Tibetan
ན་ཏེ། མཚན་ཉིད་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བཤད་པ་མཚན་ཉིད་ནི། འདིས་མཚོན་པས་ན་གཞན་གྱི་དབང་ལ་ཀུན་བརྟགས་པ་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་མ་དག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བརྟགས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་དག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བདག་མེད་པའི་བདག་ཉིད་དུ་མཚོན་ཏོ། །གཞན་གྱི་དབང་རང་ཉིད་ནི་མཚོན་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ན་མཚན་ཉིད་དེ་དེ་ཉིད་སྦྱར་བར་བྱའོ། །འདི་ལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་བཞི་དང༌། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་བཞིའོ། །དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་བརྟགས་པ་ལ་སྒྲོ་ཡང་མི་འདོགས་སྐུར་པ་ཡང་མི་འདེབས་སོ། །རིགས་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་གཞན་གྱི་དབང་ལ་སྒྲོ་ཡང་མི་འདོགས་སྐུར་བ་ཡང་མི་འདེབས་སོ། །རྟོགས་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་བདེན་པའི་ལུགས་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྒྲོ་ཡང་མི་འདོགས་ལ། མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་མཐུན་པ་མེད་པར་སྐུར་པ་ཡང་མི་འདེབས་སོ། །དོན་དམ་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཇི་སྐད་བརྗོད་པའི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ལ། སྒྲོ་ཡང་མི་འདོགས་སྐུར་པ་ཡང་མི་འདེབས་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་དོན་དམ་པ་དང་རིགས་པའི་དོན་དམ་པ་དང༌། རྟོགས་པའི་དོན་དམ་པ་དང༌། དོན་དམ་པའི་དོན་དམ་པས་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང༌། སྐུར་པ་འདེབས་པ་སྤངས་པ་ཉིད་སྦྱར་བར་བྱའོ། །གཞན་དག་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་རྣམས་ལ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་རྨོངས་པ་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ཕྱིར་སྒྲོ་འདོགས་པའོ། ། བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་སྐུར་པ་འདེབས་པའོ་ཞེས་བརྗོད་དེ། བརྟགས་པ་ལ་སོགས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་དང་སྦྱོར་བས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། མཁས་པ་དང་པོ་ལ་ནི་ཕན་ཡོན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ལ་ཡང་མཐའ་གཉིས་སྤང་བ་ལ་མཁས་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཁས་པ་ནི་ཤེས་པ་ཡིན་པས་དེ་ཉིད་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མཁས་པ་ནི་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། བསམས་པ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པར་བཞེད་ལ། རྟོགས་པ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ནོ། །དེས་སྒྲིབ་པ་རྣམས་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། དེ་ལ་དྲོ་བའི་གནས་སྐབས་ན་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་གནོན
Chinese
如是，所谓精通体性者，体性即是：以此表示，则于他起中，是遍计所执与圆成实。如是，不清净之有情，表示为所计之自性；清净者，则表示为无我之自性。他起自性是所表示之本身，故应将体性与之结合。于此，一切之世俗谛有四种，胜义谛亦有四种。其中，于世间之世俗谛中，对于所计，既不增益亦不诽谤。于理之世俗谛中，对于心及心所之自性他起，既不增益亦不诽谤。于证之世俗谛中，对于如实安立真理之方式，不以现观之执着而增益，亦不以不合现观而诽谤。于胜义之世俗谛中，对于如是所说之圆成实，既不增益亦不诽谤。如是，于世间之胜义谛、于理之胜义谛、于证之胜义谛、于胜义之胜义谛中，亦应如是结合舍弃增益与诽谤。其他，对于蕴等缘起之法，执着为安乐、痛苦、愚昧之变异等，故为增益。谓证悟一切法无有自性，故为诽谤。然与所计等三种自性结合则不然。所谓应证悟等，对于第一种精通者，是精通缘起之利益；对于第二种，难道不是精通舍弃二边吗？精通即是了知，故彼即是证悟吗？非也。精通是指以信欲而行持之闻所生、思所生、修所生之有漏慧，而证悟则是无漏之智慧。彼以诸盖障等，其中，于暖位时，能胜伏波罗蜜多之相违品悭吝等。
English
Thus, the so-called expert in characteristics, the characteristic is: By this it is indicated that in dependence on others, it is the completely imputed and the perfectly established. Thus, impure sentient beings indicate the nature of what is imputed, while pure ones indicate the nature of selflessness. The nature of dependence on others is what is to be indicated itself, so that characteristic should be combined with it. In this, there are four types of conventional truth for all, and four types of ultimate truth. Among them, in the conventional truth of the world, one neither adds nor slanders what is imputed. In the conventional truth of reasoning, one neither adds nor slanders the nature of mind and mental factors dependent on others. In the conventional truth of realization, one neither adds by clinging to the way the truth is established, nor slanders by not conforming to the realization. In the conventional truth of the ultimate, one neither adds nor slanders the perfectly established as it is said. Likewise, in the ultimate truth of the world, the ultimate truth of reasoning, the ultimate truth of realization, and the ultimate truth of the ultimate, one should combine the abandonment of adding and slandering in the same way. Others, clinging to the aggregates and other dependent arising phenomena as variations of happiness, suffering, and ignorance, etc., is therefore adding. It is said that because one realizes that all phenomena have no self-nature, it is slander. However, it is not the case when combined with the three natures of the imputed, etc. As for what is to be realized, etc., the first expert is an expert in the benefits of dependent arising; is the second not an expert in abandoning the two extremes? Expertise is knowledge, so is that realization? It is not so. Expertise refers to the wisdom with outflows arising from hearing, thinking, and meditation, which are practiced with faith and desire, while realization is wisdom without outflows. That, from the obscurations, etc., in the stage of heat, it overcomes the opposing factors of generosity and other perfections.