English
Furthermore, the third is the proximate cause, thus, all those who, as individuals, enter and abide in causes and effects, it is by relying on that that the ten bhumis are well distinguished. The stages of practice are indicated by the three trainings, and these stages of practice well distinguish these three states of the individual. Among them, although in the state of the Tathagata, the entry into the knowable is non-inverted, here it refers to the initial entry. Where is that non-inverted entry perfected? Thus, in the intermediate forbearance stage, one truly realizes the aspect of grasping of the solely imputed side. In the great and supreme dharma stages, it is the grasping. Immediately following that, in the first moment of the path of seeing, it is suchness. After that, in the Joyful Ground, which is different from it, the entry is perfected. Combining the words "cause and effect of entry," the ground of adhimukti-carya (application through conviction) is the cause, and the state of the Joyful Ground, etc., is the effect. The meaning of "its cause and effect, practice well distinguish" is: because it is the main thing, only the good distinction of the fruit is made. Incidentally, in order to show the various differences of countless eons, the various differences of the cause will be made. Superior discipline, etc., because it is the main thing, the three trainings are mentioned. Incidentally, the other perfections are also mentioned, and this is indicated by the difference in the words such as generosity and discipline. When the discipline, etc., that is practiced for the benefit of sentient beings is mentioned, then it is only the reality. Superior mind, etc.: the first three bhumis, etc., are the samadhi that manifests the Great Vehicle. The fourth, fifth, sixth, and seventh bhumis, etc., are the samadhi that gathers all merits. The ninth and eighth are the Samadhiraja Sadhumati. The tenth is the Heroic Progress and the Akashagarbha, etc. Superior wisdom, etc.: because it is the main thing, the main practice is mentioned, and the practitioner and the follower are shown later. The difference of abandonment
Tibetan
ས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ཕུང་པོ་དང་བཅས་པ་དང་ཕུང་པོ་མེད་པ་དང༌། རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་དེ་བཞིན་དུ་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །དེ་ལ་འདིར་ནི་གསུམ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དང་ཐུན་མོང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་གཟུང་གི །མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་སྒྲིབ་པ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་ཁོ་ན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཟུང་ངོ༌། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་ལ་ཆོས་ནི་སྟོབས་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་དག་གི་སྐུ་སྟེ་རྟེན་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །དེ་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ནི་དེ་ལ་རག་ལས་ཏེ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ཡང་རྟེན་དུ་གྲགས་ཏེ། ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་བཞིན་ཏེ། བསགས་པ་ཉིད་ཡིན་ཡང་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྟེན་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་སྐུ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་སོ། །འདི་ནི་སྐུ་ཡང་ཡིན་ལ་ཆོས་ཀྱང་ཡིན་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ། དེ་ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡིན་ནོ། །སྐུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ཡང་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་ཡང་གྲགས་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ལུས་བཞིན་ཏེ། གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ལ་བསགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཏེ། དེ་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ནི་ཉིད་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པར་དགོངས་པའི་ཕྱིར་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཡིན་ནོ། །སྟོབས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དང༌། མཚན་དང་དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ། །དེའི་དབང་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་སོ་སོར་