Tibetan
་སྟོན་ཏོ། །དེ་དག་ནི་དེ་བསྟན་པ་མེད་པར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་བསྟན་ཀྱང་ཤེས་བྱ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རགས་པ། སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་བའི་བདག་ཉིད་ལ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་དག་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤངས་ཏེ། དེའི་དོན་དུ་དེ་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་ན་ཚངས་པར་སྤྱོད་པར་གནས་སོ། །རགས་པ་ཉིད་ནི་གཟུགས་ནི་ལུས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་ཆད་པ་དང༌། རྒྱུ་རགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་བཟློག་པ་ ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཕྲ་བའོ། །ཆོས་གཅིག་མངོན་པར་མ་ཤེས་ཤིང་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་ན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་མཐར་འབྱིན་པར་ངས་མ་བཤད་དོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལས་དགོངས་པའོ། །མ་སྤངས་ན་ཞེས་བྱ་བའི་བྱེ་བྲག་གི་སྒྲ་དང་གཞི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ལ་མ་གཏོགས་པ་སྤང་བར་བྱ་བ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་སྤྱིའི་རྣམ་པར་སྙེགས་ཀྱི། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ཅེས་མ་བཟུང་བས་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ལ་གཏོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་ཀྱི་མཐུས་ནུས་པ་དང༌། དོན་དུ་གཉེར་བ་དང༌། གཏོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་བྱ་བར་གཏོགས་སོ། །གཞན་དུ་ན་ནི་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དག་གི་བསམ་པ་དང༌། བག་ལ་ཉལ་དང༌། ཁམས་དང༌། དབང་པོ་མཆོག་དང༌། མཆོག་མ་ཡིན་པ་དང༌། སྐལ་པ་ཡོད་པ་དང༌། སྐལ་བ་མེད་པ་དང༌། དུས་དང་དུས་མ་ཡིན་པ་མི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་པས་གཞན་གྱིས་དོན་མཐའ་དག་བྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དེ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བཤད་དོ། །དེ་ཤེས་པ་མེད་པར་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པར་སླ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་པར་དོན་དུ་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པ་སྤོང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་མ་སྤངས་ན་ཡོངས་སུ་བརྟག་པར་མ་བྱ་བའི་དོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རྣ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མ་བྱས་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པར་སླ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་པས་ཡོངས་སུ་བརྟག་པར་བྱ་བའི་དོན་གཅིག་ལས་གཅིག་བཟློག་པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད
Chinese
宣说。那些没有宣说，以及名为“也”等等，是因为对于声闻乘的行者们，即使没有宣说阿赖耶识，也能通过所知，如色等粗大的事物，以及苦和集的自性，如无常等行相的各自思择，断除烦恼。为了那个目的，他们在世尊面前安住于梵行。粗大是因为色是具有身体的缘故。感受等是因为对境和行相完全断绝，以及因为因是粗大的缘故。与此相反，阿赖耶识是微细的。即使没有现前了知和完全了知一个法，我也未曾说能使痛苦终结，所说的那些是就烦恼而言的。因为与“没有断除”的差别之声同义，除了烦恼之外，没有其他需要断除的。或者，趋向于无常等总相，但没有执取阿赖耶识本身，所以没有过失。菩萨们是说了知一切所知属于了知一切，这是因为凭借种性的力量具有能力，以及追求意义，并且具有属于的特征。属于应当了知一切。否则，就不能成办其他的事情。因为不了解其他人的想法、习气、界、殊胜的根、不殊胜的根、有缘分和没有缘分、时和非时，就不是一切智者，所以不能成办他人的一切利益，因此为追求那些意义的菩萨们宣说了阿赖耶识。不了解它，就不能轻易获得一切智智，这是因为不完全了解阿赖耶识，就不会舍弃对意义的完全通达，如果没有舍弃它，就会有应当完全考察的意义，因此没有无分别智。因此，没有现前显现一切所知的总相，就不能轻易获得一切智智。凭借与分别念相应的智慧，对于应当完全考察的意义，各自相违的自相
English
It is taught. Those that are not taught, and those called "also" and so on, are because for the hearers, even if the alaya-consciousness is not taught, they can, through the knowable, such as coarse things like form, and the nature of suffering and origin, such as the separate discriminations of impermanence and so on, abandon the afflictions. For that purpose, they abide in pure conduct in the presence of the Blessed One. Coarse is because form is embodied. Feelings and so on are because the object and aspect are completely cut off, and because the cause is coarse. The opposite of that is that the alaya-consciousness is subtle. Even if one