Tibetan
ཤེས་པའམ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའམ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བའི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའམ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བའི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཕྱི་མ་གཞན་ལ་བསྒོ་བར་འགྱུར་གྲང་ན། དེ་ལ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་བསྒོ་བ་ཉིད་དགག་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། འདི་ལྟར་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཉིད་དེ་དག་གི་ས་བོན་གྱི་དངོས་པོར་བག་ཆགས་བསྒོས་པར་འགྱུར་གྱི་ཞེས་བྱ་བའི་བར་སྨོས་སོ། །འདི་ཇི་ལྟར་མི་རུང་ཞེ་ན། དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་བག་ཆགས་འཇོག་པར་བྱེད་པ་ནི་རང་དང་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པའི་ཆེད་ཡིན་ན་དེ་ནི་ལྟ་བ་འདི་ལ་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འགགས་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་བར་དུ་ཆོད་པ་དེ་ལ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་བར་དུ་ཆོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པས་བར་དུ་ཆོད་པའོ། །བག་ཆགས་མེད་ཅིང་བག་ཆགས་ཀྱི་གནས་ཀྱང་མི་དམིགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་བག་ཆགས་རྟེན་དང་བཅས་ཏེ་འགགས་པའི་ཕྱིར་ས་བོན་མེད་པས་དེ་ལས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བའོ། །རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མཇུག་ ཐོགས་སུ་སྐྱེ་བ་ཉིད་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུན་བཞིན་དུ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཟིན་པའི་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་འཛིན་ཅིང་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྟེན་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་གཏོགས་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་དཀའོ་ཞེས་དེ་ནི། ཐ་དད་གསུམ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་དེར་རྣམ་པར་ཕྱེ་ཟིན་ཏོ། །ཇི་སྟེ་ཡང་འདི་ནི་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་གཏོགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཅིག་པོ་ཉིད་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྟེན་དེ་དང་དེ་ནས་སྐྱེ་བ་ན་དེ་དང་དེའི་མིང་ཐོབ་པར་ཟད་དོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟར་ན་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པའི་ངོ་བོས་སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མས་སྐད་ཅིག་མ་ཕྱི་མ་ལ་བག་ཆགས་འཇོག་པར་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང༌། བག་ཆགས་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་གནས་ན་ཡང་ཡོངས་སུ་གསོ་བ་མེད་པར་སྐྱེ་བར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་དང༌། སེམས་མེད་པའི་གནས་སྐབས་ན་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཆད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཇི་སྐད་བཤ
Chinese
识或眼识贪等，或眼识以完全执取贪等习气，耳识等，或眼识以完全执取贪等习气，若眼识将教导其他的后眼识，那么，对于彼贪等教导眼识本身作遮止之权，如是眼识为何等名为等，彼即是彼等的种子之物，将习气教导之将成，如是之间已说。此如何不应理耶？因无需要之故，彼作习气安立者，乃为生自与相符之果之故，彼于此见解不应理也，如是眼识灭，他识间隔者，于彼乃是等已显示。他识间隔者，乃耳识等间隔也。无习气且习气之处亦不可得，乃贪等习气有依而灭之故，无种子故，从彼生贪等与相似具足之眼识将不成也。以属一续之故，耳识于后生起本身，如阿赖耶识之流般，眼识所摄持之习气完全执持且非生耶？彼非也，因所依各异之故，属一续本身极难成立也，彼乃，与三差别相违之故。如是于彼已作分别也。若复此乃属一续唯也，如此一识本身从眼等所依彼与彼处生时，仅得彼与彼之名也，如是纵然亦非理，因以俱生与灭之自性，前刹那不可能于后刹那安立习气之故，且习气以法性而住，然不完全滋养则不可能生之故，且于无心之境，以心之续断灭本身，如是所说
English
Consciousness or eye consciousness, such as desire, etc., or eye consciousness that completely grasps the habits of desire, etc., ear consciousness, etc., or eye consciousness that completely grasps the habits of desire, etc., if eye consciousness will instruct other subsequent eye consciousnesses, then, with regard to that, the power to prevent desire, etc., from instructing eye consciousness itself, such as what is called eye consciousness, etc., that itself is the seed of those things, and it will become instructed with habits, as has been said in between. How is this not reasonable? Because there is no need, that which establishes habits is for the sake of producing a result that is in accordance with itself, and that is not reasonable in this view, as such, the cessation of eye consciousness, that which is interrupted by other consciousnesses, is shown by that which is, etc. That which is interrupted by other consciousnesses is interrupted by ear consciousness, etc. There is no habit and the place of habit is also not found, because the habits of desire, etc., have ceased together with their support, therefore, because there is no seed, the eye consciousness that arises from that, which is similar to and complete with desire, etc., will not arise. Because it belongs to one continuum, the ear consciousness itself arises subsequently, like the stream of the Alaya consciousness, does it not completely grasp and arise the habits held by the eye consciousness? That is not so, because the supports are different, it is extremely difficult to establish that it belongs to one continuum itself, that is, because it contradicts the three differences. As such, it has already been distinguished there. If again this is only belonging to one continuum, in this way, when the one consciousness itself arises from the support of the eye, etc., from that and that place, it only obtains the name of that and that, even if it is like that, it is still not reasonable, because with the nature of co-arising and ceasing, it is impossible for the previous moment to establish habits in the subsequent moment, and even if the habits abide by the nature of Dharma, it is impossible to arise without being completely nourished, and in the state of mindlessness, with the very cessation of the mind's continuum, as has been said
