Tibetan
ལ་བུའི་མདོ་ལས་དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལས་ངེས་པར་གྲོལ་པར་མ་གྱུར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་དང༌། དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང་གྲུབ་པོ། །རིགས་པས་ཀྱང་བསྒྲུབ་པར་མི་རིག་པ་མ་འདྲེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །མ་འདྲེས་པ་ནི་མ་རིག་པ་རང་དབང་ཅན་ཡིན་གྱི། རྩ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་གཞན་དང་མཚུངས་པར་མི་ལྡན་པས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཡང་དེར་ཐལ་བར་འགྱུར་དུ་འོང་བས་སོ། །ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་དང་མཚུངས་པར་མི་ལྡན་པས་དེར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་མེད་པར་ཐལ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རྩ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང༌། དེ་ལས་གཞན་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཚོགས་ལས་ཡང་རྫས་གཞན་དང་མ་འདྲེས་པའི་ཕྱིར་རང་དབང་ཅན་ནི་མ་འདྲེས་པ་ཡིན་གྱི། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་དོན་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཞན་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པས། དེར་ཐལ་བར་འགྱུར་དུ་འོང་བས་སོ། །འདི་ནི་སྡེ་པ་དག་གི་ལྟར་ན་རྣམ་པ་གཅིག་ཁོ་ན་སྟེ། འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་བདེན་པ་མཐོང་བའི་གགས་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་མཐོང་བས་སྤང་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལྟར་ན་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་དུས་ངེས་པར་ཀུན་དུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ནི་གཅིག་གོ །གཉིས་པ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཀུན་དུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་སྒྲུབ་པས་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་ནི་རྒྱུན་འཆད་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཁྱད་པར་དུ་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ་རེ་ཞིག་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ལྔ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། །གང་ན་མི་མཐུན་པ་ཡོད་པ་དེ་ན་གཉེན་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ལ་ཡང་གཉེན་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་འདི་ནི་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་འདི་ནི་མ་བསླབས་པ་སྡེ་པ་དག་གིས་ཁས་བླངས་པ་སུན་འབྱིན་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཕ་རོལ་པོ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ལྔ་ལ་ཡང་མ་འདྲེས་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བར་བྱེད་ན། དེ་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ལ་མཐོང་བའི་ལམ་ཡོད་པ་དེ་ལ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡོད་པར་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁས་བླངས་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ལྔ་ལ་ནི་ལམ་མེད་དེ་དེ་ཁ་
Chinese
《啦布经》中说，它没有从烦恼中彻底解脱，也不会解脱。等等出现，以及《深密解脱经》等经中也成立。以理也能成立，所谓“非无明杂染”等等。所谓“不杂染”，是指无明具有自主性。但不是因为不具备与其他根本烦恼相同的性质。因为如果与嗔恨等相同，也会导致那种过失。并非因为不具备与所有烦恼和近烦恼相同的性质而导致那种过失，因为那样会变成不存在。因此，与根本烦恼相同，并且与其他的心的和心所的集合体也不同质，因此自主性就是不杂染。但不是因为不共的意义，因为识与其他相同。也会导致那种过失。这在有部宗看来，只有一种，即与俱生识相同，是阻碍见真谛的因素，因为它是见道所断的。在大乘宗看来，有两种，因为在一定的时间内普遍产生。与俱生识相同是一种。第二种是因为在所有时间里普遍产生，所以通过将要阐述的论证来充分成立。那不是对于俱生识而言的，因为那些是常断的。还要特别进行分析，暂时来说，对于五蕴识来说不是，因为哪里有不相符的地方，哪里就有对治。如果问：在染污意中也没有对治，因此不会导致不存在吗？ 回答说：不是的，这不是论证，但这只是对未经学习的有部宗所承认的进行驳斥。如果对方说，五蕴识中也有不杂染。那么，要对他说：如果你们承认哪个识具有见道，哪个识就具有不相符的一面，那么五蕴识中没有道，因为那个
English
In the Lābu Sūtra, it says that it has not been completely liberated from afflictions, nor will it be. And it is also established in sūtras such as the Saṃdhinirmocana Sūtra. It can also be established by reason, such as the so-called "non-ignorance impurity." The so-called "non-impurity" means that ignorance has autonomy. But it is not because it does not have the same nature as other root afflictions. Because if it is the same as anger, etc., it will also lead to that fault. It is not because it does not have the same nature as all afflictions and near afflictions that it leads to that fault, because that would become non-existent. Therefore, it is the same as the root afflictions, and it is also not of the same substance as other aggregates of mind and mental factors, so autonomy is non-impurity. But it is not because of the uncommon meaning, because consciousness is the same as others. It will also lead to that fault. According to the Vaibhāṣika school, there is only one kind, which is the same as the co-emergent consciousness, and it is an obstacle to seeing the truth, because it is abandoned by the path of seeing. According to the Mahāyāna school, there are two kinds, because they universally arise at a certain time. The one that is the same as the co-emergent consciousness is one kind. The second kind is because it universally arises at all times, so it is fully established by the argument that will be explained. That is not for the co-emergent consciousness, because those are constantly cut off. It is also necessary to analyze it in particular, for the time being, it is not for the five aggregates of consciousness, because where there is incompatibility, there is an antidote. If you ask: There is no antidote in the defiled mind either, so wouldn't it lead to non-existence? Answer: No, this is not an argument, but this is just refuting what is admitted by the unlearned Vaibhāṣika school. If the other party says that there is also non-impurity in the five aggregates of consciousness. Then, it should be said to him: If you admit that whichever consciousness has the path of seeing, that consciousness has an incompatible aspect, then there is no path in the five aggregates of consciousness, because that
