English
It is also like that. It is not the nirvana without the residue of the aggregates, because it is the state of being alive. Or if nirvana is merely the non-arising of afflictions and birth, then non-arising is also non-existent, because non-existence is not seen as the basis of anything. Therefore, it should be admitted that what is included in the aggregate of formations and becomes the basis of the noble path is the alaya-consciousness. Taking the universal defilement of birth as the state of death and transference, it is said that doing good or doing evil at the time of death and transference, etc. Saying 'from the lower part or the upper part' indicates that at the time of death, the body of the person who does good gradually loses temperature from the soles of the feet, while the person who does evil gradually loses temperature from the crown of the head. Thus, if it is admitted that consciousness gradually abandons the body, then it should be examined which consciousness it is. For this, it is not the body consciousness, because before death, whichever limb does not give rise to body consciousness, that limb is completely abandoned by the body consciousness. If the sense faculties cease, it will become a loss of temperature. Similarly, eye consciousness etc. should also be explained. It is also not the mind consciousness, why? Because it does not depend on the body, but depends on the mind. The body also does not depend on it, because it is not its result. If one's own basis does not arise, or one's own result is not produced, it is said to be completely abandoned, then these two cannot exist simultaneously with mind consciousness and body. Or if one thinks that merely existing does not completely abandon, but non-existence completely abandons, that is also unreasonable, because until the last breath is cut off, mind consciousness always exists, therefore it will become a fault of not gradually abandoning the body. Then, what pervades the entire body, and later gradually shrinks or partially stops, only gradually abandons the part of the body that does not have its own limbs?
Tibetan
་འགྱུར་བ་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རྟག་ཏུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དེའི་དབང་གིས་ལུས་ཡོངས་སུ་མི་འདོར་བའམ་ཡོངས་སུ་འདོར་བར་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་སེམས་མེད་པའི་གཉིད་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་དང་དབང་པོ་གཞན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཀུན་དུ་འབྱུང་བའི་གནས་ན་འཆི་བར་ཐལ་པར་འགྱུར་ཏེ་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ལས་ཀྱི་འཕེན་པ་རིམ་གྱིས་ཟད་པའི་ཕྱིར་རིམ་གྱིས་དབང་པོ་རྣམས་འགག་གོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། དེ་ཉིད་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། ཅི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་རང་གིར་མ་བྱས་པའི་དབང་པོ་ཁོ་ན་དུས་རེ་ཞིག་ཅིག་གནས་ནས་རང་ཉིད་ལས་ཀྱི་མཐུ་ཟད་ནས་འགག་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་གམ། འོན་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པས་རང་གིར་བྱས་པ་དུས་རེ་ཞིག་ཅིག་གནས་ནས་ལས་ཀྱི་མཐུ་ཟད་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཡོངས་སུ་འདོར་བ་ན་འགག་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ཡིན། གལ་ཏེ་རྟོག་པ་དང་པོ་ཡིན་ན་དེ་ནི་གྲགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བརྒྱལ་བ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་སེམས་ཁས་ལེན་པའི་བྱིང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་པའི་དབང་པོ་ནི་གང་དུ་ཡང་མ་གྲགས་སོ། །ཚེ་དང་དྲོད་དང་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་མདོ་དང་ཡང་འགལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཡོངས་སུ་བོར་བས་དབང་པོ་རྣམས་མི་གནས་པར་གསུངས་སོ། །འོན་ཏེ་རྟོག་པ་གཉིས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་གིས་ཡོངས་སུ་བོར་ན་འགག་པར་འགྱུར་ཞེས་དཔྱད་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དག་གིས་དེ་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། ། ཡང་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོད་ན་ཇི་ལྟར་རུང་ཞེ་ན། དེ་ལ་ནི་དབང་པོ་ཐམས་ཅད་བརྟེན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་དབང་པོའི་ཕྱོགས་གང་དང་གང་ཞིག་ལས་ཀྱི་འཕན་པ་ཡོངས་སུ་ཟད་པས་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་སྐྱེ་བ་དང་མི་མཐུན་པར་འགྱུར་བའི་ས་ཕྱོགས་དེ་དང་དེའི་དབང་པོ་འགགས་པས་དྲོད་ཡལ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རིམ་པ་འདིས་ན་དབང་པོ་མ་ལུས་པར་ཡོངས་སུ་བོར་བས་ལུས་རིལ་དྲོད་ཡལ་བའི་བར་དུ་འགྱུར་བས་དེ་ལྟར་ན་རུང་སྟེ། འདི་ནི་རེ་ཞིག་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཁས་བླངས་པའི་ཚུལ་ཅན་ནོ། །ཤེས་བྱ་ནང་གི་ཡིན་པར་ལྟ་བ་ལ་ནི་གང་གི་ཚེ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལུས་མཐའ་དག་དུ་སྣང་བར་སྐྱེ་བ་དེའི་ཚེ་ལུས་ཐམས་ཅད་ཟིན་པ་ཡིན་ལ། གང་གི་ཚེ་ལུས་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་ལ་ནི་བདག་ཏུ། ལ་ལ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྣམ་པར་སྣང་བ་དེའི་ཚེ་གང་ཞིག་བདག་ཏུ་སྣང་བའི་རྣམ་པ་ཅན་དེ་ནི་ཟིན་པ་ཡིན་ལ། ཕྱི་རོལ
