Tibetan
ན་དེ་དག་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་མ་རྟེན་གཅིག་ལ་ཡང་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་མང་པོ་ཞིག་ཏུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་མང་པོ་ཞིག་འབྱུང་ལ། རྒྱུད་དུ་མ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་པ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལ་ནི་ཉེས་པ་མེད་དེ། སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ལ་རག་ལས་ཏེ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདུན་འབྱུང་ལ། རྒྱུད་དུ་མ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་ཉེས་པ་མེད་དེ། དེ་དག་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་ པ་གཅིག་ལ་རག་ལས་ཏེ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ས་བོན་རྣམས་ནི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་ཡིན་ན། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་རང་དབང་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རྒྱུད་དུ་མར་ཐལ་པ་སོ་ན་འདུག་གོ །འོན་ཏེ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་ས་བོན་རྣམས་ཐ་མི་དད་པ་ཞིག་དུ་གྱུར་ན་ནི། དེ་མ་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །ས་བོན་རྣམས་ཀྱང་མ་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པས་མ་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ཆོས་འབྱུང་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར་གྱི། མ་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ཆོས་འབྱུང་བར་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཕྱོགས་གཉི་ག་ལ་ཡང་ཉེས་པ་གཉིས་སྣང་བས། དེ་ལ་གནས་པ་དེ་དག་དང་རྫས་སུ་ཐ་དད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟ་བུར་གྲགས་པ་གཞན་ཡང་ཆུད་ཟད་ལྟ་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ་ཡོད་དེ་དཔེར་ན་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ད་ལྟར་གྱི་རྫས་ལ་འབྲས་བུ་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་ལྟ་བུའོ། །དེ་ནི་རྫས་ལས་གཞན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྫས་བྱེད་པས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་ད་ལྟར་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་དུ་འོང་བས་སོ། །གཞན་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྫས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལས་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་བྱེད་པ་ཡོད་པས་ད་ལྟར་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་དུ་འོང་བས་སོ། །ཡང་དཔེར་ན་མདོ་སྡེ་པའི་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སུ་འཕགས་པ་ཟག་པ་མེད་པའི་སེམས་མངོན་དུ་གྱུར་ན། སེམས་དེ་ལས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་རྣམས་དེ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དང་འདྲ་བར་ཟག་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་པར་འགྱུར་དུ་འོང་བས་སོ། །གཞན་ཉིད་དུ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །
Chinese
那么那些就是心和心所生起的自性了。那样一来，即使在一个所依上，也会出现许多有情相续的过失。如果像一个刹那生起许多心和心所，但也不是多个相续那样，不是吗？对于这个，没有过失，因为心所依赖于心而生起。那么，如果一个刹那生起七个入的识，但也不是多个相续那样，不是吗？对于这个，没有过失，因为那些依赖于一个阿赖耶识而生起。如果种子是心和心所的同一个自性，因为从阿赖耶识中独立存在，所以有成为多个相续的过失。如果种子与阿赖耶识不是他体，因为它是无覆无记的缘故。种子也是无覆无记，因此只会生起无覆无记的法，而无覆无记不可能生起善和不善的法。这样，在两个方面都有两种过失显现，因此说安住于其中的那些和作为实体的他体也不是，等等，意思是说，对于阿赖耶识来说，那些是不可说为彼和异的。像那样，还有其他的著名说法可以引用吗？回答说有，例如，对于分别说部的现在的实物具有执持果的相，那也不是与实物相异的，因为实物空无作用，因此会成为不是现在的过失。也不是非异的，因为与实物的自相无有差别，所以在过去时也有作用，因此会成为现在的过失。又例如，对于经部的在无色界中圣者现前无漏的心，也不能说从那个心中生起的遍行烦恼的种子是那个，因为会和它一样成为无漏的过失。也不能说是异体。
English
Then those are the nature of mind and mental events that arise. In that case, even on one basis, there would be the fault of many sentient being continuums arising. If, like many minds and mental events arise in one instant, but it is not like multiple continuums, is it not? For this, there is no fault, because mental events arise depending on the mind. Then, if seven consciousnesses of entering arise in one instant, but it is not like multiple continuums, is it not? For this, there is no fault, because those arise depending on one alaya consciousness. If the seeds are the same nature of mind and mental events, because they exist independently from the alaya consciousness, there is the fault of becoming multiple continuums. If the seeds are not different from the alaya consciousness, because it is obscured and unindicated. The seeds are also obscured and unindicated, therefore only obscured and unindicated dharmas will arise, but it is not reasonable for obscured and unindicated to give rise to virtuous and non-virtuous dharmas. Thus, in both aspects, two faults appear, therefore it is said that those abiding in it and the otherness as substance are also not, etc., meaning that for the alaya consciousness, those are not to be said as that and other. Like that, are there other famous sayings that can be cited? It is said that there are, for example, for the Vaibhashikas, the characteristic of the present substance holding the fruit, that is also not different from the substance, because the substance is empty of action, therefore it would become the fault of not being present. It is also not non-different, because there is no difference from the self-characteristic of the substance, so there is action even in the past time, therefore it would become the fault of being present. Also, for example, for the Sautrantikas, when a noble being manifests an uncontaminated mind in the formless realm, it cannot be said that the seeds of pervasive afflictions arising from that mind are that, because it would become the fault of being uncontaminated like it. It also cannot be said to be other.
Tibetan
སྔ་མ་བཞིན་དུ་རྒྱུད་དུ་མར་ཐལ་བར་འགྱུར་དུ་འོང་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གྲུབ་པའི་མཐའ་གཞན་དག་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །མོད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི། དོན་དེ་ཉིད་ཀྱི་མཇུག་སྡུད་ཅིང་ས་བོན་གྱི་རང་བཞིན་ངོ་བོ་སྟོན་ཏོ། །འབྱུང་བའི་མཐུ་ཡི་ཁྱད་པར་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་མཐུའི་ཁྱད་པར་ཡིན་པའི་ ཕྱིར། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་གཞན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཁོ་ན་རྒྱུར་བྱས་ནས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི། དེ་ལྟ་བུའི་ས་བོན་གྱི་ས་བོན་ཐམས་ཅད་བ་ཞེས་བྱ་བར་སྟོན་ཏོ། །ཕན་ཚུན་རྐྱེན་གྱི་ལེའུའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདིར་ཡང་ཀུན་རྟས་ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་སྨོས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བཤད་པར་བྱའོ། །མདོ་སྡེ་པ་ཡང་འདི་ལ་དེ་བཞིན་དུ་རྒོལ་ཞིང་རྟོག་སྟེ། དེའི་ལྟར་ན་རྐྱེན་སྐད་ཅིག་མ་ཐ་དད་པར་རྣམ་པར་འཇོག་གོ །དེ་གལ་ཏེ་དུས་མི་མཉམ་པ་དག་ཁོ་ན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྒྲུབ་ཀྱང་རུང༌། འོན་ཏེ་དུས་མཉམ་པ་དག་འགོག་ཀྱང་རུང་སྟེ། གཉི་ག་ལྟར་ན་ཡང་མ་ངེས་པ་ཉིད་དུ་རབ་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། མེ་ལྕེ་དང་ཚིག་པ་དང་མདུང་ཁྱིམ་དག་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་ཚིག་པ་སྔ་ལ་མེ་ལྕེ་འཕྱི་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཚིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བུད་ཤིང་མེས་བྱས་པའི་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་མེ་ལྕེ་མེད་པར་སྔར་ཚིག་པ་མེད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མེ་ལྕེ་འཕྱི་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