Tibetan
་མདོ་ལས་ནི། རེས་འགའ་ནི་གཅིག་དང་སྟེ་གང་གི་ཚེ་ཡིད་དང་ཞེས་འབྱུང་བའོ། །རེས་འགའ་ནི་གཉིས་དང་སྟེ། ཡིད་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡང་དེའི་ཚེ་གྱུར་པ་ཡང་ཡིད་མ་ཡིན་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་ན་ནི་འདི་ཡང་ཡིད་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ལ། འདི་སྐད་དུ་རེས་འགའ་ནི་གཅིག་དང་སྟེ་གང་གི་ཚེ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ཞེས་ཀྱང་བཤད་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་བརྒྱ་ལ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ཡུལ་ལ་རག་ལས་ཏེ་སྐྱེ་བ་རྣམས་དེ་མི་ཉེ་བའི་ཕྱིར་རྒྱུན་འཆང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་ན། ཡིད་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་རིགས་གཅིག་པ་དང་དམིགས་པ་ཉེ་བ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་འབྱུང་བ་གོ་ཇི་ལྟར་རྒྱུན་འཆང༌། ཡིད་དེ་ཡང་ཁ་ཅིག་ན་རེ་གནས་སྐབས་དེ་ན་ཟག་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པས་རྒྱུན་ཀུན་དུ་མི་འབྱུང་བས་ས་བོན་གྱི་གནས་སྐབས་པར་འཇོག་གོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཟག་པ་མེད་པ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་རང་གི་རིགས་ལས་ བདག་མེད་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པའི་འཕགས་པའི་ལམ་བཞིན་དུ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་འབྱུང་ངོ༌། །ཡང་ཟག་པ་མེད་པ་ལས་ལངས་པ་ལ་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་བའི་ཚེ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཁྱད་པར་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་སློབ་པའི་གནས་སྐབས་ན་ས་བོན་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་ནམ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་མེད་ན་ནི་ཟག་པ་མེད་པ་ཁོ་ན་འབྱུང་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་སྤྱོད་པ་རབ་ཏུ་ཞི་བའོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་ནུས་པ་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་པོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཅིག་ཅར་བདག་མེད་པ་གཉི་ག་མཐོང་བའི་གགས་སུ་གྱུར་པའི་མ་རིག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཐག་པའི་སྲིད་ཀྱི་དབྱིབས་ལ་རྟོག་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་སྤྲུལ་དུ་རབ་ཏུ་རྟོགས་པ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ལྟ་བ་ཅིག་ཅར་ཆོས་དང་གང་ཟག་ཏུ་རབ་ཏུ་རྟོག་པར་བྱེད་པར་འབྱུང་ངོ༌། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་སྐྱེས་ན་ནི། འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་གང་ཟག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་མེད་པར་ཡིད་དེ་ཆོས་རྣམས་ལ་མི་གསལ་བ་དང་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གཏི་མུག་དང་ལྟ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པར་འབྱུང་ངོ༌། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འབྲ
Chinese
经部中说：有时是一个，即当说“意”的时候。有时是两个，即因为说“意和意的识”的缘故。如果那时转变也变成不是意的东西，那么这个也会变成不是意的东西。如此说，有时是一个，即当说“意的识”的时候。此外，百等词与“等”字连用时，识的集合依赖于对境，因为诸生类不接近它，所以说“常执持”。如果这样说有道理，那么意轮回多久，同一类和所缘接近的阿赖耶识产生，怎么能常执持呢？有些说，意在那时是无漏的，如此，凡是烦恼者，因为等入圣道，所以不会恒常生起，而是安立为种子的状态。无漏是从无始以来的自性中，如实证悟无我的圣道一样，与阿赖耶识一起产生的。又，从无漏中起来，有漏的心显现时，任何无差别的烦恼都会生起。然而，在有学道位时，因为种子已断，所以如果任何时候都没有烦恼的意，那么就只有无漏产生，因此，阿罗汉对一切事物都行持，极其寂静。有些说是有漏的，如此，因为具有两种能力，所以说是“波”。就像由于同时见到两种无我的障碍而产生的无明，依赖于它，就像对绳子的蛇的形状进行分别一样，与烦恼的意相应，同时对法和补特伽罗进行分别。如果生起出世间道，那么，因为圣声闻补特伽罗见到无我，所以对补特伽罗没有增益，意对诸法不明显，并且与增益的自性愚痴和见相应。不是烦恼的意也是声闻的果
English
In the Sutra, it says: Sometimes it is one, that is, when it says "mind." Sometimes it is two, that is, because it says "mind and mind-consciousness." If at that time the transformation also becomes something that is not mind, then this will also become something that is not mind. It is said that sometimes it is one, that is, when it says "mind-consciousness." Furthermore, when words like "hundred" are used with "etc.," the collection of consciousnesses depends on the object, because beings do not approach it, so it is said to "constantly hold." If this is reasonable, then how long does the mind revolve in samsara, and how can the Alaya-consciousness, which is of the same kind and close to the object, constantly hold? Some say that the mind is without outflows at that time. Thus, whoever is afflicted, because they enter the noble path, does not constantly arise, but is established as the state of a seed. The outflowless arises from its own nature since beginningless time, just like the noble path that directly realizes selflessness, together with the Alaya-consciousness. Moreover, when the mind with outflows manifests from arising from the outflowless, any undifferentiated afflictions will arise. However, in the state of a learner, because the seeds have been destroyed, if there is no afflicted mind at any time, then only the outflowless arises. Therefore, an Arhat acts on all things and is extremely peaceful. Some say that it has outflows, thus, because it has two abilities, it is called "wave." Just like the ignorance that arises from simultaneously seeing the obstacles of the two selflessnesses, relying on it, just like discriminating the shape of a snake on a rope, the view that corresponds to the afflicted mind simultaneously discriminates between phenomena and persons. If the supramundane path arises, then, because the noble Hearer-person sees selflessness, there is no superimposition on persons, the mind is not clear about phenomena, and it corresponds to the nature of superimposition, ignorance, and view. The non-afflicted mind is also the fruit of the Hearer.
Tibetan
ས་བུ་ལ་གགས་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། འདོད་པའི་འབྲས་བུའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དགེ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། གཞན་ཡང་ལས་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཡང་སྤྱོད་ལམ་པ་དང་སྤྲུལ་པ་པ་ཉིད་དུ་མི་རུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་མ་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ཉིད་དུ་བཤད་དོ། །ཟག་པ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པས་རང་གི་ས་བོན་ཡོངས་སུ་རྒྱས་པའི་སྒོ་ནས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལ་ཆགས་པ་དང་ང་རྒྱལ་དག་དང་ཡང་མཚུངས་པར་ལྡན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ཁ་ཅིག་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ལས་བྱུང་བ་ལྟར་བུའི་སྤྱོད་པ་སྣང་སྟེ། དེ་ནི་བག་ཆགས་ཞེས་བྱའོ། ། འོན་ཏེ་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའམ་ངེས་པའི་རིགས་ཅན་ཞིག་ཡིན་པར་གྱུར་ན་ནི། གནས་སྐབས་དེ་ན་བདག་མེད་པ་གཉིས་མངོན་སུམ་པའི་ཟག་པ་མེད་པ་ཁོ་ན་འབྱུང་ངོ༌། །ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་རྟེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་ལྟར་ན་ལྷན་ཅིག་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ཅིག་ཅར་ཡིན་པར་བཤད་པར་བྱའོ། །མདོ་སྡེ་པའི་ཕྱོགས་ལྟར་ན་ནི། །དེ་མ་ཐག་པ་ཡིན་ཏེ་བྱམས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཅིག་ཅར་རམ་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཡང་རུང་མིག་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་བའི་རྟེན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ལྟར། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ་ཞེས་བྱའི་ཐ་ཚིག་གོ །ངེས་པའི་ཚིག་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་ཡང་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་སུན་འབྱིན་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་གྱིས་ངེས་པའི་ཚིག་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་མི་རུང་གི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ལ་ནི་རུང་སྟེ་དེ་ནི་གོང་དུ་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །འདུ་ཤེས་མེད་པ་དང་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འགོག་པ་དང་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དག་གོ །ཁ་ཅིག་ནི་སོ་སོར་བརྟགས་པས་འགོག་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་མི་སྐྱེ་བ་ཙམ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །ཁ་ཅིག་ནི་སེམས་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་རྟེན་གྱི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དང་འགོག་པའི་གནས་སྐབས་དང༌། འགག་པ་ན་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་འཇུག་པས་དྲངས་པའི་བག་ཆགས་ཏེ། ལངས་པ་ཡང་དེ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པར་
Chinese
为了不扰乱地界，为了是欲望果实的因，为了获得涅槃，因为不是胜义谛，所以不是善。此外，即使是从业所生，但因其本身不被行为者和化生者所遮蔽，且未被授记，故说是从异熟所生。与诸漏一同生起和灭尽，以自身种子完全增长的方式产生，故而是有漏。对于非烦恼法，也同样具有贪欲和慢。因此，一些圣声闻显现出如烦恼所生般的行为，这被称为习气。 然而，如果菩萨是完全回向于菩提，或是具有决定种姓者，那么，彼时唯有二无我现前的无漏才会生起。俱生依，依分别说部之观点，俱生之语应解释为同时。依经部之观点，则是紧随其后，如“与慈爱俱生”一般。无论如何，无论是同时还是紧随其后，如眼等生起之依俱生之不共，意识亦与之相同，此为总结语。也会有无决定词之过失，此乃驳斥。他人所承认的真实决定词，对于入行之识是不适用的，但对于烦恼意是适用的，此已于前述。无想及灭尽定，即是灭尽定与无想定。一些人认为，以个别观察所灭之差别自性，仅仅是心与心所不生而已。一些人则认为是无心。一些人认为是依止的心与心所，以及灭尽之时，灭尽时心与心所由入定所引生的习气，因为苏醒也与之相应，所以是...
English
In order not to disturb the ground, in order to be the cause of the fruit of desire, and in order to attain Nirvana, it is not virtuous because it is not the ultimate truth. Furthermore, even if it is born from karma, it is said to be born from maturation because it is not obscured by the very fact that it is not suitable for a practitioner or an emanation, and it is not predicted. Because it arises and ceases together with the outflows, and arises through the complete growth of its own seeds, it is with outflows. Non-afflicted dharmas also possess attachment and pride in the same way. Therefore, some noble hearers show behavior like that arising from afflictions, which is called habit. However, if a Bodhisattva is one who is completely dedicated to Bodhi or has a definite lineage, then at that time only the uncontaminated, in which the two selflessnesses are manifest, will arise. The basis of co-emergence: According to the Vaibhashika school, the word "co-emergence" should be explained as simultaneous. According to the Sutra school, it is immediately after, like "being together with love." In any case, whether simultaneous or immediately after, just as the basis of arising of the eye and so on is a unique co-emergence, so too is the mind consciousness the same, this is the concluding remark. There will also be the fault of not having a definite word, this is a refutation. The true definite word that others acknowledge is not suitable for the entering consciousnesses, but it is suitable for the afflicted mind, which has been shown above. The cessation and non-conceptual samadhi are the cessation samadhi and the non-conceptual samadhi. Some believe that the self-nature of the difference that is ceased by individual examination is merely the non-arising of mind and mental factors. Some consider it to be without mind. Some consider it to be the mind and mental factors that are relied upon, and the habits caused by the mind and mental factors entering into samadhi at the time of cessation, because awakening is also in accordance with it, therefore it is...