Tibetan
ས་འདས་མ་ཐག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་གཞན་འདོད་པའི་ཀླན་ཀ་སྤང་བའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་རེ་ཞིག་རྗེས་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཁོ་ན་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་གཞན་གྱི་ཀླན་ཀ་ནི་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་སེམས་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ས་བོན་དུ་མི་རུང་ངོ་ཞེས་བསྟན་པས། དོན་གྱིས་ན་དེའི་ས་བོན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁས་བླངས་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་རང་གི་གཉེན་པོའི་ས་བོན་དུ་རུང་སྟེ། དུག་ནི་བདུད་རྩིའི་ས་བོན་དུ་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཀླན་ཀ་གཞན་ཡང་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སེམས་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སེམས་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེའི་ས་བོན་དུ་མི་རུང་ངོ་ཞེས་བསྟན་པས་དོན་གྱིས་ན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་ འདས་པའི་སེམས་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པར་རུང་བས་དེའི་ས་བོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ཁས་བླངས་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སེམས་འདྲིས་པ་མ་ཡིན་པ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་གི་བདག་ཉིད་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་བག་ཆགས་འཇོག་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ་ཀླན་ཀ་གཉི་ག་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །དེ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡང་ཡིན་པས་གནས་སྐབས་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དེ་ལ་ཡང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་སྒྲིབ་པ་གཉི་ག་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ཉིད་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་དམིགས་པའི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེའི་རྗེས་ལ་ཐོབ་པ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཁ་ཅིག་གི་གཞུང་ལུགས་ཀྱིས་ནི་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་ལ་བྱེད་རྒྱུ་ཙམ་གྱི་དབང་གིས། ཁ་ཅིག་གི་གཞུང་ལུགས་ཀྱིས་ནི་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྣང་བ་དང་ལྡན་ལ་རྣམ་པར་འདྲ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་དབང་གིས་གདུལ་བའི་རྒྱུད་དག་པ་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་དེའི་རྗེས་ལ་ཐོབ་པ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་གསུངས་རབ་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྣང་བ་ནི་འདྲ་བས་བརྒྱུད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རྒྱུ་མཐུན་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་ཐོས་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །དེས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་བག་ཆགས་བཞག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ས་བོན་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་རིམ་གྱིས་དྲོ་བར་གྱུར་པའི་ས་བོན་ཡིན་པ་ནས་དེ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་མ་ཆགས་པར་གྱི་ས་བོན་ཡིན་ཞིང་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གིས་གཞག་པའི་ས་བོན་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཇི་ལྟར་ཟག་པ་མེད་པའི་ས་བོན་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། འདི་ལ་ཁ་ཅིག་ན་རེ་སྔར་གཞན་གྱི་ལྟ་བ་ལ་བདག་པོའི་རྐྱེན་མེད་པར་བསྟན་པ་དེའི་གཉེན་པོར་རང་གི་ལྟ་བ་ལ་བདག་པོའི་རྐྱེན་རིམ་པ་འདིས་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ནི་ བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་གོ་སྐབས་འབྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདག་པོའི་རྐྱེན་དང་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཡིན་ནོ། །དེས་བསྐྱེད་པའི་ས་བོན་ནི་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་ཟག་པ་མེད་པའི་དང་པོ་ནི་རྐྱེན་གསུམ་གྱིས་སྐྱེའོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་དམིགས་པའི་རྐྱེན་གྱི་ས་བོན་ཅན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་མཐུན་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། རྒྱུའི་རྐྱེན་མེད་དོ་སྙམ་དུ་བསམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་ཟག་པ་མེད་པའི་ས་བོན་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རྒྱུ་མཐུན་པ་ཐོས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་རིམ་པས་ཡོངས་སུ་གསོ་བར་བྱ་བ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །ཕྲ་བའི་ཕྱིར་དངོས་སུ་ལྷང་པོར་ནི་མ་བསྟན་ཏེ། འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་བསྟན་པ་ལ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བས་ན་རྐྱེན་བཞི་ཁོ་ནས་སྐྱེའོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་དམིགས་པའི་རྐྱེན་གྱི་ས་བོན་ཅན་ཞེས་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རྒྱུ་མཐུན་པ་ཐོས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རིམ་པ་འདི་ཁོ་ན་ལས་དགོངས་ནས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ས་བོན་ཟག་པ་མེད་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཇི་སྐད་སྨོས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བཤད་པར་སྣང་བའི་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེའོ། །དེ་ནས་དེའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་རང་གི་ས་བོན་ཟག་པ་མེད་པ་ཁོ་ན་ལས་དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཟག་པ་མེད་པ་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བས་བསྡུས་པའོ། །དེ་ནས་རིམ་པ་འདིས་ཟག་པ་མེད་པ
Chinese
因为刚刚超越此地，并且为了避免他人的责难，暂时只展示后续的因。对此，暂且说他人的责难，即与如理作意相同，具有世间心不能作为超越世间的种子。实际上，这等于承认了它的种子是阿赖耶识。因此，阿赖耶识如何能作为一切烦恼的因，而成为自身对治的种子呢？这就像毒药不能成为甘露的种子一样。另一个责难是，与如理作意相同，具有超越世间的心，因为与超越世间的心不共同生灭，所以不能作为它的种子。实际上，这等于承认了阿赖耶识与超越世间的心共同生灭，因此可以作为它的种子。因此，就像不熟悉的超越世间的心，以与阿赖耶识共同生灭的方式产生自己的体性，从而留下习气一样。为了避免这两种责难，才说了“法界极清净”等等。其中，法界即是如来藏。因为它是自性清净的，所以就暂时清净的方面而言，才说了“极清净”。其中，声闻和缘觉的清净是这样的。如来则因为远离二障，所以是极清净的。因此，以极清净的如来藏为对境的超越世间的智慧，在其之后获得的清净的世间智慧，有些宗派认为它没有对境的相状，只是作为能作的因；有些宗派则认为它具有十二部经的相状，并且因为是相似的因，所以能调伏的众生的清净的耳识以及在其之后获得的意识。
English
Because it has just transcended this state, and also to avoid the criticisms of others, for the time being, only the subsequent cause will be shown. Regarding this, let's first address the criticisms of others: since the worldly mind, which is similar to proper attention, cannot be the seed of transcendence, it is implicitly admitted that the seed is the ālaya-vijñāna. Therefore, how can the ālaya-vijñāna, which is the cause of all defilements, be the seed of its own antidote? It is like poison not being able to be the seed of nectar. Another criticism is that the transcendental mind, which is similar to proper attention, cannot be its seed because it does not arise and cease together with the transcendental mind. In effect, this admits that the ālaya-vijñāna arises and ceases together with the transcendental mind, and therefore can be its seed. Therefore, just as the unfamiliar transcendental mind, by arising and ceasing together with the ālaya-vijñāna, generates its own nature and thus leaves impressions, to avoid these two criticisms, it is said, "The dharmadhātu is utterly pure," and so on. Here, the dharmadhātu is the tathāgatagarbha. Because it is naturally pure, it is said to be "utterly pure" in terms of its temporary purity. Among these, the purity of the śrāvakas and pratyekabuddhas is such. The tathāgatas, however, are utterly pure because they are free from the two obscurations. Therefore, the transcendental wisdom that takes the utterly pure tathāgatagarbha as its object, and the pure worldly wisdom obtained after it, some schools consider it to be without the aspect of an object, only as an efficient cause; other schools consider it to have the aspect of the twelve branches of scripture, and because it is a similar cause, it is the pure ear consciousness of those to be tamed, and the consciousness obtained after it.
