Tibetan
ཅིག་ཡིན་གྲང་ན། གཉི་ག་ལྟར་ན་ཡང་ཤེས་རབ་དང་འདུ་ཤེས་དག་གི་དོན་གྲགས་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དྲན་པ་ནི་ཡུལ་འདྲིས་པ་ལ་དེའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སེམས་ཀྱི་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་མ་འདྲིས་པ་ལ་མེད་པས་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཏུ་མི་འགྱུར་ཏེ། མཐོང་བའི་ལམ་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་སྔོན་ཉམས་སུམ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཉེས་པ་མེད་དེ། སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ལ་དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་ཡོད་དོ། །དེའི་ཚེ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་སྔར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་དོ། །མཐོང་བའི་ལམ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ཞེས་བཤད་པ་ནི་རྒྱུན་ལས་དགོངས་པ་ཡིན་གྱི། སྐད་ཅིག་མ་ནི་མ་ཡིན་པས་འགལ་བ་མེད་དོ། །ཡང་ན་སྦྱོར་བའི་དུས་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་སྤྱིའི་རྣམ་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ལ་ཡང་དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་མི་འགལ་ལོ། །ཤེས་རབ་ཀྱང་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལྟར་ན་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །རབ་ཏུ་འབྱེད་པ་ཡང་གལ་ཏེ་ཡུལ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ཙམ་ཞིག་ཡིན་ན་དེ་ནི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་མཚུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ནི་ཤེས་རབ་ནི་ཉེ་བར་བརྟག་པར་བྱ་བ་ཁོ་ན་ལ་རིགས་པ་དང་རིགས་པ་མ་ཡིན་པ་དང་གཉི་ག་ལས་བཟློག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་ཤེས་རབ་ནི་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ཉེ་བར་གནས་པ་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ལ་ཤེས་རབ་མི་སྲིད་དེ། དེ་དག་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་འཕངས་པ་རྣམས་ནི་ཡོད་དོ། །ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་དག་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསལ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་གསལ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་མཚུངས་པར་མི་ལྡན་ནོ། །འཕེན་པར་བྱེད་ པའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་མ་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང་དད་པ་ལ་སོགས་དགེ་བ་རྣམས་ཀྱང་མི་སྲིད་དོ། །གཉིད་ལ་སོགས་པ་མ་ངེས་པ་གཞན་བཞི་པོ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ཡང་མཚུངས་པར་མི་ལྡན་ཏེ། རེ་ཞིག་གཉིད་ན་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཏི་མུག་གི་ཁྱད་པར་འགའ་ཁོ་ན་ལ་གད
Chinese
如果是一种情况，那么无论哪种情况，智慧和意识的名声都不是真实的。因此，正念是心对熟悉境的随行显现，并且由于它在不熟悉境中不存在，所以它不是普遍存在的。即使这样，正念也不会成为正等觉支，因为在见道上，如是性以前没有体验过。这没有过失，因为在第一个刹那，没有正念正等觉支。在第二个等刹那则有。那时，如是性就是以前体验过的。说见道上有七觉支，是从相续的角度说的，而不是从刹那的角度说的，所以没有矛盾。或者，在加行道时，由于体验过如是性的一般相，所以在第一个刹那，正念正等觉支也不矛盾。按照分别说者的观点，智慧是对法的完全辨别。如果辨别仅仅是完全断除境，那么这对于所有心和心所都是相同的。因此，智慧是对仅仅需要详细考察的事物，以理性和非理性以及两者之外的特征进行完全辨别，因此，智慧不是普遍存在的。正因为如此，眼等识蕴从近处产生的事物中不可能有智慧，因为它们不能完全理解。与此相同的是，紧随其后的意识所投射的事物是存在的。那些非普遍存在的事物，由于与明晰的识相同，所以不与阿赖耶识的不明晰性同时存在。作为投射者的业的异熟果，阿赖耶识是无覆无记的，因此贪欲等烦恼和信仰等善法也是不可能存在的。睡眠等其他四种不定法也是不相应的，暂时睡眠时，作为近烦恼自性的东西，仅仅是愚痴的某种差别。
English
If it is one case, then in either case, the fame of wisdom and awareness is not true. Therefore, mindfulness is the mind's manifestation that follows a familiar object, and since it does not exist in an unfamiliar object, it is not universally present. Even so, mindfulness does not become a limb of perfect enlightenment, because on the path of seeing, suchness has not been previously experienced. This is not a fault, because in the first moment, there is no mindfulness as a limb of perfect enlightenment. In the second and subsequent moments, it exists. At that time, suchness is indeed previously experienced. The statement that there are seven limbs of enlightenment on the path of seeing is meant from the perspective of continuity, not from the perspective of a moment, so there is no contradiction. Alternatively, during the time of application, since the general aspect of suchness has been experienced, there is no contradiction to mindfulness as a limb of perfect enlightenment even in the first moment. According to the Vaibhashikas, wisdom is the complete discrimination of dharmas. If discrimination is merely the complete cutting off of an object, then this is the same for all minds and mental factors. Therefore, wisdom is the complete discrimination of the characteristics of what needs to be closely examined, with reason and unreason, and what is contrary to both. Therefore, wisdom is not universally present. For that very reason, wisdom is impossible in the aggregates of consciousness such as eye-consciousness that arise from proximity, because they cannot fully comprehend. The same is true for those projected by the immediately preceding mental consciousness. Those that are not universally present, because they possess the same clarity as consciousness, do not simultaneously possess the same obscurity as the alaya-consciousness. Because the alaya-consciousness, which is the maturation of the karma that projects, is unobscured and unspecified, afflictions such as desire and virtues such as faith are also impossible. The other four uncertain dharmas, such as sleep, are also not corresponding, because when one is asleep, whatever is the nature of the near affliction is only a certain distinction of ignorance.
