Tibetan
ཐར་པ་བརྒྱད་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ཞེས་སྨོས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཀྱང་བསལ་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་སྤངས་སོ། །རྟོག་པ་གཞན་གཉིས་ལས་ཀྱང་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལས་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་ཀྱང་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ནི་ངར་འཛིན་པའི་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་དང༌། བདག་ལ་ཆགས་པ་ཀུན་དུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་མ་ཞི་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་གཉིས་ འཕགས་པ་དང་འཕགས་པ་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཁྱད་པར་གཞན་ཡང་འདོད་དེ། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཡང་ས་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྙོམས་པར་འཇུག་པ་གཉི་ག་ལ་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་འདིར་འགྱུར། དེ་ལྟ་བས་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཁས་བླང་དགོས་ཏེ། དེ་འགགས་པའི་ཕྱིར་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཞི་བ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་མ་འགགས་པའི་ཕྱིར་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་ངར་འཛིན་པ་དང་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་དང༌། བདག་ལ་ཆགས་པ་ཀུན་དུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་མ་ཞི་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་འདི་གཉིས་ལ་འཕགས་པ་དང་འཕགས་པ་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུད་ཀྱིས་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འདུ་ཤེས་མེད་པ་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་མེད་ན། ཅིའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་རྣམས་འདུ་ཤེས་མེད་པ་པ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་མི་ཁོམ་པར་སྐྱེ་བའི་གནས་ཉིད་ཀྱིས་སྤོང་བར་མཛད། འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཙམ་ནི་མི་ཁོམ་པའི་གནས་མ་ཡིན་ཏེ་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཡོད་ན་ནི་ངར་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་དུ་འབྱུང་བས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་ཡུན་རིང་མོ་ཞིག་ཏུ་གནས་དགོས་པས་མི་ཁོམ་པའི་གནས་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ང་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་ནོ། །ང་སྲོག་ཆགས་གསོད་དོ། །ང་རི་མོ་འདྲིའོ་ཞེས་ངར་འཛིན་པ་དགེ་བ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་དུས་ན་ཀུན་དུ་འབྱུང་བར་གྲགས་སོ། །ངར་འཛིན་པ་ཀུན་དུ་འབྱུང་བ་དང༌། སྐད་ཅིག་མ་ཐ་དད་པ་ལས་དུས་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཆ་ཕྲ་བའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པས་དགེ་བ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་དང་དུས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་བཟུང་བར་ཟད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་ངར་འཛིན་པ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཀུན་དུ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བར་ཁས་བླང་དགོས་སོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་དག་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཡིན། རེ་ཞིག་རང་གི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་ཟག་པ་ལ་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་གནས་སྐབས་ན་དེ་དག་འདས་པ་ཉིད་ དང། མ་འོངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེད་པ་ནི་ཟག་པ་རྣམས་རྒྱས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་ཟག་པ་ལ་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ་ཕྱིའི་དམིགས་པ་བཙལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་པོ་ཙམ་གྱིས་ཡིན་ན་ནི་ཟག་པ་མེད་པ་ལ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་ཟག་པ་མེད་པ་ལ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དེ་དང་རིགས་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡིན་ན་ནི་ཉེ་བར་བཏགས་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ས་བོན་དང་འབྲེལ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། ལམ་གྱི་བདེན་པ་ལ་ཡང་ཐལ་བའི་ཉེས་པར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཡོད་ན་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་འགྲུབ་བོ། །གཞན་དུ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་ལྟར་ན་ངར་འཛིན་པ་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཇི་ལྟར་མི་དགེ་བའི་སེམས་ལ་ཀུན་དུ་འབྱུང༌། མདོ་སྡེ་པའི་ཕྱོགས་དང་རང་གི་ཕྱོགས་ལྟར་ན་ངར་འཛིན་པ་དང་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བ་དག་བསྒྲིབས་པ་ཁོ་ན་ལ་ཀུན་དུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཇི་ལྟར་མི་དགེ་བའི་སེམས་ལ་ཀུན་དུ་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མི་དགེ་བ་ནི་འདིར་དགེ་བའི་མི་མཐུན་པ་ཡིན་ནོ། །བསྒྲིབས་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མི་འདོད་པ་ཅན་ཡིན་པར་དགོངས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ལྟ་བུར་ངར་འཛིན་པ་དང་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་དུ་གྲགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རང་གི་ཕྱོགས་ལྟར་ན་ཀུན་བརྟགས་པ་ཁོ་ན་ལ་ཡིན་ཏེ། མི་དགེ་བའི་སེམས་ཁོ་ན་ལ་འབྱུང་བས་མི་དགེ་བའི་སེམས་ཞེས་སྨོས་སོ། །ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བར་ཀུན་དུ་འབྱུང་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ངར་འཛིན་པ་དང༌། མཚུངས་པར་ལྡན་པར་ཀུན་དུ་འབྱུང་བ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དགེ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཡིན་ན་ཉེས་པ་འདི་དག་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ངར་འཛིན་པ་ཀུན་དུ་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ཉེས་པའོ། །གཞན་དག་ནི་མཚུངས་པར་ལྡན་པར་ཀུན་དུ་མི་འབྱུང་བ་ལ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་དེ། ཚིག་དེ
Chinese
之所以说具有八解脱，是因为显现的缘故。其中，因为提到了“行蕴”，并且为了排除不具有的那些，所以舍弃了第一和第二种遍计所执。在另外两种遍计所执中，虽然灭尽定与无想定在修习等方面有所差别，但无想定中，由于我执的“我是”之慢，以及对自我的贪著普遍生起，所以是不寂静的。这二者，圣者和非圣者的相续有其他的差别，因为圣者们像悬崖一样完全舍弃了它们。如果这两种等持的心和心所都同样寂静，那么在这里如何转变呢？因此，必须承认有染污意，因为它的止息，灭尽定才是寂静的，而因为它没有止息，所以在无想定中，我执和“我是”之慢，以及对自我的贪著普遍生起，所以是不寂静的。如果不是这样，那么这二者就不会有圣者和非圣者的相续所作的差别了。“无想者”等等，如果不存在染污意，那么为什么圣者们要舍弃无想者这种非染污的、没有闲暇的生处呢？仅仅是入定的识的寂静并不是没有闲暇之处，就像灭尽定一样。如果存在染污意，那么由于我执等普遍生起，必须以颠倒的方式长久地安住，因此会变成没有闲暇之处。关于“一切时”等等，据说我布施，我杀生，我画画，这样我执在善等心显现的时候普遍生起。如果我执普遍生起，并且由于刹那不同，时间不同非常微小，难道不是因为错觉而完全执著于与善等心同时吗？不是的，因为我执必定在一切时
English
It is said to have eight liberations because of the appearance. Among them, because the "aggregate of formations" is mentioned, and in order to eliminate those who do not possess it, the first and second kinds of complete imputation are abandoned. Among the other two kinds of imputation, although there are differences between the cessation attainment and the non-perception attainment in terms of practice, etc., in the non-perception attainment, due to the arising of the "I am" conceit of self-grasping, and attachment to self, it is not peaceful. These two have other differences in the continuums of noble and non-noble beings, because noble beings completely abandon them like a precipice. If the mind and mental factors of both attainments are equally pacified, how does it change here? Therefore, it must be admitted that there is a defiled mind, because its cessation makes the cessation attainment peaceful, and because it has not ceased, in the non-perception attainment, self-grasping and the "I am" conceit, and attachment to self arise universally, so it is not peaceful. If it is not like this, then there would be no difference made by the continuums of noble and non-noble beings in these two. "Non-perceiver" etc., if there is no defiled mind, then why do noble beings abandon the non-perceiver, which is a non-defiled, unfree place of birth? The mere pacification of the entering consciousness is not an unfree place, just like the cessation attainment. If there is a defiled mind, then due to the universal arising of self-grasping etc., it must abide for a long time in a reversed manner, so it will become an unfree place. Regarding "all the time" etc., it is said that I give, I kill living beings, I draw pictures, thus self-grasping arises universally when the mind of virtue etc. manifests. If self-grasping arises universally, and because the moments are different, the time difference is very small, isn't it just that due to illusion, it is completely grasped as being simultaneous with the mind of virtue etc.? No, because self-grasping is certainly at all times
Chinese
应当承诺说，是周遍生起。如果不是这样，那么善和无记如何是具有漏的呢？暂时以自己相续中存在的漏为对境，那是不行的，因为在那种情况下，那些漏已经成为过去和未来，已经不存在了。不存在，那么漏也不会增长。以他人相续中存在的漏为对境也是不行的，因为寻求的是外境。如果仅仅是所有者，那么就会变成没有漏的过失。或者因为不对无漏进行观察，所以会变成常恒。如果仅仅是与它同类，那么就会变成近取之过。如果仅仅是与有漏的种子相关联也是不行的，因为也会变成通往道谛的过失。如果存在染污意，那么因为有漏和合生起，所以会成立为有漏。如果按照其他说法，比如按照分别说部的观点，我执是隐蔽的，并且是无记的，那么它如何能在不善心中周遍生起呢？如果按照经部宗和自宗的观点，我执和认为“我”的慢心一同生起，仅仅在隐蔽法上周遍生起，那么它们如何不在不善心中周遍生起呢？那不是的，因为不善在这里是与善不相顺的。隐蔽也是，认为是有不悦意的异熟果，那不是这样认为的。就像分别说部所说的我执和认为“我”的慢心，在自宗看来仅仅是遍计所执，仅仅在不善心中产生，所以才称为不善心。一同生起而周遍生起，是指与烦恼意相应的我执，如果与相应而周遍生起，是指入门的识与善相应，那么这些过失就不会有很多，也就是在任何时候都不会有我执周遍生起的过失。其他一些人认为是不与相应而周遍生起，这个词
English
It should be promised that it arises pervasively. If it is not so, then how are virtue and the unspecified themselves with outflows? For the time being, it is not the case that one focuses on the outflows that exist in one's own continuum, because in that situation, those outflows have already become past and future, and no longer exist. If they do not exist, then the outflows will not increase either. It is also not the case that one focuses on the outflows that exist in another's continuum, because one is seeking an external object. If it is merely the owner, then it would become the fault of being without outflows. Or, because one does not focus on the outflowless, it would become permanent. If it is merely similar to it, then it would become the fault of close imputation. It is also not the case that it is merely connected with the seed of the outflow-possessing, because it would also become the fault of being the truth of the path. If there is an afflicted mind, then because the outflow-possessing arises together, it will be established as the outflow-possessing. According to other views, such as the view of the Vaibhashikas, the self-grasping is obscured and unspecified, so how can it arise pervasively in an unwholesome mind? According to the Sautrantika and our own view, the self-grasping and the pride of thinking "I" arise together, and only arise pervasively on the obscured, so how can they not arise pervasively in an unwholesome mind? That is not the case, because unwholesome here is the opposite of wholesome. Obscured is also, thinking that it is an undesirable result, that is not what is thought. Like the self-grasping and the pride of thinking "I" spoken of by the