Tibetan
མངོན་པར་འགྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་ཉེ་བ་ཡིན་ན། དེ་ཡང་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཁོ་ན་ལ་སྲིད་པས་དེ་ཁོ་ན་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་གཞན་གྱི་ལྟ་བ་ལ་སྐལ་པ་མཉམ་པ་དང་ཀུན་དུ་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་དག་ས་བོན་གྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང་རྐྱེན་ཉིད་དུ་མི་རུང་ངོ༌། །རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྒྱུ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་ནི། འདས་ནས་རིང་ཞིག་ལོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ས་བོན་གྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང་རིགས་མི་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་པོའི་རྐྱེན་གྱིས་འཕངས་པའི་ཕྱིར་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཉིད་དུ་མི་རུང་ངོ༌། །ཡང་ན་རྒྱུའི་རྐྱེན་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་ཐ་དད་པ་སྟེ། རེ་ཞིག་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་འགགས་མ་ཐག་པ་དག་ནི་རྒྱུའི་རྐྱེན་མ་ཡིན་ཏེ། མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འཕངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ས་བོན་གྱི་རྟེན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཚེ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེའི་ཚེ་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མས་བསྡུས་པའི་ས་བོན་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཕྱི་མའི་རྐྱེན་མ་ཡིན་ཏེ། ནས་ཀྱི་ས་བོན་དང་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །འདི་ལྟར་གང་ན་རྒྱུ་ཞིག་ནས་འབྲས་བུ་ཡིན་པ་དེ་ནི། རྒྱུ་གང་དང་འབྲས་བུ་དག་སྔ་ཕྱི་ཉིད་དུ་འགྱུར་ལ། གང་ལ་རྒྱུའི་བྱེད་རྒྱུ་མ་ཞིག་པར་འབྲས་བུ་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་དུས་ཐ་མི་དད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། དཔེར་ན་ཨུཏྤལའི་རྩ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །ས་བོན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་འགགས་པར་ཡང་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ས་བོན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་འབྲས་བུ་དང་དུས་ མཉམ་པ་ཁོ་ནར་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་དང་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཨུཏྤལའི་རྩ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་མི་འགལ་ཞེ་ན། དེའི་གགས་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་གཞིའི་ས་བོན་གྱི་རྒྱུ་ཉིད་ནི་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྒྱུན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་སྔ་མས་བསྡུས་པའི་ས་བོན་ནི་ས་བོན་ཕྱི་མའི་རྒྱུའི་རྐྱེན་དུ་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་དེ་ལྟར་ན་རྒྱུའི་རྐྱེན་གཞན་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་འགལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་པས་མི་འགལ་ལོ། །སྣ་ཚོགས་དང་སྣ་ཚོགས་མ་ཡིན་པའི་ལེའུའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། བག་ཆགས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན་བག་ཆགས་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྒྱུར་བྱས་ན་འཇུག་པའི་ཕྱིར་
Chinese
如果接近于能够显现，那也只有阿赖耶识才有可能，因此只有它才是因缘。这样一来，其他宗派所说的具有同分和遍行因，从种子的角度来说，也不可能成为缘。异熟因从其自性的角度来说，由于已经过去很久，所以不存在。从种子的角度来说，由于种类不同，被自主的缘所抛弃，所以不可能成为因缘。或者说，所谓的其他因缘是指时间不同。暂时来说，心和心所刚刚停止的那些不是因缘，因为它们是被相似的直接缘所抛弃的，而且不是种子的所依。当阿赖耶识存在的时候，前一刹那所摄持的种子也不是后一识的缘，就像麦子的种子和苗芽等等一样。像这样，在某个因产生果的时候，那个因和果一定是先后的。在某个因的能作因没有消失而产生果的时候，那个因和果一定是时间不相同的，比如乌 উৎপལའི་（梵文：utpala，梵文罗马拟音：utpala，汉语字面意思：青莲花）的根等等。种子阿赖耶识没有停止的时候，也叫做果识。因此，种子阿赖耶识只有在与果同时的时候才是因缘，因为与果不相违，就像乌 উৎপལའི་（梵文：utpala，梵文罗马拟音：utpala，汉语字面意思：青莲花）的根等等一样。如何不相违呢？因为它不是它的障碍。阿赖耶的种子因不是转识，因为它是它的延续，前一刹那所摄持的种子会成为后一种子的因缘。那么，这样一来，因为没有观察到其他的因缘，所以这句话就变成相违了吗？这指的是转识的角度来说的，所以不相违。从杂染和非杂染的章节的角度来说，已经说了习气不是不同的等等。如果习气以阿赖耶识为因而生起，那么如何转起呢？
English
If it is close to being able to manifest, then only the ālaya-vijñāna is possible, therefore only it is the causal condition. Thus, the causes of equal share and pervasiveness according to other views, even from the perspective of seeds, cannot be a condition. The cause of vipāka, from the perspective of its own nature, does not exist because it has passed for a long time. From the perspective of seeds, because of the difference in kind, it is abandoned by the lord's condition, so it cannot be a causal condition. Or, the so-called other causal condition refers to different times. For the time being, those minds and mental factors that have just ceased are not causal conditions, because they are abandoned by the immediately preceding similar condition, and because they are not the basis of seeds. When the ālaya-vijñāna exists, the seed collected by the previous moment is not the condition of the later consciousness, just like the seed of wheat and sprouts, and so on. Like this, when a cause produces a result, that cause and result must be sequential. When a result is produced without the causal agent of the cause disappearing, that cause and result must be non-simultaneous, like the root of the utpala and so on. When the seed ālaya-vijñāna has not ceased, it is also called the result consciousness. Therefore, the seed ālaya-vijñāna is only a causal condition when it is simultaneous with the result, because it is not contradictory to the result, like the root of the utpala and so on. How is it not contradictory? Because it is not its obstacle. The seed cause of the ālaya is not the transforming consciousness, because it is its continuation, the seed collected by the previous moment will become the causal condition of the later seed. Then, in that case, because other causal conditions are not observed, is this statement contradictory? This refers to the perspective of the transforming consciousness, so it is not contradictory. From the perspective of the chapters on defilement and non-defilement, it has been said that habits are not different, and so on. If habits arise with the ālaya-vijñāna as the cause, then how do they transform?