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དག་ལ་ཁྱབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་གཞན་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པར་དགོས་པའི་ཕྱིར་ལོང་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་ཁོ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མོས་པ་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་དང༌། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུད་ལ་སོ་སོར་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བའི་སྐུ་ནི་ཡུན་ཐུང་ངུར་གནས་པའི་ཕྱིར་སྤྲུལ་པ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་བཤད་པར་བཞེད་ནས། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན་གང་དག་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཉིད་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་རྟོགས་པ་དེ་དག་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་དེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་པར་ཡང་བརྗོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་བཅུ་བསྟན་པ་དང་བྲལ་པའི་ཕྱིར་གྲངས་ཅན་ལ་སོགས་པའི་བསྟན་བཅོས་བཞིན་ནོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གསུང་ཁྱད་པར་རྣམ་པ་བཅུས་ཁྱད་པར་དུ་ འཕགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་སྟོན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལས་ནི། ཤེས་བྱའི་གནས་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པར་བསྟན་ལ། འདི་ལས་ནི་ཤེས་བྱའི་གནས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་བསྟན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བ་རྣམ་པ་བཅུས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་ཁྱད་པར་དུ་སྤོག་པ་ཡིན་ནོ། །མཆོག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡང་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་སོ། །ཇི་ལྟར་མཆོག་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན། མཆོག་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཆོག་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལས་བརྩམས་ནས་བསྟན་པ་ཡིན་པས་སོ། །འདིས་ནི་གདུལ་བ་མཆོག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མཆོག་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདི་ལྟར་གདུལ་བའི་དབང་གིས་ཀྱང་བསྟན་པ་དམན་པ་དང་མཆོག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚོང་པ་ག་གོན་དང་མཛེས་ལྡན་དག་གི་ཆེད་དུ་ནི་དམན་པ་བསྟན། འཕགས་པའི་སྐབས་ཡིན་པས་ལྔ་སྡེའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ནི་འབྲིང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་བསྟན་ཏེ། བརྟགས་པའི་རྣམ་པ་དགག་པའི་སྒོ་ནས་མཆོག་གོ །རྣམ་པ་བརྒྱད་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སུམ་བརྒྱ་པ་དང༌། ལྔ་བརྒྱ་བ་དང༌། བདུན་བརྒྱ་པ་དང༌། ཉིས་སྟོང་ལྔ་བརྒྱ་པ་དང༌། བརྒྱད་སྟོང་པ་དང༌། ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་པ་དང༌། ཉི་ཁྲི་ལྔ་སྟོང་པ་དང༌། འབུམ་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དམ་པའི་ཆོས་པདྨ་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་ནི་རབ་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་ལས་ནི་ཐེག་པ་གཅིག་བསྟན་པས་མ་ངེས་པའི་རིགས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལས་འདྲེན་ཏོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་ནི་རབ་ཀྱི་ཕུལ་ཡིན་ཏེ།
Chinese
关于地等的事物，涅槃有四种，即：有余涅槃、无余涅槃、自性涅槃以及如是的不住涅槃。其中，前三种与声闻等共通，故不取；唯有不住涅槃，即远离二障的真如，是不共的，故取之。所谓“智慧的差别”等，其中的“法”指的是十力等。它们的“身”，即所依，是法身。此即是完全清净的真如，因为诸佛之法都依赖于它而生起。名为“一切”之语，也说是所依，如身体的诸根，虽是积聚，却是眼等所依。另一方面，身只是自性，因为是自性故，即是法。此既是身也是法，故是法身，也就是完全清净的真如。“身”这个词，也说是自性，如识蕴之身，因为对于非色法者来说，没有积聚。此法身是智慧之因，故是智慧的差别，它就是自性身。如来的一切智慧，都是为了使自己圆满受用而考虑，故是报身。十力等的自性，以及变成妙相好者，那些也是如来智慧的自性，故是智慧的差别。由于它的力量，菩萨们各自显现的妙相好等，凡是遍布于心和心所的，那也是为了使他者圆满受用，故是报身。仅仅由于如来智慧的力量，菩萨们修习信解行，以及在声闻等相续中各自显现的妙相好等之身，因为是短暂存在的，故是化身，因为是智慧的果，故是智慧的
English
Nirvana with respect to things like earth is of four types: Nirvana with remainder, Nirvana without remainder, Nirvana by nature, and likewise, non-abiding Nirvana. Among these, the first three are common with Shravakas and others, so they are not taken. Only non-abiding Nirvana, which is Suchness free from the two obscurations, is uncommon, so it is taken. The "distinction of wisdom" and so on, where "dharma" refers to the ten powers and so on. Their "body," that is, the basis, is the Dharmakaya. This is completely pure Suchness, because all the Buddhas' dharmas depend on it and arise from it. The word "all" is also said to be a basis, like the faculties of the body. Although it is an accumulation, it is the basis