Tibetan
གསར་དང་རྙིང་ཉིད་དབྱེ་བ་མ་བྱས་པར་སྤྱིར་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ས་བོན་ཡིན་ལ་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ ཡང་ས་བོན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་འདི་དག་རབ་ཏུ་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དཔེ་དང་པོའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བོ་ལྟར་ན་ས་བོན་གང་ཁོ་ན་ལས་འབྱུང་བ་དེ་ཉིད་ཡོངས་སུ་གསོ་ལོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་འདིར་རབ་ཏུ་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དངོས་ཁོ་ནར་དཔེ་དང་པོའོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པར་བསྡུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡིན་ལ། འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་བསྡུས་པའི་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཡིན་ཏེ། ཕན་ཚུན་རག་ལས་ཏེ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ཚེ་ལ་སོགས་པ་ཕན་ཚུན་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་འདི་རབ་ཏུ་འགྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མདུང་ཁྱིམ་གྱི་དཔེའོ། །ཇི་ལྟར་མདུང་ཁྱིམ་ཕན་ཚུན་བསྟེན་པས་མི་འགྱེལ་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དག་ཕན་ཚུན་གྱི་དབང་གིས་མི་འཇིག་གོ །འདི་ཡང་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀུན་དུ་འཆད་པའི་ཕྱོགས་ལ་ནི། ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཞེས་བཤད་པར་བྱའོ། །གཞན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱོགས་ལ་ནི་སྤྱིར་ཞེས་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུའི་རྐྱེན་དུ་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ་ཞེས་བྱ་བའི་གཞུང་གང་ཡིན་པ་དེ་ན་ས་བོན་གྱི་ཆ་དང༌། འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དབང་དུ་མཛད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དྲང་བར་བྱ་སྟེ། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཆ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ས་བོན་གྱི་ཆའི་རྟེན་ཙམ་གྱིས་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཡིན་ལ་ས་བོན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ས་བོན་གྱི་ཆ་མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཡིན་ནོ། །ས་བོན་རྣམ་པ་གསུམ་ཞེས་བཤད་པ་དེ་ལ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དུས་མཉམ་པ་དང་དུས་མི་མཉམ་པའི་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཡིན་ནོ། །སྲིད་པའི་ཡན་ལག་གི་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དུས་མི་མཉམ་པ་ཁོ་ནའི་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཡིན་ནོ། །སྤྲོས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཅེས་བྱ་བ་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། ཁ་ཅིག་ན་རེ་དུས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གཅིག་གི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་གཅིག་གི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་གཅིག་འགྱུར་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། །དུས་མཉམ་པ་ཁོ་ནའི་རྐྱེན་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་ད་ལྟར་འབྱུང་བ་ཡིན་ན། འདས་པ་ནི་མེད་པས་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་དུ་རྒྱུ་ཉིད་ དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྒྱུ་ད་
Chinese
不分新旧，总的来说，是进入的识的种子，进入的识也是种子的因，为了很好地成立这些意义，这是第一个例子。按照第一个分别念，仅仅从种子中产生，那个本身完全滋养，为了很好地成立这个意义，仅仅是实事的第一个例子。什么是成熟所摄，那就是进入的识，进入的识也是成熟所摄的主的缘，因为是互相依赖而产生的，就像分别部派所说的时节等互相一样，为了很好地成立这个意义，这是矛与房屋的例子。就像矛与房屋互相依靠而不倒一样，阿赖耶识和进入的识互相依靠而不坏灭。这在灭尽定等中，对于遍说烦恼意的一方来说，应当说是在有漏的状态中。对于变为其他的一方来说，应当总的说。因此，在作为因缘而安立的论典中，应当如实地说，那是种子的一部分和进入的识的自在。什么是成熟的部分，那仅仅是作为种子部分的所依的主的缘，什么是种子，那是种子部分显现成就的因，因此是因缘。在所说的三种种子中，凡是坏聚见习气的种子，那是同时和不同时的主的缘。凡是存在的支分习气的种子，那是仅仅不同时的主的缘。凡是所说的增益习气的种子是因缘，有些人说，因为出现同时成为一个的因，同时成为一个的因，所以仅仅是同时的缘，如果果现在产生，因为没有过去，就像虚空中的花朵一样，作为因是不合理的，并且因现在
English