Chinese
对于识来说，显现圆满具备经部之相的自性，也称为相似相续的法界同分，也称为听闻。由此在阿赖耶识上所留下的习气，是思所生之种子，而且是从逐渐变暖的种子，到成为法的无染种子，以及由法胜所安立的种子是出世间的。如果问：有漏如何转变为无漏种子呢？对此，有些人说，以前为了对治他人观点中没有增上缘的说法，通过这种次第显示了自己观点中有增上缘。其中，法胜因为是作者和开辟机会之因，与增上缘相同，所以是等无间缘。由此所生的种子仅仅是增上缘。真如是所缘缘，这样一来，最初的无漏由三种缘所生。这样做，就与“真如是所缘缘的种子”相符了，他们这样说，是因为认为没有俱有因的缘故。另一些人说，无漏种子是显示要通过法性住立的法界同分，听闻习气的次第来完全滋养。因为微细，所以没有直接明显地显示，就像显示行之缘的阿赖耶识一样。因此，仅仅由四种缘而生。所谓“真如是所缘缘的种子”的说法，是从法界同分，听闻习气的种子者这个次第来领会并显示的。另一些人说，依赖于耳识等种子无漏法性住立，产生如前所说的方式显现的耳识。然后紧接着，从其自身的无漏种子中，产生缘于它的无漏意识，是由思所生所摄持的。然后通过这个次第，无漏
English
For consciousness, the nature that manifests the complete aspect of the scriptures is also called the similar continuum of the Dharmadhatu's common share, and it is also called hearing. The habit left on the Alaya-consciousness by this is the seed born of thought, and it is also from the seed that gradually warms up, to becoming the undefiled seed of Dharma, and the seed established by Dharma-victor is transcendental. If you ask: How does the defiled transform into the undefiled seed? To this, some say that in order to counter the previous statement in others' views that there is no dominating condition, this sequence shows that there is a dominating condition in one's own view. Among them, Dharma-victor, because it is the agent and the cause of opening opportunities, is the same as the dominating condition, so it is the immediately preceding condition. The seed produced by this is only the dominating condition. Suchness is the object-condition, so the first undefiled is born from three conditions. By doing this, it is in accordance with the statement that "Suchness is the seed of the object-condition," they say this because they think there is no co-existent cause. Others say that the undefiled seed is shown to be fully nourished by the sequence of the Dharmadhatu's common share, the habit of hearing, which abides in Dharma-nature. Because it is subtle, it is not shown directly and clearly, just like the Alaya-consciousness that shows the condition of action. Therefore, it is born from only four conditions. The statement that "Suchness is the seed of the object-condition" is understood and shown from this sequence of the Dharmadhatu's common share, the seed of the habit of hearing. Others say that relying on the undefiled Dharma-nature abiding in the seeds of ear-consciousness and so on, the ear-consciousness that appears in the manner described above is produced. Then, immediately following that, from its own undefiled seed, the undefiled mind-consciousness that focuses on it is produced, which is held by thought-born. Then through this sequence, undefiled
Tibetan
འི་སེམས་གཟུགས་ན་སྤྱོད་པ་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གིས་བསྡུས་པའི་བར་སྐྱེའོ། །དེ་ནས་དེས་བསྐྱེད་པའི་ས་བོན་ལས་འདས་པ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སེམས་སོ། །ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ལ་ཐུག་པ་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དང༌། ངེས་པར་འབྱེད་པ་དང་མཐུན་པ་འདི་རྣམས་ཀྱང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཆ་དང་མཐུན་པར་འདྲ་བའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་གདགས་པའི་སྒོ་ནས་འདོད་པ་དང༌། གཟུགས་ན་སྤྱོད་པ་ཉིད་ཡིན་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དང་ལྷན་ཅིག་འདུག་པའི་ཕྱིར་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་འདི་ནི་ཀུན་གཞི་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་བསྡུས་ པར་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །མི་གསལ་བའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་མཐོང་བ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལྟ་བས་ན་རིམ་པ་འདི་ནི་དངོས་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་ནས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་པོ་ལྟར་ན་ནི་གཞུང་དང་འགལ་ཏེ་འདི་ལྟར་འདིར་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་སྒྲུབ་པ་ཁོ་ནར་སྣང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་ཡང་རྒྱུའི་རྐྱེན་མེད་པར་ཡང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ན་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་སེམས་སུ་འགྱུར་རོ། །ཕྱོགས་གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཡང་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཇི་ལྟར་ཟག་པ་མེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་ལན་ཐེབས་པར་དཀའོ། །ཕྱོགས་པར་མ་དེ་ནི་ཉེས་པ་མེད་པར་སྣང་ངོ༌། །དེ་ལྟ་བས་ན་རིམ་པ་འདིས་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ས་བོན་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། རང་བཞིན་གྱི་ས་བོན་ཟག་པ་མེད་པའི་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་ཡོངས་སུ་གསོས་པ་ཡང་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཀླན་ཀ་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་སྤང་བར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་རེ་ཞིག་རྒྱུ་རྐྱེན་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐོས་པའི་བག་ཆགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་གཞུང་ནི་ཁ་ཅིག་ན་རེ་བདག་པོའི་རྐྱེན་ནི་དྲོ་བར་གྱུར་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་པར་དོན་གྱི་ངེས་པར་གཟུང་བ་ཉིད། དེ་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་མི་དགོས་པས་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་བག་ཆགས་དེ་ཉིད་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་གཞུང་འདི་ནི་བདག་པོའི་རྐྱེན་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གལ་ཏེ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཉིད་ཡིན་རྒྱུའི་རྐྱེན་དུ་མི་འགྲུབ་པས། ཇི་ལྟར་དེའི་གཉེན་པོ་ས་བོན་དུ་རུང
Chinese
在心识的色蕴中，以行持佛法之殊胜所摄持而生起中阴身。之后，由其所生的种子，超越痛苦，具有了知法的忍辱之心。从听闻等生起的，直至佛法之殊胜，与解脱之分相应，以及与决择相应的这些，虽然不具备，但因与福德之分相似，故以假立之门而承认，并且，在色蕴中行持本身，又与烦恼心识一同存在，因此也确实是有漏的。如此，这将要解释为由非阿赖耶识的识所摄持。因为不明显，所以没有见到真如，因此，这个次第是仅仅依靠事物而显示的，他们这样说。对此，如果按照第一种观点，则与经文相违背，因为在这里，仅仅显现为成立因缘。如果又没有因的缘也生起，那么阿罗汉也会变成烦恼的心识。如果按照第二种观点，那么有漏的如何成为无漏的因，这样的回答难以成立。而第三种观点则显得没有过失。因此，这个次第是因为承认有漏的种子是因的缘，并且，自性的种子，无漏的从听闻等生起的次第完全滋养，也承认是因的缘，所以应当按照顺序了知要避免第一个和第二个诤论。这样，暂时成立了因缘。有些人说，所谓听闻的习气等等的经文，是说，主宰的缘分是通过变暖等次第，对佛法之殊胜进行意义上的确定。因为那也不需要成立，所以是为了显示听闻等习气本身的种种差别。有些人说，这个经文是为了成立主宰的缘分。如果阿赖耶识的自性是，因为是有漏的，所以仅仅是主宰的缘分，不能成立为因的缘，那么如何能成为它的对治的种子呢？
English
In the form aggregate of consciousness, the intermediate state is born, held by the excellence of practicing Dharma. Then, from the seed produced by it, surpassing suffering, there is a mind endowed with the patience of knowing Dharma. Those arising from hearing, etc., up to the excellence of Dharma, corresponding to the aspect of liberation, and corresponding to ascertainment, although not possessed, are acknowledged through the door of imputation because they are similar to the aspect of merit. Moreover, the practice itself in the form aggregate, and also existing together with the afflicted mind, is indeed tainted. Thus, this will be explained as being held by a consciousness that is not the Alaya consciousness. Because it is not clear, the suchness is not seen, therefore, this sequence is shown relying only on things, so they say. Regarding this, if according to the first view, it contradicts the scripture, because here, it only appears to establish cause and condition. If it also arises without the condition of cause, then even an Arhat would become an afflicted mind. If according to the second view, then it is difficult to establish how the tainted can be the cause of the untainted. But the third view seems to be without fault. Therefore, this sequence is because it acknowledges that the tainted seed is the condition of cause, and also, the seed of self-nature, the untainted sequence arising from hearing, etc., is completely nourished, and it is also acknowledged as the condition of cause, so it should be known to avoid the first and second disputes in order. In this way, the cause and condition are temporarily established. Some say that the scriptures such as the habit of hearing, etc., say that the dominant condition is the determination of the meaning of the excellence of Dharma through the sequence of warming, etc. Because that also does not need to be established, it is to show the various differences of the habit of hearing, etc., itself. Some say that this scripture is to establish the dominant condition. If the nature of Alaya consciousness is, because it is tainted, it is only the dominant condition, and cannot be established as the condition of cause, then how can it become the seed of its antidote?