Tibetan
གས་ཏེ། མི་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་མངོན་པར་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྫས་མ་ངེས་པ་གཉི་གའི་གནས་སྐབས་སུ་འབྱུང་བ་ལ་གདགས་ཏེ། མ་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་གསལ་བ་ཉིད་དུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འགྱོད་པ་ཡང་རྟོག་པའི་རྣམ་པར་ཡིད་ལ་གཅགས་པ་འདྲེན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཁོ་ན་ལ་གདགས་སོ། །རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དག་ཀྱང་རྟོག་པའི་རྣམ་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་པས་དེ་དག་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཁོ་ན་ལ་གདགས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱང་མ་རིག་པ་དག་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དག་སེམས་པ་ལ་གདགས་པ་དེ་དག་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ལམ་ཡིན་གྱི། ཚོལ་ཞིང་སོ་སོར་རྟོག་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ལ་ཡིན་ན་སེམས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མི་གསལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྲོས་པ་བཏང་ལ་དེ་དཀྱུས་མ་ཁོ་ན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཡང་ན་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཀུན་གཞི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་རྣམ་པར་སྨིན་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། རྒྱུའི་གནས་སྐབས་རྣམ་པར་སྨིན་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་ཀུན་གཞི་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །རྣམ་པར་མ་སྨིན་པའི་དབང་མཛད་ནས། ས་ཁོ་ན་ཀུན་བའི་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །གཉི་གའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། དེ་བས་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་དམིགས་པར་གྱུར་བ་མིག་ལ་སོགས་པ་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་དེའི་སོ་སོར་སྣང་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀུན་གཞི་ རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་རྟེན་ཉིད་ཀྱིས་ཀུན་གཞི་ཡིན་ནོ། །རང་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདུན་གྱི་ཚོགས་རྣམས་ཀྱི་ནི་དེ་ལ་རག་ལས་ཏེ། སྐྱེ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཀུན་གཞི་ཡིན་ནོ། །སྐྱེ་བ་ཅན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་དེར་སྦྱོར་བའམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཕལ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་བརྗོད་དེ། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ནི་ཕལ་ཆེར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་རོ། །ཁ་ཅིག་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་བ་ནི་མི་སློབ་པ་རྣམས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་བརྒྱད་པ་ལ་གནས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཏེ། དེ་དག་གི་ཀུན་གཞི་རྣ
Chinese
是故，以不明显的自性，能使心识显现聚集。善与无记状态的任何事物，也安立于智慧的非决定性二者状态中产生，因为其非决定性以及显明性而产生。悔恨也因以分别之相忆念而安立于唯有智慧。分别与伺察等，也因进入分别之相，故彼等也安立于唯有智慧。智慧与无明等，并非与阿赖耶识相应，因为其非烦恼性且非遍行之故。分别与伺察等安立于作意，彼等一切皆为道，若为寻求且个别了知的相状，则如是作意并非与阿赖耶识相应，因为其不明显之故。舍弃繁琐，仅述其要点，或者说，于“诸法之阿赖耶”此句中，阿赖耶识有两种，即果位之异熟，以及因位之异熟。依异熟之自在而说“诸法一切之阿赖耶”。依未异熟之自在而说“唯是地一切”。依二者之自在而说“是故阿赖耶识”。其中，作为彼之所缘，眼等以及色等任何事物，彼等以各自显现之自性，阿赖耶识即以彼之所依而为阿赖耶。与自相应之受等，以及七识之集合，则依赖于彼，因其生起之自性而为阿赖耶。有生之有情，一切烦恼之法，于果之事物中与之结合，或者说，多半因此而说，有情界多半会变为烦恼。有些不会变为烦恼者，如无学者们，以及安住于八地之菩萨等，彼等之阿赖耶。
English
Therefore, due to its unclear nature, it causes the mind to manifestly gather. Whatever is in the state of virtue and non-indication is also established as arising in the state of both the non-deterministic nature of wisdom, because of its non-deterministic nature and because it arises in a clear manner. Regret is also established only in wisdom because it leads to recollection in the form of discrimination. Discrimination and analysis, etc., are also established only in wisdom because they enter into the form of discrimination. Wisdom and ignorance, etc., are not in accordance with the Alaya consciousness, because they are not afflictive and not pervasive. Discrimination and analysis, etc., are established in attention; all of these are the path. If it is in the form of seeking and individually understanding, then such attention is not in accordance with the Alaya consciousness, because it is unclear. Abandoning the elaborate, only the main points should be stated, or, in the phrase "the Alaya of all dharmas," there are two types of Alaya consciousness: the fruition of the result state and the fruition of the cause state. Relying on the freedom of fruition, it is said, "The Alaya of all dharmas." Relying on the freedom of non-fruition, it is said, "Only the ground is everything." Relying on the freedom of both, it is said, "Therefore, Alaya consciousness." Among them, whatever is the object of that, such as the eye and form, etc., with their own nature of individual manifestation, the Alaya consciousness is the Alaya because it is the basis of that. Feelings, etc., that are in accordance with oneself, and the collection of the seven consciousnesses, depend on that; it is the Alaya because of its nature of arising. Sentient beings who have birth, all afflicted dharmas, are combined with it in the object of the result, or, it is said so mostly because the realm of sentient beings mostly becomes afflicted. Some who do not become afflicted are like the non-learners and those who abide in the eighth Bhumi Bodhisattva, etc., their Alaya.