Tibetan
་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམ་མ་གཏོགས་པ་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་སེམས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་གང་ཡང་རུང་བ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྟོག་པ་ཡིན་ན། དེ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ལ་ཡོད་དེ། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ རོ། །མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པར་རུང་སྟེ། དེའི་བྱེད་པ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་རབ་ཀྱང་ཁས་བླངས་དགོས་པ་ཉིད་དེ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྩ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་བཅུ་པོའི་ནང་ནས་དེ་ལས་གཞན་པའི་ལྟ་བ་རྣམས་དང་ནི་མཚུངས་པར་མི་ལྡན་ཏེ། ཤེས་རབ་གཞན་དང་མཚུངས་པར་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་གསུམ་པོ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་མཚུངས་པར་མི་ལྡན་ཏེ་ཡིད་ནི་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་མཐར་འཛིན་པ་དང་ཡང་མཚུངས་པར་མི་ལྡན་ཏེ། བདག་ཏུ་འཛིན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ནི་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་དུ་བཟུང་ནས་རྟག་པ་ཉིད་དུ་འཛིན་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བདག་ཏུ་ལྟ་བ་རྣམ་པ་གཉིས་ལས་ཀྱང་བདག་གིའི་རྣམ་པ་ཅན་དེ་མི་སྲིད་དེ། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེ་སྡང་ནི་མི་དགའ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལ། ཡིད་ནི་དགའ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགའ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ཉིད་ཡིན་ཡང་སེམས་པའི་ཚོར་བ་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེའིའོ་གཞན་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རེག་པ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་སྐབས་སུ་བབ་པ་དག་ཁོ་ན་བསྒྲེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ཚོར་བ་གཞན་ཡང་ཡོད་ན་ནི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པར་འགྱུར་རོ། །མི་རུང་བའི་ཡང་ཕྱིར་ཏེ། ཡིད་བདེ་བ་དང་མི་ལྡན་ཏེ་ཀུན་བརྟགས་པའི་དབང་གིས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡིད་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡོད་ཀྱང་གཏི་མུག་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱིས་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ནི་མེད་དོ། །བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་ཏུ་ཡོད་པའི་ཉེས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་བཏང་སྙོམས་པ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་དགའ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ཞེ་ན། བདག་ལ་ཆགས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐེ་ཚོམ་ཡང་དངོས་པོ་གཉིས་སུ་བྱེད་པ
Chinese
缘故。或者，除了有色根的识之外，任何与未平等安住的心相应的智慧，都是现观的分别，那也存在于烦恼意中，因为与我见相应之故。 现观的分别，任何具有分别的心，都可以与等持相应，因为其作用显现之故。也必须承认智慧，因为与我见相应之故。在十根本烦恼中，不与其他见相应，因为不与其他智慧相应之故。也不是以种类相应，因为从那之中分别的三个见，都不相应，因为意是修所断之故。也不是与修所断的执边相应，因为我执是先导之故。因为烦恼意是自性一体，所以不能执取为自体而执为常。在两种我见中，也不可能有我所之相，因为我见是先导之故。嗔恨是不悦之相，而意则进入悦意之相。即使是悦意之相，也不是受想，因为“于何生起，彼即是他”之故，只是随顺连带安立了触等。然而，如果还有其他感受，那就会有所区别。也是不容许的，因为意不与乐相应，而是由遍计所生之故。意虽有现观的分别，却没有以愚痴之相来完全分别。也不是乐，因为会恒常存在的过失。那么，如果是舍受，又怎么会是悦意之相呢？因为与我执相应之故。犹豫也是将事物分为两种。
English
reason. Or, any wisdom that corresponds to a mind that is not equally abiding, except for the consciousness of the colored roots, is a conceptualization of direct perception, which also exists in the afflicted mind, because it corresponds to the view of self. A conceptualization of direct perception, any mind with conceptualization, can correspond to samadhi, because its function appears. Wisdom must also be admitted, because it corresponds to the view of self. Among the ten root afflictions, it does not correspond to other views, because it does not correspond to other wisdom. It is also not corresponding in terms of categories, because the three views that are distinguished from it do not correspond, because the mind is to be abandoned by meditation. It also does not correspond to the clinging to extremes that is to be abandoned by meditation, because the clinging to self is the forerunner. Because the afflicted mind is of one nature, it cannot be taken as self and held as permanent. Among the two views of self, there cannot be the aspect of "mine," because the view of self is the forerunner. Hatred is the aspect of displeasure, while the mind enters into the aspect of pleasure. Even if it is the aspect of pleasure, it is not a feeling or thought, because it is said that "whatever arises, that is other," and only touch and so on are established in accordance with the occasion. However, if there are other feelings, then there will be a difference. It is also not permissible, because the mind does not correspond to happiness, but arises from imputation. Although the mind has the conceptualization of direct perception, it does not completely distinguish with the aspect of delusion. It is also not happiness, because there would be the fault of being constant. Then, if it is equanimity, how can it be the aspect of pleasure? Because it corresponds to attachment to self. Doubt also divides things into two.