Vaibhashikas, in our own view, it is only conceptually imputed, and only arises in an unwholesome mind, so it is called an unwholesome mind. Arising together and arising pervasively, refers to the self-grasping that is associated with the afflicted mind, and if it arises pervasively in association, it refers to the entering consciousness being associated with virtue, then these faults would not be many, that is, there would not be the fault of self-grasping arising pervasively at all times. Others think that it does not arise pervasively in association, that word
Tibetan
་གཉིས་ནི་དོན་རྣམ་པ་དྲུག་ཅར་གྱི་མཇུག་སྡུད་པ་ཡིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ གྱི་ཡིད་ཡོད་ན་ནི་ངར་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་དང་ལྷན་ཅིག་ཀུན་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་གྱི་དེ་དག་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བར་ཀུན་དུ་འབྱུང་བ་ཞེས་བཤད་ན་མཚུངས་པར་ལྡན་པར་ཡང་འགྱུར་བས་མཚུངས་པར་ལྡན་པར་ཀུན་དུ་མི་འབྱུང་བ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །ཀུན་དུ་འབྱུང་བ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཐ་དད་པར་ཡང་ཡིན་པས་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བར་ཀུན་དུ་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་ཡིད་མེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་ནི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་བཤད་པའི་དོན་ཉིད་སྡུད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མ་རིག་པ་མ་འདྲེས་པ་དང༌། ལྔ་པོ་དང་འདྲ་བའོ། །གསུམ་པོ་འགལ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཁྱད་པར་དག་དང༌། ངེས་པའི་ཚིག་དང༌། ངར་འཛིན་པའི་སྐྱེ་བ་དང་གསུམ་མོ། །མ་རིག་པ་མ་འདྲེས་པ་ནི་མི་བརྟན་པ་དང་བརྟན་པ་སྟེ། མི་བརྟན་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ཁ་ནང་དུ་བལྟས་པས་རང་དབང་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་གོང་དུ་ཉེ་བར་བཀོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བསྟན་པ་དང་བསྒོམ་པས་སྤང་པར་བྱ་བ་ཡང་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་དེ་ཆོས་མངོན་པའི་མདོ་ལས་གསུངས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་གོང་དུ་རབ་ཏུ་བསྒྲུབས་པའི་ཕྱིར་སིལ་བུའི་མདོའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ། ལྷན་ཅིག་ཏུ་ནི་སྐྱེ་ཞིང་འགག །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་མ་བཀོད་ཅེ་ན། འདི་ལས་མ་རིག་པ་དངོས་སུ་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཡང་དག་པ་ཉིད་དོན་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞིའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་སེམས་འཇུག་པའོ། །བགེགས་སུ་རྟག་གྱུར་པ་ནི་ཇི་སྲིད་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཀུན་དུ་འབྱུང་བའི་བར་དུའོ། །དེ་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་དང་མདོ་སྡེ་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྟར་ན་རེས་འགའ་མངོན་དུ་མི་འགྱུར་ཡང་ཐོབ་པ་དང་ས་བོན་གྱི་སྒོ་ནས་ཡང་དག་པར་མཐོང་བའི་བགེགས་སུ་གྱུར་པས་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཀུན་དུ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ ཞེས་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་བཞིན་དུ་བགེགས་སུ་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་འབྱུང་
Chinese
二者是六种意义的总结。如果存在染污意，则与我执等生起的六种识一同生起，但并非与它们相应。如果说一同生起即是俱生，则也会变成相应，因此说了不与相应俱生。俱生也可能是刹那不同的，因此说了“一同生起”即是俱生。若无染污意等偈颂，则是总结所说的两个偈颂的意义。无二是指不杂无明，与五者相同。三者相违是指等持的差别、决定义和生起我执这三者。不杂无明是指不稳固和稳固，不稳固是指仅与意的识相应，因为向内看是自主的缘故。那也是唯有见道所断。为了成立染污意，以上所引用的，也是见道和修道所断。现在以《法句经》中所说的偈颂来显示。为了极力证明大乘是佛语，因此没有引用零散的经部的偈颂“一同生起而灭”。为什么呢？因为这没有直接显示无明。其中，真实即是意义，是四圣谛的自性。心专注于此。恒常成为障碍，是指直至有漏心生起之间。那在分别说者和经部师看来，有时虽然不显现，但由于以获得和种子的方式成为如实见的障碍，因此是时时生起的。