does not manifestly know and completely know one dharma, I have not said that one can end suffering, those that are said are in terms of afflictions. Because it is synonymous with the sound of difference of "not abandoning", there is nothing else to be abandoned other than afflictions. Or, tending towards the general characteristics of impermanence and so on, but not grasping the alaya-consciousness itself, so there is no fault. Bodhisattvas are said to know all knowable things belong to knowing all, this is because by the power of lineage they have the ability, and pursue meaning, and have the characteristic of belonging. It belongs to what should be known by all. Otherwise, one cannot accomplish other things. Because one does not understand the thoughts, habits, realms, superior faculties, non-superior faculties, those with fortune and those without fortune, times and non-times of others, one is not omniscient, so one cannot accomplish all the benefits of others, therefore the alaya-consciousness is taught to bodhisattvas who pursue those meanings. Without knowing it, it is not easy to obtain omniscient wisdom, this is because without completely knowing the alaya-consciousness, one will not abandon the complete realization of meaning, and if one does not abandon it, there will be meaning that should be completely examined, therefore there is no non-conceptual wisdom. Therefore, without manifestly showing the general characteristics of all knowable things, it is not easy to obtain omniscient wisdom. By means of wisdom corresponding to discrimination, for the meaning that should be completely examined, the self-characteristics that are mutually contradictory
Tibetan
་མ་རྟོགས་ན་ནི་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པར་མི་ནུས་སོ། །གལ་ཏེ་འདི་དག་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདི་ཉིད་བརྗོད་པའི་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བའི་དབང་གིས་དོན་དང༌། སེམས་ཅན་དང༌། བདག་ དང། རྣམ་པར་རིག་པར་སྣང་བར་འབྱུང་བར་ཤེས་ན་དེའི་ཚེ་གཟུང་བའི་དོན་མེད་པར་རྟོགས་ནས་འཛིན་པ་ཡང་མེད་པར་རིགས་པས་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་འཐོབ་བོ། །དེའི་རྗེས་ལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་གོམས་པར་བྱེད་ཅིང་དེ་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རོ་གཅིག་པར་ཤེས་ཏེ། མཐའ་ཡས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པར་སླ་བ་ཡིན་ནོ། །དམིགས་པ་དག་པ་ལ་མ་གཏོགས་པར་ཤེས་པ་དག་པའི་ཐབས་གཞན་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་སྐད་ཅིག་གཅིག་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤེས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་སྨྲས་པ། བརྟགས་པའི་ཆོས་ལ་རྣམ་རྟོག་པ། །ཤེས་བྱ་ཀུན་ལ་མ་སྤངས་ན། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་མེད་དེ། །དེ་ཕྱིར་ཆོས་ལ་བདག་མེད་བསྟན། །ཞེའོ། །ལུང་གི་ཚུལ་འདི་མི་མངོན་པར་མི་ཤེས་པ་དག་ནི། དཔེར་ན་རྒྱུན་གྱིས་ནུས་པའི་ཕྱིར། །མེས་ནི་ཐམས་ཅད་སྲེག་འདོད་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་འདོད་ཀྱི། །ཅིག་ཅར་ཐམས་ཅད་རིག་ཕྱིར་མིན། །ཞེས་སྨྲའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། མ་ཤེས་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་འཐོབ་པར་བསླབ་དང་དཀའ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གཙོ་བོ་ཁོ་ནར་བརྗོད་དོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ནི་ཡིན་མོད་ཀྱི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པར་ཡང་བསྟན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡེ་པ་གཞན་ལ་གྲགས་པར་ཉེ་བར་འགོད་པས་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ལམ་པོ་ཆེ་བཏོད་པ་ཉིད་དུ་མཇུག་སྡུད་པར་སྐབས་སྦྱོར་བའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བྱུང་ན་ཕན་ཡོན་བཞི་ཡོད་དོ་ཞེས་མདོ་གང་ལས་གསུངས་པ་དེ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བྱུང་བའི་ཕན་ཡོན་རྣམ་པ་བཞིའི་མདོ་དེ་ལས་འདི་གསུངས་སོ། །སྐྱེ་དགུ་ཀུན་གཞི་ལ་ཀུན་ཏུ་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཀུན་གཞི་ལ་བརྟེན་ནས་དགའ་བས་དེ་ལྟར་གྱི་དུས་ན་ཀུན་གཞི་ལ་ཀུན་དུ་དགའོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཀུན་གཞི་ལས་ཡང་དག་པར་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདས་པའི་དུས་ཏེ་དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། འདི་ལྟར་ཡང་འདི་ནི་མ་འོངས་པ་ན་མངོན་པར་དགའ་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཏེ། དེ་
