that alone because they are separated from objects of the same kind. That is because it is not imputed without basis by worldly terms, so it is merely accepting dependent arising. Form is imputed by worldly terms as existing separately from mind and mental factors, because one is confused in dreams and so on, and because it is extremely unbearable to examine, it is denied that it is dependent arising. Slander is combined as before. Superimposition on the thoroughly established is because one completely clings to it as the only reality, just as it is said. Slander is the same as before. Others explain it like superimposition on the dependent, because one manifestly clings to it as the nature of how it is grasped, not because it exists as the nature of being devoid of grasper and grasped. Therefore, it is superimposition because it is superimposition. By saying, "For those dharmas that arise dependently," here is a refutation. If one is skilled in characteristics by abandoning superimposition and slander on dependent arisings, then what opportunity is there for being skilled in imputations and the thoroughly established? Because one is not dependent arising due to non-existence, and the other is because the characteristic of suchness is also permanent. If you say that, it is not.