Tibetan
ཕྱིར་བལྟས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་གང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་དང་སྦྱར་རོ། །ཡུལ་བདེན་པ་བཞིའི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ལ་གཉེན་པོ་ཡོད་པ་དེ་ཁོ་ན་ལ་དེའི་དམིགས་པ་ཉིད་དུ་དེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡོད་ན། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ལྔ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་ལྟ་བས་ཀྱང་ཚིག་འདི་ལ་འདི་ལྟར་དྲང་སྟེ། གང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་དེ་གཞན་ཉིད་དང་སྦྱར་རོ། །དེ་ལ་ཡང་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་དེ་དང་འབྲེལ་པར་སྟོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་མ་རིག་པ་ཡང་ཡོད་དེ། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་བདག་མེད་པར་མཐོང་པའི་གགས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་སྐབས་དང་ཡང་སྦྱར་ཏེ། གནས་སྐབས་གང་ན་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ཡོད་པའི་གནས་སྐབས་དེ་ན་སྲང་མདའི་མཐོན་དམན་བཞིན་དུ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་འགག་པ་ཡིན་ན་འདི་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ལྔ་ལ་མི་སྲིད་དེ། གཅིག་ཏུ་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཀུན་དུ་འབྱུང་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཡང་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་ལ་ཆོས་གཉིས་རང་དབང་ཅན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རེ་ཞིག་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རང་དབང་ཅན་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་ན། ཆེ་ཆུང་གི་རིམ་པས་སྦྱོར་པའི་ལམ་བསྒོམ་པ་ཉམས་པར་འགྱུར་བའི་ཡང་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཤུགས་ཀྱིས་གང་ལ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཀུན་དུ་འབྱུང་བ་དེ་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཞན་བདུན་པ་ཁས་བླང་དགོས་ཏེ། དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ནི་མ་རིག་པ་དང་རང་དབང་ཅན་ཡོད་དེ་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་དེ་དང་ མཚུངས་པར་ལྡན་པ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དྲངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་ནི། སྔར་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་ལ་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཉོན་མོངས་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་སྔར་སྤྱད་པ་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་འོག་ཏུ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་མཚུངས་པ་ལྡན་ན་རེས་འགའ་རང་དབང་ཅན་མ་ཡིན་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །ལྔ་པོ་དག་དང་འདྲ་བ་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་ཡང་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རི་ཞིག་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ལྔའི་རྟེན་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །དམིགས་པ་ནི་ག
Chinese
因为回顾的缘故。或者“于何”这个词是与境联系的。如果于境，即四谛的自性，有对治，那么仅仅在那上面，作为它的所缘，因为见到它的不共品而有应断除的。识的五蕴不是，因为面朝后的缘故。以自己的观点，也应如此解释这个词：这个“于何”是与作为境的那个他性联系的。又为了说明它，与阿赖耶识联系而显示。在那上面，也有与染污识相应的无明，因为成为见到阿赖耶识无我的障碍的缘故。也与时联系，于何时，有见道的第一个刹那的时，那么就像秤杆的高低一样，不共品的殊胜法类一起灭尽，那么这一切对于识的五蕴是不可能的，因为不是唯一平等安住的缘故。于一切时普遍生起，对于那个识也是不合适的，因为一个法上不可能有两个自主的法，暂时贪欲等心所自主的不是。对于非染污的也不是，因为与它相违的缘故，又因为以大小的次第修习加行道会退失的缘故。因此，势必要承认另外的第七识，即于何者，于一切时有普遍生起，那就是染污意。在那上面，有无明和自主，因为以它的力量，引来与它相应的贪欲等的缘故。对于入的识来说，因为先前普遍愚昧，由此生起其他的烦恼，因为先前串习是主要的缘故，所以在它的下面，如果与贪欲等相应，那么有时也会变得不自主。与五者不同，也会变成过失，说是分别说部宗的人认为，识的五蕴的所依是眼等一起产生的。所缘是
English
Because of looking back. Or the term "to what" is related to the object. If to the object, which is the nature of the four truths, there is an antidote, then only on that, as its object, because seeing its dissimilar aspect, there is something to be abandoned. The five aggregates of consciousness are not, because of facing backwards. According to one's own view, this word should also be interpreted in this way: this "to what" is related to that otherness that has become the object. Also, in order to explain it, it is shown in connection with the alaya consciousness. On that, there is also ignorance that corresponds to the afflicted consciousness, because it becomes an obstacle to seeing the alaya consciousness as selfless. It is also related to time, at what time, there is the first moment of the path of seeing, then just like the height and low of the scales, the superior qualities of the dissimilar aspects cease together, then all of this is impossible for the five aggregates of consciousness, because it is not uniquely equally abiding. It is not suitable for that consciousness that arises universally at all times, because it is impossible for one dharma to have two autonomous dharmas, temporarily, attachment and other mental factors that are autonomous are not. It is also not for the non-afflicted, because it contradicts it, and also because the practice of the preparatory path in the order of large and small will be lost. Therefore, it is necessary to acknowledge another seventh consciousness, that is, in what, there is universal arising at all times, that is the afflicted mind. On that, there is ignorance and autonomy, because by its power, it draws in attachment and so on that correspond to it. For the entering consciousnesses, because of being universally ignorant before, other afflictions arise from this, because the previous habituation is the main thing, so below it, if it corresponds to attachment and so on, then sometimes it will also become non-autonomous. It will also become a fault of being different from the five, saying that the Vaibhashikas think that the basis of the five aggregates of consciousness is the eyes and so on arising together. The object is