Tibetan
འི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཁོ་ན་ལ་བཏགས་པ་ཡིན་ན། དེ་དང་ཡང་མི་ལྡན་ཏེ། ཡིད་ནི་རིགས་ གཅིག་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་གཅིག་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་རེ་ཞིག་མ་རིག་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པར་མི་རུང་ན། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཕན་ཚུན་དུ་གོ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། འདིར་སྡེ་པའི་གསུངས་རབ་ཀྱི་ལུགས་ལྟ་བུར་དགོངས་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་འདིར་ནི་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་མི་འགལ་བ་རྣམས་ཕན་ཚུན་མཚུངས་པར་ལྡན་པར་ཞལ་གྱིས་བ་ཞེས་སོ། །རྩ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་འདི་དག་ནི་མ་རིག་པ་མེད་པར་ཉོན་མོངས་པ་གཞན་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། མ་རིག་པ་ཡང་རྩ་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྩ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་མ་ཡིན་པ་དང་འདྲའོ། །ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལས་ཀྱང་ཁྲོ་བ་དང་རྣམ་པར་འཚེ་བ་དང༌། ཁོན་དུ་འཛིན་པ་དང༌། ཕྲག་དོག་དང༌། འཚིག་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་མི་དགའ་བའི་རྣམ་པར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཁ་ཕྱིར་བལྟས་པའི་ཕྱིར་མཚུངས་པར་མི་ལྡན་ནོ། །རྒྱགས་པ་དང་སྒྱུ་དང་གཡོ་དང་འཆབ་པ་དང་སེར་སྣ་དག་ནི། འདོད་ཆགས་དང་གཏི་མུག་གི་ཆར་གཏོགས་པ་ཉིད་ཡིན་ཡང་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངོ་ཚ་མེད་པ་དང་ཁྲེལ་མེད་པ་དག་ནི་གཅིག་ཏུ་མི་དགེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ནི་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་གཡེང་བ་ནི་ངར་འཛིན་ཅིང་ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་གྱི་གནས་ངན་ལེན་གྱི་གཡེང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཚུངས་པར་ལྡན་ནོ། །བག་མེད་པ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་གཏི་མུག་གི་ཆར་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒོད་པ་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཆར་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་དད་པ་དང་ལེ་ལོ་དང་རྨུགས་པ་རྣམས་གཏི་མུག་གི་ཆར་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་མཚུངས་པར་མི་ལྡན་པ་ཉིད་དེ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ནི་སྔར་གསལ་བའི་རྣམ་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ལ། དེའི་རྗེས་ལ་ཤས་ཀྱིས་བྲི་བར་ཞུགས་པ་ན་ཉེ་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཞེས་གདགས་ན། །ཡིད་ལ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་མི་སྲིད་དེ། ངོ་བོ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྗེད་ངས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འདྲེས་པའི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་དང་འགལ་བའི་ ཕྱིར་རོ། །འགྱོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། མི་དགའ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དག་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ་ཚོལ་བ་དང༌། སོ་སོར་རྟོག་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡིད་འདི་ནི་ལུང་སི
Chinese
如果仅仅因为是意的对境，就认为是智慧，那么它也不具备智慧，因为意是同类相的缘故。如果因为是同类相，暂时不能与无明等同具备，那么贪欲等如何相互理解呢？这里不是像部派的经论那样认为的，而是说，进入的识的各种形态，对于不相违背的贪欲等，也承认它们相互具备。这些根本烦恼，如果没有无明，也不能与其他烦恼等同具备，因为无明也是根本烦恼，所以与非根本烦恼相似。在近分烦恼中，愤怒、恼害、怨恨、嫉妒和悭吝等，因为是以不悦意的形态进入，并且背道而驰，所以不能等同具备。憍慢、幻、谄、诳和悭吝等，虽然属于贪欲和愚痴的范畴，但也因为背道而驰。无惭和无愧，因为完全是不善的缘故。非正知，是因为背道而驰的缘故。掉举，是因为执着于我，并且认为“我”的慢心的恶劣处境的掉举，所以等同具备。放逸，是因为属于贪欲和愚痴的范畴。掉举，是因为属于贪欲的范畴。不信、懈怠和昏沉等，是因为属于愚痴的范畴。或者，本来就不能等同具备，因为贪欲等是先以明显的形态进入，之后逐渐减少，所以才称为近分烦恼。对于意来说，这种情况是不可能的，因为是以同一体性的方式进入的缘故。也不是失念，因为是以混合的事物为对境的缘故。也不是睡眠，因为与色界和无色界相违背的缘故。也不是后悔，因为是不悦意的形态的缘故。寻和伺察也不是，因为是寻求和分别思择的形态的缘故。这个意是……
English
If it is considered wisdom merely because it is the object of mind, then it does not possess wisdom either, because mind is of the same kind. If, because it is of the same kind, it is temporarily impossible to possess ignorance and the like equally, then how do desire and the like understand each other? Here, it is not considered like the scriptures of the sectarian schools, but rather it is said that for the various forms of entering consciousness, it is acknowledged that those that do not contradict desire and the like possess each other equally. These root afflictions, without ignorance, cannot be possessed equally with other afflictions, because ignorance is also a root affliction, so it is similar to non-root afflictions. Among the near afflictions, anger, malice, resentment, jealousy, and miserliness, because they enter in the form of displeasure and go against the grain, they cannot be possessed equally. Pride, illusion, flattery, deceit, and stinginess, although they belong to the category of desire and ignorance, also go against the grain. Shamelessness and lack of embarrassment are entirely unwholesome. Non-discernment is because it goes against the grain. Agitation is because it clings to "I" and is the agitation of the bad situation of pride that thinks "I," so it is possessed equally. Negligence is because it belongs to the category of desire and ignorance. Excitement is because it belongs to the category of desire. Disbelief, laziness, and drowsiness belong to the category of ignorance. Or, they are inherently not equally possessed, because desire and the like first enter in a clear form, and then gradually decrease, so they are called near afflictions. For mind, such a situation is impossible, because it enters in the same essence. It is also not forgetfulness, because it takes mixed objects as its object. It is also not sleep, because it contradicts the form and formless realms. It is also not regret, because it is in the form of displeasure. Investigation and analysis are also not, because they are in the form of searching and distinguishing. This mind is...