Tibetan
མ་པར་ཤེས་པ་གྱུར་པ་དེ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྟེན་དུ་མི་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་གནས་སྐབས་ན་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རིགས་དང་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབས་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་ཡང་ཀུན་གཞི་ཉིད་དུ་ནི་མི་འདོད་དེ། གནས་སྐབས་དེ་ན་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་རྫས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཀུན་གཞི་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་རྒྱུའི་དངོས་པོ་ཙམ་ལ་བཏགས་པར་སྣང་བ་དེའི་ཚེ་ནི་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལ་ཡང་བྱ་བ་ཉིད་དེ། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས་ཇི་སྐད་དུ། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དག་གིས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་བསྡུས་སོ་ཞེས་བྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །འདིར་ཡང་གལ་ཏེ་གཞན་དག་དེར་སྦྱོར་རོ་ཞེའམ། དེ་གཞན་དུ་སྦྱོར་རོ་ཞེས་བྱས་ཀྱང་རུང༌། གཉི་ག་ལྟར་ན་ཡང་ཀུན་གཞི་ནི་རྒྱུའི་ངོ་བོ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ངེས་པའི་ཚིག་གིས་བྱས་པ་ཐ་སྙད་པར་ཟད་དོ། །འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ངེས་པ་དག་དང༌། ལྷན་ཅིག་ཕན་ཚུན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ཡིན་པ་ནི་རྐྱེན་རྣམ་པར་དཔྱོད་པར་འགྱུར་རོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་སྦྱོར་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་པ་སྟེ། སྒྲ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོར་གནས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། བདག་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། བདག་ཉིད་ཤིན་ཏུ་དུལ་བ་ཡིས། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ནི་བདག་ཅེས་ཉེ་ བར་མི་འདོགས་ཏེ། སྐབས་སྐབས་སུ་རྒྱུན་འཆད་པས་བདག་དང་ཆོས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་གཅིག་ཏུ་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་སྦྱོར་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བས་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་གང་དུ་ཞེ་ན། བདག་ཉིད་དུ་སྟེ། བདག་གི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཞན་དང་གཞན་དག་ཀྱང་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔའི་ཁོངས་སུ་མ་གཏོགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་རྣམ་པ་ཉི་ཤུས་བདག་ཏུ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་དག་ཀྱང་ཀུན་གཞི་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཕལ་ཆེར་དམིགས་པ་ལ་ཀུན་གཞིར་དགོངས་པ་ཡིན་ན་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མཚུངས་པར
Chinese
未曾成为知者，并非不能成为清净之法的所依。任何在一切烦恼的境地中，自性安住的种姓以及如实修习的，那也是清净之法的因，然不许为阿赖耶识本身。因为在那境地中，不是主要的，并且无有实体的缘故。因为当阿赖耶识之名，施设于无有差别的因之事物仅仅是，那时的圆满转变也同样是能作的。如《大般涅槃经》中所说：阿赖耶识与转识等摄集圆满受用身。此处，如果其他安立于彼处，或者彼安立于其他处，也可以。无论如何，阿赖耶识仅仅是因的自性，以词语安立的能诠释词语的理由而成立，仅是名言而已。转识等，以及同时相互为因和果的自性，将成为缘起分别。于有情众生安立为彼之自性，即是安住，词语安立的理由安住于识的自性中。如何安住呢？说了“于自性”，因为是自性的缘故。那是众生的自性，因为“自性极其调柔”之故。其他转识则不称为我，因为时时中断，与我和法不相符之故。总的来说，于有情众生安立为彼之自性，是指与有染污意的俱生萨迦耶见所缘境。于何种相呢？于自性，是名为“我之相”的词语。其他转识也并非不属于取蕴五者的范畴，因此与意之识俱生的萨迦耶见以二十种相执著为我吗？如果那些也成为阿赖耶识，那么大多数所缘境如果认为是阿赖耶识，那么与意之识俱生
English
That which has not become a knower is not incapable of becoming the support of pure Dharma. Whatever is the lineage that abides by its own nature in the state of all afflictions, and that which has been truly cultivated, that is also the cause of pure Dharma, but it is not accepted as the Alaya-consciousness itself. Because in that state, it is not the main thing, and because it has no substance. Because when the term Alaya-consciousness is applied to the mere object of the undifferentiated cause, then the complete transformation is also the act. As it is said in the Great Nirvana Sutra: "The Alaya-consciousness and the evolving consciousness gather the complete enjoyment body." Here, if others are placed there, or if it is placed elsewhere, it is also possible. In any case, the Alaya-consciousness is only the nature of the cause, and it is only a term established by the reason for the definition of the word. The evolving consciousness and the nature of cause and effect together will become the analysis of conditions. To apply it to sentient beings as their own nature is to abide, and the reason for the application of words abides in the nature of consciousness. How does it abide? It is said "in its own nature", because it is its own nature. That is the nature of sentient beings, because "the nature is extremely gentle". Other evolving consciousnesses are not called self, because they are interrupted from time to time, and do not agree with self and Dharma. In general, to apply it to sentient beings as their own nature refers to the object of the view of the collection of afflicted minds and co-existing self. In what aspect? In its own nature, it is the word called "the aspect of self." Other evolving consciousnesses are not excluded from the category of the five aggregates of grasping, so does the view of the collection of co-existing selves with the consciousness of the mind grasp as self in twenty aspects? If those also become Alaya-consciousness, then if most objects are considered to be Alaya-consciousness, then co-existing with the consciousness of the mind
Tibetan