Without distinguishing between new and old, generally speaking, it is the seed of the entering consciousness, and the entering consciousness is also the cause of the seed. To establish these meanings well, this is the first example. According to the first conceptualization, that which arises solely from the seed itself is completely nourished. To establish this meaning well, it is the first example of mere reality. Whatever is included in maturation is the entering consciousness, and the entering consciousness is also the dominant condition of what is included in maturation, because they arise in mutual dependence, like the seasons and so on mentioned by the Vaibhashikas. To establish this meaning well, this is the example of the spear and the house. Just as the spear and the house rely on each other and do not fall, so the alaya-vijñana and the entering consciousness rely on each other and do not perish. This, in cessation samapatti and so on, with regard to the aspect of extensively explaining the afflicted mind, should be said to be in the state of being with outflows. With regard to the aspect of becoming other, it should be said generally. Therefore, in the scriptures that establish it as a causal condition, it should be stated truthfully that it is the part of the seed and the dominion of the entering consciousness. Whatever is the part of maturation is merely the dominant condition that relies on the part of the seed, and whatever is the seed is the cause of the manifest accomplishment of the part of the seed, therefore it is the causal condition. Among the three kinds of seeds that are spoken of, whatever is the seed of the habit of the view of the aggregates, that is the dominant condition of both simultaneous and non-simultaneous times. Whatever is the seed of the habit of the limb of existence, that is the dominant condition of only non-simultaneous times. Whatever is said to be the causal condition of the seed of the habit of proliferation, some say that because it appears that at the same time it becomes the cause of one, at the same time it becomes the cause of one, therefore it is only the condition of the same time. If the result arises now, because there is no past, like a flower in the sky, it is not reasonable as a cause, and the cause is now.
Tibetan
ལྟར་བྱུང་བ་ཡིན་ན་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ནི་མེད་པས་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་བ་ལས། དུས་མི་མཉམ་པ་ཁོ་ནའི་རྐྱེན་དུ་འབྱུང་བས་རྒྱུའི་རྐྱེན་ནི་སྲིད་པའི་ཡན་ལག་གི་ས་བོན་བཞིན་དུ་དུས་མི་མཉམ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དུས་མཉམ་དུ་གཅིག་གི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདི་ལྟར་དྲང་སྟེ། རྒྱུ་ས་བོན་ནི་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཡིན་ལ། འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ནི་མ་འོངས་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་རྒྱུད་ལྟར་བྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་འབྲས་བུ་མ་འོངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེས་པ་ནི་ས་བོན་མ་འོངས་པ་འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། རྒྱུ་ད་ལྟར་བྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་འབྲས་བུ་མ་འོངས་པ་ཡིན་པས་དུས་མཉམ་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རིམ་པ་འདིས་ན་ས་བོན་ནི་རྒྱུན་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་རྒྱུན་འཇུག་པས་ས་བོན་གྱི་ཡིན་པས་གཅིག་གི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་གཅིག་འགྱུར་བར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དཔེ་གཉིས་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་བར་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་དུས་མཉམ་དུ་གཅིག་གི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་གཅིག་འགྱུར་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང༌། རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་བ་ལས་དུས་མི་མཉམ་པའི་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཉིད་དུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། རྒྱུའི་རྐྱེན་ནི་དུས་མཉམ་པ་དང་དུས་མི་མཉམ་པ་གང་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཡང་རེ་ཞིག་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་ལ་གླེང་པར་བྱ་སྟེ། ས་བོན་དང་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དག་ནི་དུས་མཉམ་དུ་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཉིད་དུ་རུང་ངོ༌། །ས་བོན་སྔ་མ་ནི་རྒྱུན་འཇུག་པས་ས་བོན་ཕྱི་མའི་དུས་ཐ་དད་པ་ཁོ་ནའི་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཡིན་ནོ། །བདག་པོའི་རྐྱེན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྐལ་པ་མཉམ་པ་མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་པའི་རྐྱེན་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ས་བོན་ལ་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ས་བོན་རྒྱུན་འཇུག་པས་མི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བརྗོད་པར་ཡང་མི་ནུས་ཏེ། བྱས་པ་ཆུད་ཟ་བར་ཐལ་པར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་ པ་ཡང་གཞུང་ཡི་གེ་དང་མི་མཐུན་པར་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། གཞུང་ནི་ས་བོན་དང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་རྣམས་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དུས་ཁོ་ནར་དུས་མཉམ་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་
Chinese
如果像这样产生，那么将要产生的就不存在，因此作为果是不合理的，他们这样说。另一些人说，从《决择摄事》中，仅仅是不同时的原因产生，因此，因的条件就像有支的种子一样，仅仅是不同时。如果说同时成为一个的因，那么应该这样纠正：因的种子是现在产生的，果将要产生是未来，然而，像连续产生的那样，那就是未来的果。同样，入胎的识产生是未来果的因，因是现在产生的，那就是未来的果，因此是同时的。按照这个次第，种子是相续入胎的识的因，入胎的识也是相续入胎的种子的因，因此应该理解为一个的因变成一个。两个例子也应该同样应用。他们这样说。有些人说，因为有“同时成为一个的因”的说法，并且从《决择摄事》中，仅仅是不同时的因的条件产生，因此，因的条件是同时还是不同时呢？他们这样说。再次，稍微谈论第一个分别：种子和入胎的识在同时可以作为因的条件。先前的种子是相续入胎的后续种子的不同时的因的条件。不是增上缘，因为是共同部分显现的因。也不是等无间缘，因为不是心和心所的自性。也不是所缘缘，因为种子没有所缘。也不能说种子相续不产生，因为会陷入所作无义的过失。第二个分别也是与经文不符的说法，因为经文是种子和一切烦恼法仅仅在现在产生的时是同时的，那
English
If it arises in this way, then what is to arise does not exist, so it is unreasonable as a result, they say. Others say that from the Compendium of Ascertainments, it arises only as a condition of unequal time, therefore, the cause condition is only unequal time, like the seed of a limb of existence. What is said to become one cause at the same time should be corrected as follows: the seed of the cause is produced now, and the fruit to be produced is in the future, but whatever arises as a continuum is the future fruit. Similarly, the arising of the entering consciousness is the cause of the future fruit of the seed, and the cause that arises now is the future fruit, so it is simultaneous. In this order, the seed is the cause of the continuously entering consciousness, and the entering consciousness is also the cause of the continuously entering seed, so it should be understood that one cause becomes one. The two examples should also be applied in the same way, they say. Some say that because it is said that "one becomes one cause at the same time," and from the Compendium of Ascertainments, it arises only as a condition of the cause of unequal time, therefore, is the cause condition simultaneous or non-simultaneous? they say. Again, let us briefly discuss the first distinction: seeds and entering consciousness can be the cause condition at the same time. The previous seed is the cause condition of the subsequent seed of continuously entering different times. It is not the adhipati-pratyaya (dominant condition), because it is the cause of the manifestation of equal parts. It is also not the samanantara-pratyaya (immediately preceding condition), because it is not the nature of mind and mental factors. It is also not the alambana-pratyaya (objective condition), because seeds have no object. It cannot be said that seeds do not arise continuously, because it would lead to the fault of making what has been done meaningless. The second distinction is also a statement that is inconsistent with the text, because the text is that seeds and all afflicted dharmas are simultaneous only at the time they arise now, that