Chinese
如果不能理解，因为是无边无际的缘故，就不能全部理解。如果知道这些阿赖耶识本身，是由于能诠说的习气完全转变的力量，而显现为外境、有情、我和识，那么，那时就能领悟到所取的外境是不存在的，也能通过理智理解到能取也是不存在的，从而获得无分别智。在那之后，要串习一切法的共同体性，即真如，并且知道它和一切法都是一体的。因为没有边际的缘故，所以容易获得一切智智。除了清净所缘之外，没有其他清净智慧的方法。因此，经中说，具有一刹那的智慧，就能了知一切法。又说：如果对所考察的法进行分别，而不舍弃对一切所知境的执着，就不会有遍知，因此宣说了诸法无我。这段经文的意义，那些不明显的人不理解，例如，就像因为持续不断的力量，火想要焚烧一切一样，同样，虽然想要遍知一切，但并不是一下子就能知道一切。因此说，通过阿赖耶识和不了解阿赖耶识，获得一切智智的修习将会变得困难，这只是主要说明这一点。如果问：诸法无我难道不是一切智吗？回答说：是一切智，但不是一切种智。又说，以不同的方式，阿赖耶识也在声闻乘中宣说了，这是为了接近其他部派的著名观点，从而将建立阿赖耶识的大道作为结论的方便。如果问，如来出现有四种利益，这是在哪部经中说的？答：这是在《如来出现四种利益经》中说的。在“众生对阿赖耶识普遍欢喜”等句中，因为依靠阿赖耶识而欢喜，所以在那个时候对阿赖耶识普遍欢喜。这是为什么呢？例如，“从阿赖耶识中真实产生”是指过去的时间，因为是从它产生的缘故。 又如，这在未来是具有显现欢喜的状态，那
English
If one does not understand, one cannot understand everything because it is limitless. If one knows that these Alaya-vijñana themselves appear as objects, sentient beings, self, and consciousness due to the power of the complete transformation of the habits of expression, then at that time one will realize that the object of grasping does not exist, and one will also understand through reason that the grasper does not exist, thereby obtaining non-conceptual wisdom. After that, one should familiarize oneself with the common characteristic of all dharmas, which is suchness, and know that it and all dharmas are of one taste. Because there is no limit, it is easy to obtain omniscient wisdom. There is no other method for purifying wisdom except for purifying the object of focus. Therefore, it is said in the sutras that with wisdom that possesses a single moment, one knows all dharmas. It is also said: If one engages in conceptualization of the investigated dharma and does not abandon attachment to all objects of knowledge, there will be no omniscience; therefore, the selflessness of dharmas is taught. The meaning of this passage is not understood by those who are not obvious. For example, just as fire wants to burn everything because of its continuous power, similarly, although one wants to know everything, one cannot know everything all at once. Therefore, it is said that the practice of obtaining omniscient wisdom through the Alaya-vijñana and not understanding the Alaya-vijñana will become difficult. This mainly explains this point. If one asks, is the selflessness of all dharmas not omniscience? The answer is: It is omniscience, but it is not all-knowing. It is also said that in different ways, the Alaya-vijñana is also taught in the Hearer Vehicle. This is a convenient way to approach the famous views of other schools, thereby concluding that the great path of establishing the Alaya-vijñana is established. If one asks, in which sutra is it said that there are four benefits of the coming of the Tathagata? The answer is: This is said in the Sutra on the Four Benefits of the Coming of the Tathagata. In the phrases such as "Beings are universally delighted in the Alaya-vijñana," because they rejoice by relying on the Alaya-vijñana, they are universally delighted in the Alaya-vijñana at that time. Why is that? For example, "truly arising from the Alaya-vijñana" refers to the past time, because it arises from it. Also, this is a state of manifest joy in the future, that