Chinese
也不是具有转变支分。此外，意的识总是存在的缘故，凭借它身体不是完全不舍弃或者完全舍弃所能行的。如果不是这样，那么在无心睡眠等等的状态和其它感官的识普遍生起的状态中，就会变成死亡，因为没有它的缘故。然而，如果认为业的牵引逐渐耗尽的缘故，感官逐渐停止，那么，这需要考察。是否识没有作为自己的感官，仅仅是暂时存在一段时间，自身业的力量耗尽而停止呢？或者识作为自己的感官，暂时存在一段时间，业的力量耗尽，识完全舍弃时停止呢？如果第一个想法是这样，那么这不是公认的，因为在昏厥等等的状态中，即使承认有心，也没有不具有识的感官在任何地方被承认。“寿命和暖气以及识”等等的经也相违背，因为从中说的是识完全舍弃的缘故，感官不住留。如果认为是第二个想法，那么，这需要考察，被哪个识完全舍弃而停止呢？以所有方式进入的识是不行的。 又，如果有阿赖耶识，怎么样行呢？对此，所有感官都依赖它。因此，感官的哪个部分业的牵引完全耗尽，导致异熟识与生不相符，那个地方的感官停止，暖气消失。以这个次第，完全舍弃所有感官，直到整个身体暖气消失，这样是可以的。这暂时是承认外境存在的方式。对于认为是所知内在的观点来说，当阿赖耶识显现为遍及整个身体时，那时是完全占据了整个身体。当身体的某些部分显现为自我，某些部分显现为外境时，那时哪个显现为自我的部分是被占据的，外境
English
Nor is it with the changing limbs. Furthermore, since the consciousness of mind is always present, it is not possible to completely abandon or not completely abandon the body by its power. If it were not so, then in the state of unconscious sleep and so on, and in the state where other sense consciousnesses arise universally, it would follow that one would die, because it is not present. However, if one thinks that the senses gradually cease because the force of karma gradually diminishes, then that itself should be examined. Is it that the senses that consciousness has not made its own, remain for a while and then cease because their own power of karma is exhausted? Or is it that the senses that consciousness has made its own, remain for a while and then cease when consciousness completely abandons them because the power of karma is exhausted? If the first idea is the case, then that is not well-known, because even in the state of fainting and so on, even though the mind is acknowledged, the senses without consciousness, which are the basis of acceptance, are not known anywhere. It would also contradict the sutras such as "Life, warmth, and consciousness," because it is said therein that the senses do not remain because they are completely abandoned by consciousness. If it is the second idea, then it should be examined by which consciousness it is completely abandoned and ceases. It is not possible for the consciousnesses that enter in all ways. Furthermore, if there is the alaya consciousness, how does it work? All the senses depend on it. Therefore, whichever part of the senses has completely exhausted the force of karma, the sense of that place where the resultant consciousness becomes incompatible with birth ceases, and the warmth disappears. In this order, it is possible that the entire body loses warmth by completely abandoning all the senses. This is temporarily a way of acknowledging external objects. For the view that knowledge is internal, when the alaya consciousness arises appearing throughout the entire body, then the entire body is occupied. When some parts of the body appear as self and some parts appear as external, then the part that appears as self is occupied, and the external
Tibetan
་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་ནི་མ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་དྲོད་ཡལ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་གནས་པའི་སྐབས་སུ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་སྐབས་ཁོ་ནར་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་དཔྱད་པ་ཁོ་ནས་ས་བོན་མེད་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་དགེ་བའི་སེམས་མི་འཐད་པར་ཤུགས་ཀྱིས་བཤད་ཟིན་པ་ཉིད་དོ། །ཡང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་སྐབས་ཀྱིས་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས། ཇི་ལྟར་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཇིག་རྟེན་པའི་རྣམ་པར་བྱང་བ་སྟོན་ཏོ། །འདོད་པ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བ་གལ་ཏེ་ན་ཉེར་བསྡོགས་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་ལ་གཟུགས་ན་སྤྱོད་པའི་སེམས་མ་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་དགེ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བ་དང་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བ་དག་གིས་སོ། །སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བའི་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བ་རབ་ཀྱི་ཐ་མ་ལ་གནས་པ་དེ་གང་གིས་མཇུག་ཐོགས་སུ་གཟུགས་ན་སྤྱོད་པའི་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བ་སྐྱེ་བའོ། །ད་ནི་གཟུགས་ན་སྤྱོད་པའི་སེམས་ཀྱི་ས་བོན་དུ་མི་རུང་སྟེ། ཇི་ལྟར་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ན་ས་བོན་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་གཟུགས་ན་སྤྱོད་པའི་སེམས་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་འདྲིས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ས་བོན་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། གཟུགས་ན་སྤྱོད་པའི་སེམས་ཚེ་རབས་དུ་མར་འདོད་པ་ན་ སྤྱོད་པའི་སེམས་ཚེ་རབས་དུ་མས་བར་དུ་ཆོད་པ་དེ་ནི་འདས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པའི་ཕྱིར་ས་བོན་དུ་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕྱོགས་ལ་ནི་གཟུགས་ན་སྤྱོད་པའི་སེམས་ཀྱི་ས་བོན་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པའམ་བསྐྱེད་པའང་རུང་རྣམ་པར་བར་མ་ཆད་པར་བརྒྱད་དེ་འོངས་པ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་གྱུར་པ་གཟུགས་ན་སྤྱོད་པའི་སྐལ་བ་མཉམ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྒྱུའི་རྐྱེན་ཡིན་ལ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བའི་ས་བོན་དེ་ཡོངས་སུ་གསོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། མ་བསྒྲིབས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཉིད་དུ་ཡང་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་དེ་ནི་འགགས་མ་ཐག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་འགགས་མ་ཐག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ན་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བདག་པོའི་རྐྱེན་ནི་རྩོལ་བ་ནས་བཟུང་སྟེ།
Chinese
因为不执著于具有（暖相）的形态，所以暖相会消失。这一点在安住的时候，仅仅在执著的场合中已经阐述过了。由于仅仅通过观察烦恼等，种子就不存在了，因此间接地说明了色界中的烦恼和善心是不合理的。此外，由于需要通过清净的场合来阐述，所以如何以“世间的”等词语来表示世间的清净呢？如果说没有从欲界中分离贪欲，就认为获得了近分定，那么就提到了“没有获得色界心”这句话。所谓“欲界中的善”，是指从听闻和思维修习中产生的（善）。所谓“从加行中产生的心”，是指安住在思维修习的最好的最后阶段，以什么作为紧随其后的结果，而产生色界中的加行所生之心呢？现在不能作为色界心的种子，因为按照所阐述的方式，不能完全执持种子。如果认为，从无始轮回以来串习的色界心就是种子，那么，色界心被多个欲界心所间隔，由于仅仅是过去，所以不能作为种子。对于阿赖耶识的方面来说，色界心的种子，无论是从无始轮回以来法性安住，还是产生，都没有间隔地连续而来，成熟后成为色界同分因。是因的俱有缘，并且因为能够完全滋养欲界加行所生的种子，而且因为是不染污的自性，所以是增上缘。此外，为什么不能说欲界中相似的（心）也是等无间缘呢？如果说，因为它是刚刚灭去的。那么，不能这样说，因为不遍及。例如，刚刚灭去的那个相似的（心）才是等无间缘，其他的不是。增上缘是从努力开始的。
English
Because one does not cling to the form of having (warmth), the warmth disappears. This has already been explained only in the context of clinging during the state of abiding. Since seeds do not exist merely through examining afflictions, etc., it is indirectly explained that afflictions and virtuous minds in the form realm are unreasonable. Furthermore, since it needs to be explained through the occasion of purification, how does one indicate worldly purification with words such as "worldly"? If one thinks that one has attained the near attainment because one has not separated from desire in the desire realm, then the phrase "not having attained the mind of the form realm" is mentioned. The so-called "virtue in the desire realm" refers to (virtue) arising from hearing and contemplation. The so-called "mind arising from application" refers to that which abides in the best and last stage of contemplation; with what as the immediately following result does the mind arising from application in the form realm arise? Now, it cannot serve as a seed for the mind of the form realm, because according to the manner explained, the seed cannot be fully grasped. If one thinks that the mind of the form realm, which has been familiar since beginningless samsara, is the seed, then the mind of the form realm is separated by many minds of the desire realm, and since it is merely past, it cannot serve as a seed. As for the aspect of the alaya-vijnana, the seed of the mind of the form realm, whether it abides by nature from beginningless samsara or arises, has come continuously without interruption, and having ripened, it is the cause of equal share in the form realm. It is the co-existent condition of the cause, and because it is able to fully nourish the seed arising from the application of the desire realm, and because it is of an uncontaminated nature, it is the dominant condition. Furthermore, why should one not say that the similar (mind) in the desire realm is also the immediately preceding condition? If one says that it is because it has just ceased, then one should not say that, because it is not pervasive. For example, that similar (mind) that has just ceased is the immediately preceding condition, and others are not. The dominant condition begins with effort.