་མེ་ལྕེ་སྔ་ལ་ཚིག་པ་འཕྱི་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འབར་བ་བཞིན་དུ་བུད་ཤིང་འགྱུར་བ་མེད་པར་ཐལ་པར་འགྱུར་དུ་འོང་བས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན་བུད་ཤིང་མ་ཚིག་པ་ཁོ་ནར་མེ་ལྕེའི་རྟེན་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་ཚིག་པ་དང་མེ་ལྕེ་དག་ནི་དུས་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི། ས་བོན་གྱི་ཆར་བསྡུས་པ་དང༌། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཆར་བསྡུས་པ་དང་རྣམ་པ་གཉིས་ཞེས་བཤད་དོ། །ས་བོན་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གསུམ་པ་ལྟར་ན་སྙིང་དང་སྐྱེད་པ་དང་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་སྐད་ཅིག་མ་གང་ཁོ་ན་ལས་ས་བོན་སྙིང་ལས་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ཁོ་ན་ལ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ས་བོན་གསར་སྐྱེད་དེ།
Chinese
就像先前一样，会变成多个相续的过失。同样，也应将其应用于其他宗派的观点。以“然而”等词语，总结了该意义，并显示了种子的自性本质。 “具有产生的力量的特殊性。”这句话的意思是，因为是力量的特殊性，所以也不是阿赖耶识的自性。同样，以“产生”这个词来说，也不是与阿赖耶识不同的，意思是并非仅仅以阿赖耶识作为原因。以“一切种子”这个词，显示了像那样的一切种子的种子。由于是互相作为因的章节的缘故，所以说了“阿赖耶识”等等。这里，同样，所说的“遍计烦恼”也应如先前一样解释。经部师也同样对此进行反驳和思考，按照他们的观点，将因安立为不同的刹那。如果他们论证说只有不同时期的才是因和果，或者即使他们遮止同时期的，无论哪种情况，都因为已经很好地显示了不确定性，所以应该讲述火焰、灰烬和箭筒。其中，暂且灰烬在前，火焰在后是不可能的，因为所谓的灰烬，是木柴被火烧后的变化。因此，没有火焰，就不会有灰烬。因此，火焰在后也是不可能的。同样，火焰在前，灰烬在后也是不可能的，因为就像燃烧一样，木柴没有变化就会变成灰烬。怎样才能使未燃烧的木柴成为火焰的所依呢？因此，灰烬和火焰是同时的。阿赖耶识被说成是种子的集合，以及异熟的集合，以及两种形态。种子也按照第三种分别，分为心、生和两种形态。其中，从哪个刹那产生种子心所进入的识，就在那个刹那，阿赖耶识中产生新的种子。
English
Just like before, it would become the fault of having multiple continuums. Similarly, it should also be applied to the views of other schools of thought. With words such as "However," it summarizes the meaning and shows the nature and essence of the seed. "Possessing the distinction of the power of arising." This phrase means that because it is a distinction of power, it is also not the nature of the Alaya-vijnana. Similarly, with the word "arising," it is also not different from the Alaya-vijnana, meaning that it is not solely based on the Alaya-vijnana as the cause. With the word "all seeds," it shows the seed of all such seeds. Because it is the section on mutual causes, it mentions "Alaya-vijnana" and so on. Here, similarly, the "afflictions of conceptualization" that are mentioned should be explained as before. The Sautrantikas also similarly refute and contemplate this, and according to their view, they establish the cause as different moments. If they argue that only those of different times are cause and effect, or even if they refute those of the same time, in either case, because uncertainty has been well shown, the flame, ashes, and quiver should be discussed. Among them, it is impossible for ashes to be earlier and flame to be later, because what is called ashes is the change of wood caused by fire. Therefore, without flame, there would be no ashes. Therefore, it is also impossible for the flame to be later. Similarly, it is also impossible for the flame to be earlier and the ashes to be later, because just like burning, the wood would turn to ashes without changing. How could unburned wood become the basis for flame? Therefore, ashes and flame are simultaneous. The Alaya-vijnana is said to be the collection of seeds, and the collection of Vipaka, and two forms. Seeds are also divided into mind, arising, and two forms according to the third distinction. Among them, from which moment the consciousness that enters from the seed-mind arises, in that very moment, new seeds are produced in the Alaya-vijnana.