Tibetan
ད་པའི་སྐྱོན་དུ་ཐལ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་རྟེན་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱུད་ཀྱི་རྫས་གཅིག་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་དཀའ་བའི་ཡང་ཕྱིར་རོ། །ཡང་འདིར་བརྒྱལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཉོན་མོངས་པ་འདས་པ་ལས་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན། དེའི་ཕྱིར་མེད་པ་འདས་པ་དེ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་འབྱུང་དུ་མི་རུང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །འདས་པའི་ལས་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་ཕྱུང་ཟིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ན་དཔེར་དགོད་པར་བྱའོ། །སྐལ་བ་མཉམ་པའི་རྒྱུ་སྐད་ཅིག་མས་བར་དུ་ཆོད་པ་ནི་རང་གི་འབྲས་བུ་མི་འབྱིན་ཏེ། །འདས་ནས་ཡུན་རིང་དུ་ལེན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་ཕྱུང་ཟིན་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡང་འདས་པའི་ལས་ལས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་འོད་སྲུངས་པའི་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ་དེ་དག་གི་ལྟར་ན་འདས་པ་ཆུང་ཟད་ཅིག་ནི་ཡོད་དེ་སྐལ་བ་མཉམ་པའི་རྒྱུ་ཐམས་ཅད་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྒྱུ་འབྲས་མ་ཕྱུང་བའོ། །ཆུང་ཟད་ཅིག་ནི་མེད་དེ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྒྱུ་འབྲས་བུ་ཕུང་ཟིན་པའོ། །དེ་ནི་དེ་དག་གི་ཕྱིར་དེ་སྐད་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་མདོ་སྡེ་བའི་སྐབས་དགག་པའི་ཕྱིར་ཡང་དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་འདོད་ཆགས་ལ་ སོགས་པ་ལ་སྒོ་བར་བྱེད་པ་དགག་པར་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིན་པས་དེ་ལྟ་བུའི་འབྲས་བུའི་སྐྱེ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རང་ལ་བརྟེན་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ལ་བག་ཆགས་འཇོག་གོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྟེན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིར་སེམས་ལ་བྱུང་བ་རྣམས་གང་ལ་བརྟེན་པའི་རྟེན་ཉིད་ཀྱིས་སྒོ་བར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟར་ནི་གཟུང་བར་མི་བྱ་སྟེ། འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདུན་གྱི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་རེག་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྒོ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་གྱུར་ན་མི་རུང་བས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འདི་སྐད་དུ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ལ་སྒོ་བར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་གཞན་ལ་རག་ལས་ཏེ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་བྱའོ། །མི་བརྟན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་པ་ལ་སྒོ་བར་མི་བྱེད་དེ་རྒྱུ་མི་བརྟན་པའི་ཕྱིར་སྒྲ་དང་གློག་ལ་སོགས་པ་བ
Chinese
因为成为退堕的过失，并且仅仅依靠所依的不同，难以成立相续的体性为一，也是因为这个缘故。还有，在此，分别说部说，烦恼是从已灭的烦恼中产生的，而且那也是眼识生起。因此，说了不容许从不存在的已灭法中产生具有贪欲等。所谓“从已灭的业中”，那是指已经取出了异熟果的业，应该作为例子。如果等分因被刹那间隔，就不会产生自己的果，因为是从已灭之后很久才取果的，就像已经取出了异熟果一样。还有，所谓“从已灭的业中”这是饮光部的观点，因为按照他们的观点，已灭法有一点点是存在的，即所有等分因和异熟因果尚未取出。有一点点是不存在的，即异熟因果已经取出。那是为了他们才那样说的。那也是为了驳斥经部宗的观点才那样说的。为了驳斥眼识成为贪欲等之门，说了眼识与贪欲等一同产生等等。如果说，眼识因为是相应的烦恼，为了产生那样的果，所以在依赖自己的贪欲等上留下习气，那是不合理的。所谓“因为依赖它”，这里不应该理解为，凡是心所法所依赖的所依，就不能成为门。因为如果这样，那么七种入识的阿赖耶识和相应触等，就会成为门，这样是不允许的。因此，应该这样区分：不是成为贪欲等之门，因为每一刹那都依赖他者，因为是有生之因，就像声音等一样。所谓“因为不稳固”，即不成为贪欲之门，因为因不稳定，就像声音和闪电等一样。
English
Because it would be a fault of regression, and also because it is difficult to establish the unity of the substance of the continuum merely by relying on different bases. Furthermore, here, the Vaibhāṣikas say that afflictions arise from past afflictions, and that visual consciousness also arises. Therefore, it is said that it is not permissible for attachment and so on to arise from that which is non-existent and past. The phrase "from past actions" should be exemplified by those actions that have already yielded their ripened fruit. An equipotent cause interrupted by a moment does not produce its own fruit, because it takes a long time after it has ceased, like something that has already yielded its ripened fruit. Furthermore, the phrase "from past actions" is the view of the Kāśyapīyas, because according to them, a small part of the past exists, namely, all equipotent causes and ripened causes and effects that have not yet been yielded. A small part does not exist, namely, the ripened causes and effects that have already been yielded. That is why they say that. That is also said in order to refute the Sautrāntikas. In order to refute visual consciousness being a gateway to desire and so on, it is said that visual consciousness arises together with desire and so on. If it is said that visual consciousness, because it is an affliction that is concomitant, leaves an imprint on the desire and so on that it relies on in order to produce such a result, that is not reasonable. The phrase "because it relies on it" should not be understood here as meaning that whatever mental events rely on, the basis itself does not become a gateway. Because if that were the case, then the seven entering consciousnesses, the ālaya-vijñāna, and the concomitant contact and so on would necessarily become gateways, which is not permissible. Therefore, it should be distinguished in this way: it is not a gateway to desire and so on, because each moment depends on others, because it has a cause of arising, just like sound and so on. The phrase "because it is impermanent" means that it is not a gateway to desire, because the cause is impermanent, just like sound and lightning and so on.