for the eyes and so on. In one way, the body is only its own characteristic, and because it is its own characteristic, it is dharma. This is both body and dharma, so it is Dharmakaya, which is completely pure Suchness. The word "body" is also said to be its own characteristic, like the body of consciousness aggregates, because there is no accumulation for those who are non-form. This Dharmakaya is the cause of wisdom, so it is the distinction of wisdom, and it is the Svabhavikakaya. All the Tathagata's wisdom is considered to be for the purpose of fully enjoying oneself, so it is the Sambhogakaya. The nature of the ten powers and so on, and whatever has become excellent signs and marks, those are also the nature of the Tathagata's wisdom, so they are the distinction of wisdom. Due to its power, whatever appears to Bodhisattvas as distinct signs and marks, and whatever pervades the mind and mental factors, that is also for the purpose of others fully enjoying, so it is the Sambhogakaya. Merely due to the power of the Tathagata's wisdom, the bodies that appear to Bodhisattvas who practice faith, and in the streams of Shravakas and others as distinct signs and marks, because they are short-lived, they are Nirmanakaya, and because they are the fruit of wisdom, they are the
Chinese
是差别。想解说“佛陀薄伽梵等”之名，故说“大乘是佛语”等。如何呢？若有人认为声闻乘即是大乘，则也说佛语是大乘。因此，声闻乘并非真正的大乘佛语，因为缺少显示十种相，如同数论等论典。所谓“胜于声闻乘”是指，显示殊胜语以十种相殊胜。因为声闻乘中，未完整显示所知处等，而此（大乘）中则显示一切所知处等，因此，以十种相胜于声闻乘，从而殊胜如来语。因为是殊胜之故，所以也殊胜。如何是殊胜之故呢？因为显示为殊胜。如何显示为殊胜呢？因为薄伽梵是从菩萨们开始宣说的。这是因为所调伏者殊胜之故而殊胜的同义语。如此，依所调伏者的不同，所教导的法也有下劣和殊胜之分。例如，因为是异生，所以为商人嘎贡和美貌者等宣说下劣之法；因为是圣者的场合，所以为五比丘宣说中等之法；因为是菩萨们的缘故，所以宣说了八种般若波罗蜜多，以遮破分别的方式为殊胜。八种是：《般若波罗蜜多三百颂》、《般若波罗蜜多五百颂》、《般若波罗蜜多七百颂》、《般若波罗蜜多二千五百颂》、《般若波罗蜜多八千颂》、《般若波罗蜜多一万八千颂》、《般若波罗蜜多二万五千颂》和《般若波罗蜜多十万颂》。宣说《妙法莲华经》等是极殊胜，如此，从中宣说一乘，也能从中引导不定种姓者。宣说《大般涅槃经》等是殊胜中的极致。
English
It is a distinction. Wishing to explain the name "Buddha, the Blessed One, etc.," it is said, "The Great Vehicle is the word of the Buddha," and so on. How is it? If some understand the Hearer's Vehicle itself to be the Great Vehicle, then they also say that the Buddha's word is the Great Vehicle. Therefore, the Hearer's Vehicle is not truly the Great Vehicle of the Buddha's word, because it lacks the display of ten aspects, like the treatises of the Samkhyas and others. What is called "distinguished from the Hearer's Vehicle" means that it shows the distinguished speech as superior with ten aspects. Because in the Hearer's Vehicle, the objects of knowledge and so on are not fully shown, but in this (Great Vehicle), all objects of knowledge and so on are shown, therefore, with ten aspects distinguishing it from the Hearer's Vehicle, the Tathagata's speech is distinguished. Because it is supreme, it is also superior. How is it supreme? Because it is shown as supreme. How is it shown as supreme? Because the Blessed One started teaching from the Bodhisattvas. This is a synonym for being supreme because the ones to be tamed are supreme. Thus, depending on the ones to be tamed, the teachings are inferior or supreme. For example, because they are ordinary beings, inferior teachings are taught for the sake of merchants Gagon and the beautiful ones; because it is the occasion of the noble ones, intermediate teachings are taught for the sake of the five aggregates; because of the Bodhisattvas, eight kinds of Prajnaparamita are taught, which are supreme by way of refuting analysis. The eight kinds are the "Perfection of Wisdom in Three Hundred Verses," the "Perfection of Wisdom in Five Hundred Verses," the "Perfection of Wisdom in Seven Hundred Verses," the "Perfection of Wisdom in Two Thousand Five Hundred Verses," the "Perfection of Wisdom in Eight Thousand Verses," the "Perfection of Wisdom in Eighteen Thousand Verses," the "Perfection of Wisdom in Twenty-five Thousand Verses," and the "Perfection of Wisdom in One Hundred Thousand Verses." Teaching the "White Lotus Sutra of the Good Dharma" and so on is the most excellent, because from it, teaching the One Vehicle, even those of uncertain lineage are led from it. Teaching the "Great Nirvana Sutra" and so on is the ultimate of excellence.