་ལྡན་པའི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ནི་ཕལ་ཆེར་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དུས་དཔག་ཏུ་ཡོད་པ་ཞིག་ཏུ་ཀུན་དུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱིས་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཇི་ལྟར་དམིགས་ཤེ་ན། དེའི་དབང་གིས་བདག་གི་རྣམ་པར་སྐྱེ་བའི་སྒོ་ནས་ཡིན་གྱི། རང་གི་ངོ་བོ་འཇོག་པའི་སྒོ་ནས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་འདིར་གང་དག་འདི་སྐད་དུ་མིག་ལ་སོགས་པ་ནི་ཀུན་གཞིའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། དབང་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ནི་ཀུན་གཞིའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་དང་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ན་སྲོག་གི་དབང་པོས་མ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །མིག་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་གྲགས་པའི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་ནུས་སོ། །དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པའི་མདོ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དགོངས་པ་ནི་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པའོ། །དེ་ལ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་ལས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བརྟགས་པ་ཡིན་པར་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་མ་བཀྲོལ་ལོ། །གང་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་བསྟན་པ་དེ་ཡང༌། འདི་ནི་ཀུན་བརྟགས་པ་དགག་པ་ལྷུར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་མ་བཀྲོལ་ལོ། །འདི་ལས་ནི་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་བཀྲོལ་བས་ན་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཟག་པ་ནི་རྣམ་ པར་སྨིན་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཏིང་དཔག་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྲ་བ་ནི་ས་བོན་གྱི་གནས་སྐབས་གང་ཡིན་པ་སྟེ། རྫས་སུ་མེད་པས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བརྟགས་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བ་དང་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། སྐྱེས་ནས་ཐོབ་པའི་ཤེས་པ་དག་གིས་མངོན་སུམ་དུ་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཟབ་པའོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕྲ་བའོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང༌། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཤེས་པས་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཟབ་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ཤེས་པས་ཤེས་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་ཕྲ་བའོ། །ས་བོན་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་འདིས་ནི། གྲངས་ཅན་གྱི་སྨྲ་བ་སེལ་ཏེ། ས་བོན་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པའི་ཚུལ་གྱིས་ས་བོན་བཟུང་བ་བྱས་པ་རྣམ་པར
Chinese
具有的坏聚见，大多不是对境，因为是在可估计的时间里普遍产生的缘故。 还有，染污意如何缘取阿赖耶识呢？ 是以其力而生起我之相的方式，而不是以安立自性的方式。 还有，此处有些人这样说：眼等不是阿赖耶的自性，因为是根，如意根一样。 这样说是不能成立的，如果不是阿赖耶的自性，意根和它的自性，那么就不能确定是命根了。 眼等不是识的自性，因为识是著名的所依，如意根一样，这样也是不能说的。《解深密经》中所说的“深密”是指委婉的密意。 其中，对于声闻们而作的教导，没有揭示委婉的密意，因为其中对色等进行了分析。 还有，所说的八种般若波罗蜜多，也没有揭示委婉的密意，因为这是致力于破斥遍计所执。 从这里揭示了委婉的密意，所以叫做《解深密经》。 其中，有漏是指异熟，因为世间的智者们不能测度其深度。 微细是指种子的状态，因为没有实体，所以难以分析，因为不能说是彼和异。 另一方面，由于没有被听闻所生、思所生和生得的智慧所现见，所以是甚深的。 由于不是世间修所生的现见，所以是微细的。 另一方面，由于没有被声闻、独觉和所有异生凡夫的智慧所完全了知，所以是甚深的。 由于菩萨胜解行地的智慧难以了知，所以是微细的。 “一切种子”这句话，是为了遣除数论师的说法，因为种子和合生灭的方式，是执持种子的方式，
English
The view of the aggregates with attachment is mostly not an object, because it arises universally in an estimable time. Furthermore, how does the afflicted mind apprehend the ālaya-vijñāna? It is through the manner of arising in the aspect of self by its power, but not through the manner of establishing its own nature. Furthermore, here, some say that the eye and so forth are not the nature of the ālaya, because they are faculties, like the mind faculty. This is not established, for if it is not the nature of the ālaya, the mind faculty and its nature, then it is not certain with the life faculty. The eye and so forth are not the nature of consciousness, because consciousness is the basis of fame, like the mind faculty, so it cannot be said. In the sūtra "Explicating the Thought," "thought" refers to the indirect thought. Among them, the teachings given for the sake of the śrāvakas did not reveal the indirect thought, because they analyzed form and so forth. Furthermore, the eight perfections of wisdom that were taught also did not reveal the indirect thought, because they were dedicated to refuting the completely imputed. From this, the indirect thought is revealed, so it is called "Explicating the Thought." Among them, the contaminated refers to the ripening, because worldly scholars cannot fathom its depth. Subtle refers to the state of the seed, because it is without substance, so it is difficult to analyze because it cannot be said to be the same or different. In one way, it is profound because it is not directly perceived by the wisdom arising from hearing, thinking, and innate knowledge. It is subtle because it is not the direct perception arising from worldly meditation. In one way, it is profound because it is not fully known by the knowledge of all śrāvakas, pratyekabuddhas, and ordinary beings. It is subtle because it is difficult to know by the knowledge of bodhisattvas who practice with faith. The phrase "all seeds" refutes the assertions of the Sāṃkhyas, because the manner of seeds arising and ceasing together is the manner of holding the seeds.